ตอนที่ 856 ร่างของฉันกำลังเปล่งประกายเป็นแสงสีทอง?

“บ้าเอ้ย... ให้ตายสิ!”

หมู่บ้านโคโนฮะ ฮิรุเซ็นกำหมัดแน่น

เวลานี้เขารู้สึกได้ถึงสายตาแปลกๆ ของผู้คนรอบข้างที่กำลังมองมาที่เขา

อย่างไรก็ตาม ในสถานการณ์ปัจจุบัน เขาไม่มีโอกาสที่จะหักล้างได้เลย

เพราะถึงแม้ว่าเขาอยากจะหักล้างจริงๆ แต่ถ้าหลี่ฟานพาคุชินะกลับมาเอารางวัลของมินาโตะจากเขา เขาก็ไม่มีทางที่จะมอบรางวัลของมินาโตะให้กับคุชินะได้

ท้ายที่สุด มันก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเสกรางวัลของมินาโตะออกมาจากอากาศ

“ลืมมันไปเถอะ คุชินะ นารูโตะ”

“มันเป็นเพียงแค่วิชาเทพสานฟ้าเหินเท่านั้น”

“ด้วยการฝึกสอนของฉัน นารูโตะจะสามารถควบคุมพลังที่มากกว่าวิชาเทพสายฟ้าเหินได้อย่างแน่นอน”

หลี่ฟานตบไหล่ของคุชินะ และทำให้ท่าทางของเธอสงบลง

ในความเป็นจริง ถ้านารูโตะมีศักยภาพในการเรียนรู้วิชานินจามิติเวลาและอวกาศ หลี่ฟานก็สามารถสอนวิชาเทพสายฟ้าเหินให้กับเขาได้

แต่นารูโตะที่มีพลังของเก้าหางและจักระของอาชูร่า หลี่ฟานรู้สึกว่าเขาสามารถพัฒนาไปในทิศทางของหนังสือต้นฉบับได้มากกว่า

ด้วยอาภรณ์ของจิ้งจอกเก้าหางพร้อมกับโหมดเซียน มันก็เพียงพอที่จะแขวนคอนินจาจำนวนมากในโลกนี้ได้แล้ว

“ฟู่... นั่นคงเป็นเพียงวิธีเดียวเท่านั้น” คุชินะหายใจเข้าลึกๆ เธอหันศีรษะไปมองหลี่ฟานแล้วถามออกมาทันที

“อาจารย์หลี่ฟาน พวกเราจะเริ่มฝึกฝนกันเมื่อไหร่งั้นเหรอคะ? ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากจะเชี่ยวชาญฮาคิให้เร็วที่สุด!”

ในเวลานี้ คุชินะได้ตัดสินใจรอจนกว่าเธอจะสำเร็จการศึกษาจากหลี่ฟาน และไปที่หมู่บ้านโคโนฮะเพื่อค้นหาฮิรุเซ็นและพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องของชีวิต

ถึงแม้ว่าจะเป็นเพราะซึนาเดะ เธอจึงต้องมีทัศนคติที่ดีต่อโคโนฮะ

แต่เธอก็ไม่ต้องการกังวลเกี่ยวกับการสร้างปัญหาให้กับชายที่มีชื่อว่าซารุโทบิ ฮิรุเซ็น!

“ไม่ต้องกังวล” หลี่ฟานมองขึ้นไปที่หน้าจอของรายการทองคำ ที่ยังถ่ายทอดสดอยู่ในหน้าจอของซามุย

“ในเมื่อรายการทองคำตั้งใจให้พวกเราสาธิตการใช้งานม้วนคัมภีร์ฟื้นคืนชีพแบบสุ่ม ดังนั้นเราก็จะใช้ต่อหน้ามัน”

“จริงสิ ฉันเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้โชคดีคนไหนจะได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา”

“ซามุย เธอคิดว่าไง?”

ซามุยยกม้วนคัมภีร์ฟื้นคืนชีพแบบสุ่มที่เป็นของเธอขึ้นแล้วพยักหน้า

“เข้าใจแล้วค่ะ อาจารย์”

“ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าฉันจะฟื้นคืนชีพใครขึ้นมา?”

เมื่อมองไปที่ม้วนคัมภีร์ฟื้นคืนชีพแบบสุ่มในมือของซามุย นารูโตะก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

แม้จะรู้ว่าตัวเองโลภถ้าคิดอย่างนั้น แต่เขาก็เพิ่งจะเห็นการฟื้นคืนชีพของแม่ และตอนนี้เขาก็อยากจะเห็นการฟื้นคืนชีพของพ่อของเขาจริงๆ

เช่นเดียวกับคุชินะ

‘หากมินาโตะสามารถฟื้นคืนชีพขึ้นมาด้วยม้วนคัมภีร์ฟื้นคืนชีพแบบสุ่มนี้ได้ล่ะก็…’ คุชินะคิดกับตัวเอง

เนื่องจากม้วนคัมภีร์ฟื้นคืนชีพแบบสุ่ม จะทำการฟื้นคืนชีพให้กับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับผู้ใช้งานม้วนคัมภีร์

ในทางกลับกัน ซามุยเคยต่อสู้กับมินาโตะในสนามประลองของรายการทองคำมาก่อน

ตามทฤษฎีแล้ว เธอมีโอกาสที่จะฟื้นคืนชีพให้กับมินาโตะได้จริงๆ

ดังนั้นเมื่อเห็นว่าซามุยกำลังจะใช้งานม้วนคัมภีร์ฟื้นคืนชีพแบบสุ่ม คุชินะก็อดไม่ได้ที่จะอธิษฐานในใจของเธอ

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: โอ้! มันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าใครจะเป็นคนที่ซามุยฟื้นคืนชีพขึ้นมา? ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 4 เอ: มันเป็นการฟื้นคืนชีพแบบสุ่ม ก่อนหน้านี้ซึนาเดะก็ได้ทำการฟื้นคืนชีพให้กับคนที่เป็นศัตรูกับโคโนฮะขึ้นมา ฉันหวังว่าซามุยจะใช้ม้วนคัมภีร์ฟื้นคืนชีพแบบสุ่มนี้ฟื้นคืนชีพให้กับคนที่เธอต้องการได้ ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 3 เอ: ซามุย ฉันจำได้ว่าพ่อแม่ของเด็กคนนี้เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สาม มันคงจะดีมากถ้าหนึ่งในสองคนนั้นฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ ]

[คิลเลอร์ บี: โย่! โย่! คัมมอน ซามุย! ]

[โอโรจิมารุ: หึหึ ถ้ามินาโตะฟื้นคืนชีพขึ้นมา มันก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจเหมือนกันนะ เพราะฉันไม่รู้ว่าอาจารย์จะยกตำแหน่งโฮคาเงะคืนให้กับมินาโตะหรือเปล่า? ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: พูดถึงเรื่องนี้ ฉันเคยต่อสู้กับซามุยและคุณหลี่ฟานมาก่อน ซึ่งมันก็หมายความว่าฉันมีโอกาสที่จะฟื้นคืนชีพได้เหมือนกัน! ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 2 มู: ในแง่ของโชค ฉันดีกว่านายมาก เก็นเงสึ ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: นายหมายความว่ายังไง? ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: นายยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? อาจารย์หมายความว่า ถ้ามีเพียงนายกับอาจารย์ที่ถูกเลือกให้ฟื้นคืนชีพ คนๆ นั้นก็จะต้องเป็นอาจารย์ยังไงล่ะ! ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 4 นามิคาเสะ มินาโตะ: แม้ว่าผมเองก็อยากจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาเหมือนกัน แต่ความเป็นไปได้มันก็ต่ำเกินไป จะว่าไปแล้ว หากศัตรูของคุณซามุยถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมาล่ะก็ ศัตรูคนนั้นก็คงจะเป็นคนที่น่าสงสารมากจริงๆ ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: มันก็เหตุสมผลแล้วล่ะ ในฐานะที่เธอเป็นถึงลูกศิษย์ของคุณหลี่ฟาน... เอ๊ะ? เกิดอะไรขึ้น? ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: พี่ เกิดอะไรขึ้นกับพี่? ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: เอ่อ… ฉันรู้สึกว่าร่างกายของฉันกำลังเปล่งประกายเป็นแสงสีทอง? ]

…