ตอนที่ 1032 พลังของคิง คริมสัน

สนามประลองของรายการทองคำ

“ถึงเวลาแล้ว!” ดวงตาของกาอาระเต็มไปด้วยความเคร่งครึม และสั่งให้คิง คริมสันที่ยืนอยู่ข้างหลังขยับร่างของชูคาคุไปหายางูระทันที

ด้วยความแข็งแกร่งในระดับ A คิง คริมสันจึงสามารถขยับร่างที่หนักของชูคาคุไปได้อย่างไม่ลำบาก

ดูเหมือนจะเป็นเพราะว่าความสัมพันธ์ระหว่างชูชาคุกับกาอาระ ดังนั้นคิง คริมสันจึงสามารถสัมผัสร่างของชูคาคุในช่วงเวลานี้ได้

ไม่เหมือนกับคิง คริมสันใน ‘โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ’ ที่ไม่มีวิธีการโจมตีหรือเคลื่อนย้ายผู้อื่นในระหว่างการลบเวลา

ในเวลาเดียวกัน ร่างกายของยางูระก็เกิดการเคลื่อนไหวช้าๆ ไปทางด้านหน้าตามความต้องการเดิมของเขา

อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวที่ดูกะพริบของเขาทำให้ผู้คนที่มองจากโลกภายนอกรู้สึกแปลกๆ

เพราะแม้ว่าเขาจะยังคงเคลื่อนไหวอยู่ก็ตาม แต่มันก็เหมือนกับว่าเขาไม่ได้สังเกตเห็นกาอาระและชูคาคุเลย

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: แปลกมาก! มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมมิซึคาเงะรุ่นที่สี่ถึงทำแบบนั้น? ]

[อุจิวะ มาดาระ: ไม่ต้องพูดหรอก มันต้องเป็นความสามารถของสแตนด์ตัวนั้นแน่ๆ ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: มันควรจะเป็นพลังของสแตนด์จริงๆ แต่ที่เป็นอยู่ตอนนี้ มันคือการทำนายอนาคตใช่หรือเปล่า?

ไม่สิ! มันไม่ใช่การทำนายอนาคต มันเหมือนกับว่ายางูระกำลังติดตามวิถีแห่งอนาคตโดยไม่รู้ตัว แต่กลับกันกาอาระสามารถเคลื่อนไหวในช่วงเวลานี้ได้? ]

[อดีตพลังสถิตร่างเก้าหาง อุซึมากิ มิโตะ: พลังที่เกี่ยวข้องกับมิตเวลา? มันดูคล้ายกับการหยุดเวลาชั่วคราวที่หลี่ฟานเคยแสดงออกมาก่อนหน้านี้

ถึงแม้ว่าในโลกสีแดงเข้มนี้ศัตรูจะสามารถเคลื่อนไหวได้ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับกาอาระได้ ]

[โอโรจิมารุ: อย่างไรก็ตาม กาอาระก็ไม่ได้ทำการโจมตีเหมือนกัน ฉันเข้าใจได้ไหมว่าในสถานะนี้ เขาไม่สามารถที่จะทำการโจมตีได้? ดังนั้นเมื่อเทียบกับพลังในการหยุดเวลาที่หลี่ฟานเคยแสดงออกมาก่อนหน้านี้ พลังนี้จึงเป็นพลังระดับสองโดยสมบูรณ์ ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 3 เอ: น่าจะเป็นแบบนั้น ด้วยพลังนี้ ผู้ใช้จะสามารถสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ และรอจนกว่าพลังนี้จะหมดเวลาลงก่อน ถึงจะสามารถทำการโจมตีได้อย่างงั้นเหรอ?]

ระหว่างข้อสงสัยและการพูดคุยของทุกคน ความสามารถในการลบเวลาของคิง คริมสันก็ได้มาถึงจุดสิ้นสุด

ทันใดนั้นโลกสีแดงก็ได้หายได้ ทำให้กาอาระและยางูระต่างก็กลับมายังโลกเดิม

“หืม? นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?”

ยางูระมองไปที่ฉากว่างเปล่าตรงหน้า เห็นได้ชัดว่าเขาตกตะลึงไปเล็กน้อย

แต่ครู่ต่อมา เขาก็สัมผัสได้ถึงลมแรงที่พัดมาจากทางด้านหลังของเขา

“อ๊ะ!” ยางูระไม่มีเวลาแม้แต่จะหันหลังกลับ และถูกกระสุนสัตว์หางของชูคาคุโจมตีเข้าเต็มๆ

“ตู้ม!!!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! เจ้าเด็กน้อย นายทำได้ดีมาก!”

“ความสามารถในการลบเวลาของนายนี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ”

“ดูกระสุนสัตว์หางของฉันจัดการกับเจ้าหมอนี่สิ!”

หลังจากยิงกระสุนสัตว์หางใส่ยางูระ ชูคาคุก็หัวเราะออกมาด้วยความตื่นเต้น

ในเวลานี้ ภายในสนามประลองของรายการทองคำเต็มไปด้วยลม ควัน และคลื่นจากการระเบิดของกระสุนสัตว์หาง

ยางูระเคลื่อนไหวช้าไปหนึ่งก้าว ถึงแม้ว่าเขาจะมีความสามารถในการป้องกันของอาภรณ์สัตว์หางก็ตาม

แต่ในชั่วขณะหนึ่ง เขากลับถูกบดขยี้และทุบตีด้วยพลังของกระสุนสัตว์หาง มันจึงเป็นการยากที่เขาจะใช้พลังของสามหางได้อย่างอิสระ

“เจ้าโง่! นายเปิดเผยความสามารถของฉันออกมาแล้ว!” กาอาระตะโกนออกมาอย่างช่วยไม่ได้

น่าเสียดายที่ชูคาคุตกอยู่ในสภาวะที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ดังนั้นเสียงของกาอาระจึงถูกละเลยไปโดยสิ้นเชิง

อีกด้านหนึ่ง ที่โลกภายนอก

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: ที่หนึ่งหางพูดออกมาเมื่อกี้นี้มันคือ ‘การลบเวลา’ ใช่ไหม? ความสามารถนั้นเรียกว่าการลบเวลาอย่างงั้นเหรอ? ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: ให้ตายสิ! มันคือความสามารถด้านเวลาจริงๆ แต่การลบเวลามันคืออะไรกัน? ทำไมฉันถึงไม่เข้าใจมันเลย? ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 2 มู: นั่นคือเหตุผลที่ฉันบอกว่านายเป็นคนงี่เง่า เก็นเงสึ นายไม่เห็นอะไรจากสิ่งที่เกิดเหตุเมื่อกี้เลยเหรอ? ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: ใช่! แต่มู ถ้านายฉลาดนักก็อธิบายมาสิ!  ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 2 มู: หึ! หลังจากที่ยางูระออกจากพื้นที่นั้นแล้ว เขาก็ดูตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด มันน่าจะเป็นเพราะเขารู้สึกงุนงงกับการเปลี่ยนตำแหน่งของตัวเอง

ฉันเข้าใจได้ว่าภายในพื้นที่นั้น มันคือพื้นที่ที่ถูกลบเลือนไปตามกาลเวลา ยางูระจึงไม่มีการรับรู้ในตัวเอง

ร่างกายของเขาแค่แสดงออกและเคลื่อนไหวไปตามสัญชาตญาณ เมื่อกาอาระสิ้นสุดพื้นที่นั้น สำหรับยางูระ มันก็ดูเหมือนว่าเขาจะเสียเวลาของเขาไปช่วงหนึ่ง และหลงเหลืออยู่เพียงผลลัพธ์ของการกระทำเท่านั้น ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: อืม... หลงเหลือเพียงผลลัพธ์เท่านั้น ถ้านายพูดแบบนั้นฉันก็เข้าใจได้! ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: ช่างเป็นพลังที่แปลกประหลาดจริงๆ แม้ว่าดูเหมือนศัตรูจะทำอะไรไม่ได้ในพื้นที่นั้น แต่เมื่อดูจากสถานการณ์แล้ว กาอาระก็สามารถเป็นผู้นำได้อย่างชัดเจน ]

[อุซึมากิ มิโตะ: มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก หากกาอาระกำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตแห่งความตาย เขาก็สามารถหลบเลี่ยงมันได้ด้วยความสามารถนี้ ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: โดยทั่วไปแล้ว ฉันรู้สึกว่าพลังในการหยุดเวลาของหลี่ฟานนั้นมีพลังมากกว่า เพราะหลังจากหยุดเวลาแล้ว มันก็ไม่มีใครที่สามารถทำอะไรได้เลย แต่เขากลับสามารถฆ่าคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย! ]

…