บทที่ 621 บ้านและดนตรี

บทที่ 621 บ้านและดนตรี

วันที่ 23 กันยายน หลังจากการแข่งขันดำเนินมาเป็นเวลาสี่วัน การแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 15 ก็ปิดฉากลง ทัพนักกีฬาจีนครองเจ้าเหรียญทองด้วยผลงาน 19 เหรียญทอง 10 เหรียญเงิน และ 8 เหรียญทองแดง ส่วนกาตาร์ตามมาเป็นอันดับสองด้วย 6 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง โดยมีญี่ปุ่นรั้งอันดับสาม

หลังจบการแข่งขัน ลิงก์ บินกลับประเทศจีน

เนื่องจากเขาทำลายสถิติทุ่มน้ำหนักเอเชียถึงสามครั้งในรายการนี้ และยังยกระดับสถิติในประเทศจาก 19 เมตรกว่า ๆ ขึ้นไปถึง 20.81 เมตร ทำให้เขากลายเป็นความหวังสำคัญของทีมชาติในการลุ้นเหรียญทองโอลิมปิกปีหน้า

สื่อในประเทศต่างยกให้ ลิงก์ เป็นบุคคลสำคัญในการรายงานข่าว โดยระบุว่าหลังจากได้รับบาดเจ็บเมื่อปีก่อน เขาไม่ได้ยอมแพ้ต่อโชคชะตา แต่กลับมุ่งมั่นฝึกซ้อม พัฒนาเทคนิคอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดก็ประสบความสำเร็จอย่างน่าอัศจรรย์ในกีฬาทุ่มน้ำหนัก ด้วยพละกำลังใจอันแข็งแกร่งและสำนึกในเกียรติยศ

รายงานเหล่านี้ช่วยยกระดับความนิยมของ ลิงก์ ในจีนขึ้นไปอีกขั้น

อย่างไรก็ตาม เขายังไม่เคยได้เหรียญทองในรายการระดับโลก  ดังนั้นชื่อเสียงในวงการกีฬาภายในประเทศจึงยังเทียบไม่ได้กับ เหยา หมิง, หวัง จื้อจื้อ, หลิว เซียง, เถียน เลี่ยง และคนอื่น ๆ

กระนั้น ในการแข่งขันครั้งนี้ เขาไม่เพียงคว้าเหรียญทอง แต่ยังสร้างสถิติเอเชียใหม่ หลังกลับถึงจีน ทีมกรีฑาของกรมพลศึกษาได้มอบประกาศนียบัตรนักกีฬาระดับชาติ พร้อมเงินรางวัลชนะเลิศ 20,000 หยวน และเงินรางวัลทำลายสถิติเอเชียอีก 30,000 หยวน

เมื่อรวมกับเงินรางวัลจากรายการก่อนหน้านี้ ปัจจุบัน ลิงก์ มีเงินเก็บอยู่ 380,000 หยวน เขาใช้เงินก้อนนี้ซื้ออพาร์ตเมนต์ในเขตการศึกษา โครงการ ฉิวจือหยวน  ซึ่งสร้างเมื่อปี 1999 ตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยหลายแห่ง ขนาด 120 ตารางเมตร สองห้องนอน สองห้องนั่งเล่น และระเบียงขนาดใหญ่

รวมที่จอดรถสองคัน ราคาทั้งหมดอยู่ที่ 800,000 หยวน โดยวางเงินดาวน์ไป 250,000 หยวน

“ที่นี่ดีใช้ได้เลยนะ ไม่ไกลจาก มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปักกิ่ง ของเรา แล้วก็ มหาวิทยาลัยการกีฬา ด้วย”

จาง จือหลิน กล่าวพลางพิงระเบียงมองดูพื้นที่สีเขียวด้านล่าง

“ก็พอใช้ได้ครับ ถ้ากว้างกว่านี้คงดีกว่า อพาร์ตเมนต์ในฝันของผมต้องมีห้องยิม ห้องทำงาน ห้องดนตรี แล้วก็ห้องแต่งตัวที่เก็บเสื้อผ้ากับรองเท้าได้เยอะ ๆ แต่ห้องแบบนั้นแพงมาก ผมยังจ่ายไม่ไหว เลยต้องอยู่ที่นี่ไปก่อน ไว้หาเงินได้เยอะ ๆ ค่อยซื้อวิลล่าหลังใหญ่หรือไม่ก็บ้านสี่ประสานทีหลัง”

ลิงก์ มองไปรอบ ๆ สภาพแวดล้อมโดยรอบถือว่าธรรมดา ไม่มีสวนสาธารณะหรือทะเลสาบ

“คุณเพิ่งอายุ 18 แต่ซื้อบ้านในเมืองหลวงได้แล้ว เก่งกว่าหลาย ๆ คนตั้งเยอะ ไม่เห็นต้องรีบซื้อบ้านหลังใหญ่เลย”

จาง จือหลิน พิงระเบียง ยิ้มให้เขา

“พอได้ยินคุณพูดแบบนี้ มันก็ดูดีขึ้นมาเลยแฮะ”

ลิงก์ หัวเราะเบา ๆ

“ไม่ใช่แค่ดูดีนะ แต่เก่งมากต่างหาก เมื่อวานฉันเอารายงานข่าวเกี่ยวกับคุณให้แม่ดู แล้วถามแม่ว่าคิดยังไง แม่ชมว่าคุณเป็นเด็กหนุ่มที่ยอดเยี่ยมมาก และบอกว่าในอนาคตคุณจะยิ่งเก่งกว่านี้อีก”

จาง จือหลิน กล่าวพลางจับมือเขาและส่งยิ้ม

“งั้นคุณยังไม่ได้บอกที่บ้านเรื่องเราคบกันสินะ?”

“ยังไม่มีโอกาสบอกเลยค่ะ พวกท่านยุ่งงานกันหมด อีกอย่างพ่อแม่ฉันเข้มงวดมาก เจอหน้าทีไรฉันก็ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง คุณจะโกรธไหมที่ฉันขี้ขลาด?”

จาง จือหลิน ถาม

“ไม่หรอก ค่อยเป็นค่อยไปก็ได้ ไม่ต้องกดดันตัวเอง เรื่องของเราไว้ค่อยคุยทีหลัง หรือจะรอให้ผมได้แชมป์โอลิมปิกปีหน้าก่อนก็ได้ ถึงตอนนั้นต่อให้พ่อแม่คุณจะตำหนิ เห็นแก่เหรียญทอง ท่านคงเบาลงบ้างแหละ”

ลิงก์ บีบจมูกเธอ

จาง จือหลิน เอียงคอคิดครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า “ไม่ได้หรอก กว่าจะถึงโอลิมปิกปีหน้าตั้งอีกหนึ่งปี นานเกินไป ฉันปิดบังไม่ได้หรอก อีกอย่างที่คุณบอกว่าจะได้แชมป์โอลิมปิก ใครจะไปการันตีได้ เกิดไม่ได้ขึ้นมาล่ะ? ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะหาโอกาสเหมาะ ๆ บอกพวกท่านเร็ว ๆ นี้ ถ้าพวกท่านตกลง ฉันย้ายออกมาเลยดีไหม?”

“โอเค ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็โทรมานะ”

หลังจากนั่งเล่นในอพาร์ตเมนต์สักพัก ลิงก์ และ จาง จือหลิน ก็กลับออกมา อพาร์ตเมนต์เป็นห้องเปล่าที่มีการตกแต่งแบบเรียบง่ายและยังไม่มีเฟอร์นิเจอร์ จึงยังเข้าอยู่ไม่ได้

ลิงก์ วางแผนจะย้ายเข้าหลังจากตกแต่งเสร็จและลงเฟอร์นิเจอร์ครบแล้ว

เขาใช้เงินไปกว่า 100,000 หยวนสำหรับการตกแต่งและเฟอร์นิเจอร์ ซึ่งแทบจะล้างบัญชีเงินเก็บของเขาเลยทีเดียว

ต้นเดือนตุลาคม จาง จือหลิน เข้าร่วมการประกวดนางแบบระดับภูมิภาคของจีนที่จัดโดยบริษัท นิว ซิลค์ โร้ด ที่ไหหลำ เธอแข่งกับนางแบบหลายร้อยคนจากทั่วประเทศ แต่เนื่องจากเพิ่งเข้าวงการได้ไม่นานและทักษะพื้นฐานยังไม่แน่น เธอจึงทำได้เพียงผ่านเข้าสู่รอบ 10 คนสุดท้าย

ผู้ชนะเลิศการประกวด นิว ซิลค์ โร้ด ครั้งนี้คือ เสี่ยว ชิง นางแบบในสังกัด นิว ซิลค์ โร้ด เช่นกัน ส่วน กู่ อวี่ และ เหยา เหยา ได้รองชนะเลิศ และมีรางวัลที่สามอีกสามคน

งานนี้เลียนแบบโมเดลการประกวดมิสอเมริกา แต่ด้วยสภาพสังคมที่ต่างกัน การเลียนแบบจึงไม่เหมือนซะทีเดียว และอิทธิพลในจีนก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่นัก ชื่อเสียงของแชมป์ นิว ซิลค์ โร้ด ยังน้อยกว่าแชมป์มวยสากลอย่างเขาเสียอีก

หลังจบการประกวด จาง จือหลิน สารภาพเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขากับครอบครัว หลังจากไตร่ตรองอยู่พักใหญ่ พ่อแม่ของเธอก็ตอบตกลงอย่างมีเงื่อนไข

เงื่อนไขคือ อนุญาตให้คบกันได้ แต่ไม่อนุญาตให้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน โดยมองว่าทั้งคู่ยังเด็กเกินไป ไม่เหมาะสมที่จะอยู่กินกันฉันสามีภรรยาในตอนนี้ ยกเว้นแต่จะคบกันนานเกิน 3 ปีขึ้นไป

ลิงก์ ไม่ได้ดึงดัน แต่หลังจากตกแต่งอพาร์ตเมนต์เสร็จ บางครั้ง จาง จือหลิน ก็มาค้างที่อพาร์ตเมนต์ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ทำให้เขาได้สัมผัสชีวิตคู่แบบข้าวใหม่ปลามันเป็นครั้งคราว

ในช่วงเวลานี้ นอกจากฝึกซ้อมมวย ทุ่มน้ำหนัก และพุ่งแหลนที่ มหาวิทยาลัยการกีฬา แล้ว เขายังหาเวลาไปกองถ่ายของผู้กำกับ หวัง เสี่ยวซว่าย เพื่อรับบทรับเชิญเล็ก ๆ ที่มีบทพูดแค่สองประโยคในภาพยนตร์เรื่อง “Qinghong”

หลังจากเข้าฉากเสร็จ ผู้กำกับ หวัง เสี่ยวซว่าย ก็ลากเขามาดูฟุตเทจที่หน้าจอมอนิเตอร์ ชมเปาะว่าเขาเกิดมาเพื่อเป็นนักแสดง ทั้งภาพลักษณ์ บุคลิก สีหน้า และการพูดบท ทุกอย่างกลมกลืนเป็นธรรมชาติ ไร้ร่องรอยการแสดง

ลิงก์ ไม่แปลกใจกับคำชมนี้ เขาเคยโลดแล่นในฮอลลีวูดมานานกว่าสิบปี กวาดรางวัลภาพยนตร์สำคัญ ๆ มาแทบทุกเวทีทั่วโลก และหนังที่เขาแสดงนำทำรายได้รวมกันเกิน 15,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ต่อให้มาเริ่มนับหนึ่งใหม่ และทักษะการแสดงจะถดถอยลงไปบ้าง แต่เขาก็ยังเหนือกว่าคนในวงการปัจจุบันหลายคน

ผู้กำกับหวัง ชมเขาขนาดนี้ เพราะหวังจะดึงเขามาเป็นนักแสดงต่อ

อย่างไรก็ตาม การถ่ายหนังมันยุ่งยากเกินไป ลิงก์ ยังไม่มีเวลา และยังไม่เจอบทที่ถูกใจ

หลังจากออกจากกองถ่าย “Qinghong” เขาเดินทางไปที่บริษัท ไท่เหอ วีทฟิลด์ มิวสิก ในย่านซานหลี่ถุน และออดิชั่นร้องเพลงสองเพลงในห้องอัดเสียง คือเพลง “Like You” ของวง Beyond และเพลงสากล “Hotel California”

ซ่ง เคอ ผู้ก่อตั้งค่ายเพลง วีทฟิลด์ มิวสิก , จาง ย่าตง มิวสิกไดเรกเตอร์ และ จาง ลู่ ผู้จัดการทั่วไป ต่างมานั่งฟังด้วยตัวเอง

หลังจากฟังเขาร้องจบ ซ่ง เคอ เอ่ยปากทันทีว่าอยากเซ็นสัญญากับเขา เสนอโบนัสเซ็นสัญญา 200,000 หยวน และต้องการซื้อสัญญาศิลปิน  ระยะยาว 8 ปี

ลิงก์ ส่ายหน้าปฏิเสธ

สำหรับนักร้องที่กระหายชื่อเสียง เงินก้อนโต 200,000 หยวน บวกกับโอกาสได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่อย่าง วีทฟิลด์ มิวสิก เป็นข้อเสนอที่ใครก็ปฏิเสธไม่ลง

แต่สำหรับเขาที่เป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียง เงื่อนไขสองข้อนี้มันกระจอกเกินไปและไม่ดึงดูดใจเลยสักนิด ยังไม่นับรวมที่อีกฝ่ายต้องการ ‘สัญญาศิลปิน’ ซึ่งครอบคลุมทั้งงานเพลง งานแสดง โฆษณา และอื่น ๆ

นี่มันกะจะเซ็นเขาในราคาผักราคาปลาชัด ๆ ไม่มีความจริงใจเอาซะเลย

“ลิงก์ อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ ลองเก็บไปคิดดูอีกที ถ้าคุณมาร่วมงานกับ วีทฟิลด์ มิวสิก ของเรา ผมรับรองว่าจะปั้นคุณให้เป็นนักร้องแถวหน้าของจีนภายในสามปี และหลังจากห้าปีสิบปี ชื่อเสียงของคุณจะไม่ด้อยไปกว่า เจย์ โชว์, เดวิด เถา หรือ หวัง ลี่หง เลยนะ”

ซ่ง เคอ กล่าวพลางคาบซิการ์ไว้ในปาก วางมาดเจ้าพ่อเต็มที่

ลิงก์ มองท่าทางขี้เก๊กของอีกฝ่าย พยายามกลั้นขำ แล้วกล่าวว่า “200,000 เป็นไปไม่ได้ครับ และสัญญาศิลปิน 8 ปี ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ ผมแค่ร้องเพลงได้ ไม่ได้แปลว่าต้องเป็นนักร้อง ผมยังเป็นนักมวยฝีมือดีด้วย ถ้าคุณลองไปสืบดู คุณน่าจะรู้นะว่าเมื่อไม่นานมานี้ บริษัทโปรโมเตอร์มวยยักษ์ใหญ่หลายเจ้าอยากเซ็นสัญญากับผม ด้วยโบนัสเซ็นสัญญา 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ”

ซี๊ด!

ใครบางคนในห้องสูดปากด้วยความตกใจ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แปลงเป็นเงินไทยเกือบ 7 ล้านหยวน ถ้าเป็นเรื่องจริง โบนัส 200,000 หยวนของ วีทฟิลด์ ก็เทียบไม่ติดฝุ่นเลย

“และข้อเสนอของผมคือ 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ พวกเขายังลังเลอยู่ เลยขอเวลาพิจารณา แต่ผมไม่รีบ ผมมั่นใจในกำปั้นของผม ในวงการมวย ตราบใดที่ชกเป็น ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีเงินใช้

งานหลักของผมในอนาคตยังคงเป็นมวย ดังนั้นผมไม่มีทางเซ็นสัญญาศิลปินยาว 8 ปีแบบนั้นแน่นอนครับ”

ลิงก์ กล่าว

ซ่ง เคอ และผู้จัดการทั่วไป จาง ลู่ หันมามองหน้ากัน เดิมทีพวกเขาอยากจะถาม ลิงก์ ว่าเรื่อง 1 ล้านดอลลาร์ที่พูดมาจริงหรือโม้ แต่พอดูสีหน้าและน้ำเสียงของ ลิงก์ แล้ว มันดูน่าเชื่อถือมาก ไม่เหมือนคนกำลังแต่งเรื่อง

สถานการณ์นี้บังคับให้ ซ่ง เคอ ต้องกลืนความสงสัยลงคอ

“ลิงก์ คุณลองเสนอเงื่อนไขมาสิ เราคุยกันได้”

ผู้จัดการทั่วไป จาง ลู่ กล่าว

ลิงก์ เสนอไป 3 ข้อ... ข้อแรก เซ็นสัญญาทำอัลบั้มแค่ 2 ชุด ถ้างานออกมาดี ค่อยเซ็นสัญญาเพิ่มเติม... ข้อสอง เรื่องส่วนแบ่งรายได้ศิลปิน เขาต้องการสูงสุดที่ 8% ต่ออัลบั้ม และถ้าเนื้อร้องและทำนองเป็นผลงานที่เขาแต่งเอง ขอเพิ่มอีก 12%

“เป็นไปไม่ได้ คุณเป็นแค่นักร้องหน้าใหม่ ค่าโปรโมตและค่าประชาสัมพันธ์มันสูงมาก ส่วนแบ่ง 8% นั่นมันเรตสำหรับนักร้องดังแล้ว อีกอย่าง คุณบอกว่าแต่งเอง... คุณแต่งเพลงเป็นด้วยเหรอ?”

ซ่ง เคอ หน้าบึ้งตึง

“นิดหน่อยครับ”

ลิงก์ มองไปรอบ ๆ เห็นเปียโนตั้งอยู่ด้านหลัง โจว ซุน เขาเดินเข้าไปขอให้ เจ๊ซุน ขยับที่ให้หน่อย แล้ววางมือลงบนคีย์

ทันทีที่เขานั่งลง คนในห้องก็รู้สึกได้ถึงบุคลิกที่เปลี่ยนไป

แม้เขาจะสวมเสื้อเชิ้ตหลวม ๆ กับกางเกงยีนส์ลำลอง แต่พอมานั่งหน้าเปียโน เขากลับดูเหมือนนักเปียโนในชุดสูททักซิโด ที่พร้อมจะบรรเลงเพลงในโกลเดนฮอลล์แห่งเวียนนา

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ~ ตั่ง ตั่ง ติ๊ง ~

นิ้วทั้งสิบของ ลิงก์ พริ้วไหวไปพร้อมกัน บรรเลงเพลงพรีลูด “All of Me” ได้อย่างคล่องแคล่ว

“นี่มัน...”

ซ่ง เคอ หันไปมอง จาง ย่าตง นักดนตรีมือหนึ่งของค่าย

จาง ย่าตง ขมวดคิ้ว ฟังอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้า บอกว่าไม่เคยได้ยินมาก่อน

“คุณก็ไม่เคยได้ยินเหรอ? หรือว่าเขาแต่งเอง? เขาแต่งเพลงได้จริง ๆ ดิ?”

ซ่ง เคอ ถามด้วยความประหลาดใจ

“ไม่รู้สิ แต่เรื่องฝีมือเปียโน เขาไม่ด้อยไปกว่าผมเลย”

จาง ย่าตง กล่าว

“เก่งขนาดนั้นเลย?”

โจว ซุน กะพริบตาปริบ ๆ จ้องมอง ลิงก์

ลิงก์ เล่นไปเพียงสองท่อนก็หยุด แล้วกลับมานั่งท่าเดิม เขาหันไปหา ซ่ง เคอ แล้วกล่าวว่า “ผมเป็นนักกีฬาที่มีชื่อเสียงพอตัว ร้องเพลงได้ แต่งทำนองและเนื้อร้องได้ ถ้าผมอยากจะเป็นนักร้องดัง ความยากคงไม่มากเท่าไหร่

คุณซ่งครับ ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ ผมสนใจที่จะเป็น ‘พาร์ตเนอร์’ ของ วีทฟิลด์ มิวสิก มากกว่าจะเป็นแค่ศิลปินในสังกัด ถ้าคุณสนใจ เรามาคุยกันต่อ แต่ถ้าไม่ ก็ถือซะว่าผมพูดเล่นแล้วกัน”

ซ่ง เคอ เกาหัวแกรก ๆ คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วบอกว่าขอไปปรึกษากับบอร์ดบริหารก่อน เดี๋ยวจะให้คำตอบทีหลัง

ลิงก์ บอกว่าตามสบาย

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน