ตอนที่ 44 ติงส่วงถูกสวมเขาแล้ว

ตอนที่ 44 ติงส่วงถูกสวมเขาแล้ว

เคลียร์ร้านเสร็จ เขาก็พาเฟยเฟยกับหรงปิงออกมา “เฟยเฟย เรียกรถไปส่งหรงปิงที่หอนะ”

แต่หรงปิงรีบเบรก “พี่ติง พอกินยาเข้าไปตอนนี้ดีขึ้นมากเลย ยาไรเนี่ย ทำไมได้ผลดีจัง?”

“เถ้าแก่เนี้ยให้มาน่ะ พี่ก็ไม่รู้ยี่ห้อเหมือนกัน เห็นเขียนว่าสูตรพิเศษ” ติงส่วงโยนขี้ให้พี่หลิวไปก่อน ของระบบนี่แม่งดีจริง

หรงปิงบอกต่อ “ไม่ต้องไปส่งที่หอหรอกพี่ กลับไปที่ห้องพี่กันเหอะ กลับมหาลัยตอนนี้ต้องเรียกป้าหอมาเปิดประตูให้อีก โดนบ่นหูชาแน่ๆ”

ติงเฟยพยักหน้าเห็นด้วย “จริงพี่ คราวก่อนหลันหลันกลับดึก โดนป้าเทศน์ไปครึ่งชั่วโมงกว่าจะยอมเปิดประตูให้”

พอเห็นหรงปิงดีขึ้น เขาก็พาซ้อนมอเตอร์ไซค์กลับห้องด้วยกันหมดนี่แหละ ด้วยสกิลขับรถระดับ A เขาซิ่งจนสองสาวกรีดร้องสนั่น พอถึงห้องก็โดนรุมทุบไปตามระเบียบ

ห้องเช่าเขามีสองห้องนอน เขาจัดให้น้องสาวนอนห้องนึง แล้วพาหรงปิงเข้าอีกห้อง

ไม่ได้จัดหนักกับหรงปิงมาห้าปีแล้วนะเว้ย! เขากอดเธอจากข้างหลังแล้วจูบอย่างดูดดื่ม พออุ้มลงเตียง หรงปิงก็ท้วง “อย่าเลยพี่ เฟยเฟยยังไม่นอนเลยนะ”

ติงส่วงยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไม่เป็นไรหรอก ห้องนี้เก็บเสียงดีจะตาย”

แต่หรงปิงยังไม่ยอม “รอเฟยเฟยหลับก่อนเหอะ ดูหนังกันสักเรื่องไหม”

เขาเลยต้องหยิบ iPad มาเปิดหนังดูไป ลูบไล้เธอไป จนหรงปิงครางกระเส่า แล้วหันมาหยิกเขาแรงๆ ทีหนึ่ง พอหนังผ่านไปครึ่งเรื่อง หรงปิงก็ทนไม่ไหว กระซิบเสียงสั่น “ที่รัก... หนูต้องการ...”

ติงส่วงได้ใจรีบเปิดลิ้นชักหาถุงยาง ปรากฏว่าหมดพอดี! “เอ่อ ถุงยางหมดว่ะ เดี๋ยวพี่รีบออกไปซื้อนะ”

หรงปิงดึงมือไว้ “ไม่ต้องหรอกพี่ เดี๋ยวรบกวนเฟยเฟย วันนี้ช่วงปลอดภัยของหนูพอดี พี่แค่ระวังหน่อยละกัน”

ติงส่วงโคตรขอบคุณที่ถุงยางหมด! นี่จะได้จัดแบบสดๆ ครั้งแรกเลยนะเนี่ย เขานึกได้ว่ามียูนิฟอร์มถุงน่องจากทวีปลมปราณอยู่ เลยแกล้งหยิบออกมาจากตู้เสื้อผ้า “หรงปิง พี่ซื้อถุงน่องมาให้คู่หนึ่ง ลองใส่ดูไหม?”

หรงปิงรับไปใส่ด้วยความเขินอาย พอเห็นเธอใส่ถุงน่องสีดำแต่ไม่ได้ใส่กางเกงใน ติงส่วงแทบคลั่ง!

“เฮ้ย พี่ซื้อจากไหนเนี่ย? ใส่สบายมาก ยืดหยุ่นสุดๆ แถมยังรู้สึกเย็นๆ ด้วย” หรงปิงทึ่งมาก เพราะเธออยู่ชมรมคอสเพลย์เลยผ่านถุงน่องมาเยอะ แต่คู่นี้มันเกรดพรีเมียมชัดๆ

แน่นอนดิ นี่มันไหมจากหนอนไหมสวรรค์นะโว้ย! ยืดหยุ่นและทนทานกว่าของในโลกนี้หลายเท่า แถมยังไร้ตะเข็บเนียนกริบตั้งแต่เอวจนถึงปลายเท้า

พอเล้าโลมจนได้ที่ เขาจะฉีกเป้าถุงน่องเพื่อเข้าด้ายเข้าเข็ม แต่หรงปิงห้ามไว้ “ที่รัก อย่าฉีกนะ! พรุ่งนี้หนูมีงานชมรม ต้องใช้คู่นี้แหละ คู่เก่ามันขาดไปแล้วยังไม่ได้ซื้อใหม่เลย”

ติงส่วงเลยไม่ได้ฉีก เขาเลยลองถูไถผ่านเนื้อผ้าถุงน่องแทน ซึ่งแม่งโคตรยืดหยุ่น! ดึงออกมาได้ยาวมากแต่ไม่ขาดเลย ดูเหมือนถุงน่องจากต่างโลกจะช่วยสานฝันการทำภารกิจผ่านถุงน่องของเขาให้เป็นจริงซะแล้ว…

ติงส่วงใช้มังกรยักษ์จ่อไปที่ปากทางรักของหรงปิงผ่านถุงน่อง เขาเตรียมจะค่อยๆ สอดเข้าไป เขากลัวว่าหรงปิงจะเจ็บ ถ้าหากเธอร้องออกมา เขาจะหยุดทันที

ติงส่วงดันผ่านถุงน่อง สอดใส่เข้าไปในร่องรักของหรงปิงอย่างอ่อนโยน เขารู้สึกถึงแรงต้านเพียงเล็กน้อยก่อนจะเข้าไปได้อย่างง่ายดาย ร่องรักที่รัดแน่นของหรงปิงบีบรัดมังกรยักษ์ของติงส่วง ในขณะเดียวกันเขาก็สัมผัสได้ถึงความเย็นสบายจากถุงน่องที่โอบรอบมังกรยักษ์ไว้

ไหมหนอนไหมน้ำแข็งนั้นเนียนละเอียดและลื่นไหล ไม่เหมือนถุงน่องทั่วไปที่ดูเหมือนจะลื่นแต่ยังมีความสากอยู่บ้าง เมื่อแท่งเนื้อของติงส่วงเข้าไปได้ครึ่งทาง เขารู้สึกเหมือนส่วนหัวถูกห่อหุ้มด้วยแพรไหมบางๆ ผนวกกับแรงบีบจากผนังถ้ำของหรงปิง ติงส่วงเกือบจะทนไม่ไหว

เชี่ยเอ๊ย! ไหมหนอนไหมน้ำแข็งนี่มันสุดยอดจริงๆ!

หานหรงปิงก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกแปลกใหม่ที่ร่องรัก ถุงน่องที่เย็นฉ่ำถูกส่วนหัวของติงส่วงลากผ่านผนังถ้ำของเธอ ตอนนี้เธอถึงเพิ่งรู้ว่าติงส่วงไม่ได้ถอดถุงน่องออก แต่กลับสอดใส่เข้ามาผ่านมัน ถึงแม้ความรู้สึกนี้จะทำให้เธอเสียวซ่านมาก แต่เธอก็ยังร้องบอกให้เขาหยุด "อื้อๆๆ ฮึ่มๆ~ สะ~ ที่รัก หยุด~ หยุดก่อน~"

ติงส่วงหยุดทันที แล้วถามด้วยเสียงนุ่มนวล "เป็นอะไรไปหรงปิง? เจ็บเหรอ?"

หานหรงปิงส่ายหัว "เปล่าค่ะ ไม่เจ็บ แต่~ อื้อ~ กลัวพี่จะแทงถุงน่องจนเป็นรูน่ะสิ"

ติงส่วงเพียงแค่หยุดนิ่งไว้ ไม่ได้ถอนแท่งเนื้อที่เข้าไปครึ่งทางออก แล้วถามว่า "รู้สึกไม่สบายตัวไหม?"

หรงปิงตอบ "ไม่ค่ะ รู้สึกแปลกไปนิดหน่อยแต่สบายมาก"

"งั้นก็ไม่มีปัญหา เป็นรูนิดเดียวไม่เป็นไรหรอก! พรุ่งนี้ก็ยังใส่ได้! ถุงน่องนี่เพื่อนสมัยมัธยมของพี่ที่บ้านเขาพัฒนาขึ้นมาใหม่ คุณภาพดีมาก ถ้าเจ้าชอบ พี่จะไปขอมาให้อีกเยอะๆ" เมื่อติงส่วงพูดจบ เขาก็ไม่สนใจหรงปิงอีกต่อไป พุ่งทะยานเข้าสู่จุดกึ่งกลางเกสรทันที!

"อาๆ~ อาฮะ~ อื้อๆ ฮึ่ม~ อาๆๆ~" เสียงครางที่เป็นเอกลักษณ์และเจือด้วยเสียงสะอื้นของหรงปิงดังขึ้นเบาๆ

ติงส่วงเริ่มจากท่าปกติ แบกขาของหรงปิงไว้แล้วกระแทกไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เปลี่ยนท่า ให้หรงปิงนอนตะแคง เขาเข้าทางด้านหลังและยกขาข้างหนึ่งของเธอขึ้น

"อาๆ~ อื้อ ฮึ่มๆ~ ที่รักคะ~ พี่เก่งขึ้นอีกแล้วนะ~ อื้อๆๆ ฮึ่มๆ~"

เมื่อได้ยินคำชมจากหรงปิง ติงส่วงก็ออกแรงกระแทกมังกรยักษ์เข้าใส่ร่องรักของเธออย่างเต็มกำลัง คุณภาพของถุงน่องไหมหนอนไหมน้ำแข็งนั้นดีมากจริงๆ แม้ติงส่วงจะซอยถี่ขนาดนั้นมันก็ยังไม่ขาด

ทั้งคู่เริงรักกันในท่าตะแคงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นท่าคลานสี่ขา น้ำหล่อลื่นที่ไหลออกมาจากถุงเนื้อของหรงปิงเปียกโชกถุงน่อง เสียงเนื้อกระทบกันดัง 'แป๊ะๆ' มาจากจุดเชื่อมต่อของทั้งคู่

"อาฮึ่ม~ ที่รักขา อย่าๆ~ เสียงดังเกินไปแล้ว~ อื้อๆ ฮึ่ม~ ที่รักเบาหน่อย~ เบาหน่อย~ โอ๊ะๆ~ อย่าให้เฟยเฟยตื่นนะ~ อาๆๆ~" หรงปิงรู้สึกว่าเสียงของพวกเขานั้นดังเกินไป จึงรีบเตือนให้ติงส่วงเพลาๆ ลง

ติงส่วงก็ลดความเร็วลงเช่นกัน เพราะติงเฟยอยู่ในห้องฝั่งตรงข้าม ไม่ให้เสียงดังออกไปจะดีกว่า ติงส่วงรู้สึกว่าท่านี้ยังไม่สะใจเท่าที่ควร เขาจึงอุ้มหรงปิงให้นั่งบนขอบเตียงแล้วเปลี่ยนเป็นท่า 'เจ้าแม่กวนอิมนั่งบนดอกบัว'

ทั้งคู่จูบกันอย่างดุเดือด ติงส่วงรู้สึกได้ว่าเสียงลมหายใจของหรงปิงเริ่มถี่กระชั้นขึ้น ดูเหมือนกำลังจะถึงจุดสุดยอด และในจังหวะที่หรงปิงถึงจุดสุดยอด ติงส่วงก็หลั่งเข้าไปจนหมดสิ้น

ในขณะที่ติงส่วงกำลังเตรียมจะดื่มด่ำกับความว่างเปล่าหลังเสร็จสม เขาก็ถูกดึงกลับมาด้วยเสียงที่แหลมคมของระบบ

"คำเตือน! คำเตือน! โฮสต์ล้มเหลวในการควบคุมวิญญาณ! โฮสต์ล้มเหลวในการควบคุมวิญญาณ! หญิงสาวผู้นี้ถูกผู้อื่นควบคุมไว้แล้ว โฮสต์ไม่สามารถทำการควบคุมซ้ำได้!"

ติงส่วงอึ้งงันไปกับที่ เดิมทีเขาไม่ได้คิดจะควบคุมหรงปิง เขาไม่ได้เดินลมปราณ 'วิชาควบคุมสตรี' ในร่างของเธอ และไม่ได้ใช้ 'เพลิงราคะปฐมกาล' เลยด้วยซ้ำ ทำไมระบบถึงแจ้งว่าควบคุมวิญญาณล้มเหลว? แล้วหรงปิงถูกควบคุมไปตั้งแต่เมื่อไหร่?

ความโกรธพุ่งพล่านขึ้นมาทันที ใครแม่งกล้ามายุ่งกับผู้หญิงของกู? เขามองหรงปิงที่ยังคงซบอยู่ที่อกและเพลิดเพลินกับความรู้สึกหลังถึงจุดสุดยอด ติงส่วงพยายามบังคับตัวเองให้สงบลง หรือเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับแวดวงการฝึกสอนนั่นอีก? หรงปิงถูกควบคุมก่อนที่จะคบกับเขา หรือว่าหลังจากคบกับเขากันแน่? เรื่องนี้ต้องสืบให้รู้เรื่อง ใครที่ลงมือกับหรงปิง กูจะฆ่ามันให้หมด!