ตอนที่ 836 ความจริงปรากฏ นารูโตะสับสน

“นารูโตะ ลูกจะประสบความสำเร็จอย่างที่แม่พูดจริงๆ เหรอ?”

คุชินะปิดปากของเธอไว้ น้ำตาในร่างวิญญาณที่ส่องแสงสีฟ้าร่วงหล่นลงมาจากหางตาของเธอ ก่อนจะกระจายเป็นอนุภาคแสงอย่างรวดเร็ว

การได้เห็นนารูโตะอีกครั้ง แม้ว่าเธอจะได้เห็นนารูโตะในอดีตผ่านรายการทองคำเท่านั้นก็ตาม แต่มันก็ทำให้คุชินะในดินแดนบริสุทธิ์ไม่สามารถซ่อนความตื่นเต้นของเธอเอาไว้ได้

จนถึงตอนนี้ ภาพลักษณ์ของนารูโตะวัยเด็กได้ทับซ้อนอยู่บนรูปลักษณ์ของนารูโตะที่เพิ่งเกิด

[อุจิวะ มิโคโตะ: คุชินะ ลูกชายของเธอ... ฉันขอโทษ ฉันไม่สามารถทำอะไรให้กับลูกชายของเธอได้เลย ]

แม้มิโคโตะจะรู้ว่าคุชินะไม่สามารถฝากข้อความผ่านรายการทองคำได้ แต่ในขณะนี้ เมื่อได้เห็นความรักของคุชินะที่มีต่อนารูโตะ เธอจึงไม่สามารถซ่อนความละอายใจของตัวเองเอาไว้ได้

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 5 เทรุมิ เมย์: เธอเป็นแม่ที่ดีมาก ถ้าเธอไม่ตาย เด็กที่ชื่อนารูโตะคนนี้จะมีวัยเด็กที่วิเศษ ]

[ซามุย: เธอเป็นผู้หญิงที่น่านับถือ ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็หวังว่าตัวเองจะกลายเป็นแม่แบบเธอในอนาคต ]

[คิลเลอร์ บี: เฮ้ ซามุย เธออยากเป็นแม่คนแล้วงั้นเหรอ ตอนนี้เธอมีคนที่ชอบแล้วหรือยัง? ]

[ซามุย: … ]

[ปากุระ: เธอเป็นแม่ที่น่านับถือจริงๆ แต่เนื่องจากเธอตาย เธอจึงไม่สามารถรับรู้ได้อีกต่อไปว่าลูกของเธอจะมีชีวิตแบบไหน ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: แม้แต่นามิคาเสะ มินาโตะ พ่อของเขาก็เสียชีวิต นารูโตะ… เด็กคนนี้น่าสงสารจริงๆ ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: พลังของเก้าหางทรงพลังเกินไปจริงๆ ฉันตัดสินใจถูกแล้วที่ผนึกมันไว้ในเวลานั้น แต่ฉันไม่ได้คาดหวังเลยว่าโคโนฮะจะมีปัญหากับเก้าหางในอนาคต ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 4 เอ: เก้าหางนั้นแข็งแกร่งมาก แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะจัดการกับมันอย่างจริงจัง แต่เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ในเมื่อโฮคาเงะรุ่นที่สามเองก็สามารถใช้คาถาปิดผนึกซากอสูรได้ ทำไมเขาถึงไม่เป็นคนใช้มันเองละ? ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 3 เอ: โฮคาเงะรุ่นที่สามเพิ่งจะมาพร้อมกับอันบุในเวลานี้ นี่มันไม่สายเกินไปงั้นเหรอ? ]

ในโลกแห่งความจริง ใบหน้าของฮิรุเซ็นยุ่งเหยิงไปหมด

ขณะนี้ได้มีการเปิดเผยชื่อของนารูโตะแล้ว ไม่ว่าผู้คนในหมู่บ้านโคโนฮะจะโง่เขลาเพียงใด แต่พวกเขาก็ควรรู้ว่าปีศาจจิ้งจอกที่พวกเขาเรียกนั้นเป็นบุตรชายของโฮคาเงะรุ่นที่สี่

เป็นที่คาดการณ์ได้ว่าตอนนี้ ความไว้วางใจของคนทั้งหมู่บ้านในตัวเขาจะลดลงไปมากถึงขนาดไหน

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ เขาก็ไม่มีทางหยุดมันได้เลย เช่นเดียวกับที่เขาไม่มีทางหยุดรายการทองคำให้แสดงเหตุการณ์ในอดีตต่อไป

ในรายการทองคำ มินาโตะซึ่งกำลังจะตายได้มอบนารูโตะให้กับฮิรุเซ็นที่มาถึง “ได้ทันเวลาพอดี” และฮิรุเซ็นยังสัญญากับมินาโตะว่าจะดูแลนารูโตะเป็นอย่างดี

มินาโตะที่ได้รับคำตอบก็เสียชีวิตพร้อมกับรอยยิ้ม และวิญญาณของเขาก็ถูกดึงเข้าไปในท้องของชินิกามิ

เหล่านินจาที่เห็นฉากนี้ก็พากันถอนหายใจในใจ

แม้ว่าพวกเขาหลายคนจะเป็นศัตรูกับมินาโตะ แต่พวกเขาก็ประทับใจอย่างจริงใจที่มินาโตะเสียสละชีวิตของเขาเพื่อปกป้องหมู่บ้าน และมินาโตะกับคุชินะก็ยังเสียสละชีวิตเพื่อปกป้องลูกชายของพวกเขาด้วย

“อาจารย์...”

“ผมขอโทษ แต่ผมต้องทำสิ่งนี้เพื่อสร้างโลกที่สงบสุขให้กับริน”

“ถ้าผมยังต้องทำมันอีกครั้ง ผมก็ยังจะทำ!”

โอบิโตะพึมพำ หมัดของเขากำแน่น

เขาไม่เสียใจกับการตายของมินาโตะ

[จิไรยะ: น่าเสียดายที่ตอนนั้นฉันไม่ได้อยู่ที่โคโนฮะ ถ้าฉันอยู่ที่โคโนฮะ มันก็คงจะหลีกเลี่ยงเหตุการณ์แบบนี้ไปได้ ]

[โอโรจิมารุ: หึหึ ใครจะรู้ บางทีอาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้นเพื่อขัดขวางไม่ให้นายช่วยมินาโตะ แม้ว่าจะมีนายอยู่ที่โคโนฮะด้วยก็ตาม ]

[ซึนาเดะ: โอโรจิมารุ นายพูดน้อยๆ หน่อยไม่ได้หรือไง หรือนายคิดว่าสิ่งที่นายทำลงไปมันยังไม่พอ? ]

[โอโรจิมารุ: ซึนาเดะ ฉันแค่ทำให้ผู้คนในโลกนินจาได้เห็นภาพเหตุการณ์ในอดีต ถ้าไม่มีด้านมืดในอดีต มันก็จะไม่เกิดผลใดๆ แต่ถ้าหากมี มันก็สามารถตำหนิบางคนที่รับผิดชอบต่อด้านมืดเหล่านี้ได้ ]

ในโลกแห่งความเป็นจริง ซึนาเดะถอนหายใจและมองไปที่นารูโตะที่วางชามราเม็งลงตรงหน้าเขาด้วยใบหน้าที่เศร้าหมอง

ในขณะนี้ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความงุนงงและน้ำตา และเขาก็ยังคงท่องคำพูดอยู่ในปากของเขา

“ฉัน… อุซึมากิ นารูโตะ พ่อของฉันคือโฮคาเงะรุ่นที่สี่ แม่ของฉันคืออุซึมากิ คุชินะ...”

…