ตอนที่ 700 นินจาถอนตัวที่กลับมา

พื้นที่ข้อความของรายการทองคำ

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการท้าทาย และใกล้ถึงเวลาที่ฉันต้องลงมือแล้ว! ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: พี่ พี่จะลงมือแล้วใช่ไหม? ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: โทบิรามะ ตอนนี้มันไม่มีอะไรที่ฉันสามารถทำได้ เวลาใกล้จะหมดลงแล้ว ถ้าฉันไม่ลงมือทำการท้าทาย มันก็จะไม่มีใครที่ทำการท้าทาย

บางทีนายอาจจะต้องรอจนไปถึงที่สุด เพื่อจัดการกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดที่อาจจะเกิดขึ้นแทนฉัน

นอกจากนี้ เมื่อนายและโฮคาเงะรุ่นที่สี่สามารถอยู่ในอันดับได้ หมู่บ้านโคโนฮะของพวกเราก็จะได้รับรางวัลกลับไป ]

หลังจากได้เห็นข้อความของฮาชิรามะ โทบิรามะก็ไม่สามารถหักล้างได้ครู่หนึ่ง

อย่างที่ฮาชิรามะบอก ในเวลานี้ ถ้าเขาไม่ลงมือก่อน ความน่าจะเป็นที่คนอื่นๆ ที่จะเลือกลงมือก็ต่ำมาก

หากในตอนท้าย มีใครที่อยู่ในอันดับทำการท้าทาย และทำการต่อสู้เป็นเวลาสองถึงสามชั่วโมง ฮาชิรามะก็อาจจะเสียเวลาที่จะท้าทายของเขาไป

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: ในเมื่อพี่ได้ตัดสินใจแล้ว ผมก็จะไม่หักล้างมัน ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: ใช่แล้ว เดี๋ยวก่อน! ฉันไม่รู้ว่าการต่อสู้กับลูกศิษย์ของหลี่ฟานจะนานแค่ไหน แต่มันก็เป็นสิ่งที่ดีกับการท้าทายของฉัน ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: โอ้! กำลังจะมาแล้ว การต่อสู้ระหว่างเซนจู ฮาชิรามะกับเทรุมิ เมย์ ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: ฮี่ฮี่ ฉันรอไม่ไหวแล้ว มาเริ่มกันเลย! ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 2 เซนจู โทบิรามะ: พี่ ก่อนจะไปสู้กับเทรุมิ เมย์ ผมว่าพี่ควรท้าทายคนที่อยู่ในอันดับคนอื่นก่อนดีกว่า ]

[โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ: อืม... นายพูดถูก ถ้าอย่างนั้น ฉันก็จะท้าทายมิซึคาเงะรุ่นที่สองก่อน ฮ่าฮ่าฮ่า ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ: หืม? พวกนายพูดว่าอะไรนะ? ]

— ‘โฮคาเงะ รุ่นที่ 1 เซนจู ฮาชิรามะ’ ท้าทายอันดับที่ 8 ‘มิซึคาเงะ รุ่นที่ 2 โฮซึกิ เก็นเงสึ’ ใน [ อันดับนินจาคาเงะ ] —

— ทั้งสองฝ่ายโปรดเตรียมพร้อม การส่งตัวจะเริ่มหลังจาก 10 วินาทีต่อจากนี้ 10,9,8… —

ด้วยพลังลึกลับและคุ้นเคยที่ไหลผ่านร่างกาย เก็นเงสึจึงไม่มีเวลาแม้แต่จะฟื้นจากความประหลาดใจ

ในพริบตา เขาก็มาถึงสนามประลองที่เขาเคยมาอยู่ที่นี่มาก่อนอีกครั้ง

มองไปที่โฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งในชุดเกราะสีแดง ที่กำลังยืนอยู่ตรงข้ามกับตัวเอง เก็นเงสึก็ถอนหายใจลึกๆ

“ชิ๊! แม้ว่าฉันจะเคยคาดเดาเรื่องนี้มาก่อน แต่ฉันรู้สึกประหลาดใจมากเมื่อคุณท้าทายฉัน โฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ขอโทษด้วยนะ เพื่อความปลอดภัย ฉันต้องได้อันดับมาก่อน”

“เข้าใจแล้ว ด้วยการมีอันดับ คุณก็จะสามารถทำการท้าทายต่อไปได้ แม้ว่าคุณจะล้มเหลวในการท้าทายอีกครั้งก็ตาม” เก็นเงสึพยักหน้า

“เพียงแต่… ถึงแม้ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นคุณ แต่ฉันก็จะทำให้ดีที่สุด! เตรียมตัวให้พร้อม โฮคาเงะรุ่นที่หนึ่ง!”

หลังจากพูดจบ เก็นเงสึก็ลดตัวลงและมองดูโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งอย่างระมัดระวัง

“มาเถอะ ฉันเองก็จะตั้งใจต่อสู้อย่างเต็มที่เหมือนกัน” ฮาชิรามะพยักหน้า และเข้าสู่ท่าเตรียมต่อสู้ของเขา

เพียงแค่รอให้การนับถอยหลังสิ้นสุด ก่อนที่จะเริ่มต้นการต่อสู้ขึ้น

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 5 เทรุมิ เมย์: โฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งท้าทายท่านมิซึคาเงะรุ่นที่สอง นี่ไม่ใช่การกลั่นแกล้งเหรอ? ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: มิซึคาเงะรุ่นที่ห้า ถ้ามิซึคาเงะรุ่นที่สองเห็นคำพูดของเธอ เขาจะต้องเสียใจแน่ๆ ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 2 มู: บางทีเขาอาจจะจะรู้สึกอึดอัด แต่มันก็จริงที่ว่าความแข็งแกร่งของเทรุมิ เมย์นั้น แข็งแกร่งกว่ามิซึคาเงะรุ่นที่สอง และเธอก็มีคุณสมบัติที่จะพูดแบบนั้น ]

[ซึจิคาเงะ รุ่นที่ 3 โอโนกิ: ใช่! ว่าแต่เทรุมิ เมย์ ฉันอยากรู้ว่าเธอคัดเลือกนินจาถอนตัวกี่คน กลับมาที่หมู่บ้านคิริงาคุเระ? ]

[มิซึคาเงะ รุ่นที่ 5 เทรุมิ เมย์: ฮิฮิ ขอโทษนะ นี่คือความลับของหมู่บ้าน ดังนั้นฉันคงบอกคุณไม่ได้ ]

หมู่บ้านคิริงาคุเระ อาคารมิซึคาเงะ

เทรุมิ เมย์ถอนสายตาของเธอออกจากรายการทองคำ และหันไปมองเหล่านินจาที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ

“ในที่สุดเหล่านินจาก็หวนคืนสู่ดินแดนของพวกเขา คุโรซึกิ ไรกะ โมโมจิ ซาบุสะ หนึ่งใน 7 ดาบนินจาทั้งสอง เช่นเดียวกันกับรันมารุและฮาคุ”

“ขอยินดีต้อนรับการกลับมาของทั้งสี่ อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ หมู่บ้านคิริงาคุเระจะไม่ถือว่าพวกคุณสองคนเป็นนินจาถอนตัวของหมู่บ้านอีกต่อไป”

“ตราบใดที่พวกคุณสองคนเต็มใจ พวกคุณก็จะกลายมาเป็นกำลังของหมู่บ้านคิริงาคุเระอีกครั้ง”

“และแน่นอนว่าคุณก็ด้วยเช่นกัน คุณอูทาคาตะ พลังสถิตร่างของหกหาง”

ขณะพูด เทรุมิ เมย์ก็มองไปที่ชายหนุ่มในชุดกิโมโนที่ยืนอยู่ตรงมุมห้อง

ในเวลานี้ เทรุมิ เมย์รู้สึกมีความสุขมาก เพราะนอกจากนินจาธรรมดาแล้ว เธอยังสามารถเรียก 2 ใน 7 ดาบนินจากลับมาได้

แถมทั้งสองคนก็ยังนำเด็กที่มีขีดจำกัดสายเลือด ที่มีศักยภาพค่อนข้างมากจากชายแดนกลับมาด้วย

และมันก็ยิ่งทำให้เทรุมิ เมย์รู้สึกยินดียิ่งขึ้นไปอีก กับการมาถึงของอูทาคาตะ พลังสถิตร่างของหกหาง

ในเวลานี้ ดูเหมือนว่าเธอจะเห็นภาพของหมู่บ้านคิริงาคุเระกลับมาสดใสอีกครั้ง

“อย่าพึ่งมีความสุขไปนักเลย เทรุมิ เมย์”

“อย่างที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ ถ้าเธอแสดงความแข็งแกร่งของเธอออกมาไม่ได้ แม้ว่าอาจารย์ของเธอจะเป็นหลี่ฟานก็ตาม แต่ฉันก็จะไม่กลับมาที่หมู่บ้าน”

อูทาคาตะกล่าวด้วยความเย็นชา

…