ตอนที่ 26 : หอแก้วเก้าสมบัติ ทวีปสั่นสะเทือน!

ตอนที่ 26 : หอแก้วเก้าสมบัติ ทวีปสั่นสะเทือน!

สำนักวิญญาณยุทธ์

"หอแก้วเก้าสมบัติงั้นหรือ? มันคือหอแก้วเจ็ดสมบัติไม่ใช่หรือ? ทำไมข้าถึงไม่เคยได้ยินชื่อหอแก้วเก้าสมบัติมาก่อนล่ะ?"

"หนิงหรงหรง นางคือลูกสาวของหนิงเฟิงจื้อ เจ้าสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติไม่ใช่หรือ? โรงเรียนเทียนสุ่ยงั้นหรือ? โรงเรียนเทียนสุ่ยอีกแล้วงั้นหรือ?"

"โรงเรียนเทียนสุ่ยนั่นมันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แบบไหนกันแน่ ถึงได้มีอัจฉริยะระดับท็อปมากมายขนาดนี้?"

ปี่ปี๋ตงตกตะลึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในเวลานี้ นางไม่อาจประเมินโรงเรียนเทียนสุ่ยต่ำไปได้อีกแล้ว

แม้วิญญาณยุทธ์ทั้งสองของนางจะเป็นเพียงแค่วิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุดขั้นสุดยอด แต่วิญญาณยุทธ์ของหนิงหรงหรงผู้นี้ หอแก้วเก้าสมบัติ กลับเป็นถึงวิญญาณยุทธ์ระดับซูเปอร์ และมันยังอยู่เหนือราชาจระเข้ทองคำของพรหมยุทธ์จระเข้ทองคำอีกด้วย

นางคุ้นเคยกับวิญญาณยุทธ์ราชาจระเข้ทองคำเป็นอย่างดี

ในทั่วทั้งทวีป นอกเหนือจากปุโรหิตลำดับที่สองแล้ว นางก็ไม่เคยได้ยินชื่อวิญญาณยุทธ์ราชาจระเข้ทองคำจากที่ไหนอีกเลย

และปุโรหิตลำดับที่สองก็อาศัยวิญญาณยุทธ์นี้ในการบำเพ็ญเพียรจนถึงระดับ 98 และตอนนี้เขาก็ก้าวเข้าสู่อาณาจักรของราชทินนามพรหมยุทธ์ระดับ 99 ไปแล้ว

หอแก้วเก้าสมบัติอยู่เหนือราชาจระเข้ทองคำเสียอีก มันช่างน่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้

หากศิษย์ของโรงเรียนเทียนสุ่ยน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ ถ้างั้นคนที่อยู่เบื้องหลังโรงเรียนเทียนสุ่ยก็จะต้องน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านี้อย่างแน่นอน!

พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีคงจะตกอยู่ในอันตรายจริงๆ แล้ว

ปี่ปี๋ตงรู้สึกกระสับกระส่าย นี่เป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกตื่นตระหนกและลนลานขนาดนี้

ตำหนักบูชา

"หอแก้วเก้าสมบัติงั้นหรือ? ข้าไม่คาดคิดเลยว่าจะได้ยินชื่อวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติอีกครั้ง"

เชียนเต้าหลิวรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและพูดขึ้นด้วยความสนใจ

ทว่า พรหมยุทธ์พันจวินที่อยู่ด้านข้างกลับรู้สึกงุนงงและถามขึ้นว่า:

"หอแก้วเก้าสมบัติงั้นหรือ? ท่านปุโรหิตใหญ่ มันควรจะเป็นหอแก้วเจ็ดสมบัติไม่ใช่หรือขอรับ? แล้วหอแก้วเก้าสมบัติมาจากไหนกัน?"

เชียนเต้าหลิวเต็มไปด้วยความสนใจในครั้งนี้และอธิบายทีละเรื่อง

"มันเป็นเรื่องปกติที่เจ้าไม่เคยได้ยินชื่อหอแก้วเก้าสมบัติ แม้แต่ข้าเองก็ไม่เคยเห็นหอแก้วเก้าสมบัติมาก่อน แต่ข้าเคยได้ยินชื่อวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติ"

"สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ตามชื่อของมัน สามารถมีวงแหวนวิญญาณได้เจ็ดวง ซึ่งหมายความว่าสามารถบำเพ็ญเพียรไปได้ถึงระดับมหาปราชญ์วิญญาณเท่านั้น"

"และหอแก้วเก้าสมบัติ ตามชื่อของมัน สามารถมีวงแหวนวิญญาณได้เก้าวง ซึ่งหมายความว่าสามารถบำเพ็ญเพียรไปถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ได้"

"ด้วยพรสวรรค์ของหนิงหรงหรง นางจะต้องสามารถบำเพ็ญเพียรไปถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ในอนาคตได้อย่างแน่นอน อนาคตของนางไร้ขีดจำกัด"

"ข้าชักจะอยากรับนางเป็นลูกศิษย์แล้วสิ"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมา ปุโรหิตทุกคนก็ตกตะลึง

พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าหอแก้วเก้าสมบัติจะน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ หอแก้วเจ็ดสมบัติก็ได้รับการยกย่องให้เป็นวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุนอันดับหนึ่งของทวีปอยู่แล้ว ดังนั้นหอแก้วเก้าสมบัติจึงเป็นสิ่งที่ยากจะจินตนาการได้

หากสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติมียอดฝีมือระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ที่มีวิญญาณยุทธ์หอแก้วเก้าสมบัติ พวกเขาก็คงจะไม่เป็นรองใครอีกต่อไป

"ท่านปุโรหิตใหญ่ต้องการรับนางเป็นลูกศิษย์จริงๆ หรือขอรับ? นั่นก็แค่เรื่องง่ายๆ ไม่ใช่หรือ? การได้รับความโปรดปรานจากท่านปุโรหิตใหญ่ถือเป็นเกียรติของนางเลยนะขอรับ"

"ใช่แล้ว พี่ใหญ่พูดถูก ใครกันล่ะคือท่านปุโรหิตใหญ่? การรับหนิงหรงหรงเป็นลูกศิษย์ถือเป็นเกียรติยศสูงสุดของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติเลยนะขอรับ"

"หนิงหรงหรงอยู่ที่โรงเรียนเทียนสุ่ย หากข้าจำไม่ผิด โรงเรียนเทียนสุ่ยดูเหมือนจะมีคนปรากฏชื่อบนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์หลายคนเลยนะขอรับ"

"ข้าไม่คิดเลยว่าโรงเรียนเล็กๆ จะมีอัจฉริยะมากมายขนาดนี้ ท่านปุโรหิตใหญ่ พวกเราควรจะ...?"

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เชียนเต้าหลิวก็ขัดจังหวะด้วยความน่าเกรงขาม

"ไม่จำเป็น ปล่อยให้เรื่องพวกนี้เป็นหน้าที่ของปี่ปี๋ตงเถอะ เพราะถึงอย่างไร ตอนนี้นางก็เป็นองค์สังฆราชแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์"

"ขอรับ ท่านปุโรหิตใหญ่!"

ในเมื่อท่านปุโรหิตใหญ่เอ่ยปากแล้ว พวกเขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่ง

สำนักมังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงิน

"บัดซบ สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติมีอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์โดดเด่นปรากฏขึ้นมาอีกคนแล้ว มันทำให้ข้าเดือดดาลจริงๆ"

"ทำไมสำนักมังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงินของพวกเราถึงไม่มีอัจฉริยะแบบนี้เพื่อมาฟื้นฟูสำนักมังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงินบ้างล่ะ?"

"หรือว่าสำนักมังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงินของพวกเราเหมาะสมที่จะเป็นแค่อันดับสาม? เป็นที่สามไปตลอดกาลงั้นหรือ?"

อวี้หยวนเจิ้นกล่าวด้วยความโกรธแค้นที่สุมอยู่เต็มอก

เขาไม่อาจยอมรับเรื่องนี้ได้ ทำไมสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติถึงมีอัจฉริยะมากมายขนาดนี้?

ในฐานะส่วนหนึ่งของสามสำนักบน ทำไมช่องว่างระหว่างพวกเขาถึงได้กว้างใหญ่ขนาดนี้?

โรงเรียนเทียนสุ่ย โรงเรียนเทียนสุ่ยอีกแล้ว!

อวี้หยวนเจิ้นรีบตั้งคำถามในทันที "เบื้องหลังของโรงเรียนเทียนสุ่ยคืออะไร? มีใครรู้บ้างไหม?"

ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา

ในที่สุด อวี้หลัวเหมียนก็ยืนขึ้นและอธิบายอย่างระมัดระวัง

"ท่านพี่ โรงเรียนเทียนสุ่ยแห่งนี้เป็นหนึ่งในห้าโรงเรียนธาตุ เช่นเดียวกับโรงเรียนอัสนีบาต มันไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังอะไรและก็ไม่มีเบื้องหลังอะไรพิเศษด้วยขอรับ!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อวี้หยวนเจิ้นก็ยิ่งโกรธแค้นมากขึ้นไปอีก เขาแผดเสียง "อ๊าก!" และกระอักเลือดออกมาคำโต

ในฐานะส่วนหนึ่งของห้าโรงเรียนธาตุ ทำไมพวกนั้นถึงได้โดดเด่นนักล่ะ?

อวี้หลัวเหมียนไม่ทันสังเกตเห็นอาการของอวี้หยวนเจิ้นในตอนนี้และพูดต่อว่า:

"แต่อย่างไรก็ตาม โรงเรียนเทียนสุ่ยก็แตกต่างจากโรงเรียนอื่นเล็กน้อย: โรงเรียนเทียนสุ่ยรับเฉพาะนักเรียนหญิงเท่านั้น"

"ผู้หญิงงั้นหรือ? ทำไมสำนักมังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงินของพวกเราถึงไม่มีใครเรียนอยู่ที่โรงเรียนเทียนสุ่ยเลยล่ะ? หรือว่าเป็นเพราะสำนักมังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงินของพวกเราไม่มีผู้หญิงสวยๆ เลยงั้นหรือ?"

หลังจากพูดจบ อวี้หยวนเจิ้นก็ถูกความโกรธเข้าครอบงำ ทรุดตัวลงกองกับพื้นและอ่อนแรงลง

โรงเรียนสื่อไหลเค่อ

"หอแก้วเก้าสมบัติ มันคือหอแก้วเก้าสมบัติจริงๆ ด้วย ข้าไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เห็นหอแก้วเก้าสมบัติอีกครั้ง"

อวี้เสี่ยวกังกล่าวด้วยความตื่นเต้น ตกตะลึง และปีติยินดี

ทุกคนรู้สึกสับสน ไม่รู้ว่าท่านปรมาจารย์กำลังทำอะไรอยู่

"ท่านอาจารย์ เป็นอะไรไปหรือครับ?"

ถังซานถามด้วยความร้อนรน

"เสี่ยวซาน เจ้าไม่เข้าใจหรอก หอแก้วเจ็ดสมบัติได้รับการยกย่องให้เป็นวิญญาณยุทธ์สายสนับสนุนอันดับหนึ่งของทวีป ถึงแม้มันจะสู้มังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงินไม่ได้ แต่มันก็ยังถือเป็นวิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุด"

"แต่อย่างไรก็ตาม ข้าเคยอ่านเรื่องหอแก้วเก้าสมบัตินี้ในหนังสือเล่มหนึ่ง"

อวี้เสี่ยวกังกำลังดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้และอธิบายอย่างละเอียด

ถึงแม้ถังซานจะไม่รู้ว่าอาจารย์ของเขากำลังพูดเรื่องอะไรและรู้สึกงุนงงก็ตาม

แต่ในเวลานี้ เอ้าสือข่าที่อยู่ด้านข้างก็ไม่สามารถรอได้อีกต่อไปแล้ว

เขาไม่ได้สนใจเรื่องหอแก้วเก้าสมบัติเลย เขาสนใจเพียงแค่วิญญาณยุทธ์ของเขาเองเท่านั้น

"ท่านปรมาจารย์ เป็นไปได้ไหมว่าวิญญาณยุทธ์ไส้กรอกยักษ์ของข้าจะเป็นวิญญาณยุทธ์ระดับซูเปอร์อันดับต่อไป?"

ทว่า ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่ร้อนใจ ใต้มู่ไป๋และคนอื่นๆ ก็ร้อนใจไม่แพ้กัน

"ท่านปรมาจารย์ แล้วเมื่อไหร่วิญญาณยุทธ์พยัคฆ์ขาวของข้าจะติดอันดับเสียทีล่ะครับ? ของข้าคือพยัคฆ์ขาวเชียวนะ!"

"ท่านปรมาจารย์ เมื่อไหร่วิญญาณยุทธ์พญาหงส์เพลิงของข้าจะติดอันดับล่ะครับ? วิญญาณยุทธ์ของข้าคือพญาหงส์เพลิงที่หาได้ยากในระดับสูงสุดเลยนะ!"

"ท่านปรมาจารย์ ของข้า วิญญาณยุทธ์กระต่ายอรชรของข้าก็ทรงพลังมาก มันจะต้องติดอันดับอย่างแน่นอน!"

"ท่านอาจารย์ ข้าสัมผัสได้ว่าวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของข้านั้นแตกต่างจากหญ้าเงินครามทั่วไป วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของข้าจะติดอันดับได้ไหมครับ?"

คำถามและความสงสัยต่างๆ นานาที่ถาโถมเข้ามาทำให้อวี้เสี่ยวกังรู้สึกหวาดกลัว

ในชั่วขณะหนึ่ง เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี

เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าวิญญาณยุทธ์ของแต่ละคนจะติดอันดับหรือไม่?

แต่เขาจะบอกว่าเขาไม่รู้ก็ไม่ได้ มิฉะนั้น ชื่อเสียงในฐานะปรมาจารย์ของเขาก็จะป่นปี้ไม่มีชิ้นดี

"ข้ารู้ว่าพวกเจ้าร้อนใจ แต่อย่าเพิ่งใจร้อนไปสิ"

"พวกเจ้าไม่เคยได้ยินหรือไงว่าช้าๆ ได้พร้าเล่มงามน่ะ?"