ตอนที่ 1016 ความอึดอัดใจของจิไรยะและคาคาชิ

หมู่บ้านโคโนฮะ อาคารโฮคาเงะ

“เฮ้อ แล้วฉันสามารถทำอะไรได้บ้าง”

โฮคาเงะรุ่นที่ 5 จิไรยะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

มองดูบทสนทนาที่ปรากฏอยู่ในรายการทองคำ ข้อความที่เหล่าคาเงะของแต่ละหมู่บ้านยื่นข้อเสนอให้กับมินาโตะ

แต่เขาซึ่งเป็นอาจารย์ของมินาโตะ กลับไม่สามารถที่จะพูดอะไรเพื่อเรียกร้องได้เลย

สิ่งนี้ทำให้จิไรยะรู้สึกอึดอัดอย่างมากในตอนนี้

ด้านข้าง คาคาชิที่อยู่ไม่ไกลก็เหลือบมองไปทางจิไรยะด้วย เพราะเขาเองก็มีความรู้สึกเช่นเดียวกันกับจิไรยะ

แต่ในเวลานี้ แม้แต่เขาซึ่งเป็นลูกศิษย์ของมินาโตะ ก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เหมือนกัน

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 4 นามิคาเสะ มินาโตะ: ขอโทษนะครับทุกคน ตอนนี้ผมต้องการมีสมาธิกับการต่อสู้ และไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ]

หลังจากที่มินาโตะทิ้งประโยคนี้เอาไว้ในพื้นที่ข้อความของรายการทองคำ ร่างของเขาก็หายไปจากท้องของยมทูตพร้อมกับแสงสีทอง

เมื่อเขาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาก็ได้มายืนอยู่ในสนามประลองของรายการทองคำแล้ว

ในเวลาเดียวกัน หญิงสาวผมแดงก็กำลังยืนอยู่ตรงข้ามกับร่างของเขา

แน่นอนว่าเธอคืออดีตพลังสถิตร่างของเก้าหาง อุซึมากิ มิโตะ!

“ไม่เจอกันนานเลยนะ มินาโตะ เธอโตขึ้นมากเลยนะ”

มิโตะมองสำรวจไปที่ร่างของมินาโตะที่ยืนอยู่ตรงข้ามกับเธอ ก่อนจะพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม

การแสดงออกอันอ่อนโยนบนใบหน้าของเธอ มันราวกับว่าไม่มีเรื่องอะไรที่น่าอายเกี่ยวกับโคโนฮะระหว่างพวกเขา

“เช่นกันครับ ท่านมิโตะ” มินาโตะพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

เนื่องจากความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคุชินะ มินาโตะจึงมีโอกาสได้ติดต่อกับมิโตะอยู่หลายครั้ง

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดต่อกับเธอมากนัก แต่มินาโตะก็ยังให้ความเคารพมิโตะอย่างมาก

“ฉันรู้ว่าเธอต้องไม่พอใจในโคโนฮะ”

“ดังนั้นฉันจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก”

“ต่อไป พวกเรามาต่อสู้กันเพื่ออันดับที่ 7 และรางวัลที่กำหนดไว้ ‘ฮาคิราชันย์’ กันเถอะ”

สิ้นคำพูดของมิโตะ เวลาการนับถอยหลังเข้าสู่การต่อสู้ก็สิ้นสุดลง

ในเวลานี้ดวงตาของมิโตะแคบลง จากนั้นอาภรณ์เก้าหางสีแดงก็ปรากฏขึ้นบนร่างกายของเธอทันที

ในเวลาเดียวกัน มือของเธอก็ทำการประสานอินอย่างรวดเร็ว ก่อนที่โซ่ผนึกสีทองจะปรากฏออกมาจากด้านหลังของเธอ

“ผมเข้าใจแล้วครับ ท่านมิโตะ!” มินาโตะพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“รางวัลที่กำหนดไว้ของอันดับที่ 7 ฮาคิราชันย์นั้นค่อนข้างดี ดังนั้นผมเองก็จะตั้งใจต่อสู้เพื่อรับรางวัลนี้เหมือนกัน”

วินาทีต่อมา ความคิดของเขาก็ถูกส่งไปยังคุรามะที่ถูกผนึกอยู่ในร่างกาย

“รบกวนด้วยนะ คุรามะ!”

“ฮึ่ม! ในเมื่ออีกครึ่งของฉันให้การยอมรับในตัวของลูกชายของนาย ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะให้นายยืมใช้พลังของฉัน!”

คุรามะตะคอกและรวบรวมจักระจำนวนมากเข้าสู่ร่างกายของมินาโตะทันที

ภายในท้องของยมทูต ตัวมันเองก็เบื่อสถานที่แห่งนี้มานานมากแล้ว

ในเมื่อคุชินะตั้งใจที่จะฟื้นคืนชีพให้กับมินาโตะ บวกกับเรื่องที่ว่าอีกครึ่งหนึ่งของมันให้การยอมรับในตัวนารูโตะ คุรามะจึงไม่รังเกียจที่จะให้มินาโตะใช้พลังของมัน

“ตู้ม!”

ลมกระโชกแรงพัดออกมาจากผิวกายของนามินาโตะ ทันใดนั้นร่างของเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยอาภรณ์จักระสีเหลือง ซึ่งตรงข้ามกับอาภรณ์สีแดงที่อยู่บนร่างของมิโตะ

“แน่นอนว่าในฐานะพ่อของนารูโตะ เขาเองก็สามารถใช้พลังนี้ได้เหมือนกัน”

“ด้วยวิชาเทพสายฟ้าเหินของมินาโตะ ดูเหมือนว่าฉันจะต้องจัดการกับเขาอย่างระมัดระวัง”

หัวใจของมิโตะเต็มไปด้วยความจริงจัง จากนั้นเธอก็ทำการประสานอินขึ้นอีกครั้ง ทำให้โซ่ผนึกสีทองทั้งหลายที่ลอยอยู่ด้านหลังพุ่งเข้าใส่มินาโตะอย่างรวดเร็ว

“ผมจะไปแล้วนะครับ ท่านมิโตะ!” มุมปากของมินาโตะยกขึ้น

ในพริบตา ก่อนที่จะโซ่ผนึกจะพุ่งมาถึง ร่างของเขาก็หายไปจากสายตาของมิโตะทันที!

…