ตอนที่ 732 โคนันเข้าสู่ห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลา
ตอนที่ 732 โคนันเข้าสู่ห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลา
หลังจากได้รับความยินยอมจากโคนัน หลี่ฟานก็ขอให้เธอหยดเลือดของตัวเองลงไปบนตราลูกศิษย์
เมื่อเสร็จสิ้นพิธีการ เธอก็กลายเป็นลูกศิษย์อย่างเป็นทางการอีกคนหนึ่งของเขา!
โคนันติดตามหลี่ฟานและเฝ้าดูเขาแขวนตราลูกศิษย์ของเธอ ไว้บนป้ายชื่อลูกศิษย์อย่างเป็นทางการที่มุมห้อง
จากนั้นเธอก็ได้รู้ว่าลูกศิษย์อย่างเป็นทางการของหลี่ฟาน ไม่ได้มีโอซึซึกิ คางูยะรวมอยู่ด้วย
แต่เมื่อนึกถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่คางูยะครอบครอง เธอก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย
“คือว่าคุณหลี่ฟาน... อาจารย์ คุณโอซึซึกิไม่ใช่ลูกศิษย์ของคุณเหรอ?”
พูดจบ โคนันก็หันศีรษะเหลือบมองไปยังคางูยะ ซึ่งกำลังจดจ่ออยู่กับการดูหนังอยู่ในห้อง
แม้ว่าเธอจะมีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปี แต่คางูยะก็ค่อนข้างใหม่สำหรับวัตถุทางเทคโนโลยีเหล่านี้
และเนื่องจากเธอมีหลี่ฟานเป็นผู้สนับสนุน เธอจึงไม่ต้องกังวลอีกต่อไป ว่าจะมีใครบางคนจากตระกูลโอซึซึกิมาสร้างปัญหาให้กับเธอ
ดังนั้นเธอจึงพัฒนาไปในทิศทางของ ‘ฮิคิโคโมริ’ ได้อย่างราบรื่นมากขึ้น
“เธอกำลังคิดว่าการต่อสู้ของฉันกับคางูยะในรายการทองคำ มันเป็นเพียงการแสดงใช่ไหม โคนัน?” หลี่ฟานหันกลับมาและยิ้ม
“การต่อสู้ของฉันกับเธอในรายการทองคำเป็นเรื่องจริง”
“แต่เธอมาอยู่กับฉันเพราะฉันไปหาเธอหลังจากนั้น”
“แน่นอนว่า เป็นฉันเองที่ขอให้เธอท้าทายโฮคาเงะรุ่นที่สองในรายการทองคำ”
“นอกจากนี้ พลังที่เธอครอบครองก็ไม่ได้ถูกสอนโดยฉัน”
“ไม่ต้องสงสัยหรอก”
“เธอไม่ได้เป็นลูกศิษย์อย่างเป็นทางการของฉัน”
ขณะพูด หลี่ฟานก็เหลือบมองไปที่คางูยะและพูดออกมาว่า
“ถ้าเธอได้รับตราลูกศิษย์เหมือนกันกับเธอล่ะก็ ฉันก็จะให้คำแนะนำกับเธอเป็นอย่างดี”
ได้ยินคำพูดของหลี่ฟาน โคนันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสั่นไหวในหัวใจของเธอ
ตอนนี้พลังที่แสดงโดยคางูยะ สามารถทำให้คนที่แข็งแกร่งของโลกนินจาทั้งโลกตกตะลึง
เรียกได้ว่าไม่มีใครนอกจากลูกศิษย์ของหลี่ฟาน ที่กล้าพูดว่าตัวเองสามารถเอาชนะคางูยะได้
ถึงแม้ว่าห้าคาเงะจะเข้าร่วมกองกำลังกัน แต่ก็มีโอกาสมากที่พวกเขาจะถูกแขวนคอและเฆี่ยนตีโดยคางูยะ
ท้ายที่สุด ‘มิติสวรรค์’ แปลกๆ นั่นก็เพียงพอที่จะสลายการรวมตัวกันของพวกเขาได้
จากนั้นพวกเขาก็พ่ายแพ้ทีละคนโดยคางูยะ
แน่นอน แม้ว่าห้าคาเงะจะร่วมมือกันก็ตาม แต่เธอก็ไม่จำเป็นต้องใช้มิติสวรรค์เพื่อแยกย้ายพวกเขา เพราะเธอมีพลังที่สามารถจัดการพวกเขาได้อยู่ในมือ!
ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ หากเธอยังได้เป็นลูกศิษย์อย่างเป็นทางการของหลี่ฟาน และได้รับคำแนะนำที่ดีขึ้นจากเขาล่ะก็
คงมีแต่ผีเท่านั้นที่รู้ว่าเธอจะมีความแข็งแกร่งมากแค่ไหน!
“ไม่ต้องตกใจ มากับฉัน”
“ต่อไปเธอต้องไปฝึกฝนกับฉันเป็นเวลาสองปี”
“เพราะงั้นเธอจะขี้เกียจไม่ได้แล้ว”
หลี่ฟานตบไหล่โคนัน ยกขาขึ้นและเดินไปที่ห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลา
ก่อนหน้านี้เขาได้สั่งสอนลูกศิษย์อย่างกุเร็นและซามุยในช่วงเวลาสั้นๆ ไป
ดังนั้นในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา จึงไม่มีใครที่มาขอรับการฝึกฝนจากเขาเลย
พูดตามตรง ตอนนี้หลี่ฟานรู้สึกคันมือเล็กน้อย
แน่นอนว่าไม่ใช่การคันมือในการต่อสู้ แต่เป็นการคันมือในการชี้นำลูกศิษย์!
“สอง… สองปี?” โคนันตกตะลึงและเดินตามรอยเท้าของหลี่ฟานไปอย่างรวดเร็ว
“อาจารย์หลี่ฟาน ฉันต้องฝึกฝนกับคุณเป็นเวลาสองปีอย่างงั้นเหรอ?”
“แต่ว่าฉัน...”
ก่อนที่โคนันจะพูดจบ หลี่ฟานก็ขัดจังหวะเธอด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ต้องห่วง ถ้าเธอตามฉันไปฝึกฝนสองปี ที่โลกภายนอกก็จะผ่านไปเพียงสองวินาทีเท่านั้น”
“ใช่แล้ว! ปากุระ เธอมาที่นี่เพื่อทำการฝึกฝนของเธอใช่ไหม?”
“เธออยากจะไปฝึกพร้อมกับฉันและโคนันตอนนี้ไหม ฉันจะได้ช่วยเธอพัฒนาความแข็งแกร่งขึ้น”
หลี่ฟานหยุดเดิน และหันหลังกลับมาถามปากุระ
แม้ว่าพลังของปากุระจะดีพอ แต่ในความคิดเห็นของหลี่ฟานนั้น
หากเธอได้รับการฝึกฝนเป็นเวลาสองปีจากเขา พลังของเธอก็จะต้องแข็งแกร่งกว่าคางูยะอย่างแน่นอน
แม้ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ที่จะชนะคางูยะอย่างมั่นคง แต่อย่างน้อยความน่าจะเป็นที่จะชนะคางูยะก็จะสูงขึ้นมาก
“ค่ะ อาจารย์หลี่ฟาน!” ปากุระเม้มริมฝีปากของเธอ ยกเท้าขึ้นและเดินไปทางหลี่ฟาน
แม้ว่าในใจของปากุระ เธอจะหวังว่าตัวเองจะสามารถฝึกคนเดียวกับหลี่ฟานได้ แต่เมื่อเผชิญกับคำเชิญของหลี่ฟาน เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธได้
“เอาล่ะ เข้ามาเลยโคนัน”
“หลังจากนี้ ฉันจะแนะนำให้เธอได้รู้จักกับความงดงามของห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลา”
“ร่วมกับปากุระที่อยู่ที่นี่ ฉันหวังว่าพวกเธอจะเข้ากันได้ดี”
พูดจบ เขาก็เปิดประตูห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลาและเดินเข้าไป
‘สองปีหรือสองวินาที!’ หัวใจของโคนันเต้นระรัว และในตอนนี้ เธอก็ดูเหมือนจะเข้าใจว่าทำไมซามุยและคนอื่นๆ ถึงแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างรวดเร็ว
มองดูเส้นทางที่มืดมิด โคนันก็เม้มริมฝีปากของเธอขณะก้าวไปข้างหน้า เดินเข้าไปพร้อมกับปากุระ
เมื่อโคนันและปากุระเดินเข้ามา ประตูของห้องฝึกฝนแห่งกาลเวลาก็ปิดลงโดยอัตโนมัติ
เดินเข้าไปตามทางเดิน ในความมืดมิดที่อยู่ตรงหน้า นอกจากตาแล้วหูก็ไม่ได้ยินอะไรเลย
เมื่อโคนันต้องการจะก้าวเดินตามหลี่ฟานที่เข้ามาก่อนให้ทัน ทันใดนั้น ดวงตาของเธอก็สว่างขึ้นในทันใด และมีแสงแดดอันอบอุ่นส่องมาที่ร่างกายของเธอ
…