ตอนที่ 880 เทวรูปมารนอกรีตที่ถูกทำลาย

— [ วิชากระบวนท่า ] อันดับที่ 4 [ มวยอ่อนแปดทิศ : มวยก้าวสิงห์คู่มลาย ] ผู้ใช้ เทพสงคราม หลี่ฟาน  —

— กระบวนท่าพัฒนาของ “มวยก้าวสิงห์คู่” เป็นกระบวนท่าที่ทรงพลังอย่างยิ่งที่รวมการเปลี่ยนแปลงธรรมชาติทั้งเจ็ดของจักระ ไฟ ลม ดิน น้ำ สายฟ้า หยินและหยาง —

— มวยก้าวสิงห์คู่มลายมีพลังโจมตีอันรุนแรงที่สามารถทำลายภายในร่างกายของมนุษย์ได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพลังทำลายที่สูงมากของ “มวยก้าวสิงห์คู่มลาย” เอง ศัตรูทั่วไปจึงไม่สามารถรับผลจากการทำลายล้างจากภายในได้ เพราะจะถูกจัดการด้วยการทำลายจากภายนอกก่อน —

— หากศัตรูมีร่างกายที่แข็งแกร่งพอ พลังทำลายของมวยก้าวสิงห์คู่มลายก็จะเข้าสู่ภายในร่างกายของศัตรูและเริ่มทำลายมันจากภายใน —

[ฮิวงะ ฮิอาชิ: เป็นไปได้ยังไงกัน! มวยก้าวสิงห์คู่มลาย? นี่คือทักษะที่พัฒนาโดยคุณหลี่ฟานอย่างั้นเหรอ? ]

[ไมโตะ ไก: การเปลี่ยนแปลงธรรมชาติของจักระเจ็ดประเภท? จักระมันมีแค่ห้าประเภทเองไม่ใช่เหรอ? ]

[ฮาตาเกะ คาคาชิ: บางทีจักระอาจจะไม่ได้มีเพียงห้าประเภทเท่านั้น ด้วยตัวตนอย่างเซียนหกวิถี เช่นเดียวกับคุณหลี่ฟาน พวกเขาคงสามารถใช้จักระนอกเหนือจากคุณสมบัติทั่วไปทั้งห้าได้ ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: เป็นไปไม่ได้! แม้ว่าจักระมันจะมีอยู่เจ็ดประเภทก็ตาม แต่มันก็ไม่มีทางที่จะสามารถรวมจักระทั้งเจ็ดนี้เข้าด้วยกันได้ หรือว่ามันจะเป็นขีดจำกัดสายเลือด?!

ไม่สิ! มันจะมีขีดจำกัดสายเลือดที่เกิดจากการรวมกันของจักระทั้งเจ็ดในโลกนี้ได้ยังไง! แม้แต่สายเลือดคัดสรรก็ยังเป็นเพียงการผสมผสานของจักระสามประเภทเท่านั้น! ]

หมู่บ้านอิวะงาคุเระ

ภายในสำนักงานซึจิคาเงะ โอโนกิลุกขึ้นยืนตรงจากเก้าอี้ของเขาทันที

ในเวลานี้เขาประหลาดใจมาก ถึงขนาดไม่สนใจกับอาการปวดหลังที่เกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ

เป็นเวลานานมากแล้ว เขาคิดว่าสายเลือดคัดสรรของเขาเป็นการดำรงอยู่ที่พิเศษที่สุดและทรงพลังที่สุดในหมู่ขีดจำกัดสายเลือด

แต่ตอนนี้ รายการทองคำได้นำเสนอจักระอีกสองประเภทนั่นคือ ‘หยินและหยาง’ และโอโนกิก็ไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนแม้แต่น้อย

แถมยังมีการรวมกันของจักระทั้งเจ็ดประเภท ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาทำใจยอมรับไม่ได้!

หากรายการทองคำบอกว่า ‘มวยก้าวสิงห์คู่มลาย’ เป็นเพียงการรวมกันของจักระสี่ประเภท หรือแม้แต่จักระห้าประเภท เขาก็ยังพอยอมรับมันได้

แต่การรวมกันของจักระทั้งเจ็ดประเภทแบบนี้ แม้แต่โอโนกิซึ่งมีชีวิตอยู่มาหลายปีก็ยังไม่สามารถทำใจยอมรับมันได้ชั่วคราว

“พ่อ นั่งลงก่อนเถอะครับ ระวังปวดเอว!”

คิซึจิเดินเข้ามาด้วยความเป็นห่วงและเกลี้ยกล่อมพ่อของเขาให้ใจเย็นและนั่งลง

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้โอโนกิไม่สามารถฟังคำพูดของลูกชายได้เลย และยังคงพูดประโยคเดิมอยู่ในปากของเขา

“มันเป็นไปได้ยังไงที่จะมีขีดจำกัดสายเลือดแบบนี้! หากมีรายการขีดจำกัดสายเลือดปรากฏขึ้นในอนาคต คาถาธุลีของฉันจะรั้งอันดับหนึ่งได้ยังไง!”

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 2 มู: อย่าตกใจเกินไป โอโนกิ ในเมื่อรายการทองคำเป็นคนพูดออกมาเอง มันก็ควรจะเป็นความจริง และผู้ใช้ก็ยังเป็นคุณหลี่ฟานด้วย ดังนั้นทักษะแบบนี้จึงต้องมีอยู่จริงๆ ]

[ไมโตะ ไก: เหลือเชื่อ! คุณหลี่ฟาน คุณเป็นปรมาจารย์ด้านทักษะทางกายภาพจริงๆ ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: มาแล้ว! การสาธิตของมวยก้าวสิงห์คู่มลาย! ]

เหนือรายการทองคำ เมื่อข้อความค่อยๆ หายไป หน้าจอที่ใช้ในการสาธิต ‘มวยก้าวสิงห์คู่มลาย’ ก็ปรากฏขึ้น

ในภาพ หลี่ฟานกำลังยืนอยู่คนเดียวในทะเลทราย ฝั่งตรงข้ามของเขาคือร่างมนุษย์ขนาดใหญ่ที่มีดวงตาเก้าดวงและร่างกายที่เหมือนกับต้นไม้ตาย โดยมีจุดเด่นคือเสาสิบต้นที่ยื่นออกมาจากทางด้านหลังของมัน

“เป็นไปได้ยังไง มันคือเทวรูปมารนอกรีต?!”

หมู่บ้านอาเมะ ดวงตาของนางาโตะเบิกกว้างอย่างกะทันหัน เขามองดูสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับหลี่ฟานในหน้าจออย่างไม่อยากจะเชื่อ

“หลี่ฟาน ทำไมเขาถึงอยู่กับเทวรูปมารนอกรีต?”

เทวรูปมารนอกรีตเป็นสิ่งที่นางาโตะใช้เนตรสังสาระอัญเชิญออกมา

สำหรับการดำรงอยู่ของมัน เขารู้เพียงว่าสามารถใช้มันเพื่อเก็บจักระของสัตว์หางได้ แต่เขาก็ไม่ได้ชัดเจนเกี่ยวกับแหล่งที่มาโดยเฉพาะของมันนัก

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็รู้ว่าการมีอยู่ของเทวรูปมารนอกรีต ควรจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของตัวเองที่ไม่ธรรมดา

แต่ตอนนี้เทวรูปมารนอกรีตกลับปรากฏตัวต่อหน้าหลี่ฟาน ในหน้าจอสาธิตของรายการทองคำ!

นางาโตะหรี่ตาของเขา ตอนนี้เขาเริ่มสงสัยด้วยซ้ำว่าเขาอาจจะใช้เทวรูปมารนอกรีตที่ถูกอัญเชิญออกมาโดยหลี่ฟาน

แต่ไม่นาน เขาก็ส่ายหัวอีกครั้ง

‘เนตรสังสาระยังคงสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเทวรูปมารนอกรีต’

‘ดังนั้นหลี่ฟานที่อยู่ในหน้าจอสาธิตของรายการทองคำ คงจะอัญเชิญเทวรูปมารนอกรีตออกไปโดยที่ฉันไม่รู้ใช่ไหม?’

นางาโตะคิดกับตัวเอง

…