ตอนที่ 1148 ทดสอบคาถาลวงตาของเซียนกบ

“นั่นสินะ!” จิไรยะปรบมือของเขาเสียงดัง

“คาคาชิ นายพูดถูก ฉันจะเรียกเซียนกบทั้งสองออกมาเดี๋ยวนี้เลย!”

ทันทีที่เขาพูดจบ จิไรยะก็ทำการประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน เพื่อเตรียมพร้อมที่จะเข้าสู่โหมดเซียนและเรียกเซียนกบทั้งสองมาที่นี่

“นี่คือ... กระแสของจักระเซียน?”

“ยังไงก็ตาม รุ่นที่ห้า หากนายต้องการเข้าสู่โหมดเซียน การไหลของพลังงานธรรมชาติที่อยู่รอบๆ มันไม่ช้าเกินไปหน่อยหรือเปล่า?”

ฮาชิรามะที่สัมผัสได้ถึงสภาพแวดล้อมโดยรอบจู่ๆ ก็พูดขึ้นมา

“ท่านรุ่นที่หนึ่งครับ มันไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถเข้าสู่โหมดเซียนได้อย่างง่ายดายเหมือนท่านนะครับ!”

“หากผมต้องการเข้าสู่โหมดเซียน ผมจำเป็นต้องใช้ระยะเวลาจำนวนหนึ่ง อีกทั้งยังมีอันตรายบางอย่างต่อร่างกายของผมด้วย!”

จิไรยะตอบพร้อมกับเหลือบมองฮาชิรามะอย่างขุ่นเคือง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ฮาชิรามะก็ใช้มือเกาหลังศีรษะของเขาด้วยใบหน้าที่ดูเขินอายเล็กน้อย

ไม่กี่นาทีผ่านไป เมื่อฮาชิรามะเริ่มหมดความอดทนและต้องการจะถามจิไรยะอีกครั้ง จักระเซียนอันแข็งแกร่งก็หลั่งไหลออกมา

ทันใดนั้น บางสิ่งบางอย่างเช่นหูดบนหลังกบก็งอกขึ้นบนจมูกของจิไรยะ และบนไหล่ของเขาก็มีกบตัวเล็กสองตัวที่มีผิวสีเขียวเข้มผสานอยู่

“นี่คือ… โหมดเซียนอย่างงั้นเหรอ?”

คาคาชิพึมพำกับตัวเอง โดยไม่ดูแคลนเซียนกบทั้งสองต่ำไปเพียงเพราะขนาดของพวกเขา

ด้วยพลังของเนตรวงแหวน มันจึงทำให้เขามองเห็นจักระอันยิ่งใหญ่ที่อยู่รอบๆ เซียนกบทั้งสองได้อย่างชัดเจน

นอกจากคาคาชิแล้ว คุเรไนที่ได้เห็นใบหน้าของจิไรยะก็อดไม่ได้ที่จะก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย

ไม่มีอะไรอื่น แต่เป็นเพราะใบหน้าที่ดูน่าเกลียดและน่าขนลุกของจิไรยะหลังจากที่เข้าโหมดเซียน

“จิไรยะจัง ทำไมจู่ๆ ถึงเรียกพวกเราออกมากันล่ะ พวกเรากำลังกินข้าวเย็นกันอยู่เลยนะ?”

เซียนกบฟุคาซากุลูบเคราของเขาและมองไปที่จิไรยะที่ติดอยู่กับตัวเอง

เซียนกบชิมะเองก็พยักหน้าเห็นด้วยและกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นเธอก็สังเกตเห็นฮาชิรามะที่อยู่ข้างๆ และอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

“โฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง!”

เซียนกบฟุคาซากุมองตามสายตาของภรรยาของเขาไป และพูดออกมาเล็กน้อย

“ไม่ต้องตกใจไปหรอกแม่จ๋า ตอนนี้จิไรยะจังเป็นโฮคาเงะรุ่นที่ห้าแล้ว และโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งก็เป็นผู้อาวุโส ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องปกติที่เราจะได้พบกับเขา”

ฮาชิรามะยิ้มและทักทายเซียนกบทั้งสองด้วยความเคารพ

“สวัสดี เซียนกบทั้งสอง ฉันได้ยินจากจิไรยะว่าพวกท่านมีคาถาลวงตาที่ทรงพลังมากๆ อยู่ ดังนั้นฉันจึงอยากที่จะถามเกี่ยวกับพลังของมัน”

เมื่อได้ยินแบบนี้ เซียนกบทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่จิไรยะและพากันยิ้มออกมา

“เข้าใจแล้ว ไม่น่าแปลกใจเลย ถึงแม้ว่าเราจะบอกจิไรยะจังเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปแล้ว แต่ท้ายที่สุด พวกเราก็ไม่เคยแสดงพลังขอคาถานี้ให้จิไรยะจังได้เห็น ดังนั้นมันจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่โฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งจะสงสัย”

“เอาล่ะ ในเมื่อโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งก็อยู่ที่นี่ พ่อจ๋า ทำไมพวกเราไม่ลองใช้คาถานั้นกับโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งดูล่ะ?”

“พูดตามตรง ฉันเองก็อยากจะรู้ว่า ฉันกับพ่อจ๋าจะสามารถดึงเทพเจ้านินจาเข้าสู้คาถาลวงตาของพวกเราได้หรือไม่?”

เซียนกบชิมะยกมุมปากขึ้นและมองไปที่ฮาชิรามะด้วยรอยยิ้ม

“อะไรนะ ให้ท่านรุ่นที่หนึ่งเป็นผู้ทดสอบพลังของคาถาลวงตา? ไม่! เราไม่สามารถทำแบบนั้นได้!”

จิไรยะโบกมือครั้งแล้วครั้งเล่าและพูดกับเซียนกบทั้งสองที่อยู่บนไหล่ของเขา

เซียนกบฟุคาซากุขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจแบบสุ่มของภรรยาของเขา

ท้ายที่สุดแล้ว ยังไงฮาชิรามะก็เป็นถึงโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง ดังนั้นมันจะเป็นการหยาบคายเกินไปหน่อยไหม ที่จะใช้คาถาลวงตากับเขา?

อย่างไรก็ตาม ฮาชิรามะอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าสนใจ หลังจากได้ยินคำพูดของเซียนกบชิมะ

“คาถาลวงตาของเซียนกบทั้งสองอย่างงั้นเหรอ? โปรดให้ฉันได้เห็นพลังของมันด้วยเถอะ!”

…