ตอนที่ 892 พลังอันน่าหวาดกลัว

เดือยกระดูกสีซีดทั้งเก้าพุ่งเข้าใส่ร่างของสัตว์หางทั้งเก้าหางทีละตัว จากนั้นฉากอันน่าสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้น

ทันทีที่สัตว์หางทั้งเก้าถูกเดือยกระดูกโจมตี ออร่าที่รุนแรงของพวกมันก็เงียบลง

ทันทีหลังจากนั้น ร่างของพวกมันก็ค่อยๆ พังทลายลงมาจากจุดที่พวกมันถูกเดือยกระดูกแทง

เมื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์แบบนี้ สัตว์หางทั้งเก้าก็กรีดร้องและคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง

อย่างไรก็ตาม การดิ้นรนครั้งนี้มีแต่จะเร่งกระบวนการล่มสลายของพวกมัน

ในที่สุดสัตว์หางทั้งเก้าก็กลายเป็นควันและสลายไปในอากาศ แม้แต่จิ้งจอกเก้าหางที่อ้างว่ามีจักระที่ไม่มีที่สิ้นสุดก็เช่นเดียวกัน

— ขอแสดงความยินดีกับ โอซึซึกิ คางูยะ ที่เอาชนะสัตว์หางทั้งเก้าในการท้าทายได้ และได้รับรางวัลเป็นจักระของสัตว์หางทั้งเก้า —

เวลานี้คางูยะได้กลับมาอยู่ที่เดิมของเธอภายในห้องฝึกฝนลึกลับแล้ว พร้อมกับข้อความสีทองที่ปรากฏขึ้นในรายการทองคำ

ที่ด้านหลังของเธอมีสัตว์หางทั้งเก้ายืนอยู่ ซึ่งแตกต่างไปจากสัตว์หางทั้งเก้าที่เธอเพิ่งจะเอาชนะไป

ปัจจุบันพวกมันมีดวงตาที่หมองคล้ำและนั่งยองๆ อยู่ข้างหลังคางูยะอย่างเงียบๆ ราวกับว่ากำลังรอคำตัดสินของเธอ

คางูยะเหลียวมองไปที่พวกมันเล็กน้อย ก่อนจะหันไปเล่นมือถือในมือของเธอต่อไป

แม้หลี่ฟานจะบอกว่าสัตว์หางทั้งเก้าจะถูกส่งมอบให้เธอเป็นคนจัดการ แต่คางูยะก็ยังต้องการขอความคิดเห็นจากเขาอยู่ดี

จากนั้นเธอค่อยมาตัดสินใจว่าจะทำอะไรกับสัตว์หางทั้งเก้าที่นั่งอยู่ข้างหลัง

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: เมื่อกี้นี้…. มันอะไรกันเนี่ย! สัตว์หางตายอย่างง่ายดายขนาดนั้นเลยเหรอ? ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: ทักษะนั้นดูเหมือนจะค่อนข้างคล้ายกับทักษะของคิมิมาโร่ แต่พลังของมันนั้น… แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: สัตว์หางทั้งเก้า… ทำไมพวกมันถึงถูกกำจัดได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น? นี่รายการทองคำ พวกมันไม่ใช่สัตว์หางปลอมใช่ไหม? ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: รายการทองคำจะสร้างสัตว์หางปลอมได้ยังไง? เห็นได้ชัดว่าพลังของโอซึซึกิ คางูยะนั้นแข็งแกร่งเกินไป ดังนั้นเธอจึงสามารถฆ่าสัตว์หางทั้งหมดได้ทันที ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: พลังที่สามารถทำให้ร่างของสัตว์หางพังทลาย ดูเหมือนมันจะค่อนข้างคล้ายกับคาถาธุลีของฉัน ]

[จิไรยะ: แต่ฉันไม่รู้ว่ามันจะแข็งแกร่งกว่าคาถาธุลีของซึจิคาเงะรุ่นที่สามกี่เท่า และไม่รู้ว่าท่านี้ควรนับเป็นวิชากระบวนท่าหรือวิชานินจา? ]

[โอโรจิมารุ: การที่จะทำสิ่งนี้ได้ ท่านี้ควรถูกมองว่าเป็นขีดจำกัดสายเลือด แต่สัตว์หางทั้งเก้าที่สามารถควบคุมได้นั้น มันเป็นรางวัลที่น่าอิจฉาจริงๆ ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 2 มู: เป็นไปได้ไหมที่การโจมตีนี้จะเป็นขีดจำกัดสายเลือด? อืม… สิ่งนี้ดูเหมือนมันจะเป็นไปได้จริงๆ ฉันไม่รู้ว่าหลังจากนี้คุณหลี่ฟานจะใช้วิธีใดเพื่อเอาชนะสัตว์หางทั้งเก้า ]

แม้ว่าจะยังไม่มีข้อความที่เกี่ยวกับการเลือกของหลี่ฟานปรากฏขึ้นในรายการทองคำ แต่มันก็ไม่มีใครไม่คิดว่าหลี่ฟานจะเลือกท้าทายสัตว์หางทั้งเก้า

หากคางูยะสามารถเอาชนะสัตว์หางทั้งเก้าได้อย่างง่ายดาย มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่หลี่ฟานผู้แข็งแกร่งกว่าเธอจะทำไม่ได้

แน่นอนว่ามันเป็นอย่างที่พวกเขาคิด ในไม่ช้าข้อความยืนยันการเลือกของหลี่ฟานก็ปรากฏขึ้นในรายการทองคำ

เขาเลือกที่จะท้าท้ายสัตว์หางทั้งเก้า!

‘นี่คงเป็นครั้งแรกที่ผู้คนในโลกแห่งความเป็นจริงที่ได้เห็นสัตว์หางทั้งเก้ามารวมตัวกัน ’

หลี่ฟานมองไปที่สัตว์หางทั้งเก้าที่อยู่รอบๆ ตัวเขา และใช้เทคนิคเดียวกับคางูยะเพื่อกำจัดพวกมันตามต้องการ

หลังจากเวลาในสนามประลองของรายการทองคำเป็นศูนย์ สัตว์หางทั้งเก้าก็สามารถคงอยู่ได้เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น ก่อนที่พวกมันจะสลายไปในอากาศจนหมด

เป็นผลให้เหล่าผู้คนได้เห็นฉากของ ‘เถ้ากระดูกแห่งการเข่นฆ่า’ จัดการสัตว์หางทั้งเก้าในทันทีอีกครั้ง

— ขอแสดงความยินดีกับ เทพสงคราม หลี่ฟาน ที่เอาชนะสัตว์หางทั้งเก้าในการท้าทายได้ และได้รับรางวัลเป็นจักระของสัตว์หางทั้งเก้า —

ด้วยข้อความความยินดีจากรายการทองคำ หลี่ฟานก็กลับไปสู่ห้องฝึกฝนลึกลับของเขา และที่ด้านหลังของเขาก็มีสัตว์หางทั้งเก้ายืนอยู่เหมือนกับคางูยะ

หลี่ฟานงอมือของเขาเล็กน้อย ทันใดนั้นสัตว์หางทั้งเก้าก็ถูกดูดเข้าไปในมือของเขาเหมือนกับพายุเฮอริเคน และหายตัวไปจากสายตาของผู้คน

ในเวลาเดียวกัน หน้าจอถ่ายทอดสดของเขาก็หายไปจากรายการทองคำบนท้องฟ้า

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: คุณหลี่ฟานสามารถใช้ทักษะเดียวกันกับคางูยะได้ด้วยงั้นเหรอ? เป็นไปได้ไหมว่าทักษะนี้มันเกิดขึ้นจากเนตรบนหน้าพากของเธอ? ]

[โอโรจิมารุ: สิ่งนี้มันไม่จำเป็นต้องเป็นความจริง บางทีคุณหลี่ฟานอาจจะสามารถแสดงทักษะนี้ออกมาโดยที่ไม่ต้องเปิดเนตรนั้นก็ได้ ]

[ฮิวงะ ฮิอาชิ: คุณหลี่ฟานเป็นคนที่มีพลังที่แข็งแกร่งและหลากหลาย และพวกเราก็ไม่รู้จักเขาดีมากพอ ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: หลังจากได้เห็นว่าผลลัพธ์ของทักษะนี้ค่อนข้างคล้ายกับคาถาธุลี ฉันก็รู้สึกว่าคาถาธุลีของฉันมันอ่อนหัดจริงๆ ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 2 มู: นายไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกแบบนี้ เจ้าลูกศิษย์ ]

…