บทที่ 3 - ถึงกับวางยาฉันเลยเหรอวะ?!

บทที่ 3 - ถึงกับวางยาฉันเลยเหรอวะ?!

ลินน์หวาดระแวงว่าจะโดนเลน่าเผาตาย แต่คาดไม่ถึงเลยว่าการกระทำที่กลับกลอกของตัวเอง จะทำให้การ์ลอนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้

แต่ยังมีโอกาสแก้ไขได้อยู่!

"ท่านการ์ลอน! ความจงรักภักดีของผมที่มีต่อท่าน ฟ้าดินเป็นพยานได้เลยครับ!"

ลินน์เปิดใช้งานสกิล [ฝีปากพลิ้วไหว] ทันที นี่คือวิธีแก้เกมที่เขาคิดออก

ดูเหมือนว่า... จะมีแค่การเกลี้ยกล่อมการ์ลอนเท่านั้นที่เป็นทางออกเดียว ลินน์ทั้งแสดงความภักดี ทั้งอธิบายถึงคุณค่าของตัวเองไปพร้อมๆ กัน เขายังบอกอีกว่าสิ่งที่เขาทำไม่ได้เป็นการล้อเล่น แต่เขาสำนึกผิดจากใจจริง และขอเคารพกฎของเกม 'จับฉลากแจกเมีย'

[ติ๊ง! เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของสกิล คุณต้องการใช้แต้มอัปเกรดสกิลหรือไม่?]

แต้มเอาไว้อัปเกรดสกิลได้งั้นเหรอ? เป็นสิ่งที่ลินน์ปรารถนาเลยล่ะ! ตอนนี้เขามีแต้มรวม 1,800 แต้ม เขาจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ขอใช้ไปก่อนครึ่งนึง ถ้าสกิลยังแสดงผลไม่ชัดเจน ค่อยเทหมดหน้าตักเลยก็แล้วกัน!

[ใช้ 900 แต้มในการอัปเกรดสกิล 'ฝีปากพลิ้วไหว' เรียบร้อยแล้ว]

[ฝีปากพลิ้วไหว Lv.1 —> ฝีปากพลิ้วไหว Lv.4]

ผลลัพธ์หลังจากอัปเกรดสกิล เห็นผลทันตา! คำพูดแก้ตัวของลินน์มีน้ำหนักน่าเชื่อถือเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!

สังเกตได้จากการที่การ์ลอนเปลี่ยนจากอารมณ์ฉุนเฉียวเกรี้ยวกราด มาเป็นค่อยๆ ลดกระบองหนามลงอย่างช้าๆ

"ทำไม... ข้าถึงรู้สึกว่าแกพูดมีเหตุผลดีวะ?" จิตสังหารของการ์ลอนลดลงไปกว่าครึ่ง

อัลเจอร์ที่อยู่ข้างๆ พูดแทรกขึ้นมาว่า "ท่านการ์ลอน ลินน์เป็นมนุษย์ที่ซื่อสัตย์ที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลยล่ะครับ เขาไม่ใช่พวกที่ดีแต่ใช้ลิ้นตลบตะแลงแน่นอน ตอนนี้เขาสำนึกผิดจากใจจริง และขอเคารพกฎของการจับฉลาก"

"อีกอย่าง เขาเชี่ยวชาญด้านการผลิตและพัฒนาธนูจริงๆ เขาเป็นคนเก่งที่สามารถทำประโยชน์ให้ท่านได้ ตามที่ผมเห็น... ลองให้เขาไถ่โทษด้วยการทำประโยชน์ดีไหมครับ?"

คำพูดของอัลเจอร์มีความสำคัญมาก คราวนี้ท่านจอมทัพการ์ลอนก็มีทางลงแล้ว ลินน์คิดไม่ถึงเลยว่า 'พี่ชาย' ก็อบลินคนนี้จะรักพวกพ้องขนาดนี้!

[ติ๊ง! การที่คุณยอมศิโรราบให้กับเผ่ามารและคอยรับใช้เผ่ามาร ทำให้เลน่ารังเกียจเป็นอย่างมาก รอให้ภารกิจลอบสังหารสำเร็จเมื่อไหร่ เธอสาบานว่าจะต้องกำจัดคนทรยศอย่างคุณทิ้งแน่นอน]

[ติ๊ง! การที่คุณจับมือกับเลน่า และยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องเธอ ทำให้ 'รักแท้ไร้พ่าย' ถึงกับน้ำตาซึม!]

['รักแท้ไร้พ่าย' ได้กดติดตามช่องของคุณแล้ว]

[ช่องของคุณได้รับแฟนคลับคนที่ 2 รับรางวัล 500 แต้ม และได้รับสกิล 'ป้อมปราการจิตใจ Lv.1']

[สกิล 'ป้อมปราการจิตใจ' สามารถสร้างกำแพงป้องกันที่แข็งแกร่งให้กับสภาพจิตใจและความคิดของคุณ ป้องกันการถูกโจมตี การสอดแนม และการปนเปื้อน]

พอได้ยินเสียงแจ้งเตือน ลินน์ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเขายังจับมือเลน่าเอาไว้อยู่เลย!

ไอ้เทพเจ้าลำดับที่ 108 ที่ชื่อ 'รักแท้ไร้พ่าย' นี่มันไม่รู้จริงๆ เหรอวะว่าจริงๆ แล้วเลน่ากำลังคิดจะฆ่าฉันน่ะ! ไอ้คนงี่เง่าแบบนี้มันเป็นเทพเจ้าไปได้ยังไงวะ?!

ลินน์แอบนินทาเทพเจ้าอยู่ในใจ โชคดีที่อีกฝ่ายไม่ได้ยิน ที่เขาจับมือกับเลน่าอย่างเสแสร้ง ก็แค่เล่นละครตบตาให้การ์ลอนดู เพื่อให้การ์ลอนรู้ว่าเขาไม่ได้ขัดข้องกับผลการจับฉลาก

คิดไม่ถึงเลยว่าจะสามารถหลอกเอาการติดตามจาก 'รักแท้ไร้พ่าย' แถมยังได้มาอีก 500 แต้ม กับอีกหนึ่งสกิล...

ภายใต้การใช้ฝีปากพลิ้วไหวของลินน์บวกกับการช่วยเหลือจากอัลเจอร์ การ์ลอนจึงโยนกระบองหนามกลับไปให้องครักษ์

"ลินน์ ข้าจะยอมให้แกไถ่โทษด้วยการทำความดี กลับไปนั่งที่ได้แล้ว"

"ขอบคุณครับท่านการ์ลอน!" ลินน์ดึงเลน่าให้คุกเข่าคำนับพร้อมกัน

ในที่สุดก็รอดตายไปได้ชั่วคราวแล้ว! ไม่ต้องโดนเลน่าเผาตายทันที แล้วก็ไม่ต้องโดนการ์ลอนทุบตายคามือด้วย

แน่นอนว่าอันตรายยังไม่ได้หมดไปซะทีเดียว เขายังคงติดอยู่ในรังมาร แถมยังมีเมียเป็นถึงสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งศาสนจักรเพิ่มมาอีก แค่คิดก็ปวดหัวแล้ว

ลินน์พาเลน่ากลับไปที่นั่ง เลน่ายืนอยู่ข้างๆ อย่างว่าง่าย พร้อมกับรินเหล้าให้ลินน์

"เมื่อกี้ต้องขอบคุณท่านลินน์มากๆ เลยนะคะ วันข้างหน้า ฉันจะคอยปรนนิบัติรับใช้ท่านอย่างสุดความสามารถเลยค่ะ"

ลินน์มองดูเลน่าเล่นละครเงียบๆ สตรีศักดิ์สิทธิ์ที่มีลักษณะพิเศษ 'ราชินีตุ๊กตาทอง' คนนี้เล่นละครเก่งชะมัด

ไม่สนแล้วว่าเลน่าจะเป็นยังไง ลินน์หยิบแก้วเหล้าขึ้นมา ยังไงก็ต้องดื่มคารวะลูกพี่ก็อบลินสักจอก

"ต้องขอบคุณลูกพี่ที่ช่วยขอร้องท่านจอมทัพให้ผม น้องชายขอหมดจอกเพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณครับ!"

ลินน์กระดกไวน์องุ่นรวดเดียวหมดไปครึ่งแก้ว

[ติ๊ง! ตรวจพบการปนเปื้อนทางจิตใจ สกิล 'ป้อมปราการจิตใจ' ถูกเปิดใช้งานอัตโนมัติ]

ลินน์ "..."

ดื่มเหล้าจนเวียนหัว นี่ก็นับว่าเป็นการปนเปื้อนทางจิตใจด้วยเหรอ?

หลังจากสกิลทำงาน ลินน์ก็ไม่มีอาการเมาเลยสักนิด ดื่มไวน์องุ่นไปครึ่งแก้ว ไม่ต่างอะไรกับดื่มน้ำเปล่าครึ่งแก้วเลย

นี่มัน... สุดยอดไปเลยนี่หว่า! คราวนี้ก็ไม่ต้องกลัวเมาอีกต่อไปแล้ว!

ความซาบซึ้งใจของลินน์ อัลเจอร์ไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด ที่เขาออกตัวปกป้องลินน์เต็มที่ ข้อแรกคือเพราะลินน์เป็นคนเก่งจริงๆ ส่วนข้อสองคือเพราะลินน์เป็นคนที่เขาแนะนำมา

ถ้าลินน์โดนท่านจอมทัพทุบตายด้วยข้อหา 'ลบหลู่' แล้วอัลเจอร์ที่เป็นคนแนะนำลินน์ จะไม่โดนหางเลขข้อหาลบหลู่ท่านจอมทัพไปด้วยงั้นเหรอ?

การที่อัลเจอร์ช่วยปกป้องลินน์ ครึ่งนึงก็เพื่อปกป้องตัวเองนั่นแหละ ตอนแรกเขากะจะดุด่าลินน์สักสองสามประโยค แต่ลินน์เล่นดื่มเหล้าขอขมาซะขนาดนี้ ทำให้เขาด่าได้ไม่เต็มปากนัก แต่บางเรื่องก็ยังต้องพูดอยู่ดี

"ลินน์ แกจำเอาไว้ให้ดีนะ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ทุกอย่างล้วนเป็นพระเมตตาของนายท่าน ถึงอัศวินสาวคนนี้จะอัปลักษณ์แค่ไหน แกก็ต้องรับเธอมาเป็นเมียให้ดี!"

ลินน์ "..."

เลน่า "..."

[ติ๊ง! เลน่าตัดสินใจแล้วว่า หลังจากภารกิจลอบสังหารสำเร็จ นอกจากจะสับคุณแล้ว เธอจะสับไอ้ก็อบลินนี่ด้วย!]

"ครับๆๆ" ลินน์รับคำเป็นพัลวัน "ขอบคุณสำหรับคำสั่งสอนครับลูกพี่ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ทุกอย่างอยู่ในเหล้าแก้วนี้แล้วครับ"

ลินน์กระดกเหล้าหมดแก้วไปอีกรวดเดียว

อัลเจอร์ดีใจมาก "นี่เป็นเหล้าชั้นดีของเผ่ามารเราเลยนะ มนุษย์ทั่วไปดื่มแค่ครึ่งแก้วก็ขีดสุดแล้ว คอทองแดงของแกนี่มันสุดยอดจริงๆ!"

ลินน์ "..."

เขาจะไปรู้ได้ยังไงว่าเหล้านี่มันแรงขนาดนี้ โชคดีที่อัลเจอร์ไม่ได้คิดมาก กลับกันเขายังดีใจซะอีกที่ลินน์ร่วมก๊งดื่มกับเขาได้ ในที่สุดลินน์ก็ไม่ทำให้ความสัมพันธ์กับอัลเจอร์พังทลาย

ในใจเขามีแผนการอยู่แล้ว

การต้องจำใจรับเลน่ามาเป็นเมียจอมปลอม มันกลายเป็นความจริงที่เปลี่ยนไม่ได้แล้ว เลน่าในตอนก่อนจะลอบสังหารการ์ลอนสำเร็จ เธอคงยังไม่ลงมือกับฉันหรอก

ถ้างั้นในระหว่างนี้ ฉันต้องหลอกเอาความเชื่อใจจากอัลเจอร์ เพื่อหาโอกาสออกไปทำภารกิจข้างนอกให้ได้! หนีออกจากดันเจี้ยน หนีออกจากป่าเร้นหมอก หนีออกไปข้างนอกให้จงได้!

เมื่อเกม 'จับฉลากแจกเมีย' จบลง ภายในโถงจัดเลี้ยงก็อบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุขสำราญ เชลยสาวที่ตกอยู่ในเงื้อมมือของมอนสเตอร์พวกนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีจุดจบที่ดี

ลินน์ไม่มีเวลามานั่งสงสารคนอื่นหรอก ตัวเขาเองก็กำลังเต้นรำอยู่บนคมมีดไม่ใช่รึไง?

หลังจากแจกรางวัลเสร็จ การ์ลอนก็ดื่มฉลองกับเหล่าหัวหน้า ก่อนจะประกาศอย่างเป็นทางการว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกคนจะต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับ 'การบุกโจมตีฤดูใบไม้ร่วง' ที่กำลังจะมาถึง!

ครั้งหน้าพวกเราจะบุกยึดเมืองชายแดนที่สำคัญของอาณาจักรเซดริกให้ได้ แล้วค่อยย้ายจากดันเจี้ยนในป่าเร้นหมอก เข้าไปใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในเมืองของพวกมนุษย์

การ์ลอนมีความทะเยอทะยานอย่างแรงกล้า เหล่าหัวหน้าต่างส่งเสียงโห่ร้องไม่ขาดสาย แต่ละคนพากันตะโกนลั่นว่า "ทำให้เผ่ามารกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง!"

"ชนแก้ว!!!"

ภายในโถงจัดเลี้ยง เรียกได้ว่าเป็นการเต้นรำของเหล่าปีศาจ คึกคักและวุ่นวายสุดๆ

ลินน์จำใจต้องกระดกไวน์องุ่นอีกครึ่งแก้วรวดเดียวหมด

[ติ๊ง! ตรวจพบว่า 'ยาเสน่ห์เชื่อฟัง' กำลังสร้างการปนเปื้อนอย่างรุนแรงต่อจิตใจของคุณ สกิล 'ป้อมปราการจิตใจ' ถูกเปิดใช้งานอัตโนมัติ]

[สกิล 'ป้อมปราการจิตใจ' มีเลเวลต่ำเกินไป ยากที่จะต้านทาน...]

เมื่อเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นข้างหู ลินน์ก็รู้สึกเหมือนโดนฟ้าผ่า!

ไม่ต้องสงสัยเลย 'ยาเสน่ห์เชื่อฟัง' มันไม่มีทางโผล่มาอยู่ในเหล้าเองได้หรอก! เหล้าเมื่อกี้ เลน่าเป็นคนรินให้

ลินน์ถึงกับตาสว่าง

ร้ายนักนะยัยตัวดี! ถึงกับวางยาฉันเลยเหรอวะ?!

[จบแล้ว]