ตอนที่ 760 ความสงสัยที่เกิดขึ้นจากพลังของกุเร็น

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: ด้วยพลังป้องกันที่แข็งแกร่งขนาดนี้ วิชานินจาของพี่จะทะลุผิวหนังของเธอได้จริงๆ เหรอ? ]

ดวงตาของโทบิรามะเบิกกว้าง ในฐานะน้องชายของฮาชิรามะ เขารู้ดีว่าวิชานินจาของพี่ชายของเขานั้นน่ากลัวเพียงใด

คาถาไม้ของฮาชิรามะไม่เพียงแต่จะสามารถดูดซับจักระได้เท่านั้น แต่ต้นไม้ที่สร้างขึ้นโดยคาถาไม้เหล่านี้ยังทรงพลังเป็นพิเศษอีกด้วย

แม้แต่เก้าหางผู้ยิ่งใหญ่ ก็ยังต้องถอยห่างจากต้นไม้เหล่านี้

แต่ถึงมันจะมีพลังที่ทรงพลังถึงขนาดนั้น แต่เมื่อมันต้องโจมตีกุเร็น มันก็ไม่มีทางที่จะเจาะทะลุผิวหนังของเธอได้เลย

และเมื่อดูจากลักษณะของกุเร็นที่ไม่มีแม้แต่รอยช้ำบนผิวหนัง มันก็เห็นได้ชัดว่าต้นไม้ที่ทรงพลังเหล่านี้ไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับกุเร็นแม้แต่น้อย

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: มันดูบ้าดีเดือดมาก! ยากที่จะจินตนาการจริงๆ ว่า สาวน้อยกุเร็นที่น่ารักและประพฤติตัวดีจะกลายเป็นแบบนี้ในตอนนี้ แต่... มันให้ความรู้สึกถึงความเท่อยู่นิดหน่อย ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: จุ๊ๆ ถ้าหลานสาวของฉันกลายเป็นแบบนี้ ฉันก็ไม่กล้าที่จะคิดถึงเรื่องนี้เลยจริงๆ อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของเธอก็แข็งแกร่งมากจริงๆ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นใครกล้าต่อสู้กับโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งแบบนี้ ]

[จิไรยะ: ความเร็วนี้ พลังป้องกันนี้ ถ้าโหมดเซียนของฉันใช่ไม่ได้ผล ฉันก็ไม่รู้ว่าภาพลวงตาจะใช้ได้ผลกับเธอหรือไม่ ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: ผู้ที่อยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่ง กล่าวโดยทั่วไปแล้ว การใช้วิชาลวงตานั้นก็อาจจะใช้งานได้ง่ายกว่ามาก อย่างไรก็ตาม หากอยู่ในสถานะอย่างกุเร็น มันก็อาจจะใช้งานไม่ได้ ]

[ไรคาเงะ รุ่นที่ 3 เอ: ด้วยสภาวะที่บ้าคลั่งแบบนี้ บางทีการต้านทานภาพลวงตาของเธออาจจะสูงขึ้นไปอีกก็ได้ ]

ในเวลาเดียวกัน ในดินแดนบริสุทธิ์

ดวงตาของอุจิวะ มาดาระเบิกกว้าง ในขณะที่เขาเฝ้าดูฮาชิรามะเข้าสู่โหมดเซียน และต่อสู้กับกุเร็นด้วยหมัดและเท้าของเขา

จากนั้นมาดาระก็นึกถึงการต่อสู้ของเขากับฮาชิรามะอย่างระมัดระวังในความทรงจำของตัวเอง

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เคยต่อสู้กับฮาชิรามะในระยะประชิดแบบนี้มาก่อนเลยสักครั้ง!

‘เป็นร่างกายที่แข็งแกร่งจริงๆ ไม่สิ! ไม่เพียงแต่ร่างกายเท่านั้นที่แข็งแกร่ง แต่ทักษะของเธอก็ยังทรงพลังมาก’

‘การ์ดที่เธอใช้มันคืออะไรกันแน่?’

‘ทุกครั้งที่เธอใช้การ์ด ชุดของเธอก็จะกลายเป็นรูปลักษณ์ที่แตกต่างกัน’

‘ความรู้สึกนี้ มันเป็นพลังของคนอื่นที่ถูกผนึกเอาไว้ในการ์ด และเมื่อใช้งานมันก็จะถูกดึงออกมาด้วยวิธีการที่พิเศษหรือเปล่า?’

‘ถ้าเป็นกรณีนี้ ใครคือคนที่อยู่ในการ์ดเหล่านี้กัน?’

‘ให้ตายสิ! ทำไม [ อันดับนินจาคาเงะ ] ถึงมีแต่พวกที่อยู่ในตำแหน่งคาเงะเท่านั้นกัน’

‘ถ้าฉันสามารถทำการท้าทายรายการทองคำได้ อย่างน้อยฉันก็สามารถฝากข้อความของตัวเองเอาไว้ในรายการทองคำได้!’

มาดาระรู้สึกปวดหัวมาก

ฮาชิรามะ, โทบิรามะ และคาเงะคนอื่นๆ พวกเขาได้เสียชีวิตไปแล้ว แต่เนื่องจากพวกเขาเคยทำหน้าที่เป็นคาเงะมาก่อน พวกเขาจึงสามารถอยู่ในรายการนี้ได้ แม้ว่าพวกเขาจะตายไปแล้วก็ตาม

แต่เขากลับถูกขัดขวางเพราะไม่ได้อยู่ในตำแหน่งคาเงะ! และไม่มีความเป็นไปได้แม้แต่จะท้าทายคนที่อยู่ในอันดับ!

ตอนนี้เมื่อเห็นคู่แข่งของเขา เซนจู ฮาชิรามะ ได้แสดงพลังอย่างบ้าคลั่งในรายการทองคำ แต่เขากลับไม่สามารถทำอะไรได้

เวลานี้ มาดาระมีความคิดที่จะต้องการให้โอบิโตะ สั่งให้นางาโตะทำการฟื้นคืนชีพเขาโดยตรง

อย่างน้อยด้วยวิธีนี้ เขาก็สามารถได้รับพลังอำนาจในการท้าทายผู้คนที่อยู่ใน [ อันดับนินจาคาเงะ ] ได้

…

‘ร่างกายของเธอไม่ได้อ่อนแอไปกว่าของฉัน และพลังโจมตีที่อ่อนแอก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับร่างกายของเธอได้’

‘แม้ว่าจะไม่มีพลังพิเศษใดๆ แต่พลังของร่างกายนี้เพียงอย่างเดียว มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เธอครองโลกนินจาได้’

ฮาชิรามะถอนหายใจในใจขณะที่ต่อสู้กับกุเร็น

กาลครั้งหนึ่งเขาเคยใช้พละกำลังที่แข็งแกร่งรังแกผู้อื่น

แต่ตอนนี้เขากลับได้สัมผัสกับประสบการณ์การต่อสู้ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งกับคนอื่น

อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์นี้ไม่ได้ทำให้ฮาชิรามะมีความสุข

‘เนื่องจากการโจมตีธรรมดามันไม่เพียงพอ’

‘ถ้าอย่างนั้นก็ลองนี่ดู!’

หลังจากก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว ฮาชิรามะก็ตบมือเข้าหากันและตะโกนออกมาเสียงดัง ทำให้แผ่นดินพากันสั่นสะเทือนขึ้นมาอีกครั้ง

“วิชาเซียน คาถาไม้ ม่านบุปผาพฤกษาจุติ”

วินาทีถัดมา ต้นไม้ที่มีรูปร่างคล้ายเถาวัลย์ขนาดใหญ่ก็พุ่งออกมาจากพื้น และในพริบตามันก็ปกคลุมพื้นที่ภายในสนามประลองไปมากกว่า 100 เมตร

หลังจากการก่อตัวขึ้นของเถาวัลย์ มันก็มีดอกไม้สีแดงขนาดใหญ่และแปลกประหลาดเติบโตขึ้น

จากนั้นละอองเรณูที่เล็กเหมือนเม็ดทรายสีเหลืองก็ลอยออกมาจากดอกไม้นี้…

…