ตอนที่ 932 ฉันมาที่นี่เพื่อตามหาเจ็ดหาง

หมู่บ้านทากิ ในห้องของหัวหน้าหมู่บ้าน

“ถ้าอย่างนั้น เธอคือฟูจริงๆ เหรอ?”

ไฮเซ็นนั่งไขว่ห้างบนพื้นและมองไปที่ฟูที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างจริงจัง

“ฉันก็พูดไปแล้วไง ฉันคือฟูจริงๆ”

ฟูมุ่ยปากและชี้ไปที่ร่างจิบิของเจ็ดหางที่อยู่บนไหล่ของเธอ

“ถ้าไม่เชื่อก็ถามโจวเมย์ดูก็ได้!”

ไฮเซ็นกระตุกมุมปากของเขาและมองไปที่ ‘โจวเมย์’ บนไหล่ของฟูด้วยความละอายใจ

‘ถาม? จะให้ฉันถามยังไง ฉันไม่ได้สนิทกับเจ็ดหาง ถึงถามไปก็ไม่มีประโยชน์ใช่ไหม?’

แม้ว่าในใจของเขาจะคิดแบบนั้น แต่ไฮเซ็นก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะพูดออกไป

แต่เมื่อนึกถึงการเคลื่อนไหวก่อนหน้านี้ของฟู เขาก็ค่อยๆ เริ่มเชื่อว่าฟูที่อยู่ตรงหน้าเขา คือฟูที่เพิ่งหายตัวไปเมื่อไม่นานมานี้

‘ร่างกายของเธอดูเหมือนจะเติบโตขึ้นสองหรือสามปี มันน่าจะเกี่ยวข้องกับความสามารถของคุณหลี่ฟาน’ ไฮเซ็นคิดกับตัวเอง

“พูดถึงเรื่องนี้ สถานการณ์ในปัจจุบันของเธอมันน่าจะเกี่ยวข้องกับการสอนของคุณหลี่ฟานใช่ไหม?”

หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย ไฮเซ็นก็ยังคงถามฟูเกี่ยวกับสิ่งที่เขาสงสัยในใจ

“อื้ม ถึงแม้ว่าฉันจะพูดถึงเนื้อหาที่เฉพาะเจาะจงไม่ได้”

“แต่การเติบโตของสภาพร่างกายของฉัน มันเกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งของอาจารย์หลี่ฟานอย่างแน่นอน!”

ฟูพยักหน้าและพูดด้วยความหนักแน่น

ห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลาเป็นความลับของคฤหาสน์ และไม่สามารถพูดเรื่องนี้ให้คนนอกฟังได้

ดังนั้นฟูจึงทำได้เพียงคร่ำครวญ และบอกกับไฮเซ็นในสิ่งที่เธอสามารถพูดได้เท่านั้น

“แม้ว่าฉันจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่ฉันก็ดีใจที่เธอกลับมา ฟู”

“นอกจากนี้ ดูเหมือนว่าเธอจะมีความสามารถที่จะปกป้องตัวเองได้แล้วในตอนนี้”

“ฉันดีใจมากจริ...”

ตู้ม!

ก่อนที่ไฮเซ็นจะพูดจบ ทันใดนั้นก็มีเสียงของการระเบิดดังมาถึงหูของเขา

ในเวลาเดียวกัน มันก็มีเสียงกรีดร้องของนินจาหลายคนดังออกมา

“เกิดอะไรขึ้น?”

เมื่อได้ยินเสียงนี้ ไฮเซ็นก็รีบลุกขึ้นยืนทันทีและวิ่งออกไปที่ประตู

แต่มีคนที่เคลื่อนไหวได้เร็วกว่าเขา ฟูที่นั่งอยู่ลุกขึ้นทันที จากนั้นร่างของเธอก็หายวับออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วเหมือนกับแสง

วินาทีที่แล้ว เธอนั่งอยู่ตรงข้ามกับไฮเซ็น แต่ในวินาทีต่อมา ฟูก็มาปรากฏตัวขึ้นที่ใจกลางหมู่บ้านแล้ว

“เร็วมาก!” ไฮเซ็นอุทานและรีบไปที่ใจกลางหมู่บ้าน

และเมื่อเขามาถึงจุดที่เกิดเสียงระเบิด เขาก็เห็นฟูกำลังเตะชายในชุดคลุมสีดำลายเมฆสีแดงด้วยเท้าข้างเดียว

“แค่ก! เป็นลูกเตะที่รุนแรงจริงๆ”

ชายในชุดคลุมสีดำลายเมฆสีแดงที่กระเด็นออกไป แน่นอนว่าเขาก็คือคาคุซึ

มองไปที่สาวน้อยตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาของคาคุซึก็เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

“นายเป็นใครกัน!” ไฮเซ็นขมวดคิ้ว

แต่หลังจากยืนยันว่านินจาโดยรอบได้รับบาดเจ็บเพียงเท่านั้น และไม่มีผู้เสียชีวิต เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่ามันจะนานเกินไปแล้ว ที่ฉันออกไปจากที่นี่”

“ตอนนี้มันไม่มีใครจำฉันได้อีกแล้ว”

คาคุซึยืนขึ้นพร้อมกับพูดอย่างเยาะเย้ย

แม้ว่าเขาจะรู้สึกประหลาดใจกับพลังของฟู แต่มันก็ไม่ได้สงผลอะไรกับเขาที่มีร่างกายอมตะ

สำหรับการที่เขาถูกฟูเตะกระเด็น คาคุซึก็คิดว่าตัวเขาแค่ประมาทเลินเล่อไปเล็กน้อยเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าการโจมตีของฟูจะหนักหน่วงมาก แต่มันก็จะไม่สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับหัวใจทั้งห้าในร่างกายของเขา

“ออกจากที่นี่นานเกินไป? นายเคยอยู่ในหมู่บ้านทากิมาก่อนงั้นเหรอ?”

ไฮเซ็นขมวดคิ้ว และในวินาทีต่อมา ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง

เวลานี้ คาคุซึที่อยู่ข้างหน้าเขาค่อยๆ ซ้อนทับกับร่างหนึ่งในใจของเขา

คนๆ นั้นเป็นคนที่ฝึกฝนวิชาลับต้องห้ามของหมู่บ้านทากิ และในบันทึกของหมู่บ้าน เขาเป็นคนที่อยู่ในยุคเดียวกับโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง

“นายคือ... คาคุซึ!” ไฮเซ็นกล่าวด้วยความหวาดกลัว

“ฮ่าฮ่า ไม่นึกเลยว่าจะยังมีคนจำชื่อของฉันได้” คาคุซึหัวเราะเยาะ

“ในเมื่อนายรู้จักชื่อของฉัน ถ้าอย่างนั้นก็จงมอบเจ็ดหางมาแต่โดยดีซะ”

“เห็นแก่การเป็นอดีตนินจาของหมู่บ้านทากิ ฉันจะไม่ฆ่านินจาคนอื่นๆ ที่ไม่เกี่ยวข้อง”

…