ตอนที่ 948 แก้ไขปัญหาของกาอาระ

“อย่ากังวลไปเลยค่ะย่าโจ”

“ฉันหลีกเลี่ยงจุดสำคัญของเขา ดังนั้นเขาจึงยังไม่ตาย”

“ยังไงซะเขาก็เป็นหลานชายของคุณ เพราะฉะนั้นฉันจะปล่อยให้คุณเป็นคนจัดการกับเขา”

“เอาล่ะ ฉันต้องรีบกลับไปแก้ปัญหาของกาอาระ ในขณะที่ฉันยังสามารถอยู่ในสถานะนี้ได้”

มากิที่อยู่ในร่างของปีศาจปีกดำหันไปพูดกับย่าโจ จากนั้นเธอหันหลังกลับและหายตัวไปจากจุดนี้อย่างรวดเร็ว

ย่าโจชำเลืองมองไปที่แผ่นหลังของมากิ จากนั้นเธอก็ก้มศีรษะลงเพื่อมองดูร่างของหลานชายของเธอ

ก่อนจะมองไปที่หุ่นเชิดของคาเสะคาเงะรุ่นที่สามที่วางอยู่บนพื้นข้างๆ เขา

‘การลอบสังหารคาเซะคาเงะรุ่นที่สาม มันเป็นอาชญากรรมที่ร้ายแรงมากในสายตาของฉัน’

‘ตามกฎของหมู่บ้านซึนะ ซาโซริจะต้องถูกประหาณอย่างแน่นอน’

‘ไม่! ฉันจะปล่อยให้สิ่งนี้เกิดขึ้นไม่ได้ ’

‘โชคดีที่ตอนนี้ราสะไม่ใช่คาเสะคาเงะแล้ว และปากุระก็ออกไปจากหมู่บ้านซึนะ’

‘เพราะฉะนั้น… ฉันยังมีโอกาสอยู่ ถ้าอำนาจของหมู่บ้านยังอยู่ในมือของฉัน!’

‘บางทีฉันอาจจะสามารถช่วยซาโซริได้!’

ในขณะนี้ ย่าโจซึ่งไม่มีความปรารถนาในอำนาจได้ทำการเปลี่ยนใจ จากนั้นดวงตาของเธอค่อยๆ เปล่งแสงที่พร่างพรายไปด้วยความหวัง

เพื่อช่วยชีวิตหลานชายของเธอ เธอจะจึงต้องกุมอำนาจของหมู่บ้านซึนะเอาไว้ในมือของเธอเองให้ได้!

…

“มากิ เป็นยังไงบ้าง?”

มองไปที่มากิที่เปิดประตูเดินเข้ามา เทมาริก็รีบทักทายเธอทันที

“อืม ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว”

“หลังจากนี้ให้ย่าโจเป็นคนจัดการทีเหลือ”

“สำหรับตอนนี้ เรารีบมาแก้ไขปัญหาของกาอาระกันเถอะ”

มากิพยักหน้าและตอบคำถามของเทมาริ

ก่อนอื่นเธอไม่สามารถใช้พลังของมูร์เซียร์ เอลาโก้ได้เป็นเวลานาน

ท้ายที่สุดหลี่ฟานก็เพิ่งมอบมูร์เซียร์ เอลาโก้ให้กับเธอเมื่อไม่นานมานี้

หลังจากการต่อสู้ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ มากิรู้สึกเหมือนว่าเธอกำลังจะปลดปล่อยสถานะของปีศาจปีกดำในไม่ช้า

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ มากิก็ไม่มีความลังเลใดๆ เธอนั่งลงบนพื้นโดยตรงและวางนิ้วลงบนหน้าผากของกาอาระ

ภายใต้อิทธิพลของแรงดันวิญญาณ จิตสำนึกของมากิก็เข้าไปปรากฏตัวขึ้นในพื้นที่จิตสำนึกของกาอาระ

“ปีศาจน้อย เธอมาที่นี่จริงๆ”

เมื่อมากิปรากฏตัวขึ้น เสียงที่แหบห้าวก็ดังขึ้นทันที

มากิที่เงยหน้าขึ้นมอง เธอก็พบเข้ากับหนึ่งหาง ‘ชูคาคุ’ ที่อยู่ในกรง

“ปีศาจน้อย เธอต้องการมาทำอะไรที่นี่ อย่าบอกนะว่าเธอมาเพื่อต่อสู้กับฉัน?”

ชูคาคุยกร่างที่ใหญ่โตของเขาขึ้น ขณะมองไปที่มากิที่อยู่นอกกรงอย่างจริงจัง

“ไม่ต้องกังวลหนึ่งหาง ฉันไม่ตั้งใจที่จะทำอะไรกับนาย”

“แน่นอน หลักการคือนายห้ามรบกวนการนอนของกาอาระ!”

มากิเดินไปที่กรงที่ชูคาคุถูกขังอยู่ และร่องรอยของแรงดันวิญญาณก็เริ่มหลั่งไหลออกมาจากร่างของเธอ

ทันใดนั้น ชูคาคุก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นจากก้นบึ้งในหัวใจของเขา

ภายใต้ความกดดันนี้ มันต้องการที่จะโต้แย้งเล็กน้อยเนื่องจากนิสัย ‘ปากไม่ตรงกับใจ’ แต่สุดท้ายมันก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

เมื่อเห็นการแสดงออกของชูคาคุ มากิก็พยักหน้าและหันมองไปยังตราประทับปิดผนึกที่อยู่หน้ากรง

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง มากิก็ยกมือขึ้นและฉีดแรงดันวิญญาณของเธอเข้าไปในผนึก

ภายใต้การรับรู้ของชูคาคุ มันรู้สึกได้ทันทีว่ากรงที่กำลังกักขังมันอยู่นั้นมั่นคงมากขึ้น

แม้ว่าชูคาคุจะสาปแช่งอย่างดุเดือดอยู่ในใจ แต่มันก็พูดอะไรไม่ออกเมื่อเผชิญกับมากิที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งอยู่ในสถานะของปีศาจปีกดำ

ในเวลานี้มันทำได้เพียงเฝ้าดูมากิที่ค่อยๆ เติมเต็มผนึกด้วยแรงดันวิญญาณ และสุดท้ายก็มองดูการจากไปของเธอ

หลังจากนั้น มันก็คำรามออกมาเสียงดังเพื่อระบายความไม่พอใจของตัวเอง

ที่โลกภายนอก ห้องนั่งเล่นในบ้านของปากุระ

“เอาล่ะ เสร็จแล้ว!”

“ฉันคิดว่าตอนนี้หนึ่งหางคงไม่สามารถส่งผลกระทบต่อจิตใจของกาอาระได้อีกต่อไป”

มากิลืมตาขึ้น เธอออกจากสถานะของปีศาจปีกดำ และมองไปที่เทมาริที่อยู่ข้างๆ ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ

“ขอบคุณมากนะ มากิ!” เทมาริเข้าไปกอดร่างของมากิอย่างมีความสุข

…