บทที่ 25 ผลลัพธ์ที่เหนือความคาดหมาย

บทที่ 25 ผลลัพธ์ที่เหนือความคาดหมาย

ตามกฎเกณฑ์ของเกมสยองขวัญ พวกเขาถือเป็นตัวละครสมทบ ซึ่งตัวละครสมทบไม่สามารถถูกนำออกจากบทละครในฐานะไอเทมได้

วิญญาณทั้งสามตนค่อยๆ แยกตัวออกจากร่างของเขาเหมือนเจลลี่ที่ถูกดึงรั้งออกมา หลัวซิ่วเริ่มสูญเสียพละกำลัง และค่าพลังชีวิตของเขาก็กลับคืนจากร้อยละ 25 บวก 300 มาอยู่ที่ร้อยละ 25 ตามเดิม

วิญญาณทั้งสามปรากฏกายอยู่ข้างเขา แต่ละตนแลดูอ่อนแรงอย่างมาก ร่างกายสั่นไหวและโปร่งแสงจนเกือบจะเลือนหายไป

"นี่! รีบเคลื่อนย้ายออกไปเร็วเข้า!"

หลัวซิ่วมองไปยังหยางซูหลินที่ท้องไส้ฉีกขาดและกล่าวด้วยความกังวล "ทันทีที่คุณเคลื่อนย้ายออกไป บาดแผลทั้งหมดจะได้รับการรักษาจนหายดี!"

หยางซูหลินใบหน้าขาวซีด เธอนั่งจมกองเลือดของตัวเองพลางพยายามฝืนยิ้ม "ไม่เป็นไร ยังเหลือ... พลังชีวิตอีกร้อยละ 2... ยังพอมีเวลา... แค่บอกฉันมา... ว่าฉัน... เป็นคนจริงใจมากใช่ไหม?"

หลัวซิ่วถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง

"วันหลังอย่าซื่อตรงขนาดนี้เลย เกมนี้... มันฆ่าคนตายได้จริงๆ นะ การไม่ทำร้ายเพื่อนร่วมทีมเป็นเรื่องดี แต่คุณไม่จำเป็นต้องเสียสละตัวเองเพื่อคนอื่นขนาดนี้ก็ได้ไม่ใช่เหรอ?"

หยางซูหลินกล่าวอย่างยากลำบาก "ฉัน... ฉันไม่ได้คิดหน้าคิดหลังเองแหละ..."

หลัวซิ่วอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา มุมปากของเขาขยับขึ้นเล็กน้อย

"ครั้งแรกที่ผมเห็นคุณ ผมก็รู้แล้วว่าสมองส่วนหน้าของคุณไม่มีสัญญาณของการทำงานเลยสักนิด"

หยางซูหลินพยายามถ่มน้ำลายออกมาอย่างสุดความสามารถ ก่อนจะกล่าวว่า "ไม่รู้ว่าพวกเราจะได้เจอกันอีกไหมในอนาคต... ระบบเพิ่มเพื่อนของเกมสยองขวัญ... ยังไม่เปิดให้ใช้งานเลย... คงจะเปิดในภายหลัง... ฉันหวังว่าจะ... ได้แอดคุณนะ... พวกเราจะได้ลงแรงก์ด้วยกัน... แบกฉัน... ให้บินไปเลยนะ..."

หลัวซิ่วกล่าวว่า "ทำไมทุกคำที่คุณพูดมันถึงฟังดูเหมือนสั่งเสียขนาดนี้ล่ะ? นี่เป็นความสามารถพิเศษหรือไง?"

หยางซูหลินตอบ "งั้น... ฉันไปก่อนนะ... แล้วเจอกัน..."

"เดี๋ยวก่อน!"

หลัวซิ่วหยิบพลั่วเปื้อนเลือดขึ้นมาแล้ววางลงในมือของเธอ "เอาไปซะ"

หยางซูหลินเหลือพลังชีวิตเพียงร้อยละ 2 แต่เธอก็ยังคงเกรงใจ "ไม่ล่ะ... คุณเป็นคนหามันมาได้นะ..."

หลัวซิ่วกล่าวว่า "ถึงแม้คุณจะผ่านด่านได้โดยไม่ต้องช่วยผม แต่การที่ช่วยผมไว้ก็น่าจะทำให้ผมได้คะแนนประเมินสูงขึ้น สรุปแล้วคนที่ได้กำไรอาจจะเป็นผมก็ได้ อุปกรณ์ชิ้นนี้คุณภาพงั้นๆ ผมไม่ได้สนใจหรอก คุณเอาไปเถอะ"

"เหอะ คุณตั้งใจจะให้ฉันชัดๆ... แต่พูดจาไม่รื่นหูเอาเสียเลย..."

หยางซูหลินไม่มีเวลามาพูดไร้สาระอีกต่อไป เธอกดเก็บมันลงในช่องเก็บของแล้วกล่าวว่า "เคลื่อนย้ายละ... บ๊ายบาย... หวังว่าพวกเราทั้งคู่จะมีชีวิตรอดมาเจอกันใหม่นะ..."

"อืม"

ก่อนที่เวลา 90 วินาทีจะสิ้นสุดลง หยางซูหลินเลือกที่จะเคลื่อนย้ายออกไปทันที

วิญญาณทั้งสามตนยืนเฝ้ามองอย่างเงียบเชียบ

เมื่อเห็นว่ายังมีเวลาเหลือ หลัวซิ่วที่สงสัยในบางอย่างจึงรีบเอ่ยถามขึ้น "พวกคุณทั้งสามคน... จะว่าไป ทำไมพวกคุณถึงกลายเป็นวิญญาณล่ะ? ไม่ใช่ทุกคนที่ตายที่นี่จะกลายเป็นวิญญาณได้ใช่ไหม?"

ภายใต้พื้นดินด้านนอกนั่น น่าจะมีศพอีกมากมายที่เป็นฝีมือการฆ่าของฟงชวนเหอมู่ แต่พวกเขาก็เป็นเพียงศพที่สงบนิ่งเท่านั้น

วิญญาณทั้งสามมองหน้ากันก่อนจะตอบออกมาพร้อมกัน "พวกเราไม่รู้เหมือนกัน"

"เอาเถอะ"

หลัวซิ่วนิ่งไปครู่หนึ่ง "งั้นก็... ลาก่อน"

"เริ่มการเคลื่อนย้าย!"

"กำลังคำนวณรางวัลของคุณ..."

วิญญาณทั้งสามมองด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นหลัวซิ่วหายตัวไปจากที่นั่นเช่นกัน

เพียงชั่วพริบตา หลัวซิ่วก็กลับมายังห้องเคลื่อนย้ายสีขาวบริสุทธิ์

เมื่อนึกถึงโลกแห่งบทละครที่ผ่านมา เนื่องจากได้รับข้อมูลมากกว่าภารกิจมือใหม่มาก จำนวนข้อสงสัยจึงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

ตัวอย่างเช่น สิ่งที่เขาเพิ่งถามไป ว่าทำไมสามคนนี้ถึงกลายเป็นวิญญาณ??

มีอะไรผิดปกติกับตัวบ้านหลังนั้นหรือเปล่า?

ใครคืออาจารย์ที่วิญญาณในชุดสูทอ้างถึง? จากจดหมายที่ได้รับ การเสียการควบคุมขององเมียวจิ ความผิดปกติของฟงชวนทาโร่... โลกใบนี้กำลังเผชิญกับการฟื้นคืนของดวงวิญญาณในวงกว้างอย่างนั้นหรือ?

และ...

ตาแก่อย่างฟงชวนทาโร่นั่น ได้แตะต้องลูกสะใภ้ของตัวเองจริงๆ หรือเปล่า?

ฟงชวนเหอมู่ช่างเหมือนกับปู่ของเขามากเหลือเกิน มันคือการถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมที่ข้ามรุ่น หรือว่า...

ยิ่งคิดก็ยิ่งน่าสยดสยอง!

ช่างมันเถอะ

มันไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องกังวลอีกต่อไปแล้ว

หลัวซิ่วคิดว่า คงไม่มีโอกาสได้กลับไปยังโลกแห่งบทละครเดิมอีกเป็นครั้งที่สอง

"การสรุปผลเสร็จสิ้น"

"ภารกิจหลัก: 1/1"

"ภารกิจลับ: 1/1"

"ผ่านบทละคร ได้รับค่าประสบการณ์: 50"

"ผ่านบทละคร ได้รับเงินในเกม: 100"

"ไอเทมและอุปกรณ์ที่ได้รับ: ไม่มี"

"ทักษะที่ได้รับ: วิชาต้องห้าม ผสานวิญญาณ"

"จากการแสดงที่โดดเด่นของผู้เล่นในบทละคร ปลดล็อกขอบเขตใหม่ 3 แห่ง"

"ขอบเขตเวทมนตร์: ระดับ E"

"ขอบเขตความลึกลับ: ระดับ E"

"ขอบเขตอาวุธปืน: ระดับ E"

"จากการแสดงที่โดดเด่นของผู้เล่นในบทละคร ขอบเขตจิตวิญญาณได้รับการยกระดับ!"

"ขอบเขตการตรวจจับได้รับการยกระดับ!"

"ขอบเขตจิตวิญญาณ: ระดับ D"

"ขอบเขตการตรวจจับ: ระดับ D"

"ระดับการประเมินโดยรวม: S ลบ" "โบนัสค่าประสบการณ์และเงินในเกม: ร้อยละ 100"

"ค่าประสบการณ์: 100"

"เงินในเกม: 200"

"ผู้ติดตาม: 3211 คน"

"เงินจากผู้ติดตาม: 70"

"ยินดีด้วย! ผู้เล่นได้รับการเลื่อนระดับ! ระดับ 1 ไปเป็น ระดับ 2!"

"คุณสมบัติพื้นฐานได้รับการเพิ่มขึ้นเล็กน้อย!"

หลังจากเลื่อนระดับ หลัวซิ่วสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างได้อย่างชัดเจน

ระบบไม่เพียงแต่ขจัดสภาวะเหนื่อยล้าของเขาออกไปจนหมดสิ้น แต่ยิ่งไปกว่านั้น หลัวซิ่วยังรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขาเบาขึ้น ซึ่งเป็นความรู้สึกที่สัมผัสได้ตรงที่สุด

เขาก้มลงมองและสัมผัสหน้าอกของตนเอง

"ไขมันใต้ผิวหนังบางลง 2 มิลลิเมตร มวลกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้น..."

หลัวซิ่วพึงพอใจอย่างมากกับการตั้งค่านี้ของเกมสยองขวัญ

คุณสมบัติทั้งหมดจะถูกซ่อนไว้

ยิ่งไปกว่านั้น การเลื่อนระดับในแต่ละครั้งจะเพิ่มคุณสมบัติต่างๆ ในสัดส่วนเปอร์เซ็นต์ที่แตกต่างกันไปอย่างสิ้นเชิง ขึ้นอยู่กับการแสดงออกของผู้เล่นในเกม เช่นเดียวกับเรื่องของขอบเขตความสามารถ

ขอบเขตที่เขาได้รับการยกระดับในครั้งนี้คือ จิตวิญญาณและการตรวจจับ ซึ่งด้านจิตวิญญาณนั้นได้รับผลประโยชน์อย่างชัดเจนจากค่าสติสัมปชัญญะที่ผิดปกติของเขา หากเขายังคงรักษามันไว้ได้ ขอบเขตจิตวิญญาณของเขาอาจจะถึงจุดสูงสุดได้อย่างรวดเร็ว

ส่วนการตรวจจับนั้นเป็นการแสดงออกถึงความสามารถในการหาเหตุผลและการตัดสินใจของเขา

และแต้มคุณสมบัติที่เพิ่มขึ้นของเขาจะถูกจัดสรรแตกต่างกันไปตามพฤติกรรมการเล่นในระยะยาว เพื่อเสริมสร้างจุดเด่นที่มีอยู่เดิมให้แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป นั่นหมายความว่าจุดแข็งจะยิ่งแข็งแกร่งและจุดอ่อนจะยิ่งชัดเจน!

"เอ๊ะ? เดี๋ยวก่อน!"

หลัวซิ่วสังเกตเห็นความผิดปกติอย่างชัดเจนในรายการสรุปผล!

"ผู้ติดตามจำนวนมากขนาดนี้มาจากไหนกัน?!"

หลัวซิ่วจำได้ว่าหลังจากภารกิจมือใหม่สิ้นสุดลง เขามีผู้ติดตามเพียง 26 คนเท่านั้น แต่ตอนนี้มันกลับเพิ่มขึ้นถึง 3205 คนเลยอย่างนั้นหรือ?!

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

แพลตฟอร์มเกมสยองขวัญยิงโฆษณาให้เขาอย่างนั้นเหรอ???

มันมีบริการแบบนี้ด้วยหรือไง??

ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในโลกภายนอก แต่หลัวซิ่วก็พอจะรู้ว่าตอนนี้เขาอาจจะเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาบ้างแล้ว

"เงิน 70 เหรียญ นั่นเท่ากับเงินบริจาค 7000 หยวนเลยนะ..."

หลัวซิ่วไม่รู้ว่าการเติบโตระดับนี้ถือว่ามากหรือน้อย เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ให้ความสนใจกับเกมสยองขวัญมากนัก

อย่างไรก็ตาม อารมณ์ของเขายังคงราบเรียบไม่เปลี่ยนแปลง

หากเขาจู่ๆ ก็กลายเป็นคนดังในโลกอินเทอร์เน็ตที่มีคนคอยบริจาคเงินให้ในโลกภายนอก เขาอาจจะรู้สึกยินดีขึ้นมาบ้างเล็กน้อย