ตอนที่ 1100 คนแรกที่ค้นพบคฤหาสน์ของหลี่ฟาน

ในขณะเดียวกัน คฤหาสน์ของหลี่ฟาน

“หืม? ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีคนมาที่นี่”

ทันใดนั้นหลี่ฟานก็เงยหน้าขึ้นและมองออกไปนอกคฤหาสน์ด้วยความสนใจอย่างมาก

“อาจารย์ มีใครบางคนมาที่คฤหาสน์งั้นเหรอครับ?”

เซ็ตสึดำเงยหน้าขึ้นแล้วมองออกไปยังทิศทางของหลี่ฟาน

คางูยะที่อยู่ด้านข้างใช้ความสามารถในการรับรู้ของเธอออกมาในทันที และในไม่ช้าเธอก็มองเห็นคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้คฤหาสน์

“หลี่ฟาน เจ้าต้องการให้ข้าไปไล่เธอออกไปไหม?” คางูยะถาม

“ไม่จำเป็น เดิมที่การค้นหาคฤหาสน์ของฉันมันก็เป็นเรื่องที่ยากมากๆ อยู่แล้ว เพราะคฤหาสน์ของฉันถูกสร้างขึ้นบนเกาะที่โดดเดี่ยว”

“ในระดับหนึ่ง สิ่งนี้ก็เป็นโชคชะตาเช่นกัน”

หลี่ฟานลุกขึ้นและเดินออกจากคฤหาสน์ไปด้วยความสนใจอย่างมาก

“พวกเธออยู่ที่นี่ ฉันจะออกไปพบกับแขกด้วยตัวเอง”

ในขณะที่พูด ร่างของหลี่ฟานก็ได้เดินไปมากกว่าสิบเมตรและมาถึงที่ประตูแล้ว

เซ็ตสึดำกับคางูยะมองหน้ากัน และไม่ได้พูดอะไรต่อไป

ด้านหน้าคฤหาสน์

“ที่นี่คือ…” ซึนาเดะขมวดคิ้ว

“คงไม่ใช่หรอกใช่ไหม… มันคือคฤหาสน์ของหลี่ฟานจริงๆ เหรอ?”

“มันเป็นคฤหาสน์ของฉันจริงๆ นินจาแพทย์สาว เธอกำลังตามหาฉันเพื่ออะไร?”

ซึนาเดะสะดุ้งกับเสียงที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นด้านหลังเธอ และหันหลังกลับชกหมัดออกไปโดยสัญชาตญาณ

แต่ในไม่ช้า เธอก็ตระหนักถึงสถานการณ์ของตัวเองได้ และรีบหยุดหมัดของเธอให้อยู่ห่างจากหน้าอกของหลี่ฟานเพียงหนึ่งเซนติเมตร

‘โชคดีจริงๆ ที่ฉันหยุดทัน’ ซึนาเดะเหลือบมองชายตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว

หลังจากรวบรวมสติได้แล้ว เธอก็ใช้ความกล้าที่จะพูดออกมา

“นายคือหลี่ฟานจริงๆ เหรอ? แล้วที่นี่คือคฤหาสน์ของนายใช่ไหม?”

“ถ้าเธอคิดว่าสิ่งที่เธอเห็นเป็นของปลอม มันก็แสดงว่าเธอเจอฉันตัวปลอมมามากมายในตอนที่ตามหาฉันใช่ไหม?”

หลี่ฟานหัวเราะ

แน่นอนว่าเขารู้ว่าซึนาเดะกำลังตามหาเขาอยู่

เพราะตอนที่รายการทองคำปรากฏ เธอได้พูดถึงเรื่องนี้ด้วยความคิดริเริ่มของตัวเอง

ไม่ใช่แค่ซึนาเดะเท่านั้น แต่หลี่ฟานรู้ดีว่ามีใครหลายคนที่กำลังมองหาคฤหาสน์ของเขาอยู่

แน่นอนว่าพวกเขาตั้งหน้าตั้งตารอที่จะได้เป็นลูกศิษย์ของเขาด้วยวิธีนี้

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ หลี่ฟานอาจจะยอมรับพวกเขาเป็นลูกศิษย์ เพราะความอุตสาหะของพวกเขาในการค้นหาคฤหาสน์ได้

แต่พวกเขาจะได้รับการยอมรับให้เป็นลูกศิษย์นอกได้เท่านั้น

สำหรับการเป็นลูกศิษย์อย่างเป็นทางการมันเป็นไปไม่ได้ เพราะพวกเขาไม่มีตราลูกศิษย์

“ไม่! มันไม่ใช่อย่างที่นายคิด ฉันไม่คิดว่าจะมีใครกล้าแกล้งเป็นนายมากนักหรอก” ซึนาเดะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

แต่ในขณะที่พูด เธอก็มองไปที่ชายตรงหน้าอย่างระมัดระวังด้วย

ร่างกายของหลี่ฟานเผยให้เห็นรัศมีที่ซึนาเดะไม่สามารถเข้าใจได้เลย มันจึงทำให้เธอเริ่มเชื่อว่าชายตรงหน้าเธอคือคนที่เธอกำลังตามหา

อย่างไรก็ตาม เมื่อได้พบกับหลี่ฟาน เดิมทีซึนาเดะคิดว่าเธอคงมีเรื่องให้พูดคุยกับเขามากมาย

แต่ตอนนี้ซึนาเดะกลับพบว่าเธอไม่สามารถคิดอะไรที่จะพูดออกมาได้เลย...

“บอกมาสิว่าทำไมเธอถึงตามหาฉัน เจ้าหญิงซึนาเดะ”

“ถ้าเป็นเรื่องหัวใจของปู่ของเธอล่ะก็ ฉันก็ไม่คิดว่ามันจะจำเป็นอีกต่อไป”

“หัวใจของเขากลับมาแล้ว ด้วยพลังของยาแห่งชีวิต”

เมื่อเห็นว่าซึนาเดะเงียบไป หลี่ฟานก็เป็นฝ่ายเริ่มพูด

“ใช่แล้ว… หัวใจของคุณปู่กลับมาแล้วจริงๆ” ซึนาเดะพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว

“แล้วทำไมเธอถึงยังยืนกรานที่จะตามหาฉันล่ะ? หรือว่าเธอต้องการให้ฉันยอมรับเธอเป็นลูกศิษย์ และแนะนำแนวทางในการฝึกฝนของเธอ?”

“ฉัน…”

“นี่ เธอพูดว่าอะไรนะ?”

“ฉัน... ฉันทำแบบนั้นได้จริงๆ เหรอ?”

ซึนาเดะก้มศีรษะลงและพึมพำเบาๆ

เมื่อเห็นการกระทำของซึนาเดะ หลี่ฟานก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

เดิมทีเขาชื่นชมซึนาเดะในหนังสือต้นฉบับมาก เพราะบุคลิกที่ตรงไปตรงมาของเธอสอดคล้องกับความชื่นชอบของเขาเป็นพิเศษ

แต่ซึนาเดะที่อยู่ตรงหน้าเขากลับสงวนท่าทีของตัวเองมาก

แม้ว่าสิ่งนี้จะเกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งของเขาที่แข็งแกร่งมากเกินไป และสถานการณ์ของโคโนฮะที่น่าอับอายก็ตาม

“เอาล่ะ ยังไงแขกก็ยังเป็นแขก เนื่องจากเธอเป็นคนแรกที่ค้นพบคฤหาสน์ของฉันด้วยความสามารถของตัวเอง”

“ดังนั้น ฉันก็ยินดีที่จะสร้างความบันเทิงและมอบผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ ให้กับเธอ”

“แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็จะไม่ยอมรับเธอเป็นลูกศิษย์หรอกนะ”

ในขณะที่หลี่ฟานพูด เขาก็เอื้อมมือออกไปแตะหน้าผากของซึนาเดะด้วยมือข้างหนึ่ง

“เอ๊ะ?!?” ซึนาเดะสะดุ้ง

วินาทีต่อมา เธอก็รู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณอันทรงพลังที่เจาะเข้าไปในร่างกายผ่านกลางคิ้วของเธอ

…