ตอนที่ 220 เป็นเจ้าของเกาะ

[ชาร์ล็อตต์ สมูทตี้: คนที่อยู่ข้างๆ คุณหลี่ฟาน ดูเหมือนจะคล้ายกับ ‘สตาร์ แพลตตินั่ม’ และคนสีเหลืองคนก่อน ]

[ฟาวเวอร์ วิสต้า: เจ้าสิ่งนี้มันเรียกว่าอะไรกันแน่? แต่การต่อสู้ยังไม่จบเลยนะ? เดี๋ยวก่อน! ทำไมจู่ๆ สีหน้าของยามาโตะถึงดีขึ้นมากขนาดนี้กัน! ]

[ทราฟัลการ์ ลอว์: เป็นไปได้ไหมว่า หลี่ฟานกำลังใช้คนๆ นั้นรักษายามาโตะ? ]

ลอว์ที่สามารถพูดในรายการทองคำได้ เพราะดาบที่มีชื่อเสียงของเขา เบิกตากว้าง

แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ใกล้ๆ กับยามาโตะ แต่ในฐานะแพทย์ที่ยอดเยี่ยม เขาก็สามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของยามาโตะได้ในทันที

และเขาก็เห็นว่ายามาโตะ กำลังฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของเธอได้อย่างชัดเจน!

[ชาร์ล็อตต์ สมูทตี้: มนุษย์กล้ามคนนี้ เขามีพลังพิเศษอะไรที่คล้ายๆ กับผลปีศาจใช่มั้ย? ‘สตาร์ แพลตตินั่ม’ และคนสีเหลืองสามารถหยุดเวลาได้ แต่คนๆ นี้ดูเหมือนว่าเขาจะมีความสามารถในการรักษาคนอื่น? ]

[ทราฟัลการ์ ลอว์: แม้ว่าจะสามารถรักษาได้ แต่การรักษาอาการบาดเจ็บได้ทั้งหมดแบบนี้มันก็ดูมากเกินไปหน่อย รายการทองคำเคยบอกเอาไว้ว่า ถ้าประตูประตูที่ 8 ถูกเปิดออกอย่างเต็มที่ ผู้ใช้งานก็อาจจะสามารถตายได้

แม้ว่ายามาโตะจะไม่ตายเพราะพลังของผลปีศาจ สายพันธุ์สัตว์มายาทั้งสองที่ตื่นขึ้น แต่มันก็ต้องมีผลข้างเคียงที่รุนแรงแน่นอน ดูจากสถานการณ์เมื่อกี้ของยามาโตะ เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เธอกำลังได้รับการฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์

หากชายร่างใหญ่คนนี้ สามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของยามาโตะได้แบบนี้ล่ะก็ มันก็หมายความว่าการรักษานี้ สามารถเทียบเท่าได้กับ ‘โพชั่นแห่งชีวิต’ ที่เป็นรางวัลของรายการทองคำ ]

เป็นเพราะเขาประหลาดใจมากเกินไป ลอว์ซึ่งแทบจะไม่เคยทิ้งข้อความไว้ในรายการทองคำเลย จึงได้ทิ้งคำพูดยาว ๆ เอาไว้ในรายการทองคำในขณะนี้

และในตอนนี้ กองทัพเรือและสี่จักรพรรดิ ต่างก็ไม่สามารถนั่งนิ่งๆ ได้

หากความสามารถฟื้นฟูของมนุษย์คนนี้ มีความสามารถเทียบเท่าได้กับ ‘โพชั่นแห่งชีวิต’ ล่ะก็ มันก็หมายความว่า ไม่ว่าหลี่ฟานจะได้รับบาดเจ็บมากถึงขนาดไหน เขาก็สามารถที่จะฟื้นฟูตัวได้ทันทีในตลอดเวลา!

และในอนาคต ก็ยังไม่รู้ว่าหลี่ฟานจะให้ความสามารถแบบนี้ กับลูกศิษย์คนอื่นๆ ของเขาหรือไม่?

ถ้าหากหลี่ฟานมอบความสามารถนี้ให้กับยามาโตะ และคิดว่ายามาโตะสามารถเปิดประตูที่ 8 ได้ตามต้องการ จากนั้นก็ค่อยฟื้นฟูตัวเองขึ้นมา แล้วกลับมาเปิดประตูที่ 8 ใหม่อีกครั้ง

กองทัพเรือและมหาอำนาจในหมู่โจรสลัด ก็พากันรู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมา!

โดยเฉพาะไคโด ที่กำลังจ้องมองไปที่หลี่ฟานและยามาโตะ หัวใจของเขาในตอนนี้ ไม่สามารถหยุดเต้นอย่างบ้าคลั่งได้เลย

ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้ เขากำลังใช้พลังผลปีศาจเพื่อฟื้นฟูร่างกายของตัวเองอย่างสิ้นหวังล่ะก็ ไคโดก็ต้องการจะรีบหนีออกไปให้ไกลจากหลี่ฟานและยามาโตะซะเดี๋ยวนี้เลย!

เขายังจำสิ่งที่หลี่ฟานพูดออกมาก่อนหน้านี้ได้ดี ว่าถ้าหากเขาแพ้ล่ะก็ หลี่ฟานก็จะส่งเขาและกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรทั้งหมดไปที่อิมเพลดาวน์!

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ตาย แต่การสูญเสียอิสรภาพของตัวเองไปนั้น มันก็ร้ายแรงสำหรับไคโดมากกว่าความตายซะอีก!

ในอิมเพลดาวน์ ที่ซึ่งลูกศิษย์ของหลี่ฟานดูแลอยู่ แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจะมีความหวัง ที่จะสามารถหลบหนีออกไปจากมันได้รึเปล่า!

“หายแล้ว!”

หลังจากถูกรักษาด้วยพลังที่ไม่สมเหตุสมผลของ [ เครซี่ ไดมอนด์ ] ร่างกายของยามาโตะก็ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ ก่อนที่เธอจะมองไปที่หลี่ฟานอย่างไม่เชื่อ

"อาจารย์หลี่ฟาน คุณยังมีความสามารถแบบนี้อยู่ด้วยงั้นหรอ?”

“มันจะยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว! คุณช่วยสอนมันให้กับฉันด้วยได้ไหม!”

“ด้วยความสามารถนี้ ฉันสามารถเปิดประตูที่ 8 ได้ตามต้องการ!”

ยามาโตะจับไปที่แขนของหลี่ฟาน และพูดด้วยท่าทางอ้อนวอน

หลี่ฟานใช้มือสะบัดไปที่หน้าผากของยามาโตะ ขณะพูดตอบเธอ

“สแตนด์ [ เครซี่ ไดมอนด์ ] มันเป็นการดำรงอยู่ที่พิเศษมาก แม้ว่าฉันจะสามารถช่วยให้เธอปลุกสแตนด์ได้ แต่เธอก็อาจจะไม่สามารถได้รับพลังนี้”

“แทนที่จะพึ่งพาความแข็งแกร่งแบบนี้ สู้ให้เธอทำการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้อย่างตั้งใจต่อไป มันยังดีซะกว่า!”

“ถ้าวันหนึ่งร่างกายของเธอสามารถมาถึงระดับร่างกายของฉันได้ เธอก็จะสามารถเปิดประตูที่ 8 ได้ตามต้องการอยู่ดี”

หลังจากพูดจบ หลี่ฟานก็หันไปมองไคโดที่สามารถลุกขึ้นยืนได้แล้ว

“ตอนนี้ร่างกายของเธอยังไม่ดีเท่าที่ควร เพราะหลังจากที่เธอเปิดประตูที่ 8 และใช้ท่า ‘ไกราตรี’ ออกมา”

“ร่างกายของเธอก็ได้รับภาระอย่างหนัก และอาจจะต้องนอนรักษาตัวไปถึงหนึ่งเดือน”

เมื่อเห็นว่าหลี่ฟานกำลังมองมาที่เขา ไคโดก็ตื่นตัวขึ้นในทันที

“หลี่ฟาน นายจะส่งชั้นไปที่อิมเพลดาวน์อย่างงั้นหรอ?” ไคโดถาม

ในระยะไกล โจรสลัดแนวหน้าของกลุ่มโจรสลัดอสูร ก็พากับประหม่าขึ้นมาทันที

“อิมเพลดาวน์? ลืมมันไปเถอะ แม้ว่าการดวลครั้งนี้จะเป็นเพราะการความต้องการของยามาโตะก็ตาม แต่เนื่องจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับยามาโตะ หลังจากเปิดใช้งานประตูที่ 8

ผลลัพธ์ในการต่อสู้ครั้งนี้ มันก็คงเรียกได้ว่าเสมอกันนั่นแหละ และฉันก็จะไม่ส่งนายและลูกน้องไปที่อิมเพลดาวน์”

หลี่ฟานไม่ได้ตั้งใจที่จะจับไคโด และกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรของเขาไปที่อิมเพลดาวน์

การต่อสู้ในครั้งนี้ มันยังไม่ได้จบลงอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าใครก็ตามที่มีสายตาที่เฉียบแหลม จะเห็นว่ายามาโตะมีความได้เปรียบมากกว่าไคโด แต่สำหรับหลี่ฟาน ความได้เปรียบดังกล่าวก็ไม่ถือว่าเป็นชัยชนะ

เพราะชัยชนะที่แท้จริงสำหรับเขา อย่างน้อยมันก็ต้องเอาชนะคู่ต่อสู้ให้ได้อย่างสิ้นเชิง หรือไม่ก็ไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

แม้ว่าอาการบาดเจ็บของไคโดจะไม่เบา แต่เขาก็ยังมีประสิทธิภาพในการต่อสู้อยู่พอสมควร และไม่สามารถนับได้ว่าสูญเสียความแข็งแกร่งทั้งหมดไปแล้ว

ได้ยินแบบนี้ ไคโดก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ถ้าแบบนั้น นายสามารถใช้พลังรักษาเพื่อรักษาบาดแผลของชั้นได้ไหม?”

“ฉันให้ฉันช่วยงั้นหรอ ลืมมันไปเถอะ!” หลี่ฟานโบกมือของเขา

“อ้อ แล้วก็เกาะนี้ของนาย มันกลายเป็นอาณาเขตของฉันไปแล้ว ดังนั้นนายจึงไม่สามารถใช้เกาะนี้เป็นฐานของนายได้อีกต่อไป”

“ฉันว่า… พวกนายรีบๆ ออกไปจากที่นี่ดีกว่านะ”

หลังจากพูดเสร็จ หลี่ฟานก็พายามาโตะและนามิกลับไปที่โรงฝึก โดยไม่ได้หันกลับมามองไคโดเลยสักนิด

และหลังจากที่ประตูโรงฝึกได้ถูกปิดลง ไคโดก็ไม่สามารถมองเห็นร่างของหลี่ฟานได้อีกต่อไป

…