ตอนที่ 190 เซเฟอร์ต้องการพบหลี่ฟาน

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: เจีย ฮ่าๆๆๆ นี่มันน่าอายจริงๆ พลเรือเอกคิซารุกับพลเรือเอกอาโอคิยิแห่งกองทัพเรือ กลับกลัวพลังของหลี่ฟานและรีบหนีออกไปแบบนี้ ]

[ราชานรก เรย์ลี่: แม้ว่ามันจะดูน่าอาย แต่ฉันก็สามารถเข้าใจได้ วิชาเมื่อกี้คือ [ หมัดร้อยมังกรสังหาร ]

และหลี่ฟานก็เคยใช้ [ หมัดมังกรผงาดโรซัน ] เอาชนะการ์ป ได้ในหมัดเดียวมาก่อน

ดังนั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ [ หมัดร้อยมังกรสังหาร ] ที่ทรงพลังมากกว่า พวกเขาจึงเลือกที่จะหลบหนีทันที ซึ่งเป็นทางเลือกที่ฉลาดมาก ]

[ผมแดง แชงค์: แน่นอน แต่ดูเหมือนว่าหลี่ฟานตั้งใจที่จะไม่จัดการกับพวกเขา เพราะหากเขาตั้งใจโจมตีจริงๆ อาโอคิยิกับคิซารุก็คงไม่มีทางหนีออกไปได้ง่ายๆ แบบนี้หรอก ]

[บิ๊กมัม ชาร์ล็อตต์ หลินหลิน: อีกอย่าง เสียงของเครื่องจักรที่ถูกเรียกว่า "ฟรายเดย์" ก็ได้บอกว่า นั่นคือชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ของราศีตุลย์

และเป็นชุดเกราะที่ต้องใช้พลังคอสโม่ในการควบคุม หรือนี่จะเป็นชุดเกราะที่ถูกสร้างขึ้นมา เพื่อใช้กับพลังคอสโม่เป็นพิเศษกัน? ]

[หมัดเหล็ก การ์ป: ชิ๊! หลี่ฟาน เด็กคนนี้มีแต่ของดีๆ จริงๆ ชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์นี้สามารถเคลีื่อนไหวได้โดยไม่ต้องมีใครสวมใส่ ว่าแต่ เด็กคนนั้นคิดจะครอบครองอิมเพลดาวน์จริงๆ งั้นหรอ? ]

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: การ์ป มันน่าเสียใจกับกองทัพเรือของนายจริงๆ เลยนะ ตั้งแต่ที่พลเรือเอกทั้งสองคนของพวกนายถูกหลี่ฟานขับไล่ออกไปแบบนี้ ในฐานะทหารเรือ นายไม่มีความรู้สึกละอายใจบ้างเลยงั้นหรอ? ]

[หมัดเหล็ก การ์ป: น่าเสียดาย ที่คนๆ นั้นคือปรมาจารย์ดาบ หลี่ฟาน ความแข็งแกร่งของเขาไม่สามารถวัดได้ด้วยสามัญสำนึกอีกต่อไป หากถูกขับไล่โดยเขา มันก็ไม่มีอะไรที่จำเป็นต้องอาย! ]

ใช่แล้ว คนๆ นั้นคือหลี่ฟาน ความอัปยศคืออะไรกัน?

เมื่อเห็นข้อความของการ์ป เหล่าทหารเรือที่พึ่งจะรู้สึกละอายใจ ก็พากันมีพลังใจขึ้นมาทันที

หากเป็นโจรสลัดอย่างสี่จักรพรรดิ ที่ทำให้พลเรือเอกทั้งสองคนต้องหนีไปล่ะก็ มันก็คงจะเป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะสามารถยอมรับได้

แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นหลี่ฟาน มันก็จะแตกต่างออกไป เพราะท้ายที่สุด ความแข็งแกร่งของหลี่ฟานก็ถูกกำหนดไว้แล้ว ในการท้าทายเพื่อท้าชิงตำแหน่ง [ ปรมาจารย์ดาบ ] ก่อนหน้านี้

และมันก็สมเหตุสมผลเช่นกัน เพราะเขาเป็นคนที่เอาชนะผมแดง แชงค์ ราชานรก เรย์ลี่ ตาเหยี่ยว มิฮอว์ค และนักดาบที่ทรงพลังคนอื่นๆ ได้ในเวลาเดียวกัน

สำหรับการที่เขาสามารถเอาชนะคิซารุกับอาโอคิยิได้ในเวลาเดียวกันแบบนี้ มันก็ยังเป็นเรื่องที่สามารถเข้าใจได้ง่าย

“บัดซบ! หลี่ฟานต้องการยึดอิมเพลดาวน์จริงๆ อย่างแน่นอน!”

“ทำไมผู้ชายคนนี้ ถึงต่อสู้กับกองทัพเรือแบบนี้เสมอกัน!”

กองบัญชาการกองทัพเรือ เซ็นโกคุคำรามอย่างโกรธจัด

“ฮึ่ม! ถ้ารัฐบาลโลกไม่ตั้งค่าหัวของหลี่ฟานก่อน เขาก็คงจะไม่ทำแบบนั้นหรอก!”

เซเฟอร์ผู้ซึ่งถูกเซ็นโกคุกดขี่อยู่ไม่ได้ทำการดิ้นรนอีกต่อไป แต่น้ำเสียงของเขาเผยให้เห็นถึงการเยาะเย้ยอย่างเต็มที่

“กองทัพเรือและรัฐบาลโลก ถือว่าหลี่ฟานเป็นศัตรูในด้านสว่างแล้ว มันจึงเป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรอ ที่หลี่ฟานจะทำการโต้กลับบ้าง?”

“มันจะดีกว่าที่จะบอกว่าด้วยพลังในปัจจุบันของเขา การที่เขาไม่ได้มาที่แมรี่จัวส์หรือมารีนฟอร์ดโดยตรง มันจะเป็นเรื่องที่ดีที่สุดสำหรับนายน่ะ เซ็นโกคุ!”

หลังจากได้ยินคำพูดของเซเฟอร์ เซ็นโกคุก็ขมวดคิ้วแน่น

เซเฟอร์ไม่เพียงแต่พูดถึงหลี่ฟานในคำพูดของเขาเท่านั้น แต่เขายังแยกแยะตัวเองออกจากกองทัพเรือ ในคำพูดของเขาอีกด้วย!

“เซเฟอร์ นายต้องการออกจากกองทัพเรือจริงๆ อย่างงั้นหรอ?” ซึรุเดินเข้ามา เธอมองไปที่เซเฟอร์ด้วยท่าทางที่ซับซ้อน

“ซึรุ เธอคิดว่ากองทัพเรือ… มันยังเป็นสถานที่ที่ฉันสามารถอยู่ต่อไปได้อีกอย่างงั้นหรอ?” เซเฟอร์หลับตาลง

ในตอนนี้ เขาไม่อยากเห็นหน้าเพื่อนร่วมงานเก่าของอย่างเซ็นโกคุและซึรุ ที่เคยร่วมงานกับเขามาหลายปีในกองทัพเรือ

“หรือว่า พวกนายต้องการที่จะฝ่าฝืนคำสั่งของห้าผู้เฒ่า?”

“แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้… และฉันก็อยากรู้เรื่องนี้มากกว่า ว่าพวกนายคิดที่จะทำยังไงกับฉันต่อไปกันแน่?”

“ฉันควรจะถูกส่งไปขังอยู่ในคุกธรรมดา หรือส่งฉันเข้าไปขังในคุกอิมเพลดาวน์ล่ะ?”

ฟังคำพูดที่เต็มไปด้วยความประชดประชันของเซเฟอร์ เซ็นโกคุก็ถึงกับถอนหายใจ

“เซเฟอร์ นายใจเย็นๆ ก่อน สิ่งต่างๆ อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงก็ได้”

เซเฟอร์หัวเราะเบาๆ และพึมพำ “เซ็นโกคุ ตอนนี้ฉันสงบลงแล้ว.. แม้ว่านายจะบอกให้ห้าผู้เฒ่าทำการเปลี่ยนผู้สมัครของ 7 เทพโจรสลัดเป็นคนอื่นไปแล้วก็ตาม”

“แต่เมื่อพวกเขาตัดสินใจที่จะแต่งตั้ง ‘เอ็ดเวิร์ด วีเบิ้ล’ ให้กลายเป็น 7 เทพโจรสลัดคนใหม่ และบอกให้นายจับกุมตัวฉัน พวกเขาก็คงรู้ว่าฉันจะต้องออกจากกองทัพเรืออยู่แล้ว”

“และสำหรับนายเซ็นโกคุ นายยังมีความมั่นใจในตัวตนของกองทัพเรือ และรัฐบาลโลกอยู่อีกอย่างงั้นหรอ?”

ได้ยินเซเฟอร์พูดแบบนี้ออกมา แม้แต่สติปัญญาของเซ็นโกคุ ก็ยังไม่สามารถที่จะคิดหาหนทางใดๆ ได้ และทำได้เพียงพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง

ในท้ายที่สุด เขาทำได้เพียงจับกุมเซเฟอร์ไว้ที่กองบัญชาการกองทัพเรือ ซึ่งเป็นบ้านพักของการ์ปเพียงคนเดียวเท่านั้น

แม้ว่าห้าผู้เฒ่าจะสั่งให้เขาจับกุมเซเฟอร์ แต่เซ็นโกคุก็ไม่สามารถที่จะกักขังเซเฟอร์เอาไว้ในห้องขังได้

ตอนนี้เซ็นโกคุ จึงทำได้เพียงส่งเซเฟอร์กลับไปที่บ้านพักของการ์ป เพื่อดูแลเซเฟอร์และให้เขาอยู่ในสายตาของตัวเอง

อาคาอินุปรับหมวกของตัวเอง แล้วเดินตามไปส่งเซเฟอร์

‘เฮ้อ… โชคดีที่การ์ปไม่ได้อยู่ที่นี่ในตอนนี้ มิฉะนั้น สิ่งต่างๆ จะยิ่งซับซ้อนมากขึ้น’

มองไปที่ด้านหลังของเซเฟอร์และคนอื่นๆ ที่กำลังเดินออกไป เซ็นโกคุก็ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง

‘หลี่ฟาน?’ ระหว่างทาง เซเฟอร์ทำตัวเป็นคนซื่อตรงและไม่แสดงอาการต่อต้านใดๆ เลยสักนิด เขาเงยหน้าขึ้นมองไปที่รายการทองคำอย่างเงียบๆ

‘เขาสามารถรับคนจากกองทัพเรือเป็นลูกศิษย์ของเขาได้ และฝึกสอนเพื่อให้เธอสามารถจับกุมเหล่านักโทษ ที่กำลังหลบหนีออกไปกลับมาได้’

‘แม้ว่าหลี่ฟานจะไม่ใช่คนที่ดีบริสุทธิ์อะไรมาก แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่ชั่วร้ายอย่างแน่นอน’

‘ถ้ากองทัพเรือสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับหลี่ฟานได้ตั้งแต่แรก และขอให้เขาช่วยฝึกสอนทหารเรือที่ดีของกองทัพเรือได้ล่ะก็ ท้องทะเลแห่งนี้ก็คงจะมีเสถียรภาพที่มากขึ้น’

เมื่อคิดถึงเรื่องที่ว่า ลูกศิษย์ทุกคนที่หลี่ฟานฝึกสอนไม่ใช่คนที่ชั่วร้าย และถึงกับช่วยเหลือเหล่าชาวบ้านและเมืองต่างๆ

แม้แต่ประเทศที่โดนโจรสลัดยึดครอง ก็ยังได้รับการปลดปล่อยปล่อยจากฝีมือของพวกเธอ มันจึงทำให้เซเฟอร์ยืนยันการกระทำที่ดีของหลี่ฟานเพิ่มเติม

‘ถ้าฉันได้รับการสนับสนุนจากหลี่ฟาน แม้ว่าฉันจะไม่ต้องทำลายนิวเวิร์ด แต่ฉันก็ยังสามารถที่จะทำให้พวกโจรสลัดหายไปจากโลกนี้ได้’

“มันมีวิธีไหนบ้าง… ที่ฉันจะสามารถไปที่อิมเพลดาวน์ และพบกับหลี่ฟานได้” เซเฟอร์พึมพำเบาๆ

…