ตอนที่ 3 : 100 เซลล์ออร่าระดับสูงสุด! เทคนิคการหายใจพื้นฐาน

ตอนที่ 3 : 100 เซลล์ออร่าระดับสูงสุด! เทคนิคการหายใจพื้นฐาน

สามวันต่อมา

ในหอพักหญิงของนักเรียนมัธยมปลายปีที่สาม ณ โรงเรียนมัธยมหมายเลขสาม

หรันเสี่ยวเยว่ และ หลี่หมินหมิน นั่งอยู่บนม้านั่ง ทั้งสองเบิกตากว้างจ้องมองนกสีน้ำตาลอมเทาที่ขดตัวอยู่บนระเบียง

“หมินหมิน ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกตินะ... ในอินเทอร์เน็ตบอกว่าลูกนกต้องใช้เวลาตั้งกว่าสัปดาห์ถึงจะลืมตาได้ แล้วทำไม เสี่ยวเฟิ่งหวง ถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ?”

บนระเบียง ภายใต้แสงแดดที่สาดส่องลงมาสองสามสาย

นกตัวน้อยที่มีขนสีน้ำตาลอมเทาขดตัวอยู่ที่นั่น ดูไม่ออกเลยว่าแตกต่างจาก นกกระจอก ธรรมดาทั่วไปตรงไหน ยกเว้นเพียงขนเส้นเล็กๆ สีแดงเพลิงอันงดงามบนหน้าผาก และดวงตาเล็กๆ คู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาและเฉลียวฉลาดเป็นอย่างยิ่ง

เวลาผ่านไปเพียงแค่สามวัน แต่อัตราการเจริญเติบโตของ เย่หยาง นั้นกลับล้ำหน้าลูกนกทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด ไม่เพียงแต่เขาจะลืมตาเล็กๆ ขึ้นมาได้แล้วเท่านั้น แต่ขนของเขายังงอกออกมาจนปกคลุมไปทั่วทั้งตัวได้อีกด้วย

เนื่องจากตอนที่เป็นลูกนก เย่หยาง มีสีแดงเพลิงไปทั้งตัว หรันเสี่ยวเยว่ จึงตั้งชื่อให้เขาว่า เสี่ยวเฟิ่งหวง

ประกายแห่งความประหลาดใจพาดผ่านดวงตาอันงดงามของ หรันเสี่ยวเยว่ “จริงด้วย! แม้แต่ขนของมันก็ยังงอกออกมาจนหมดแล้วเนี่ย!”

หลี่หมินหมิน ที่อยู่ข้างๆ รับฟังอย่างครุ่นคิด จากนั้นเธอก็ลุกพรวดขึ้นมาอย่างกะทันหัน!

“เสี่ยวเยว่ เธอคิดว่า... เสี่ยวเฟิ่งหวง จะเป็นหนึ่งในสัตว์ประหลาดตามข่าวลือบนอินเทอร์เน็ตพวกนั้นหรือเปล่า?”

เย่หยาง ซึ่งกำลังขดตัวอาบแสงแดดอยู่บนระเบียง ลืมตาขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาหรี่ตามองเด็กสาวแสนสวยและเยาว์วัยทั้งสองคนที่อยู่ใกล้ๆ

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาได้ปะติดปะต่อข้อมูลหลายอย่าง และได้ยินเรื่องราวแปลกประหลาดมากมายจากปากของเด็กสาวทั้งสองคนนี้

ประการแรก เขายืนยันได้แล้วว่าโลกใบนี้มีภูมิหลังเหมือนกับในชาติที่แล้วของเขา แม้ว่ารายละเอียดบางอย่างจะแตกต่างออกไป อย่างเช่นประเทศที่เขาอาศัยอยู่ในตอนนี้ ซึ่งมีชื่อว่า อาณาจักรต้าเซี่ย

มันก็แค่ชื่อประเทศที่แตกต่างจากชีวิตในอดีตของเขาเท่านั้น

ส่วนเรื่องราวแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นนั้น...

มีข่าวลือมากมายแพร่สะพัดอยู่บนอินเทอร์เน็ต ไม่ว่าจะเป็นไก่ตัวผู้ที่พ่นไฟได้ งูยักษ์ที่มีขนาดตัวหนาเท่าถังน้ำ สัตว์ในสวนสัตว์ที่ส่งเสียงเห่าหอนและคำรามใส่ดวงจันทร์ในตอนกลางดึก...

บางคนคาดเดาว่าพฤติกรรมของสัตว์เหล่านี้ อาจเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในโลกธรรมชาติในเร็วๆ นี้...

แต่ต้องตระหนักไว้ด้วยว่า ปรากฏการณ์ของสัตว์เหล่านี้กำลังเกิดขึ้นทั่วทุกมุมโลก การเปลี่ยนแปลงทางธรรมชาติแบบไหนกันล่ะที่จะส่งผลกระทบไปทั่วทั้งโลกได้?

มันอาจจะเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่มีผลกระทบอย่างมหาศาล อย่างเช่น ยุคน้ำแข็ง หรือการเคลื่อนที่ของเปลือกโลกงั้นเหรอ?

ผู้คนมากมายเริ่มตื่นตระหนก ดังนั้นหน่วยงานของรัฐทั่วโลกจึงเริ่มทำการสืบสวน แต่พวกเขาก็ไม่ได้เปิดเผยข้อมูลใดๆ ออกมาเลย

และชาวเน็ตบางคนที่มีจินตนาการกว้างไกล เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างกันไปของสัตว์ต่างๆ ก็บอกว่านี่อาจจะเป็นการวิวัฒนาการอย่างรวดเร็วของพวกสัตว์ก็ได้!

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นยังไง ตอนนี้ผู้คนมากมายกำลังรู้สึกตื่นตระหนก และหน่วยงานของทางการถึงกับออกมาเรียกร้องว่า หากพบเจอสัตว์ที่มีการเปลี่ยนแปลงแปลกประหลาด จะต้องส่งมอบพวกมันให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในพื้นที่ และต้องดูแลความปลอดภัยของตนเองให้ดี...

หรันเสี่ยวเยว่ และ หลี่หมินหมิน มองหน้ากันและส่ายหัวอย่างพร้อมเพรียง

“ไม่หรอก เสี่ยวเฟิ่งหวง ไม่มีทางทำร้ายพวกเราอย่างแน่นอน”

หรันเสี่ยวเยว่ พูดด้วยความหนักแน่นในใจ แม้ว่าเธอจะเพิ่งเก็บไข่ นกกระจอก ใบนี้มาได้เพียงไม่กี่วัน แต่สัญชาตญาณก็บอกเธอว่า เสี่ยวเฟิ่งหวง ที่ทั้งเฉลียวฉลาดและร่าเริงตัวนี้จะไม่ทำร้ายเธอ

หลี่หมินหมิน พยักหน้าเห็นด้วย “เสี่ยวเฟิ่งหวง ตัวนี้เห็นได้ชัดเลยว่าเป็น นกกระจอก แต่มันกลับมีขนสีแดงสวยงามอยู่บนหน้าผากด้วย ดูพิเศษไม่ธรรมดาจริงๆ...”

หลังจากนั้น เด็กสาวทั้งสองก็เข้ามาล้อมรอบ เย่หยาง อีกครั้ง พวกเธอส่งเสียงเจื้อยแจ้วราวกับนกขมิ้นสองตัว

แน่นอนว่า เย่หยาง เมินเฉยต่อบทสนทนาไร้สาระของเด็กสาวทั้งสองคนที่ตามมา

เขาครุ่นคิดกับตัวเอง...

แม้ว่าเขาจะเพิ่งลืมตาขึ้นมาได้ไม่นาน แต่เขาก็ได้เรียนรู้ข้อมูลมากมายเกี่ยวกับโลกใบนี้จากปากของเด็กสาวทั้งสองคน หรันเสี่ยวเยว่ และ หลี่หมินหมิน

ประการแรก ระดับเทคโนโลยีของโลกใบนี้ยังคงเหมือนกับในชาติที่แล้วของเขา

ในตอนแรก เขาคิดว่าตัวเองได้ทะลุมิติมายังโลกคู่ขนาน แต่จากคำพูดที่ขาดห้วงของพวกเด็กสาว เขาก็ได้รับรู้ถึงข้อมูลที่สำคัญชิ้นหนึ่ง

เมื่อไม่นานมานี้ ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งที่ไม่มีใครทราบ สัตว์ทั่วโลกได้เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง สติปัญญาของพวกมันเพิ่มสูงขึ้น ขนาดตัวของพวกมันใหญ่โตขึ้น... ดูเหมือนว่าพวกมันกำลังวิวัฒนาการ

“นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการฟื้นฟูพลังวิญญาณเหมือนในนิยายจากชาติที่แล้วของฉันหรือเปล่านะ?”

ข้อสันนิษฐานของเขาเกี่ยวกับเบื้องหลังของการฟื้นฟูพลังวิญญาณนั้นไม่ได้ไร้หลักความจริงแต่อย่างใด ไม่เพียงแต่จะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกับสัตว์ต่างๆ บนโลกเท่านั้น แต่แม้กระทั่งตัวเขาซึ่งเป็น นกกระจอก ตัวนี้ ก็ยังสามารถรับรู้ได้ถึงพลังงานที่ไม่รู้จักซึ่งไหลเวียนอยู่ในอากาศ

น่าเสียดายที่เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานอันเบาบางนี้ แต่กลับไม่สามารถดูดซับมันได้

สิ่งเดียวที่เขาสามารถดูดซับได้ในตอนนี้ ก็คือพลังงานที่แฝงอยู่ในแสงแดด

อย่างไรก็ตาม เขาเชื่อมั่นว่าพลังงานที่เขาดูดซับมาจากแสงแดดนั้นมีคุณภาพสูงกว่าพลังงานในอากาศอย่างมาก และผลประโยชน์ที่เขาได้รับก็มีมากกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆ อย่างมหาศาล ก็แหงล่ะ เขาเป็นนกที่มี ระบบอัปเกรดอัตโนมัติ ติดตัวมาด้วยนี่นา!

(ติ๊ง เซลล์ออร่าระดับสูงสุดของคุณกำลังอาบแสงแดด รู้สึกสบายและพึงพอใจเป็นอย่างมาก ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น...)

(ติ๊ง ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละของเซลล์ออร่าระดับสูงสุดของคุณ พวกมันกำลังแพร่เชื้อไปยังเซลล์ธรรมดาที่อยู่รอบๆ อย่างต่อเนื่อง...)

(ติ๊ง ตอนนี้ร่างกายของคุณมีเซลล์ออร่าระดับสูงสุด 100 เซลล์แล้ว ทำการเปิดใช้งานสกิลพิเศษ  เทคนิคการหายใจพื้นฐาน!)

“อืม!!!”

เย่หยาง ซึ่งขดตัวอยู่บนระเบียง รู้สึกได้ว่าร่างกายที่เป็นนกของเขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว!

เขาเริ่มคุ้นชินกับเสียงแจ้งเตือนทางกลไกของระบบในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาแล้ว ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเรื่องเกี่ยวกับ เซลล์ออร่าระดับสูงสุด ที่คอยแพร่เชื้อไปยังเซลล์ธรรมดาที่อยู่รอบๆ อย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ

มันทำให้เขาต้องถอนหายใจอยู่ตลอดเวลาว่า เซลล์ออร่าระดับสูงสุด พวกนี้ช่างเป็นพวกบ้างานแบบ 007 ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมซะจริงๆ ตราบใดที่พวกมันยังคงอาบแสงแดดอยู่ พวกมันก็ไม่มีวันหยุดพักเลย

ทว่า ประสิทธิภาพและความเร็วในการแพร่เชื้อของ เซลล์ออร่าระดับสูงสุด นั้นกลับไม่ได้รวดเร็วนัก และเหตุผลก็คือเขาได้รับแสงแดดน้อยมากในช่วงสามวันที่ผ่านมานี้

ถึงยังไงเขาก็ยังเป็นแค่ลูกนก และหากปราศจากความช่วยเหลือจาก หรันเสี่ยวเยว่ และ หลี่หมินหมิน เขาก็ไม่สามารถไปที่ระเบียงได้ด้วยตัวเอง

ตอนนี้ โดยไม่ทันรู้ตัว เขาก็มี เซลล์ออร่าระดับสูงสุด ถึง 100 เซลล์แล้ว! เสียงแจ้งเตือนจากระบบยังได้นำพาความเปลี่ยนแปลงมาให้อีกด้วย!

เขาได้เปิดใช้งานสกิลขึ้นมาจริงๆ  เทคนิคการหายใจพื้นฐาน!

“แผงควบคุมระบบ!”

โฮสต์ : เย่หยาง

เผ่าพันธุ์ : นกกระจอก

ระดับ : มนุษย์ธรรมดา

สายเลือด : ยังไม่ได้รับการปลุกพลัง (100 เซลล์ออร่าระดับสูงสุด)

สกิล : เทคนิคการหายใจพื้นฐาน (ระดับเริ่มต้น)

แผงควบคุมระบบได้เปลี่ยนแปลงไปแล้วจริงๆ และคำว่า "เทคนิคการหายใจพื้นฐาน" ก็ปรากฏขึ้นในช่องสกิลที่เคยว่างเปล่ามาก่อน

“สิ่งนี้จะต้องช่วยให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างแน่นอน!”

เย่หยาง ระงับความตื่นเต้นในใจของเขาเอาไว้ และจดจ่อจิตใจไปที่ "เทคนิคการหายใจพื้นฐาน" บนแผงควบคุมระบบ จากนั้นข้อมูลส่วนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาในหัวของเขา

ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็เข้าใจถึงฟังก์ชันการทำงานของ เทคนิคการหายใจพื้นฐาน

แม้ว่า เทคนิคการหายใจพื้นฐาน จะเป็นวิธีการหายใจขั้นพื้นฐานที่สุด แต่มันก็ใช้งานง่าย โดยการปฏิบัติตามจังหวะและรูปแบบการหายใจที่กำหนดไว้ จะสามารถดูดซับพลังงานในอากาศเข้าสู่ร่างกาย เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับร่างกายของตนเอง และทำให้ตัวเองทรงพลังมากยิ่งขึ้น

เย่หยาง ควบคุมการหายใจของเขาทันที เขากลั้นหายใจและเพ่งสมาธิ ดวงตาที่เฉลียวฉลาดของเขามองออกไปที่อากาศภายนอกระเบียง

เขาโหยหาพลังงานในอากาศนี้มานานแล้ว...

แต่ก่อนที่เขาจะได้ขยับตัวทำอะไรเพิ่มเติม เสียงแจ้งเตือนทางกลไกที่คุ้นเคยก็ดังก้องขึ้นในหัวของเขา

(ติ๊ง เทคนิคการหายใจพื้นฐานของคุณเพิ่งจะถือกำเนิดขึ้นมา หลังจากสัมผัสได้ถึงความหิวโหยพลังงานในอากาศของคุณ มันก็เริ่มทำงานอย่างหนักเพื่อดูดซับพลังวิญญาณ...)

(ติ๊ง ความชำนาญในเทคนิคการหายใจพื้นฐานของคุณเพิ่มขึ้น...)

หลังจากเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น เย่หยาง ก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีคลื่นกระแสน้ำอุ่นๆ ปรากฏขึ้นภายในร่างกายของเขา ซึ่งทำให้เขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ดวงตาอันเฉลียวฉลาดของเขาเบิกกว้าง!

“พระเจ้าช่วย! แม้แต่ เทคนิคการหายใจพื้นฐาน ก็ยังสามารถอัปเกรดอัตโนมัติได้ด้วยเหรอเนี่ย!”

“นี่มันแค่ตอนนอนอยู่เฉยๆ ก็ยังแข็งแกร่งขึ้นได้เลยนี่นา!”