ตอนที่ 792 รีบๆ ทำให้มันจบดีกว่า

[เทพสงคราม หลี่ฟาน: ฉันต้องการท้าทายตำแหน่ง ‘เทพเจ้าคาเงะ’ ]

เมื่อข้อความของหลี่ฟานปรากฏขึ้นในรายการทองคำ ทุกคนที่อยู่ในอันดับรวมถึงหลี่ฟานก็กลายเป็นแสงสีทอง และไปปรากฏตัวขึ้นในสนามประลองของรายการทองคำ

ในเวลาเดียวกัน นาฬิกาทรายขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นที่ใจกลางของสนามประลอง

เห็นได้ชัดว่าเมื่อทรายในนาฬิกาทรายล่วงหล่นจนหมด การต่อสู้เพื่อท้าชิงตำแหน่ง ‘เทพเจ้าคาเงะ’ ก็จะเริ่มขึ้น

มินาโตะกับจิไรยะต่างหันมาพูดคุยกัน จากนั้นพวกเขาก็หันไปมองปากุระและคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ

แม้ว่าพวกเขาต้องการที่จะทักทายปากุระและคนอื่นๆ ด้วย แต่พวกเขาทั้งสองก็ถูกทำให้เลิกล้มโดยกลิ่นอายที่เย็นบนร่างกายของพวกเธอ

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะได้เห็นคุณหลี่ฟานลงมือในตอนท้าย และไม่รู้จริงๆ ว่าคราวนี้เขาจะใช้ความสามารถแบบไหนออกมากันแน่? ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: มันดูไร้สาระที่จะพูดแบบนี้ แต่อาจจะมีแรงกดดันเล็กน้อยกับคุณหลี่ฟาน โดยเฉพาะเหล่าลูกศิษย์ของเขา]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: เทรุมิ เมย์มีพลังในการหยุดเวลา หากรายการทองคำต้องการให้ทุกคนต่อสู้กับเขาพยายามอย่างเต็มที่ บางทีความสามารถของเธออาจจะใช้ได้ผลกับหลี่ฟานเพียงเล็กน้อย ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: แท้จริงแล้ว หลี่ฟานได้แสดงความสามารถของเขาในด้านมิติเวลาและอวกาศ ซึ่งสูงกว่าโอซึซึกิ คางูยะและปากุระมาก ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 3 เอ: เวลาใกล้จะหมดลงแล้ว และการต่อสู้ของพวกเขาก็กำลังจะเริ่มขึ้น! ]

“เวลามาถึงศูนย์แล้ว” หลี่ฟานชำเลืองมองนาฬิกาทรายที่หายไปจากด้านบน จากนั้นก็มองไปที่ทุกคนด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

“ถ้าอย่างนั้น… มาเริ่มกันเถอะทุกคน”

มินาโตะและจิไรยะหันมามองหน้ากัน ถึงแม้พวกเขาจะไม่ว่าลูกศิษย์ของหลี่ฟานตั้งใจจะทำอะไร แต่พวกเขาก็จะรีบเข้าไปหาหลี่ฟานก่อน

ตอนนี้พวกเขาได้มาอยู่ในสนามประลองของรายการทองคำแล้ว และยังก็มีฟังก์ชั่นในการฟื้นฟูร่างกายและจิตวิญญาณของตัวเอง ดังนั้นมินาโตะกับจิไรยะจึงไม่มีอะไรต้องกลัว

“ถ้าอย่างนั้น ฉันเองก็จะลงมือด้วย”

“คาถาธุลี!”

พลังของคาถาธุลีระเบิดออกไปจากมือของมู และพุ่งเข้าหาหลี่ฟานอย่างรวดเร็ว

รัศมีของฝุ่นที่เล็ดลอดออกไปนั้นรวดเร็วมาก มันพุ่งผ่านมินาโตะและจิไรยะที่พุ่งออกไปก่อนหน้าในพริบตา

อย่างไรก็ตาม หลี่ฟานทำเพียงแค่เหลือบมอง จากนั้นเขาก็ใช้คาถาธุลีแบบเดียวกันกับของมูออกมา เพื่อยกเลิกคาถาของเขา

“นี่... คุณสามารถใช้คาถาธุลีได้ด้วยงั้นเหรอ?” มูกระตุกมุมปากของเขา และพูดขึ้นอย่างเหลือเชื่อ

ที่โลกภายนอก โอโนกิถอนหายใจไปสักพัก แม้ว่าเขาจะรู้อยู่แล้วว่าหลี่ฟานนั้นน่าทึ่งมากก็ตาม

แต่เมื่อได้เห็นว่าคาถาที่แข็งแกร่งที่สุดของตัวเองถูกคนอื่นใช้ มันก็ยังทำให้โอโนกิก็ยังรู้สึกอายใจ

“ฮิฮิ พลังของอาจารย์ไม่ใช่สิ่งที่คุณจะเข้าใจได้หรอก”

“หลบไป! ฉันจะเป็นคนลงมือเอง!” เทรุมิ เมย์ลูบผมของเธอและเดินผ่านมู

จากนั้นมือของเธอก็ถูกประสานกันไว้ที่กลางอก และพลังที่อธิบายไม่ได้ก็เริ่มระเบิดออกมาจากมือของเธอ

“นี่มัน! พลังนั่นงั้นเหรอ?”

มู มินาโตะ จิไรยะ ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงรีบทำการการย้ายตำแหน่งของตัวเองทันที เพื่อไม่ให้เข้าไปเกี่ยวข้องกับพลังของเทรุมิ เมย์ที่สามารถหยุดเวลาได้

ผู้ที่เคยเห็นเทรุมิ เมย์ใช้พลังนี้มาก่อน ย่อมรู้ดีว่าขอบเขตที่เธอสามารถหยุดเวลาและมิติได้นั้นมีจำกัด

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตราบใดที่พวกเขาอยู่ห่างจากเธอมากพอ พวกเขาก็จะไม่ได้รับผลกระทบจากพลังนี้!

อย่างไรก็ตาม ความเร็วของเทรุมิ เมย์นั้นรวดเร็วมาก ยกเว้นมินาโตะที่สามารถใช้วิชาเทพสายฟ้าเหินในการหลบหนีไปได้ ทั้งมูกับจิไรยะต่างก็ได้รับผลกระทบของพลังนี้

ในเพียงเสี้ยววิ ร่างกายของพวกเขาต่างถูกแช่แข็งโดยตรงในอากาศ ราวกับว่าถูกกดปุ่มหยุดเอาไว้ชั่วคราว

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: ออกมาแล้ว! พลังที่ทำให้เธอสามารถตัดหัวของฉันได้อย่างง่ายดาย แต่ระยะนี้… ถ้าฉันรู้ล่วงหน้าล่ะก็ ฉันก็น่าจะมีเวลาในหลีกเลี่ยงมันได้ ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: ยกเว้นมินาโตะที่หนีไปได้ ลูกศิษย์ทั้งหมดของคุณหลี่ฟาน และโอซึซึกิ คางูยะ ต่างก็หลบเลี่ยงออกไปก่อนหน้านี้ แล้วคุณหลี่ฟานล่ะ เขาสามารถที่จะหลบเลี่ยงมันได้หรือไม่? ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: หืม? ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้หลบมัน เดี๋ยวก่อน! พลังของเทรุมิ เมย์ดูเหมือนจะไม่ส่งผลต่อหลี่ฟาน! ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: ตัวสีเหลืองข้างๆ หลี่ฟาน คืออะไรกัน? ]

ภายใต้การจ้องมองของผู้คน เทรุมิ เมย์ได้สร้างโดมสีน้ำเงินที่มีรัศมีหลายร้อยเมตรในบริเวณนี้ และทำให้จิไรยะกับมูที่อยู่ในอากาศต่างหยุดลง

แต่หลี่ฟานซึ่งถูกห่อหุ้มด้วยโดมสีน้ำเงินกลับไม่ได้หยุดนิ่ง

ในขณะนี้ เขากำลังเดินไปหาเทรุมิ เมย์อย่างสบายๆ และข้างๆ เขาก็มีร่างสีเหลืองลอยอยู่

“หยุดเวลา แม้ว่าพลังนี้จะมีอานุภาพที่มากมาย แต่มันก็ไม่มีทางที่จะส่งผลกระทบต่อฉันได้” หลี่ฟานส่ายหัวของเขา

“ช่างเถอะ รีบๆ ทำให้มันจบดีกว่า”

“เดอะ เวิลด์…”

“ซาวารุโด”

…