ตอนที่ 968 พลังสิบหางของหลี่ฟาน

เมื่อได้ยินคำพูดของเทรุมิ เมย์ คนในตระกูลอุจิวะก็หันมามองหน้ากัน

พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า หลังจากที่พวกเขาออกมาจากหมู่บ้านโคโนฮะได้ไม่นาน หมู่บ้านโคโนฮะจะโดนการโจมตีแบบนี้

แน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับโคโนฮะเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขามีความยินดี ในขณะเดียวกันก็ชื่นชมพลังของลูกอย่างเป็นทางการของหลี่ฟานอีกครั้ง

ฟังจากคำพูดของเทรุมิ เมย์ โฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งได้กลับไปถึงหมู่บ้านโคโนฮะแล้ว อีกทั้งยังมีไมโตะ ไกอยู่ในหมู่บ้าน

แต่ถึงจะมีตัวตนพวกเขาทั้งสองคนอยู่ คุชินะก็ยังสามารถลงทัณฑ์โฮคาเงะรุ่นที่สามได้อย่างง่ายดาย

นี่ก็เพียงพอแล้วที่จะแสดงให้เห็นถึงพลังของลูกศิษย์อย่างเป็นทางการของหลี่ฟาน

และต้องเข้าใจด้วยว่า ก่อนหน้านี้คุชินะเพิ่งจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาเท่านั้น

แต่หลังจากที่เธอได้กลายเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟาน คุชินะก็สามารถเอาชนะโฮคาเงะรุ่นที่สามได้อย่างง่ายดาย!

ในเวลานี้ ซาสึเกะอดไม่ได้ที่อยากจะเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟานมากยิ่งขึ้น

ไม่เพียงแค่ซาสึเกะเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึง ฟุงาคุ ซึ่งปัจจุบันเป็นหัวหน้าตระกูลอุจิวะ, มิโคโตะ ภรรยาของเขา และอิซึนะ แฟนเก่าของอิทาจิ พวกเธอต่างก็ต้องการเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟานด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาสามารถคิดถึงเรื่องดังกล่าวได้ในตอนนี้เท่านั้น

เพราะพวกเขารู้ดีว่า การได้เป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟานนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลังจากที่เทรุมิ เมย์จัดเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับตระกูลอุจิวะเสร็จแล้ว เธอก็กลับไปที่คฤหาสน์ผ่านวงเวทย์เทเลพอร์ต

จากนั้นเธอก็บอกถึงความต้องการของซาสึเกะให้หลี่ฟานฟัง

“อุจิวะ ซาสึเกะ เด็กคนนั้นมีศักยภาพบางอย่างอยู่จริงๆ”

หลี่ฟานพึมพำขณะเพลิดเพลินไปกับการนวดของเทรุมิ เมย์

“ยังไงก็ตาม ปล่อยเขาไปก่อน”

“ฉันไม่มีแผนที่จะรับลูกศิษย์นอกเพิ่มในตอนนี้”

“เมย์ กลับไปบอกซาสึเกะ”

“ถ้าเขาโชคดีมากพอที่จะได้รับตราลูกศิษย์ของฉัน ฉันก็สามารถรับเขาเป็นลูกศิษย์อย่างเป็นทางการได้”

“หรือถ้าคนในตระกูลอุจิวะของเขาพบกับตราลูกศิษย์ของฉัน และผู้ที่พบสามารถได้รับการยอมรับจากฉัน เขาก็สามารถแนะนำซาสึเกะให้เป็นลูกศิษย์นอกของฉันได้”

“ในตอนนี้ ให้เขาฝึกฝนอยู่ที่คิริงาคุเระและอยู่กับพ่อแม่ของเขาไปก่อน”

สำหรับซาสึเกะ หลี่ฟานไม่ได้เกลียดเขา แต่ก็ไม่ถึงกับชอบเขาเหมือนกัน

นารูโตะถือได้ว่าเป็นเด็กที่สดใสและเข้ากับคนง่าย แต่ซาสึเกะนั้นมีนิสัยที่หยิ่งยโสและดื้อรั้นเกินไป

แม้ว่าตอนนี้ตระกูลอุจิวะจะยังไม่ถูกทำลาย แต่ถึงอย่างนั้นซาสึเกะก็ยังได้รับผลกระทบบางอย่าง ที่ทำให้นิสัยของเขากลายเป็นแบบนั้นอยู่ดี

“เข้าใจแล้วค่ะ อาจารย์หลี่ฟาน”

“ฉันจะบอกความต้องการของคุณให้ซาสึเกะและตระกูลอุจิวะได้รับรู้”

“แต่อันที่จริง ฉันยังมีคำถามอีกอย่างที่อยากจะถามอาจารย์หลี่ฟานด้วย?”

เทรุมิ เมย์พูดกับหลี่ฟานด้วยรอยยิ้ม

“หืม ว่าไง?” หลี่ฟานถามด้วยความสนใจ

“อาจารย์หลี่ฟาน คุณวางแผนที่จะใช้สัตว์หางที่คุณได้รับมาจากรายการทองคำ เพื่อฝึกฝนพลังสถิตร่างหรือเปล่า?”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของเทรุมิ เมย์ก็อดไม่ได้ที่จะสว่างขึ้น

“ตอนนี้ฉันไม่มีสัตว์หางทั้งเก้าอยู่ในมือแล้ว” หลี่ฟานตอบ

“ส่วนสัตว์หางทั้งเก้าของคางูยะ พวกมันก็ถูกเธอดูดกลืนเข้าไปโดยตรง”

“สำหรับสัตว์หางทั้งเก้าของฉัน พวกมันถูกสร้างขึ้นเป็นสิบหางโดยฝีมือของฉัน”

“ถึงแม้ว่าพลังของสิบหางจะไม่มีประโยชน์กับฉันมากนัก แต่ฉันก็สามารถเก็บมันไว้กับตัวชั่วคราว เพื่อทำให้ฉันสามารถอยู่ในรายการพลังสถิตร่างได้”

หลี่ฟานได้วางแผนที่จะรอจนกว่าจะจบรายการพลังสถิตร่าง จากนั้นจึงทำการมอบสิบหางให้กับลูกศิษย์ของเขา

ด้วยพลังของสิบหาง มันสามารถทำให้คนที่เป็นพลังสถิตร่างของมันมีความแข็งแกร่งเทียบเท่าได้กับเซียนหกวิถี

ดังนั้นมันจึงถือได้ว่าเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม สำหรับการฝึกฝนลูกศิษย์ของเขา

…