บทที่ 13 บ้านไฟไหม้แล้ว! / บทที่ 14 การโต้กลับ

บทที่ 7 ความเกลียดชังของไป๋จิ้ง ทำไมถึงไม่ตายไปเสีย

เดิมทีตอนที่รู้ว่าฉู่โม่หลินไม่สามารถแต่งงานกับซูอวิ้นได้ ไป๋จิ้งดีใจจนแทบจะกระโดดตัวลอย

แต่ใครจะไปคิด ว่าหลังจากนั้นจะได้รับรู้ว่าเหตุผลที่ฉู่โม่หลินแต่งงานกับซูอวิ้นไม่ได้ เป็นเพราะเขาต้องแต่งงานกับผู้หญิงไร้ยางอายอย่างฉินเสวี่ยแทน เรื่องนี้ทำให้ไป๋จิ้งโกรธแค้นจนแทบกระอักเลือด!

บ้านของซูอวิ้นมีแบ็คดีเธอเลยไม่กล้าไปแย่งด้วย แล้วทำไมจู่ๆ ส้มหล่นมาลงที่ผู้หญิงอย่างฉินเสวี่ยคนนี้ได้ล่ะ!

ดังนั้นหลังจากที่ฉินเสวี่ยย้ายเข้ามาอยู่ในแฟลตทหาร เธอจึงหาโอกาสเข้าหาฉินเสวี่ยทันที

ไป๋จิ้งค่อยๆ ประสบความสำเร็จในการเข้าใกล้ผู้หญิงโง่ๆ อย่างฉินเสวี่ย และคอยเสนอแนะ ‘ไอเดีย’ ต่างๆ ให้เธอมากมาย

นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ฉู่โม่หลินยิ่งนับวันยิ่งเกลียดชังฉินเสวี่ย ไม่อย่างนั้นฉินเสวี่ยคงไม่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วแฟลตทหารในเวลาอันสั้นขนาดนี้หรอก แน่นอนว่าล้วนแต่เป็น ‘ชื่อเสีย’ ทั้งนั้น และทั้งหมดนี้ก็มาจากน้ำมือของไป๋จิ้งนี่เอง

ต่อมาเมื่อพวกฉู่โม่หลินต้องออกไปปฏิบัติภารกิจ ซูอวิ้นก็มาหาไป๋จิ้งแล้วสั่งให้เธอนัดฉินเสวี่ยออกมา ไม่อย่างนั้นไป๋จิ้งจะได้เห็นดีแน่!

ไป๋จิ้งเองก็อยากจะยืมมือซูอวิ้นจัดการฉินเสวี่ยอยู่แล้ว แถมยังไม่เกี่ยวกับตัวเองด้วย ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นซูอวิ้นก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบไปไม่ใช่เหรอ?

ดังนั้นหลังจากการฝึกซ้อมครั้งหนึ่งจบลง เธอจึงนัดฉินเสวี่ยออกมา ในระหว่างที่รอซูอวิ้นมาถึง ฉินเสวี่ยมีอาการคลื่นไส้อยากอาเจียนตลอดเวลา พอไป๋จิ้งลองถามไถ่ดูจึงคาดคะเนได้ว่าเธอน่าจะตั้งครรภ์ แต่ยัยโง่ฉินเสวี่ยกลับคิดว่าตัวเองแค่ไม่สบาย!

ฉินเสวี่ยไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังท้อง ดังนั้นพอซูอวิ้นมาถึง ไป๋จิ้งจึงรีบบอกซูอวิ้นว่า “ซูอวิ้น ฉันนัดฉินเสวี่ยออกมาให้แล้ว อยู่ตรงนั้นแหละ ไม่รู้ว่าเขาป่วยหรือเปล่า?

เห็นกินอะไรก็อ้วกออกมาหมด เมื่อกี้ยังทำท่าจะอาเจียนอยู่เลย ยาเยอก็ไม่รู้จักไปหาหมอเอามากิน! เอาละ พวกคุณคุยกันไปนะฉันไปก่อนละ”

พอซูอวิ้นได้ยินแบบนั้นก็ฟิวส์ขาดทันที เดิมทีฉู่โม่หลินควรจะเป็นของเธอ เธอรอมานานตั้งหลายปี ลงแรงไปตั้งเท่าไหร่ เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเขากำลังจะได้เป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอแล้ว

นอกจากจะถูกฉินเสวี่ยปาดหน้าชิงตัวไปไม่พอ ตอนนี้ยังมาท้องลูกของฉู่โม่หลินอีก หัวใจของเธอเจ็บปวดรวดร้าวเหมือนถูกกรงเล็บกรีดกระชาก!

เมื่อซูอวิ้นเห็นว่าไป๋จิ้งไปแล้วจริงๆ ก็รีบปรี่เข้าไปหาฉินเสวี่ยด้วยความโมโห และสั่งให้ฉินเสวี่ยไปทำแท้งซะ ห้ามปล่อยให้เด็กคนนี้เกิดมาเด็ดขาด!

ฉินเสวี่ยที่ตอนแรกคิดว่าตัวเองป่วย พอได้ยินซูอวิ้นบอกว่าเธอท้องและจะให้ไปเอาลูกออก มีหรือที่ฉินเสวี่ยจะยอม!

เดิมทีฉู่โม่หลินก็เป็นคนที่เธอใช้ยาวางแผนจัดการมาได้ ตั้งแต่วันที่ได้เสียกันครั้งนั้น จนกระทั่งแต่งงานและจนถึงวันที่ฉู่โม่หลินออกไปทำงาน เขาก็ไม่เคยแตะต้องตัวเธออีกเลย ถึงแม้เธอจะโง่แต่เธอก็รู้ดีว่าลูกคนนี้จะเอาออกไม่ได้เด็ดขาด!

ดังนั้นฉินเสวี่ยจึงไม่ยอมเด็ดขาด และเริ่มมีปากเสียงกับซูอวิ้น ซูอวิ้นที่เกลียดแค้นฉินเสวี่ยเข้ากระดูกดำอยู่แล้ว พอเห็นว่าฉินเสวี่ยไม่ยอมทำแท้งก็ยิ่งโมโหจัด ทั้งคู่ทะเลาะกันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งเกิดการยื้อยุดฉุดกระชากกันขึ้น ฉินเสวี่ยพลาดท่าถูกซูอวิ้นผลักจนล้มลง หัวใจสำคัญคือศีรษะด้านหลังกระแทกเข้ากับหินที่แหลมคมจนเลือดไหลออกมานองพื้น!

ซูอวิ้นพอเห็นเลือดไหลออกจากหัวฉินเสวี่ยมากมายขนาดนั้น ก็ตกใจกลัวจนรีบวิ่งหนีไป

ส่วนไป๋จิ้งที่ทำทีเป็นเดินจากไปในตอนแรก ที่จริงแล้วเธอแอบวนกลับมาซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่เพื่อคอยดูพวกเขาทะเลาะกัน เธอเห็นจังหวะที่ซูอวิ้นลงมือผลักฉินเสวี่ยจนเลือดตกยางออก และพอเห็นซูอวิ้นหนีไป เธอก็ตกใจจนรีบหนีตามไปด้วย

ฉินเสวี่ยผู้น่าสงสารจึงถูกผลักจนหัวกระแทกหินตายคาที่อยู่ตรงนั้น และนั่นก็เป็นจังหวะที่ดวงวิญญาณของฉินเสวี่ยในปัจจุบันได้ส้มหล่นเข้ามาสวมร่างแทน

เพราะเสียเลือดมากเกินไปจึงหมดสติ กว่าจะมีคนมาพบแล้วนำตัวส่งโรงพยาบาลเธอก็อยู่ในอาการโคม่ามาตลอด ตอนแรกคุณหมอยังคิดว่าฉินเสวี่ยคงต้องกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราไปแล้ว ไม่นึกเลยว่าหลังจากสลบไปหลายวันจู่ๆ เธอจะฟื้นขึ้นมาได้!

ตอนแรกไป๋จิ้งก็คิดว่าฉินเสวี่ยตายไปแล้วเหมือนกัน แต่พอไม่ได้รับข่าวเรื่องคนตายเลยลองไปสืบดู ถึงได้รู้ว่าฉินเสวี่ยไม่เพียงแต่ไม่ตาย แต่ยังหายดีจนออกจากโรงพยาบาลกลับมาแล้วด้วย!

ไป๋จิ้งอิจฉาริษยาฉินเสวี่ยจนแทบคลั่ง ทำไมเลือดไหลออกมาตั้งเยอะ สลบไปตั้งหลายวันแล้วยังไม่ตายอีก แถมเด็กในท้องก็ยังไม่เป็นไรด้วย ฉินเสวี่ยตัวแสบ ทำไมถึงตายไม่ลงเสียที!

ถ้าฉินเสวี่ยรู้ความคิดของไป๋จิ้งล่ะก็ เธอคงจะหัวเราะใส่หน้าด้วยความสมเพช เพราะฉินเสวี่ยคนเดิมน่ะตายไปแล้ว ตายสนิทเสียด้วย ไม่อย่างนั้นเธอจะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันเล่า!

(จบบท)