ตอนที่ 173 ความตกใจที่เกิดขึ้นจากโดมิโน่
ตอนที่ 173 ความตกใจที่เกิดขึ้นจากโดมิโน่
[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: พวกนักโทษพากันหลบหนีออกไปได้เรื่อยๆ และไม่มีใครหยุดพวกเขาได้เลย พวกผู้คุมพวกนั้น หลังจากที่แมกเจลแลนล้มลง และชิริวที่จากไป มันก็ไม่มีใครที่สามารถหยุดเหล่านักโทษในชั้นที่ที่หกได้เลย ]
[ราชานรก เรย์ลี่: บุลเล็ตสามารถหลบหนีออกไปได้ง่ายๆ จริงๆ เขาสามารถว่ายน้ำและออกไปได้โดยตรง ถ้าเขารีบออกไปจากอิมเพลดาวน์ในตอนนี้ ]
[ผมแดง แชงค์: บุลเล็ตอาจจะยังต่อสู้ไม่พอ ]
[บิ๊กมัม ชาร์ล็อตต์ หลินหลิน: กองทัพเรือโชคร้ายจริงๆ จนถึงตอนนี้ มีสัตประหลาดสองตัวที่หนีออกไปได้แล้ว ]
[หนวดขาว นิวเกต: เวิร์ล จอมมหาประลัย, ผ้าคลุมแดง เร็ดฟิลด์ สองคนนี้จากไปแล้วจริงๆ ]
[ซาโบ้: ภาพของรายการทองคำฉายอยู่ที่บุลเล็ตตลอด เวิร์ล จอมมหาประลัย, ผ้าคลุมแดง เร็ดฟิลด์ ถูกเห็นจากภาพของบุลเล็ตในตอนที่เขาเดินออกมาด้านนอกอิมเพลดาวน?
ฉันไม่รู้จริงๆ ว่า มันยังมีนักโทษในชั้นที่ 6 หลงเหลืออยู่ในคุกอิมเพลดาวน์อีกกี่คน เพราะบุลเล็ตพึ่งจะออกมาด้านนอกของคุกอิมเพลดาวน์ และเนื่องจากความประมาทของกองทัพเรือ ทะเลแห่งนี้จะยิ่งเลวร้ายขึ้น! ]
เมื่อได้เห็นข้อความของซาโบ้ กลุ่มทหารเรือก็ต้องการที่หักล้าง แต่ก็พบว่าพวกเขาไม่สามารถที่จะหักล้างคำพูดของซาโบ้ได้เลย เพราะพวกเขารู้ว่าสิ่งที่ซาโบ้พูดเป็นความจริง
การปฏิเสธผ่านรายการทองคำในตอนนี้ ก็จะยิ่งมีแต่จะทำให้กองทัพเรือน่าขายหน้ามากขึ้นเท่านั้น
หลังจากผ่านไปไม่นาน ผู้คนทั่วโลกก็สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าอิมเพลดาวน์ ได้เริ่มต้นความวุ่นวายผ่านการถ่ายทอดสดได้อย่างไร
“ได้เวลาออกไปแล้ว…” หลังจากล้มทหารเรือคนสุดท้ายที่อยู่ตรงหน้าเขาได้ บุลเล็ตก็กระซิบกับตัวเอง
แต่เมื่อเขากำลังจะขึ้นเรือรบที่พึ่งถูกเขาปล้นมา คลื่นฮาคิราชันย์ที่แข็งแกร่งก็ระเบิดออกมาจากคุกอิมเพลดาวน์ทันที
ภายใต้ฮาคิราชันย์ที่น่าสะพรึงกลัวนี้ อาวุธและดาบก็พากันสั่นไหวเล็กน้อย ทำให้เหล่านักโทษบางคนกรอกตาและล้มลงไป และในหมู่พวกเขาก็มีนักโทษหลายคนที่มีประสบการณ์การต่อสู้ระดับสูงอยู่ด้วย
ในช่วงเวลาสั้นๆ นักโทษจากชั้นที่หนึ่งถึงชั้นที่สามก็พากันล้มลงกับพื้นจนหมด และยังมีเหล่านักโทษในชั้นสี่ส่วนใหญ่ด้วย
จากเหล่านักโทษหลายพันคนบนชายฝั่ง ตอนนี้เหลืออยู่เพียงเกือบร้อยคนเท่านั้น!
[ทาชิงิ: นี่… ทำไมพวกโจรสลัดที่ชั่วร้ายพวกนี้ถึงหยุดนิ่ง และหลายคนเป็นลมหมดสติล้มลงไปล่ะ? ]
[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: นี่คือฮาคิราชันย์! ฮาคิราชันย์ได้มุ่งเป้าไปที่กลุ่มโจรสลัดเหล่านี้! น่าแปลกใจมาก อิมเพลดาวน์ไม่ควรมีบุคคลที่แข็งแกร่ง จนถึงกลับสามารถปลดปล่อยฮาคิราชันย์ที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ออกมาได้ ]
แม้ว่าชิกิจะไม่ได้สัมผัสถึงฮาคิราชันย์นี้เป็นการส่วนตัว แต่เมื่อเห็นว่าโจรสลัดบางคนที่มีค่าหัวหลายร้อยล้านพากันล้มลง ชิกิก็สามารถคาดเดาถึงความน่ากลัวของฮาคิราชันย์นี้ได้
[หนวดขาว นิวเกต: เซ็นโกคุ ดูเหมือนว่านายยังมีผู้คุมที่ยอดเยี่ยมอยู่ในอิมเพลดาวน์นะ ฮาคิราชันย์ระดับบนี้ มันเทียบเท่าได้กับฮาคิราชันย์ของสี่จักรพรรดิ ]
เซ็นโกคุไม่ได้ตอบข้อความของหนวดขาว และตอนนี้เขาก็กำลังรู้สึกงุนงง
ตั้งแต่ชิริวหนีออกไป ผู้คุมชั้นนำในคุกอิมเพลดาวน์ก็ควรจะหลงเหลืออยู่เพียงแค่แมกเจลแลนคนเดียว และเขาก็ไม่รู้จักทหารเรือที่สามารถใช้ฮาคิราชันย์แบบนี้ออกมาได้ด้วย!
“เป็นไปได้ไหม ที่หนึ่งในนักโทษจะเป็นผู้ใช้ฮาคิราชันย์?” เซ็นโกคุพูดกับตัวเอง แต่ไม่นานนักเขาก็ส่ายหัว
เซ็นโกคุรู้จักนักโทษทุกคน ที่สามารถใช้ฮาคิราชันย์แบบนี้ออกมาได้
และพวกเขาทั้งหมด ก็ได้ยืนอยู่ที่ชายฝั่งของอิมเพลดาวน์แล้ว และมันก็ไม่มีใครในอิมเพลดาวน์ ที่สามารถใช้งานฮาคิราชันย์ได้อีก
อีกด้านหนึ่ง ในอิมเพลน์ดาวน์
“ยังมีคนที่แข็งแกร่งหลงเหลืออยู่หรือเปล่า?” บุลเล็ตหยุดเดิน และหันกลับไปมองที่ทางเข้าของอิมเพลดาวน์ด้วยความสนใจ
“แปลก ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน ว่ามีใครในอิมเพลดาวน์ ที่สามารถใช้ฮาคิราชันย์ระดับนี้ออกมาได้?” ราชาแห่งความชั่วร้าย อัลวาโร่ พิซาโร่ มองย้อนกลับไปพร้อมกับขมวดคิ้ว
“ฮี่ฮี่ ดูเหมือนว่ามันจะมีหลายสิ่งหลายอย่าง ที่เราไม่รู้อยู่ในอิมเพลดาวน์ด้วย” นักล่าพระจันทร์เสี้ยว แคททารีน่า ดีวอน ยิ้มและมองไปที่ประตู
แม้ว่าเธอจะต้องการออกไปด้วยเรือรบในตอนนี้ แต่ความเกลียดชังที่มีอยู่ในฮาคิราชันย์นี้ก็ทำให้เธอหยุดลง
“ฮึก! ไม่ว่ามันจะเป็นใคร แต่ถ้าเป็นศัตรูก็ต้องถูกทำลาย” นักดื่มจอมพลัง วาสโก้ ช็อท สะอึกและพูดอย่างเมามัน
ไม่ไกลนัก โจรสลัดเรือรบยักษ์ ซาน จวน วูฟ ที่ครึ่งหนึ่งของร่างจมอยู่ใต้น้ำ กำลังมองสำรวจไปที่ประตูอย่างระวัง
ทุกคนที่ดูอยู่ตอนนี้ สามารถรับรู้ได้ว่าสี่คนนี้เป็นโจรสลัดอันตรายที่สุด เพราะพวกเขาติดตามทีชไปปรากฏตัวในสงครามมารีนฟอร์ด
และในเวลานี้ เมื่อมีใครหลายๆ คนเห็นพวกเขาทั้งสี่คน เช่นเดียวกับบุลเล็ต ทุกคนต่างก็กำลังมองไปที่ประตูทางเข้าของอิมเพลดาวน์ และบรรดาผู้ที่ดูรายการทองคำอยู่ ก็เริ่มสงสัยมากขึ้นเกี่ยวผู้แข้งแกร่งที่ปลดปล่อยฮาคิราชันย์นี้ออกมา
ในที่สุด ด้วยเสียงฝีเท้าที่ก้าวเดิน ร่างเพรียวบางก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าคนทั้งโลก
[ชิริว แห่งสายฝน: เป็นเธอได้ยังไง! ]
[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: นายรู้จักผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม ชิริว? แล้วนายจำที่มาของเธอได้รึเปล่า? ]
[ชิริว แห่งสายฝน: ผู้หญิงคนนี้เป็นรองหัวหน้าผู้คุมคุกอิมเพลดาวน์ แต่หลังจากที่ฉันหนีออกไป เธอก็อาจจะได้รับเลื่อนยศเป็นหัวหน้าผู้คุมก็ได้ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่ควรจะมีฮาคิราชันย์แบบนี้ ไม่สิ… เธอไม่เคยปลุกฮาคิราชันย์ได้ด้วยซ้ำ! ]
[ผมแดง แชงค์: เป็นไปได้ไหม ที่เธอจะปลุกฮาคิราชันย์ได้ในช่วงวิกฤตแบบนี้ แต่มันก็ค่อนข้างแปลก แม้ว่าฮาคิราชันย์จะถูกปลุกให้ตื่นก็ตาม แต่ตามทฤษฎีแล้ว มันก็ต้องใช้เวลาในการฝึกฝนเพื่อควบคุมมัน แต่ฮาคิราชันย์ที่เธอปลดปล่อยมันออกมาเมื่อกี้นี้ มันแข็งแกร่งมาก!!! ]
“โดมิโน่ เธอมีพลังระดับนี้ได้ยังไง?” ในโรงฝึกที่เดรซโรซ่า ซาดี้มองไปที่โดมิโน่ที่กำลังเดินออกมาด้วยความประหลาดใจ
“เธอเป็นเพื่อนของเธองั้นเหรอ ซาดี้?” โรบินเหลือบมองไปที่ซาดี้
“ถ้าเธอแน่ใจว่าโดมิโน่ไม่เคยมีพลังแบบนี้มาก่อน และการที่เธอสามารถใช้พลังแบบนี้ออกมาได้ในตอนนี้ มันก็ควรจะเป็นฝีมือของคนๆ นั้นเท่านั้น”
"คนๆ นั้น?" ซาดี้มองไปที่โรบินด้วยสายตาแปลกๆ แต่วินาทีต่อมา ร่างของหลี่ฟานก็ปรากฏขึ้นในจิตใจของซาดี้
“ไม่! ไม่! อย่าบอกนะว่า มันมีโรงฝึกของอาจารย์หลี่ฟานตั้งอยู่ในอิมเพลดาวน์น่ะ!!!”
“และโรงฝึกนั้นมันก็บังเอิญถูกโดมิโน่ค้นพบเข้า และกลายมาเป็นลูกศิษย์ของเขาในตอนนี้!?”
โรบินพยักหน้า “ในความประทับใจของเธอ ผู้ที่สามารถทำให้ใครบางคนได้รับพลังที่แข็งแกร่งได้ในระยะเวลาอันสั้นแบบนี้ นอกจากอาจารย์หลี่ฟานแล้ว มันยังมีใครอีกไหม?”
“ไม่มีใครอีกแล้วจริงๆ” ซาดี้พยักหน้า และหันศีรษะไปมองโดมิโน่ที่อยู่ในหน้าจอ ด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“โดมิโน่… เธอค้นพบโรงฝึกของอาจารย์หลี่ฟานจริงๆ หรอ?”
…