ตอนที่ 169 ผู้ใช้สแตนด์

“ดินแดนของคุณ?!” โดมิโน่ตกใจกับคำพูดของหลี่ฟาน

“คุณหลี่ฟาน คุณต้องการใช้อิมเพลดาวน์เพื่อทำอะไรกัน? นี่คือสถานที่ที่กองทัพเรือใช้ในการกักขังเหล่านักโทษที่ชั่วร้าย”

จากมุมมองของโดมิโน่ แม้ว่าคุกอิมเพลดาวน์จะเป็นสถานที่ที่มีประโยชน์มากสำหรับกองทัพเรือ แต่มันก็คงจะไม่มีประโยชน์สำหรับคนอย่างหลี่ฟาน

คุกอิมเพลดาวน์ไม่มีสถานที่พิเศษอื่นใด นอกจากการรักษาความปลอดภัยที่แข็งแกร่ง และความสามารถในการกักขังผู้ที่มีอำนาจผลปีศาจ

โดมิโน่ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไม หลี่ฟานถึงต้องการให้คุกอิมเพลดาวน์เป็นดินแดนของตัวเอง

‘เป็นไปได้ไหม ที่เขาต้องการใช้อิมเพลดาวน์เพื่อกักขังใครบางคน? ’ โดมิโน่คิดในใจ

“ฉันรู้ว่านี่คือที่ไหน และฉันก็รู้ว่ามันมีประโยชน์อะไรกับฉัน”

“แต่เธอไม่ได้อยากให้ฉันยอมรับเธอเป็นลูกศิษย์งั้นหรอ? ด้วยสถานะที่พิเศษของเธอ ฉันควรได้รับบางสิ่งบางอย่างกลับมาบ้างเล็กน้อยสิ”

“อย่ากังวลว่าฉันจะทำอะไรกับอิมเพลดาวน์เลย เพราะหลังจากที่เธอมอบมันให้กับฉันแล้ว เธอก็ยังสามารถใช้ที่นี่เพื่อกักขังเหล่าอาชญากรต่อไปได้”

“ตัวอย่างเช่น พวกที่กำลังพยามหนีออกไปจากอิมเพลดาวน์ในตอนนี้”

“และเรื่องนี้มันก็เกิดขึ้นเพราะว่า กองทัพเรือไม่สามารถจัดการกับเหล่านักโทษที่หนีออกไปได้ มันเลยถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนเจ้าของคุกแห่งนี้แล้ว”

“โดมิโน่ เธอควรรีบตัดสินใจ เพราะไม่อย่างนั้น เหล่านักโทษก็จะพากันหนีออกไปจนหมดก่อน”

หลี่ฟานไม่ใช่คนดี และตัวเขาเองก็รู้เรื่องนี้ดีที่สุด

เขาเป็นคนสบายๆ และอีกหน่อย เขาก็หวังว่าเขาจะสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในสถานที่ต่างๆ ได้มากขึ้น

และถึงแม้ว่าหลี่ฟานจะเป็นคนแบบนี้ แต่ถ้าต้องการให้เขาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในอิมเพลดาวน์ เขาก็หวังว่านักโทษเหล่านี้ จะไม่สามารถหลบหนีออกไปจากคุมอิมเพลดาวน์ได้สำเร็จ

แต่นี่เป็นเพียงความคิดเห็นเกี่ยวกับมันเท่านั้น หากไม่มีผลประโยชน์โดยตรงกับเขา หลี่ฟานก็เลือกที่จะไม่เคลื่อนไหว

อย่างไรก็ตาม หากโดมิโน่มีกำลังมากพอที่จะจัดการกับเหล่านักโทษที่กำลังหลบหนี หลี่ฟานก็คงจะมีความสุขมากเช่นกัน

แน่นอน การใส่อิมเพลดาวน์ในกระเป๋า และการตกลงยอมรับโดมิโน่เป็นลูกศิษย์ มันก็ไม่มีอะไรไปมากกว่าเจตจำนงที่เสรีของหลี่ฟาน

ในสถานที่นี้ หากเขาต้องการรับใครสักคนเป็นลูกศิษย์ของเขาจริงๆ ล่ะก็ โดมิโน่ที่เพื่อนของซาดี้ ก็คงจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

เพราะหลังจากที่โดมิโน่ได้รับพลังเพื่อพิชิตอิมเพลดาวน์ด้วยตัวเธอเองแล้ว หลี่ฟานก็ยังสามารถที่จะทำภารกิจสำหรับโรงฝึกได้สำเร็จ และทำการเปิดโรงฝึกแห่งต่อไปได้

สำหรับการกลับใจของโดมิโน่ และการคืนอิมเพลดาวน์ให้กับกองทัพเรือ มันก็จะไม่สร้างปัญหาอะไรให้กับหลี่ฟาน

ท้ายที่สุด แม้ว่ากองทัพเรือจะรับผิดชอบอิมเพลดาวน์ก็ตาม แต่มันก็จะไม่สร้างปัญหาใดๆ ให้กับการกระทำในเรื่องนี้ของเขา

และแน่นอนว่า หลี่ฟานจะไม่มีทางมอบอิมเพลดาวน์กลับคืนให้กับกองทัพเรือ

อย่างไรก็ตาม ถ้าภารกิจโรงฝึกเสร็จสิ้นแล้ว และโดมิโน่กลับใจของเธอ หลี่ฟานก็แค่ต้องนำความแข็งแกร่งที่เขามอบให้เธอกลับคืนมาด้วยตัวเอง และกำจัดผู้ที่ตั้งใจจะยึดอิมเพลดาวน์กลับไปก็เท่านั้น

เพราะถึงอิมเพลดาวน์จะดูมืดมน แต่ถ้าระบบระบุว่ามันเป็นอาณาเขตที่ลูกศิษย์ได้รับกลับคืนมาจริง ๆ หลี่ฟานก็จะไม่มีเหตุผลที่จะมอบมันให้กับกองทัพเรือ

และในเวลานั้น โรงฝึกที่ตั้งอยู่ในอิมเพลดาวน์ ก็จะได้รับการแก้ไขในสถานที่นี้

…

หลังจากได้ยินคำพูดของหลี่ฟาน โดมิโน่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลเล็กน้อย

เธอรู้ดีว่าสิ่งที่หลี่ฟานพูดออกมานั้นถูกต้อง ทุกวินาที มันจะมีนักโทษมากที่สามารถหลบหนีออกไปได้

อย่างไรก็ตาม การปล่อยให้เธอที่อยู่ในฐานะของรองหัวหน้าผู้คุมคุกอิมเพลดาวน์ ทำการมอบอิมเพลดาวน์ให้กับหลี่ฟานเป็นการส่วนตัว มันเป็นเรื่องยากสำหรับโดมิโน่ในการที่จะตัดสินใจได้

และในขณะนั้น ประตูโรงฝึกซึ่งถูกปิดอยู่ ก็ถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ผู้หญิงผมสีเขียวมรกตในชุดนักโทษจะเดินเข้ามา

“มันเป็นคุณจริงๆ หลี่ฟาน!” หลังจากเห็นหลี่ฟานที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าของโดมิโน่ นักโทษหญิงก็เบิกตากว้าง

“เธอมันโจรสลัดค่าหัว 50 ล้านเบรี โอลีฟ!” โดมิโน่หันกลับมามองผู้มาใหม่ และจำได้ทันทีว่าเธอเป็นใคร

“อิมเพลดาวน์ มันมีโรงฝึกของคุณอยู่จริงๆ ด้วย!” โอลีฟไม่ได้มองไปที่โดมิโน่ เธอวิ่งไปหาหลี่ฟานอย่างรวดเร็วด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

"ตอนนี้ การที่ฉันได้มาพบกับคุณที่นี่ มันจะต้องเป็นโชคชะตาแน่ๆ ทำไมคุณไม่มาเป็นอาจารย์ของฉัน และช่วยทำให้ให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นล่ะ”

“เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ฉันสามารถทำทุกอย่างให้คุณได้”

โอลีฟนั้นมีน้ำเสียงที่ยาว และมีความเย้ายวนอยู่ในน้ำเสียงของเธอ

แต่เดิม เธอถูกขังอยู่ในคุกนรกชั้นที่ 3 แต่เพราะการกระทำของบุลเล็ต เธอจึงสามารถหลบหนีออกมาจากห้องขังได้

เดิมทีเธอวางแผนที่จะออกเดินทางไปทั้งแบบนี้ แต่เมื่อเดินออกมาครึ่งทาง เธอก็ได้เห็นอาคารที่ดูเหมือนกับโรงฝึกหลี่ฟานตั้งอยู่

และด้วยความอยากรู้อยากเห็น โอลีฟจึงหยุดการหลบหนี และทำการเปิดประตูเข้ามาในโรงฝึกแห่งนี้

แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดก็คือ เธอได้เจอกับหลี่ฟานเข้าจริงๆ

และเมื่อคิดถึงความแข็งแกร่งอันยิ่งใหญ่ของลูกศิษย์ที่หลี่ฟานสอน โอลีฟจะไม่หวั่นไหวได้อย่างไร

“เธออยากจะเป็นลูกศิษย์ของฉันงั้นหรอ?” หลี่ฟานหันศีรษะมองนักโทษหญิงคนนี้อย่างครุ่นคิด

และเมื่อโดมิโน่ได้เห็นสีหน้าครุ่นคิดของหลี่ฟาน เธอก็กลัวว่าเขาจะตัดสินใจยอมรับโอลีฟเป็นลูกศิษย์ของเขาจริงๆ โดมิโน่จึงเต็มไปด้วยความรู้สึกประหม่าในทันที และรีบตะโกนบอกหลี่ฟาน

“คุณหลี่ฟาน ฉันยินดีที่จะมอบอิมเพลดาวน์ให้กับคุณ และคุณสามารถรับฉันเป็นลูกศิษย์ของคุณได้!”

โดมิโน่เข้าใจดี แทนที่จะให้โจรสลัดอย่างโอลีฟเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟาน เธอยอมมอบอิมเพลดาวน์ให้กับหลี่ฟานดีกว่า

ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่เรื่องดี ที่ตัวเธอจะได้กลายเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟาน แต่อย่างน้อยด้วยวิธีนี้ เธอก็ยังสามารถจับเหล่านักโทษที่ต้องการจะหนีออกไปให้กลับมาได้

แต่ถ้าโอลีฟได้กลายเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟาน บางทีมันอาจจะไม่ใช่โจรสลัดที่ถูกขุมขังในที่แห่งนี้ แต่กลับกลายเป็นผู้คุมและทหารเรือแทน!

ในขณะนี้ โดมิโน่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการอธิษฐานว่า หลังจากที่เธอได้กลายเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟานแล้ว หลี่ฟานจะยอมให้เธอได้รับความสามารถที่แข็งแกร่ง เพื่อทำให้เธอจับเหล่านักโทษพวกนี้กลับมาได้อย่างรวดเร็ว

ด้านข้าง โอลีฟขมวดคิ้วแน่น ก่อนที่เธอจะยกเท้าขึ้น และทำการเตะไปที่ศีรษะของโดมิโน่

“ใครอนุญาตให้เธอพูด!”

*ปึก!

“คุณหลี่ฟาน!!!”

เมื่อเห็นว่าขาของเธอถูกหลี่ฟานจับเอาไว้ โอลีฟก็ดูประหม่าเล็กน้อย

“เธอมาช้าไปนะ คุณผู้หญิง” หลี่ฟานยิ้มให้โอลีฟ ก่อนจะโยนขาของเธอออกไปอีกด้านหนึ่ง ทำให้เธอล้มลงไป

“โรงฝึกแห่งนี้มีลูกศิษย์แล้ว”

พูดจบ หลี่ฟานก็หยิบบางอย่างออกมา และตราป้ายชื่อของลูกศิษย์ก็ปรากฎขึ้นในมือของเขา

ตามคำขอขอของหลี่ฟาน โดมิโน่ได้ทำการหยดเลือดหนึ่งหยดลงบนตรา และในไม่ช้า ข้อมูลเฉพาะของโดมิโน่ก็ได้ปรากฏขึ้น

[ ชื่อลูกศิษย์ : โดมิโน่ ]

[ อายุ : 22 ปี ]

[ แนวทางการฝึกฝน: ผู้ใช้สแตนด์ ]

…