ตอนที่ 1112 การต่อสู้ของคาถาลวงตา อนาคตของคุเรไน

หมู่บ้านโคโนฮะ อาคารโฮคาเงะ

จิไรยะยืนอยู่ข้างหน้าต่าง ขณะมองดูรายการทองคำบนท้องฟ้า

ด้านข้าง เซนจู ฮาชิรามะเองก็ยืนอยู่ข้างเขาด้วยสีหน้าที่จริงจัง

ไม่น่าแปลกใจเลยที่อุจิวะ มาดาระจะได้รับอันดับที่สูงในรายการคาถาลวงตาอย่างแน่นอน และเมื่อเขาได้รับรางวัลที่ยอดเยี่ยม มันก็มีแนวโน้มที่เขาจะใช้มันมาต่อกรกับหมู่บ้านโคโนฮะ

ในเวลานี้ รายการทองคำได้ประกาศอันดับออกมาหลายอันดับแล้ว และมาดาระก็ได้รับรางวัลไปบางส่วน

ถึงแม้ว่ารางวัลพวกนี้จะเป็นเพียงเม็ดยาเร่งการฝึกฝนก็ตาม

ใบหน้าของฮาชิรามะเริ่มจริงจังมากขึ้น เมื่อเขาคิดว่ามาดาระอาจจะได้รับรางวัลที่ทรงพลังจากรายการทองคำ

ไม่ไกลนัก ที่ปรึกษาทั้งสองของหมู่บ้านโคโนฮะมองไปที่จิไรยะและฮาชิรามะ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถอ้าปากเสนอแนะอะไรได้

ถึงแม้ว่าตัวตนของพวกเขาจะยังเป็นที่ปรึกษาอยู่ก็ตาม แต่เมื่อฮิรุเซ็นและดันโซถูกไล่ออกจากตำแหน่ง ตัวตนที่ปรึกษาของพวกเขาก็เป็นเพียงแค่ในนามเท่านั้น

ฮาชิรามะซึ่งเป็นโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งสามารถหาคนอื่นมาแทนพวกเขาได้อย่างง่ายดาย

ส่วนจิไรยะ แน่นอนว่าเขาจะไม่ฟังคำแนะนำจากคนแก่ทั้งสองคนนี้

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ อุทาทาเนะ โคฮารุกับมิโตคาโดะ โฮมูระก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาว และหันความสนใจไปที่โจนินที่เก่งในการใช้คาถาลวงตาอย่างคาคาชิและคุเรไนซึ่งถูกเรียกตัวมาที่นี่

“เฮ้อ มันทรมานจริงๆ ฉันอยากเห็นสิบอันดับแรกและรางวัลของสิบอันดับแรกเร็วๆ นี้มาก”

ทันใดนั้น จิไรยะก็ถอนหายใจและทำลายความเงียบ

เขาหันกลับไปมองคาคาชิ คุเรไน และคนอื่นๆ ก่อนจะถามออกมา

“คาคาชิ คุเรไน ระดับการใช้คาถาลวงตาของพวกนายควรสูงที่สุดในหมู่บ้านของเราตอนนี้”

“พวกนายคิดว่าคาถาลวงตาของตัวเองจะสามารถเข้าสู่สิบอันดับแรกได้ไหม?”

เนื่องจากยังไม่มีใครอยู่ในรายการคาถาลวงตาเพราะคาถาลวงตาของสัตว์อัญเชิญ จิไรยะจึงเพิกเฉยต่อคาถาลวงตาของเซียนกบทั้งสอง และปักหมุดความหวังของเขาไปที่คาคาชิและคุเรไนแทน

“ขออภัยด้วยครับ ท่านจิไรยะ”

“ท่านเองก็รู้ด้วยว่าเนตรวงแหวนของผมได้รับมาจากโอบิโตะ”

“ถึงแม้ว่าผมจะสามารถใช้เนตรวงแหวนเพื่อสร้างคาถาลวงตาได้ แต่คาถาลวงตาเหล่านั้นต่างก็ไม่ใช่คาถาลวงตาที่ทรงพลังมากนัก ดังนั้นมันอาจจะไม่ได้ผลลัพธ์อย่างที่ท่านคาดหวัง”

คาคาชิยักไหล่และพูดด้วยเสียงต่ำ

เมื่อเห็นฉากนี้ จิไรยะก็ได้แต่ถอนหายใจ

ดังที่คาคาชิพูด เนตรวงแหวนของเขามาจากโอบิโตะ และโอบิโตะก็ไม่ได้แสดงคาถาลวงตาที่แข็งแกร่งออกมาในการท้าทายก่อนหน้านี้

นอกจากนี้มันยังพิสูจน์ได้ว่า เนตรวงแหวนของคาคาชิไม่อาจใช้คาถาลวงตาที่ทรงพลังเกินไปได้

“คุเรไน เธอเองก็เป็นนินจาที่มีความของแกร่งในด้านของคาถาลวงตามาก เธอคิดว่าเธอจะสามารถติดสิบอันดับแรกได้ไหม?”

จิไรยะมองคุเรไนอย่างมีความหวังแล้วถาม

“ท่านจิไรยะ ถึงแม้ว่าฉันจะเก่งในด้านการใช้คาถาลวงตาจริงๆ แต่ฉันก็ไม่มีความมั่นใจที่จะติดสิบอันดับแรกเลย”

คุเรไนส่ายหัว ในตอนนี้เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงยาคุโมะ

‘ยาคุโมะ ถ้าเป็นเธอในตอนนี้ เธอจะต้องสามารถติดหนึ่งในสิบอันดับแรกของรายการคาถาลวงตาได้อย่างแน่นอนสินะ’

คุเรไนคิดในใจ

“พูดถึงคาถาลวงตา ฉันเองก็สามารถใช้คาถาลวงตาระดับ A ได้อยู่บ้าง แต่ฉันไม่รู้เลยจริงๆ ว่าคาถาลวงตานี้จะได้รับอันดับที่ดีหรือเปล่า?”

ในเวลานี้ ฮาชิรามะพูดกับทั้งสามคนด้วยรอยยิ้ม

“คาถาลวงตาระดับ A ของท่านโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง? ผมคิดว่ามันจะต้องได้รับอันดับที่ดีแน่ๆ ครับ”

จิไรยะยิ้มและกำลังจะชมฮาชิรามะ แต่จู่ๆ ชื่อที่ปรากฏขึ้นในรายการทองคำบนท้องฟ้าก็ทำให้เขาตกใจ

“เฮ้! คุเรไน นั่นชื่อของเธอไม่ใช่เหรอ?”

คาคาชิที่เห็นอันดับล่าสุดของรายการคาถาลวงตาก็รีบเตือนคุเรไนทันที

ได้ยินเสียงของคาคาชิ คุเรไนก็รีบมองไปที่รายการทองคำบนท้องฟ้า และแน่นอนว่าเธอได้เห็นชื่อของเธอปรากฏขึ้นในรายการทองคำ

— [ คาถาลวงตา ] อันดับที่ 36 [ คาถาลวงตา : ต้นไม้เหนี่ยวรั้ง ] ผู้ใช้ ยูฮิ คุเรไน —

— สร้างภาพลวงตาของต้นไม้โอบรัดร่างกายของเป้าหมาย ทำให้เป้าหมายไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ถึงแม้ว่าจะมีสติรับรู้อยู่ก็ตาม ทำให้ผู้ใช้สามารถลอบโจมตีเป้าหมายได้อย่างง่ายดาย —

หลังจากที่ข้อความสีทองปรากฏขึ้น หน้าสอสาธิตก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในทันที

ในภาพ คุเรไนและอาซึมะกำลังยืนอยู่เคียงข้างกัน ตรงข้ามของพวกเขาคือชายสองคนที่สวมเครื่องแบบและหมวกขององค์กรแสงอุษา

สำหรับโคนันและนางาโตะที่เพิ่งออกจากองค์กรแสงอุษา เมื่อเห็นรูปร่างของชายทั้งสอง พวกเขาก็รู้ถึงตัวตนของชายทั้งสองได้ในทันที

“อิทาจิกับคิซาเมะ?”

“ฉันจำไม่ได้ว่านางาโตะเคยส่งสองคนนี้ไปที่หมู่บ้านโคโนฮะมาก่อน”

“หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ… นี่คือภาพจากอนาคตใช่ไหม?”

โคนันหรี่ตาลงเล็กน้อย และเฝ้าดูเนื้อหาทั้งหมดในหน้าจอสาธิตอย่างระมัดระวัง

แต่ทันใดนั้น สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นอาคารบ้านเรือนของโคโนฮะที่กำลังสร้างขึ้นใหม่

“อาคารกำลังถูกสร้างขึ้นใหม่ เป็นไปได้ไหมว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นหลังจากที่โอโรจิมารุบุกโคโนฮะ?”

ได้ยินเสียงพึมพำของโคนัน หลี่ฟานก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่เธอ และในขณะเดียวกันเขาก็มีความยินดีกับความฉลาดของเธอด้วย

‘ตามที่คาดหวังไว้จากลูกศิษย์ของฉัน โคนัน เธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดมากจริงๆ’

‘ด้วยการอาศัยการสังเกตเพียงเล็กน้อย เธอก็สามารถคาดเดาช่วงเวลาที่เกิดขึ้นได้ในทันที’

ไม่มีใครที่ไม่ชอบลูกศิษย์ที่ฉลาด ดังนั้นเมื่อเห็นด้านที่ชาญฉลาดของโคนัน หลี่ฟานก็ค่อนข้างพอใจกับเธอมาก

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่หลี่ฟานไม่รู้ก็คือในเวลานี้ โคนันมีความรู้สึกยินดีมากที่เธอไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรแสงอุษาอีกต่อไป

ท้ายที่สุดแล้ว ตราบใดที่เธอไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรแสงอุษา เธอก็จะรู้สึกอับอายน้อยลง เมื่อมีภาพที่องค์กรแสงอุษาปะทะกับลูกศิษย์ของหลี่ฟานเกิดขึ้น

…