ตอนที่ 34 : ยอดฝีมือระดับ 100 ตำแหน่งเทพกระบี่!

ตอนที่ 34 : ยอดฝีมือระดับ 100 ตำแหน่งเทพกระบี่!

"กระบี่ชิงผิงงั้นหรือ? นี่มันวิญญาณยุทธ์แบบไหนกัน? ถึงกับเป็นวิญญาณยุทธ์ระดับเทพเลยหรือ ทำไมข้าถึงไม่เคยได้ยินชื่อวิญญาณยุทธ์นี้มาก่อนล่ะ?"

"พี่ชาย เจ้าให้ความสนใจผิดจุดแล้วล่ะ สิ่งที่เจ้าควรจะตกใจคือระดับ 100 ต่างหากไม่ใช่หรือ? พลังวิญญาณของคนผู้นี้บรรลุถึงระดับ 100 แล้วจริงๆ เป็นไปได้ยังไงกัน? มียอดฝีมือระดับ 100 อยู่บนทวีปนี้จริงๆ ด้วย!"

"ลู่เทียนงั้นหรือ? ข้าไม่เคยได้ยินชื่อคนผู้นี้เลย และถ้าดูแค่ชื่อ มันก็เป็นแค่ชื่อธรรมดาๆ ชื่อหนึ่งเท่านั้น เขาจะไปแข็งแกร่งจนมีพลังวิญญาณถึงระดับ 100 ได้ยังไง!"

"โรงเรียนเทียนสุ่ยงั้นหรือ? โรงเรียนเทียนสุ่ยอีกแล้ว เขามาจากโรงเรียนเทียนสุ่ยจริงๆ และยังเป็นถึงอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนเทียนสุ่ยด้วย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย? โรงเรียนเทียนสุ่ยมีแต่ผู้หญิงไม่ใช่หรือไง?"

"น่าสะพรึงกลัว ช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ! โรงเรียนเทียนสุ่ยกลับมียอดฝีมือระดับ 100 อยู่ด้วย เขายังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า? หรือว่าเขาได้กลายเป็นเทพเจ้าไปแล้ว?"

"น่ากลัว น่ากลัว น่ากลัวจริงๆ! ตัวตนที่แท้จริงของลู่เทียนคือใครกันแน่?"

ในเวลานี้ ทุกคนบนทวีปต่างก็ตกตะลึงกับเรื่องนี้ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันจะเป็นเรื่องจริง

โรงเรียนเทียนสุ่ย ขุมกำลังระดับสาม ไม่เพียงแต่มีอัจฉริยะมากมายและราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับ 99 เท่านั้น แต่ตอนนี้กลับมียอดฝีมือระดับ 100 อยู่อีกด้วย

นี่ใช่โรงเรียนเทียนสุ่ยในอดีตแน่หรือ?

พวกเขาตกอยู่ในสภาวะงุนงง ตกตะลึง และทำอะไรไม่ถูก

ความแข็งแกร่งของโรงเรียนเทียนสุ่ยทำให้ทั่วทั้งทวีปสั่นสะเทือน

ในเวลานี้ สายตาของทุกคนต่างก็จับจ้องไปยังทิศทางของโรงเรียนเทียนสุ่ย

สำนักวิญญาณยุทธ์

"พลังวิญญาณระดับ 100 งั้นหรือ? เป็นไปได้ยังไงกัน! หากเขาทะลวงผ่านระดับ 100 ไปได้ เขาจะไม่กลายเป็นเทพเจ้าไปแล้วหรอกหรือ?"

"หากเขาเป็นเทพเจ้า ทำไมข้าถึงไม่เคยได้ยินชื่อคนผู้นี้มาก่อนเลยล่ะ? โรงเรียนเทียนสุ่ยงั้นหรือ? เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"

"โรงเรียนเล็กๆ แค่นี้จะมีอัจฉริยะระดับเทพที่อยู่ระดับ 100 ได้ยังไง? หากเขาเป็นระดับ 100 จริง ทำไมเขาถึงได้ไร้ชื่อเสียงเรียงนาม ไม่เคยเปิดเผยความเฉียบคมบนทวีปนี้เลยล่ะ?"

ปี่ปี๋ตงมีความสงสัยเป็นหมื่นๆ ข้อและคำถามเป็นแสนๆ คำถามอยู่ภายในใจ นางไม่เชื่อเลยแม้แต่วินาทีเดียวว่านี่จะเป็นเรื่องจริง

นางยังไม่ผ่านบททดสอบของเทพหลัวซ่าอย่างสมบูรณ์แบบ ยังไม่ได้สืบทอดตำแหน่งเทพหลัวซ่า และยังไม่ได้กลายเป็นเทพหลัวซ่าเลย

นางติดอยู่ที่พลังวิญญาณระดับ 99 มานานแสนนาน ไร้ซึ่งหนทางหรือวิธีใดๆ ที่จะทะลวงผ่านไปสู่ระดับ 100 ได้

แม้อัจฉริยะที่หาตัวจับยากอย่างนางก็ยังไม่สามารถทะลวงผ่านไปสู่ระดับ 100 ได้ แล้วคนนางไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนจะกลายเป็นยอดฝีมือระดับ 100 ในชั่วข้ามคืนได้อย่างไร?

มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน!

เมื่อเปลี่ยนมุมมอง จู่ๆ นางก็ตระหนักถึงปัญหาบางอย่าง ซึ่งเป็นปัญหาที่ร้ายแรงมาก

เมื่อนำเรื่องนี้ไปเชื่อมโยงกับคนจากโรงเรียนเทียนสุ่ยที่ปรากฏตัวบนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์ก่อนหน้านี้ พวกเขาทุกคนล้วนแข็งแกร่งกว่ายุคทองของสำนักวิญญาณยุทธ์ทั้งสิ้น

พวกนางทุกคนล้วนเปิดเผยพรสวรรค์ออกมาอย่างกะทันหัน!

"โรงเรียนเทียนสุ่ยงั้นหรือ? ราชินีเมดูซ่า? คนที่มีชื่อติดบนทำเนียบ...? เดี๋ยวก่อน หรือว่าทั้งหมดนี้จะเป็นฝีมือของเขา?"

"การที่จะมีอัจฉริยะปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันมากมายขนาดนี้ คนธรรมดาย่อมไม่มีทางทำได้ แต่ถ้าเขาเป็นยอดฝีมือระดับ 100 ถ้างั้นทุกอย่างก็เป็นไปได้งั้นสิ?"

"หรือว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะเป็นฝีมือของเขา!"

ปี่ปี๋ตงกล่าวด้วยความตกตะลึง

หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ ลู่เทียนต้องการจะทำอะไรกันแน่? ต้องการเป็นผู้อยู่เบื้องหลังโรงเรียนและบ่มเพาะยอดฝีมือขึ้นมามากมายขนาดนี้ไปเพื่ออะไร?

หรือว่าเขาต้องการจะรวบรวมทวีปให้เป็นหนึ่งเดียว!

จู่ๆ ปี่ปี๋ตงก็รู้สึกตื่นตระหนก นางตื่นตระหนกสุดขีด!

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของนาง นางไม่มีทางสู้กับเทพเจ้าได้เลย

เพราะถึงอย่างไร ภายใต้ระดับของเทพเจ้า ทุกคนก็เป็นได้แค่เพียงมดปลวกเท่านั้น!

แม้ว่านางจะเป็นถึงราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับ 99 ที่สามารถมองดูทวีปนี้จากจุดสูงสุดได้ แต่นางก็ยังเปราะบางเมื่ออยู่ต่อหน้าเทพเจ้า

"บัดซบ หากเป็นเช่นนี้จริงๆ แผนการทั้งหมดของข้าก็จะถูกทำลายป่นปี้"

ปี่ปี๋ตงกล่าวด้วยความโมโหและกัดฟันกรอด

ไม่ ไม่มีทางเด็ดขาด!

นางจะมามัวนั่งรอความตายไม่ได้ นางจะต้องทะลวงผ่านไปสู่ระดับ 100 และกลายเป็นเทพหลัวซ่าให้เร็วที่สุด

เมื่อถึงเวลานั้น นางก็จะไม่ต้องกลัวใครหน้าไหนอีกต่อไป!

ตำหนักบูชา

เชียนเต้าหลิว ซึ่งกำลังจะเข้าไปเก็บตัวฝึกตนเพื่อรับบททดสอบเทพทูตสวรรค์เก้าประการ ก็ต้องตกตะลึงกับข่าวนี้

แม้แต่คนที่เยือกเย็นอย่างเชียนเต้าหลิวก็ยังรู้สึกช็อกจริงๆ เมื่อได้เห็นยอดฝีมือระดับ 100

เขาเชื่อมาตลอดว่าบนทวีปในตอนนี้ นอกเหนือจากถังเฉินแล้ว ก็ไม่มีใครอีกแล้วที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะทะลวงผ่านระดับ 100 และกลายเป็นเทพเจ้าได้

ทว่า เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะมีคนทะลวงผ่านไปสู่ระดับ 100 แล้วจริงๆ

"ข้าไม่คาดคิดเลยว่าจะมีคนบนทวีปทะลวงผ่านไปสู่ระดับ 100 และกลายเป็นเทพเจ้าได้จริงๆ"

"ลู่เทียนงั้นหรือ? เป็นชื่อที่ไม่คุ้นหูเลย เขาเป็นใครกัน?"

เชียนเต้าหลิวกล่าวด้วยความงุนงง

ในเวลานี้ เขาอยากจะพบคนผู้นี้ที่ชื่อลู่เทียนจริงๆ ว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาคือใครกันแน่?

ทำไมเขาถึงไม่เคยได้ยินชื่อคนผู้นี้มาตลอดเลยล่ะ? เขาซ่อนตัวมาตลอด หรือเขามีเจตนาอื่นแอบแฝงอยู่?

แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้กังวลกับเรื่องพวกนี้ เพราะเขาได้เริ่มบททดสอบเทพทูตสวรรค์เก้าประการแล้ว และหลังจากที่เขาทะลวงผ่านระดับ 100 ไปได้ เขาก็จะไม่ต้องกลัวใครหน้าไหนอีกเช่นกัน

ทว่า บรรดาปุโรหิตที่อยู่ด้านข้างกลับไม่อาจเก็บอาการได้อีกต่อไป และเริ่มถกเถียงกันอย่างดุเดือด

"มียอดฝีมือระดับ 100 อยู่บนทวีปจริงๆ หรือเนี่ย? เขาแข็งแกร่งกว่าท่านปุโรหิตใหญ่เสียอีก!"

"ท่านปุโรหิตลำดับที่สอง พวกเราควรทำยังไงกันดีล่ะตอนนี้? การปรากฏตัวของยอดฝีมือระดับ 100 บนทวีปถือเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่เกินไปสำหรับสำนักวิญญาณยุทธ์ของพวกเรา"

"ใช่แล้ว ยอดฝีมือระดับ 100หากเขาไม่ได้เป็นคนของสำนักวิญญาณยุทธ์ ถ้างั้นเขาก็จะเป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่ต่อสำนักของพวกเรา หากเขาไปเข้าร่วมกับจักรวรรดิเทียนโต่วหรือจักรวรรดิซิงหลัว มันจะต้องสร้างปัญหาใหญ่อย่างมหาศาลต่อเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ของสำนักวิญญาณยุทธ์อย่างแน่นอน"

"ผู้ใดที่ไม่ยอมจำนนต่อสำนักวิญญาณยุทธ์จะต้องถูกกำจัดทิ้ง ต่อให้เขาจะเป็นยอดฝีมือระดับ 100 แต่เราก็ต้องทำลายเขาให้สิ้นซากก่อนที่ขุมกำลังอื่นจะดึงตัวเขาไป เพื่อเป็นการป้องกันปัญหาในภายภาคหน้า"

"แต่ยอดฝีมือระดับ 100 ไม่ใช่ว่าพูดคำเดียวแล้วจะถูกทำลายได้ง่ายๆ หรอกนะ พวกเราไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าความแข็งแกร่งของยอดฝีมือระดับ 100 นั้นจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน"

"ถ้างั้นพวกเราจะมัวมานั่งรอไม่ได้แล้วนะ! เมื่อเขาสืบทอดตำแหน่งเทพกระบี่ได้เมื่อไหร่ พวกเราก็จะยิ่งหมดหวังมากขึ้นไปอีก ในเมื่อตอนนี้ท่านปุโรหิตใหญ่กำลังเก็บตัวฝึกตนเพื่อรับบททดสอบเทพทูตสวรรค์อยู่ พวกเราจะต้องตัดสินใจกันเอาเองก่อน"

"ท่านปุโรหิตลำดับที่สอง พวกเราควรทำยังไงกันดีล่ะตอนนี้?"

ปุโรหิตทุกคนต่างมองไปที่ปุโรหิตลำดับที่สองอย่างพร้อมเพรียงกัน ในเวลานี้ ปุโรหิตลำดับที่สองคือที่พึ่งพิงของพวกเขา

เพราะปุโรหิตลำดับที่สองก็เป็นถึงราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับ 99 ไปแล้ว ถือว่ายืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดของทวีปเช่นกัน

พรหมยุทธ์จระเข้ทองคำตกอยู่ในความครุ่นคิด รู้สึกงุนงงและทำอะไรไม่ถูก

ในเวลานี้ เขาไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะทำอย่างไรดี แต่เขาก็ไม่สามารถไปรบกวนท่านปุโรหิตใหญ่สุ่มสี่สุ่มห้าได้

ในวินาทีนี้ เขาจะต้องตัดสินใจแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เขาเชื่อว่าในเมื่อเขาทะลวงผ่านไปสู่ราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับ 99 ได้แล้ว เขาก็ถือว่าตัวเองไร้เทียมทานในใต้หล้า

พลังวิญญาณระดับ 100 จริงๆ แล้วก็คงไม่ได้มีช่องว่างห่างจากพลังวิญญาณระดับ 99 ของเขามากขนาดนั้นหรอกมั้ง

นอกจากนี้ เขาก็อยากจะลองประลองกับยอดฝีมือดูสักตั้งเพื่อดูว่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขานั้นก้าวไปถึงระดับไหนแล้ว

แต่อย่างไรก็ตาม ท่านปุโรหิตใหญ่ยังไม่มีคำสั่งใดๆ ลงมา เขาก็ไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม!

จู่ๆ เขาก็รู้สึกสับสนขึ้นมาอีกครั้งและอีกครั้ง!

"ท่านปุโรหิตลำดับที่สอง รีบตัดสินใจเร็วเข้าเถอะ! ตกลงพวกเราจะเอายังไงกันแน่? เราจะมัวแต่มองหน้ากันตาปริบๆ แบบนี้ไม่ได้นะ!"

"โรงเรียนเทียนสุ่ยก็เป็นแค่โรงเรียนเล็กๆ ข้าไม่เชื่อหรอกว่ามันจะซ่อนยอดฝีมือเอาไว้ได้ เป็นไปได้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันเป็นแค่เรื่องหลอกลวง ท่านปุโรหิตลำดับที่สอง ให้พวกเราลองไปสอดแนมดูลาดเลาก่อนดีไหม?"