ตอนที่ 11 : ค้อนเฮ่าเทียนติดอันดับ ถังเฉินหวนคืน!

ตอนที่ 11 : ค้อนเฮ่าเทียนติดอันดับ ถังเฉินหวนคืน!

ไม่ปกติ เรื่องนี้มันไม่ปกติเลยสักนิด

ถึงแม้หลัวซานเป้าของเขาจะกลายพันธุ์ไปแล้ว แต่ต้นกำเนิดวิญญาณยุทธ์ของเขาก็ยังคงเป็นมังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงิน

มิฉะนั้นแล้ว ทำไมวิญญาณยุทธ์ของสามเหลี่ยมทองคำของพวกเราถึงเป็นมังกรทอง ซึ่งเป็นหัวหน้าแห่งเผ่าพันธุ์มังกรล่ะ

รางวัลของเขาหายไปไหน? ทำไมมันยังไม่มาอีกล่ะ?

หรือว่าจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไร! เขาถูกหลอกแล้ว!

"ข้าไม่คาดคิดเลยว่าวิญญาณยุทธ์ของท่านปรมาจารย์จะเป็นมังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงิน หลังจากที่ท่านปรมาจารย์ได้รับรางวัลแล้ว ความแข็งแกร่งของท่านจะต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพอย่างแน่นอน"

"ข้าอิจฉาท่านปรมาจารย์มากๆ เลย ข้าก็อยากให้วิญญาณยุทธ์ไส้กรอกของข้าติดอันดับบนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์บ้างจัง"

"ไสหัวไปเลย เสี่ยวเอ้า เจ้าไปอยู่ข้างๆ เลย ถ้ายกเว้นท่านปรมาจารย์แล้วคนที่จะติดอันดับ ก็คงจะเป็นพญาหงส์ของข้าแน่นอน"

พวกเขาทุกคนต่างตั้งตารอให้ปรมาจารย์ได้รับรางวัล

เพราะถึงอย่างไร พวกเขาก็ไม่เคยเห็นวิญญาณาจารย์คนไหนที่มีวงแหวนวิญญาณวงแรกเป็นวงแหวนวิญญาณระดับพันปีมาก่อนเลย

ในเวลานี้ อวี้เสี่ยวกังรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย ทำไมรางวัลของเขาถึงยังไม่มาสักทีหลังจากที่ติดอันดับบนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์แล้ว?

หรือว่ารางวัลจะถูกแจกจ่ายก็ต่อเมื่อวิญญาณยุทธ์บนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์ได้รับการจัดอันดับครบทั้งหมดแล้ว?

ใช่แล้ว มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ!

ดังนั้น เขาจึงทำตัวลึกล้ำ ยกมือขึ้นอย่างช้าๆ แล้วค่อยๆ ลดระดับลง

ถังซานมองดูท่าทางแปลกๆ ของท่านอาจารย์และถามขึ้นว่า "ท่านอาจารย์ ท่านยกมือขึ้นทำไมหรือครับ? มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?"

แต่ทว่า ใต้มู่ไป๋และคนอื่นๆ กลับถามด้วยความตื่นเต้นว่า "ท่านปรมาจารย์ ท่านปรมาจารย์ รีบให้พวกเราดูวงแหวนวิญญาณของท่านหน่อยสิครับ!"

อวี้เสี่ยวกังกระแอมไอและพูดด้วยความมั่นใจ

"ดูเหมือนว่ารางวัลจากทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์จะถูกแจกจ่ายก็ต่อเมื่อวิญญาณยุทธ์ทั้งหมดได้รับการจัดอันดับแล้วเท่านั้น"

"ข้าสัมผัสได้ถึงการทะลวงผ่านของพลังวิญญาณของข้าแล้ว และวิญญาณยุทธ์ของข้าก็แข็งแกร่งขึ้นแล้วด้วย"

คำพูดของอวี้เสี่ยวกังทำให้พวกเขาทุกคนรู้สึกอิจฉาเป็นอย่างมาก

พวกเขาไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อยและเชื่อในคำพูดของอวี้เสี่ยวกังอย่างสนิทใจ

ในขณะเดียวกัน ทำเนียบเทพโต้วหลัวก็เปล่งแสงสีทองอร่ามออกมา ปกคลุมไปทั่วทั้งทวีป

【การจัดอันดับวิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุดบนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์เสร็จสิ้นแล้ว!】

【ต่อไป เราจะเริ่มจัดอันดับวิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุดขั้นสุดยอดบนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์】

【สำหรับวิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุดบนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์ ตัวตนของผู้ที่วิญญาณยุทธ์ติดอันดับจะถูกประกาศให้ทราบเช่นกัน】

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมา ทวีปก็สั่นสะเทือนด้วยความตกตะลึง

"อะไรนะ? มังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงิน หอแก้วเจ็ดสมบัติ วิญญาณยุทธ์เหล่านี้เป็นเพียงแค่วิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุดเองงั้นหรือ? แล้ววิญญาณยุทธ์ที่อยู่เหนือพวกมันจะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกันนะ?"

"ข้าไม่คิดเลยว่าบนทวีปแห่งนี้จะเต็มไปด้วยผู้มีพรสวรรค์ที่ซ่อนตัวอยู่มากมายขนาดนี้ วิญญาณยุทธ์ที่ครอบครองทวีปเมื่อมองจากภายนอก กลับถูกจัดอันดับให้อยู่ในอันดับต่ำสุดภายในทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์"

"ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ อย่าลืมสิว่ายังมีวิญญาณยุทธ์ของสำนักหนึ่งที่ยังไม่ปรากฏออกมา"

"เจ้าหมายถึงค้อนเฮ่าเทียนของสำนักเฮ่าเทียนใช่ไหม? สำนักเฮ่าเทียนปิดสำนักมานานหลายสิบปีแล้ว ข้าเกือบจะลืมวิญญาณยุทธ์นี้ไปแล้วเชียว"

"ถึงแม้สำนักเฮ่าเทียนจะปิดสำนักไปแล้ว แต่ค้อนเฮ่าเทียนก็ยังคงเป็นวิญญาณยุทธ์อาวุธอันดับหนึ่งบนทวีปแห่งนี้ ดังนั้นมันจะต้องมีชื่อติดอยู่บนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์อย่างแน่นอน และอย่างน้อยที่สุด มันก็ควรจะเป็นวิญญาณยุทธ์ระดับซูเปอร์"

【วิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุดขั้นสุดยอดบนทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์: ค้อนเฮ่าเทียน!】

【ผู้ถือครอง: ถังเฉิน! (สำนักเฮ่าเทียน, อัครพรหมยุทธ์ระดับ 99)】

【การประเมิน: ได้รับการขนานนามว่า "วิญญาณยุทธ์อาวุธอันดับหนึ่งในใต้หล้า" บนทวีป เป็นมรดกตกทอดของสำนักเฮ่าเทียน และเป็นดาวข่มของวิญญาณยุทธ์สายโจมตี

พลังสุดยอด + การผสานการโจมตีและการป้องกันเข้าด้วยกัน มันยังสามารถใช้สำหรับการตีเหล็กได้อีกด้วย และเมื่อจับคู่กับทักษะขั้นสูงสุดอย่างเคล็ดวิชาค้อนวายุสะบั้นและค้อนพระสุเมรุ พลังของมันก็จะฝืนลิขิตสวรรค์

มันมีข้อกำหนดที่เข้มงวดเป็นอย่างยิ่งสำหรับสมรรถภาพทางกายและพลังวิญญาณของวิญญาณาจารย์ เมื่อมีการเพิ่มวงแหวนวิญญาณ มันก็จะหนักขึ้นอย่างมหาศาลและควบคุมได้ยากอย่างยิ่ง】

【รางวัล: ประทานแสงแห่งเทพ ฟื้นฟูตนเอง ฟื้นฟูร่างกาย บรรลุถึงจุดสูงสุดของความแข็งแกร่ง】

เมืองแห่งการสังหาร

ภายในห้องโถงสีเลือดที่ว่างเปล่า แต่กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความชั่วร้ายและกลิ่นอายแห่งความตาย

ภายในห้องโถง บุคคลที่ถือดาบเทพอสูรทอดสายตามองไปที่ทำเนียบเทพโต้วหลัวและหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

"เจี๊ยก เจี๊ยก เจี๊ยก เจี๊ยก"

เขาคือถังเฉินหลังจากที่ถูกควบคุมโดยราชันย์ค้างคาวเก้าหัว

เขาฟังเรื่องของแสงแห่งเทพ การฟื้นฟูความแข็งแกร่ง ค้อนเฮ่าเทียน และทำเนียบเทพวิญญาณยุทธ์

มันเป็นแค่เรื่องไร้สาระทั้งเพ!

ในเมืองแห่งการสังหารนี้ เขาคือราชา! เขาคือผู้ปกครอง!

ในสถานที่แห่งนี้ ไม่มีใครสามารถตัดสินเขาได้ ไม่มีใครสามารถเอาชนะเขาได้ ไม่มีใครสามารถโค่นล้มเขาได้

"เจ้านั่น ถังเฉิน มันตายไปตั้งนานแล้ว แล้วการฟื้นฟูความแข็งแกร่งนี่มันจะมาจากไหนกัน?"

"ตอนนี้มันเป็นแค่ภาชนะของข้า พวกมันหลงผิดคิดว่ามันจะสามารถฟื้นฟูความแข็งแกร่งได้งั้นหรือ ช่างเป็นเรื่องไร้สาระที่โอหังเสียจริง"

เขาไม่เชื่อเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย เพราะถึงอย่างไร เขาก็เป็นคนควบคุมร่างกายนี้มานานหลายสิบปีแล้ว

เขาคือถังเฉิน แต่ถังเฉินไม่ใช่เขา

เขาปลดปล่อยค้อนเฮ่าเทียนออกมาในทันทีและเริ่มหยอกล้อกับมัน

"นี่น่ะหรือสิ่งที่เรียกว่าวิญญาณยุทธ์อาวุธอันดับหนึ่งในใต้หล้า? ในความเห็นของข้า มันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้หรอก!"

เปรี้ยง!

แต่ทว่า ในขณะนั้นเอง อัสนีสวรรค์ก็ฟาดผ่าลงมายังเมืองแห่งการสังหารโดยตรง พุ่งเป้าไปที่จุดที่เขาอยู่

แต่เขากลับไม่สนใจ มันก็แค่ฟ้าร้องกับฟ้าแลบ มีอะไรที่เขาจะต้องไปหวาดกลัวกัน!

"พวกเจ้าประเมินข้าต่ำเกินไปแล้ว ข้าอาศัยอยู่ในเมืองแห่งการสังหารมาตั้งหลายปี มีพายุแบบไหนบ้างที่ข้ายังไม่เคยเห็น? พวกเจ้าคิดจะทำลายข้าด้วยแค่ฟ้าร้องกับฟ้าแลบงั้นหรือ?"

"โอหัง"

เขามองดูอัสนีสวรรค์ที่เต็มท้องฟ้าด้วยความมั่นใจ โดยตั้งใจที่จะต้านทานมันเอาไว้โดยตรง

แต่ทว่า เมื่ออัสนีสวรรค์สายหนึ่งฟาดลงมาบนร่างของเขา เขากลับส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

"อ๊ากกก"

"นี่มันสายฟ้าอะไรกัน? ทำไมมันถึงทำร้ายข้าได้? นี่ นี่ นี่มัน... อัสนีเทวะ..."

เขาถูกอัสนีสวรรค์ฟาดและไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่ก้าวเดียว

อัสนีสวรรค์แผดเผาวิญญาณและร่างกายของเขาทีละน้อยๆ ทำให้เขาเจ็บปวดอย่างสุดแสนจะทน

"ไม่ ไม่ ไม่..."

"เป็นไปไม่ได้ ในเมืองแห่งการสังหาร ข้าคือตัวตนที่ไร้เทียมทาน ไม่มีใครเอาชนะข้าได้ ไม่มีใคร..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบ แสงศักดิ์สิทธิ์ก็ปกคลุมไปทั่วทั้งเมืองแห่งการสังหาร ปลดปล่อยกลิ่นอายอันบริสุทธิ์ออกมา

และผู้คนในเมืองแห่งการสังหาร เมื่อถูกแสงนี้สาดส่องลงมา ก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปในทันที

"นี่ นี่ นี่มันแสงอะไรกัน? มันถึงกับทำให้คนกลายเป็นเถ้าถ่านไปได้เลยหรือเนี่ย"

"อย่าเข้าไปใกล้แสงนี่นะ รีบซ่อนตัวเร็วเข้า นี่ นี่ นี่..."

"อ๊ากกกกก..."

เสียงกรีดร้องที่ดังระงมทำให้กลุ่มคนพวกนี้ต้องหลบซ่อนตัว ไม่กล้าโผล่ออกมาแม้แต่ก้าวเดียว

ร่างกายของถังเฉินก็ถูกแสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องลงมาเช่นกัน จิตสำนึกของเขาเริ่มฟื้นคืนกลับมาอย่างช้าๆ และวิญญาณของราชันย์ค้างคาวเก้าหัวก็เริ่มสลายไปทีละน้อยๆ

ราชันย์ค้างคาวเก้าหัวส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด มันไม่อยากตาย มันไม่อยากตาย

"ไม่ ไม่ ไม่ ข้าตายไม่ได้ ข้าไม่อยากตาย ข้าไม่อยากตาย"

และในขณะนั้นเอง จิตสำนึกของถังเฉินก็ฟื้นคืนกลับมา และเขาก็กำดาบเทพอสูรเอาไว้แน่น

"ไสหัวออกไปจากร่างของข้าเดี๋ยวนี้!"

"อ๊ากกกกก"

ด้วยเสียงคำรามของถังเฉิน ผนวกเข้ากับแสงศักดิ์สิทธิ์ ราชันย์ค้างคาวเก้าหัวก็กลายเป็นเถ้าถ่านและสลายหายไปในอากาศในทันที

แต่ทว่า เนื่องจากการถูกควบคุมและถูกสิงสู่มานานหลายปี ความแข็งแกร่งและร่างกายของถังเฉินจึงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ตอนนี้เขาเป็นเพียงแค่เปลือกกลวงๆ ที่พร้อมจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อ และหลังจากนั้นก็จะตายลง

เขาค่อยๆ นั่งลง และด้วยความช่วยเหลือจากแสงศักดิ์สิทธิ์ เขาก็เริ่มฟื้นฟูความแข็งแกร่งของเขาขึ้นมาทีละน้อยๆ

"ข้า ถังเฉิน หวนคืนมาแล้ว!"

สำนักวิญญาณยุทธ์ ตำหนักบูชา

"ข้าเดาถูกจริงๆ ถังเฉินจะตายได้ยังไง? เขายังไม่ตายจริงๆ ด้วย เขายังไม่ตายจริงๆ"

"คราวนี้ ถังเฉิน ข้าจะให้เจ้าได้เห็นกับตาตัวเองว่าเจ้าพ่ายแพ้ให้กับข้า และลูกหลานของเจ้าก็พ่ายแพ้ให้กับลูกหลานของข้า"