ตอนที่ 728 หมาป่าประสานเขี้ยว

— [ วิชากระบวนท่า ] อันดับที่ 9 [ หมาป่าประสานเขี้ยว ] ผู้ใช้ อินุซึกะ ซึเมะ, อินุซึกะ ฮานะ—

— ผู้ใช้และสุนัขนินจาใช้วิชาแปลงร่างเพื่อรวมร่างกันเป็นหมาป่าสองหัว ในสถานะนี้ ร่างกายจะหมุนด้วยความเร็วสูง ก่อตัวเป็นพายุทอร์นาโดขนาดใหญ่เพื่อโจมตีศัตรู ลมแรงที่อยู่รอบๆ สามารถฉีกต้นไม้และหินยักษ์ให้ออกจากกันได้อย่างง่ายดาย —

หมู่บ้านโคโนฮะ บ้านของตระกูลอินุซึกะ

‘อินุซึกะ ซึเมะ’ ที่กำลังดูรายการทองคำขณะรับประทานอาหารอยู่ ทันใดนั้นก็เห็นข้อความที่แสดงอยู่บนรายการทองคำ

ทั้งครอบครัวที่มีสามคนและสุนัขนินจาอีกสามตัวต่างตกตะลึงอยู่ในจุดนั้น

“เยี่ยมมาก แม่ พี่ พวกแม่อยู่ในอันดับที่เก้าของรายการวิชากระบวนท่า!”

“มันสุดยอดไปเลยใช่ไหม อากามารุ!”

‘อินุซึกะ คิบะ’ ตัวน้อยอุ้มอากามารุสุนัขนินจาตัวน้อยขึ้นมา และมองอย่างตื่นเต้นไปยัง อินุซึกะ ซึเมะ และ อินุซึกะ ฮานะ ที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขา

“นี่... เราสามารถอยู่ในอันดับที่เก้าของรายการวิชากระบวนท่าได้ มันเป็นเรื่องจริงหรือโกหกกันแน่?”

ดวงตาของซึเมะเบิกกว้าง และเห็นได้ชัดว่าเธอแทบจะไม่เชื่อข้อความที่เห็นอยู่ตรงหน้า

ฮานะยิ้มและวางชามข้าวไว้ข้างหน้าซึเมะ ก่อนจะพูดกับเธอด้วยรอยยิ้ม “จริงค่ะแม่”

“ต้องขอบคุณแม่ที่สอนวิชานี้ให้กับหนู หนูถึงได้รับโอกาสในการอยู่ในอันดับที่เก้าด้วย!”

“ไม่สิ! ต้องขอบคุณรายการทองคำที่อนุญาตให้วิชากระบวนท่าที่ใช้ร่วมกับสุนัขนินจาสามารถเข้าร่วมการจัดอันดับได้”

หลังจากได้ยินคำพูดของฮานะ ซึเมะก็มองไปที่ยาฝนฝึกร่างกายบนโต๊ะและถอนหายใจในใจ

“แม่คิดว่ามันเพียงพอแล้วที่พวกเราได้รับยาฝึกฝนร่างกายมามากมาย”

“แม่ไม่ได้หวังว่าจะได้รางวัลอันดับที่เก้าเลย และไม่รู้ว่ารายการทองคำจะมอบรางวัลแบบไหนให้กับพวกเรา”

“หวังว่ามันจะเป็นสิ่งที่สามารถเพิ่มพลังได้” ซึเมะกล่าว

รางวัลอันดับที่ 10 ‘การ์ดตรวจสอบอดีต’ นั้นดี แต่ตอนนี้หมู่บ้านนินจาหลายแห่งกำลังกำหนดเป้าหมายมายังหมู่บ้านโคโนฮะอย่างชัดเจน

ซึเมะจึงต้องการพลังที่มากขึ้นสำหรับตัวเองและลูกสาวของเธอ

ท้ายที่สุด หลังจากเพิ่มความแข็งแกร่งแล้ว พวกเธอก็จะมีอัตราการรอดชีวิตที่สูงขึ้นเมื่อออกไปปฏิบัติภารกิจนอกหมู่บ้าน

ซึเมะถอนหายใจออกมา แต่จู่ๆ คำพูดที่ปรากฏในรายการทองคำก็ดึงดูดความสนใจของเธอ และทำให้เธอกำหมัดโดยไม่รู้ตัว

[ไมโตะ ไก: ป้าซึเมะ! ยินดีด้วยครับ ป้าอยู่ในอันดับที่ 9! ฮ่าฮ่าฮ่า รายการทองคำจะต้องให้รางวัลที่ดีกับป้าอย่างแน่นอน ]

[อินุซึกะ ซึเมะ: ไอ้หนูไก! แกเรียกใครว่าป้ากันฮะ? อย่ามาเรียกฉันว่าป้านะ มิฉะนั้น ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะให้นายให้ลิ้มรสพลังของร่างกายนี้ของฉัน! ]

[ไมโตะ ไก: เอ่อ? แต่ผมกับฮานะ พวกเราเรียนอยู่รุ่นเดียวกันนี่น่า ดังนั้นผมก็ควรเรียกป้าซึเมะว่าป้าสิ? ]

[ฮาตาเกะ คาคาชิ: นายควรพูดให้น้อยลงหน่อยนะ ไก นอกจากนี้ ผมขอแสดงความยินดีกับพี่สาวซึเมะกับฮานะที่ได้รับอันดับที่ 9 ]

[อินุซึกะ ซึเมะ: ฮึ่ม! ดีมากคาคาชิ นายยังเป็นเด็กดีอยู่! ]

ซึเมะพยักหน้าด้วยความพอใจ ก่อนจะหันความสนใจของเธอจากพื้นที่ข้อความของรายการทองคำ ไปยังพื้นที่ตรงกลางของรายการทองคำแทน

ที่นั่น หน้าจอที่ใช้ในการสาธิตทักษะกำลังปรากฏขึ้นมาทีละน้อย

ในภาพ พระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้า

ปีศาจจิ้งจอกเก้าหางออกอาละวาดอยู่ในป่า

นินจาหลายคนกำลังใช้คาถานินจาเพื่อจัดการกับปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง และซึเมะก็เป็นหนึ่งในนั้น

“หือ? นี่มัน... สถานที่เกิดเหตุการอาละวาดของเก้าหาง?”

ฮานะมองแม่ของเธอด้วยความประหลาดใจ

“แม่ หนูจำได้ไหมว่าแม่เข้าร่วมในภารกิจปราบปรามเก้าหางด้วย ตอนนั้นแม่ใช้หมาป่าประสานเขี้ยวหรือเปล่า?”

“อืม แม่ใช้มัน เพียงแต่ว่า... มันไม่ได้ส่งผลอะไรกับเก้าหางเลย”

ซึเมะพยักหน้าแล้วถอนหายใจ ก่อนจะพูดต่อ

“พูดถึงเรื่องนี้ ถ้าโฮคาเงะรุ่นที่สี่ไม่ปรากฏตัวออกมาช่วยแม่เอาไว้ได้ทัน แม่ก็คงจะตายไปแล้ว”

ซึเมะส่ายหัว เธอกอดแขนของเธอและมองไปที่รายการทองคำด้วยดวงตาที่ซับซ้อน

ที่นั่น ตัวเธอในอดีตและสุนัขนินจาคู่หูของเธอร่วมกันกลายร่างเป็นหมาป่าสองหัว ก่อนจะใช้วิชา ‘หมาป่าประสานเขี้ยว’ ใส่เก้าหาง

พื้นดินระหว่างทางถูกพายุหมุนฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยโดยเขี้ยวและเล็บของหมาป่าที่แหลม และต้นไม้ที่อยู่รอบๆ ก็ถูกยกขึ้นไปโดยที่ยังไม่ได้สัมผัสกับลมพายุ

แต่ถึงมันเป็นจะเป็นแบบนั้น จิ้งจอกเก้าหางก็ทำเพียงแค่เหวี่ยงหางของมันและส่งซึเมะกับสุนัขนินจาของเธอกระเด็นออกไป

หลังจากนั้นจิ้งจอกเก้าหางก็ยกหางของมันขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะฟาดซ้ำลงไปยังจุดที่ซึเมะอยู่

เมื่อเห็นฉากนี้ ฮานะและคิบะในโลกแห่งความเป็นจริงก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที

แต่วินาทีถัดมา จู่ๆ ร่างสีทองก็ปรากฏตัวขึ้นในภาพ และรีบพาซึเมะกับสุนัขนินจาของเธอออกไปจากตำแหน่งที่พวกเธออยู่ในพริบตา

เมื่อหางของจิ้งจอกเก้าหางที่ร่วงลงมา มันก็ทุบพื้นดินที่ว่างเปล่าและไม่ได้ทำร้ายใคร

“นั่นมัน... โฮคาเงะรุ่นที่สี่!”

ฮานะใช้มือปิดปาก และมองไปที่แม่ของเธอด้วยความประหลาดใจ

…