ตอนที่ 145 ซันจิอยู่ในรายการ

— ตอนนี้ [ อันดับศิลปะการต่อสู้ ] กำลังจะได้รับการประกาศแล้ว และทุกคนที่มีรายชื่ออยู่ในการจัดอันดับของรายการนี้ สามารถฝากข้อความไวในรายการทองคำได้ —

— ผู้ที่เคยมีรายชื่ออยู่ในรายการทองคำที่ผ่านมา สามารถฝากข้อความเอาไว้ในรายการทองคำได้ —

เมื่อมีแสงสีทองส่องลงมา ผู้คนในโลกนี้ ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหน หรือทำอะไรอยู่ก็ตาม พวกเขาก็จะพากันหยุดการเคลื่อนไหว และเงยหน้าขึ้นไปมองบนฟ้า

โดฟลามิงโก้ซึ่งมีแผนที่จะจากไปจาโรงฝึกของหลี่ฟาน มีอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยเนื่องจากการปรากฎตัวของรายการทองคำ

“ฟุ ฟุ ฟุ มาแล้ว [ อันดับศิลปะการต่อสู้ ]”

“ในอันดับสามรายการแรก ฉันได้ดูพวกมันทั้งหมดอยู่ในปราสาท และฉันก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้ดูรายการที่สี่ในโรงฝึกของปรมาจารย์ดาบแบบนี้”

“มันเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”

โดฟลามิงโก้พูดกับหลี่ฟานด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

“คุณหลี่ฟาน เนื่องจากคุณสามารถฝึกฝนลูกศิษย์ของคุณ ในด้านของศิลปะการต่อสู้ได้ ฉันไม่รู้ว่าคุณมีความมั่นใจมากแค่ไหน ที่จะติดอันดับในรายการนี้”

หลังจากลังเลเล็กน้อย โดฟลามิงโก้ก็ตัดสินใจอยู่ที่นี่ต่อ และคุยทำการพูดคุยกับหลี่ฟานต่อไป

เพราะไม่ว่ายังไงก็ตาม รายการทองคำก็ได้ปรากฎขึ้นมาแล้ว หากลูกศิษย์ลึกลับของโรงฝึกแห่งนี้ มีรายชื่อปรากฎขึ้นในรายการทองคำ เขาก็จะรู้ว่าเธอเป็นใครในภายหลัง

และมันก็คงจะไม่สายเกินไปที่เขาจะทำการตอบสนอง เพราะหลังจากการสำรวจ ดูเหมือนว่าลูกศิษย์ลึกลับคนนั้นจะไม่ได้อยู่ในโรงฝึกแห่งนี้

ดังนั้น การจากไปในตอนนี้ โดฟลามิงโก้จึงรู้สึกไม่เต็มใจเล็กน้อย

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นลูกศิษย์ของโรงฝึกนี้ก็ตาม แต่หากเขาสามารถบรรลุความสัมพันธ์แบบร่วมมือกับหลี่ฟานได้ หลี่ฟานก็จะนำมาซึ่งประโยชน์อันมหาศาลให้แก่เขาอย่างแน่นอน

“อย่างงั้นหรอ?” หลี่ฟานยิ้ม และมองขึ้นไปที่รายการทองคำบนท้องฟ้า

[ร้อยอสูร ไคโด: ห๊ะ! ชั้นสามารถฝากข้อความเอาไว้ได้แล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดมันก็ถึงคราวของชั้น! ]

ทันทีที่รายการทองคำปรากฎขึ้น ไคโดก็แทบรอไม่ไหวที่จะฝากข้อความไว้ในรายการทองคำผ่านจิตใจของเขา

ตามกฎของรายการทองคำ ตราบใดที่คนๆ มีรายชื่ออยู่ในอันดับของรายการที่กำลังจะได้รับการประกาศ หรือรายการที่เคยได้รับการประกาศไปแล้ว พวกเขาก็จะสามารถฝากข้อความไว้ในรายการทองคำได้

และก่อนหน้านี้ ไคโดก็ไม่เคยอยู่ใน [ อันดับนักดาบ ] และรายการอื่นๆ ก่อนหน้านี้ เขาจึงไม่สามารถพูดผ่านรายการทองคำได้

แต่ครั้งนี้ มันต่างกัน! เพราะเขาจะต้องมีรายชื่ออยู่ในรายการจัดอันดับนี้อย่างแน่นอน!

[หมัดเหล็ก การ์ป: เฮ้ เฮ้ เฮ้! ]

[หมัดเหล็ก การ์ป: ฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดฉันก็สามารถพูดในรายการทองได้ มันต้องมีชื่อของฉันแน่นอน ]

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: ไงการ์ป พวกเราไม่ได้พูดคุยกันนานเลยนะ เจีย ฮ่าๆๆ ]

[หมัดเหล็ก การ์ป: ไอ้สารเลวชิกิ แกกล้าโจมตีกองบัญชาการกองทัพเรือในตอนที่ฉันไม่อยู่ แกอย่าให้ฉันเจอแกนะ! ]

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: ฮึ่ม! ฉันอยู่บนท้องฟ้าหลายพันไมล์ หากนายมีความสามารถ นายก็สามารถใช้เดินชมจันทร์เพื่อขึ้นมาได้

สำหรับเรื่องนั้น นายควรขอบคุณที่ฉันฆ่าโมเรียไป มันจึงทำให้ความสามารถของผู้ชายคนนั้นใช้ไม่ได้ชั่วคราว และเงาของทหารเรือจำนวนมากก็ได้รับการปลดปล่อย ]

หลังจากสังหารโมเรีย ชิกิก็ได้นำเรือเดินทะเลสามลำที่น่าสะพรึงกลัวของโมเรียขึ้นไปบนฟ้า และยังจับหมอประจำเรือของโมเรียมาอีกด้วย

และโดยธรรมชาติแล้วชิกิก็รู้ดีว่า โมเรียได้ขโมยเงาของใครมาบ้างในช่วงตลอดหลายปีที่ผ่านมา เพราะนอกจากกลุ่มโจรสลัดแล้ว มันก็ยังมีเงาของเหล่าทหารเรือที่ทรงพลังอีกมากมาย

[หมัดเหล็ก การ์ป: สองเรื่องนี้มันต่างกัน ชิกิ! ฉันจะต้องหาแกให้เจอ ไม่อย่างนั้นมันจะต้องมีคนที่เคราะห์ร้ายเพิ่มขึ้นอีก! ]

[โครงกระดูก บรู๊ค: โย๊ะ โฮะๆๆ เป็นราชสีห์ทองคำ ชิกินี่เอง ที่สามารถเอาชนะโมเรียได้ ด้วยเหตุนี้ผมจึงได้เงาของผมกลับคืนมา ]

[เซเฟอร์ แขนดำ: ชิกิ สิ่งที่แกทำลงไปมันเต็มไปด้วยความชั่วร้าย พวกเราจะต้องจับแกให้ได้ และประหาณชีวิตแกอย่างแน่นอน! ]

[ทหารเรือ A: ใช่แล้ว! ราชสีห์ทองคำ ชิกิไม่อาจให้อภัยได้ ]

[ทหารเรือ B: ถูกต้อง! ]

[ทหารเรือ N: พวกเราจะต้องจับแกได้แน่นอน ]

[หมวกฟาง ลูฟี่: ว้าว มีทหารเรืออยู่เยอะเลย พวกเขาพากันพูดเยอะมาก ]

[ซันจิ ขาดำ: แน่นอน มันมีผู้คนนับไม่ถ้วนที่ต่อสู้ด้วยหมัดและเท้าในกองทัพเรือ ]

[หมัดเหล็ก การ์ป: ไอ้บ้า ลูฟี่! ทำไมแกถึงพูดอยู่ในรายการทองคำได้! ตอนนี้แกอยู่ที่ไหน ฉันจะไปแกเดี๋ยวนี้! ]

[หมวกฟาง ลูฟี่: ฮึ่ม! ฉันจะไม่บอกปู่หรอกว่าฉันอยู่ที่ไหน ]

[ซาโบ้: ลูฟี่ก็ก็อยู่ในรายการนี้ด้วยเหมือนกัน ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันอยากเจอนายจริงๆ ลูฟี่ ]

[หมวกฟาง ลูฟี่ : ซาโบ้! ซาโบ้ ฉันดีใจจริงๆ ที่นายยังไม่ตาย และฉันก็อยากเจอนายมากๆ เหมือนกัน ]

[ซาโบ้: เมื่อนายมาถึงนิวเวิลด์ นายจะได้พบกับฉันแน่นอน ตอนนี้ฉันได้พบกับเอสแล้ว เพราะการฟื้นคืนชีพของป้ารูจ ตอนนี้เอสมีความสุขมาก! ]

[หมวกฟาง ลูฟี่: เข้าใจแล้ว ฉันจะรีบไปที่นิวเวิลด์ให้เร็วที่สุด ]

[หมัดเหล็ก การ์ป: ไอ้บ้า ฉันจะไม่มีวันปล่อยแกไปเด็ดขาด ลูฟี่! และซาโบ้ เนื่องจากแกเองก็อยู่ในรายการนี้ด้วย แกคงจะไม่ได้เป็นโจรสลัดหรอกใช่ไหม?

และในเมื่อแกยังไม่นาย ทำไมแกถึงหายตัวไปนานหลายปี? แกไม่รู้งั้นหรอว่าตอนนั้นลูฟี่กับเอสเศร้ากับการตายของแกมากแค่ไหน? ]

[ซาโบ้: ไม่เจอกันนานเลยนะคุณการ์ป ย้อนกลับไปตอนนั้น เมื่อตอนที่ฉันออกทะเล เพราะเรือของฉันแล่นอยู่ใกล้กับเรือของเผ่ามังกรฟ้ามากเกินไป เขาจึงยิงเรือของฉันด้วยปืนใหญ่

และหลังจากนั้นฉันก็สูญเสียความทรงจำไป และมันก็พึ่งจะกลับมาได้ไม่นาน… แต่อย่ากังวลไปเลย ฉันไม่ใช่โจรสลัด ]

[ราชานรก เรย์ลี่: ฮ่าฮ่าฮ่า นั่นคือสิ่งที่เผ่ามังกรฟ้าทำ! ]

เรย์ลี่ซึ่งอาศัยอยู่บนเกาะซาบอนดี้ เคยเห็นสมาชิกของเผ่ามันกรฟ้าอยู่หลายครั้ง และเขาก็ไม่แปลกใจเลยที่พวกมันจะยิงเรือของซาโบ้ด้วยปืนใหญ่

กลับกัน ห้าผู้เฒ่าไม่พอใจอย่างมากที่ซาโบ้พูดเรื่องนี้ในที่พื้นที่สาธารณะ

แม้ว่าพวกเขาจะรู้จักนิสัยของเผ่ามังกรฟ้าดี แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะชอบให้ใครบางคน มาพูดแบบนี้ต่อหน้าผู้คนทั่วโลก

[หมัดเหล็ก การ์ป: ชิ๊ มันเป็นคนจากเผ่ามังกรฟ้าที่ทำเรื่องนี้… และในเมื่อแกบอกว่าแกไม่ใช่โจรสลัด แล้วแกจะไปต่อสู้กับอิซโชในอนาคตทำไม? ]

[ซาโบ้: ฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องนี้เท่าไหร่ แต่อาจจะเป็นเพราะฉันเป็นหนึ่งในกองทัพปฏิวัติก็ได้ ฮ่าๆๆ ]

“ซาโบ้ นายพูดเรื่องนี้ในที่สาธารณะได้ยังไง” โคอาล่าเหลือบมองไปที่ซาโบ้อย่างไม่พอใจ

“ไม่เป็นไรโคอาล่า” ซาโบ้โบกมือของเขา

“คนเหล่านั้นในรัฐบาลโลก เนื่องจากการต่อสู้ในอนาคตระหว่างฉันกับอิซโช พวกเขาก็ได้จับตาดูฉันมานานแล้ว และมันก็คงจะใช้เวลาอีกนานก่อนที่พวกเขาจะรู้ว่าฉันเป็นใคร”

“ยิ่งไปกว่านั้น การปฏิวัติของพวกเรา มันก็กำลังเกิดขึ้นเรื่อยๆ นี่น่า จริงไหม?”

หลังจากได้ยินสิ่งที่ซาโบ้พูด โคอาล่าก็ไม่สามารถหักล้างคำพูดของเขาไปได้ครู่หนึ่ง และทำได้แต่จ้องมองไปที่ซาโบ้แบบเคืองๆ

[หมัดเหล็ก การ์ป: อะไรนะ แกเป็นคนของกองทัพปฏิวัติงั้นเหรอ! ]

เมื่อนึกถึงเด็กสามคนที่เขาเคยสอนและดูแล สองคนก็ได้กลายเป็นโจรสลัดไปแล้ว และคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ไม่ได้กลายเป็นโจรสลัด แต่เป็นหนึ่งในกองทัพปฏิวัติ!

การ์ปในตอนนี้ รู้สึกว่าหัวของเขากำลังจะระเบิดออกมา

[ซาโบ้: ในตอนที่ฉันสูญเสียความทรงจำ ฉันได้รับการช่วยเหลือจากหัวหน้า และฉันก็ได้กลายเป็นคนของกองทัพปฏิวัติ ]

[ร้อยอสูร ไคโด: ฮึ่ม! ชั้นไม่สนใจการพูดคุยของพวกนาย อย่าให้พวกมันมาบังหน้าจอมัน นายท่านคนนี้ยังคงรอการเปิดตัวของ [ อันดับศิลปะการต่อสู้ ] อยู่! ]

[หมัดเหล็ก การ์ป: ไอ้บ้าไคโด มันไม่มีที่ให้แกพูด!]

กองบัญชาการกองทัพเรือ เซ็นโกคุมองดูการ์ปและไคโดที่กำลังเถียงกันอยู่ ก่อนที่จะถอนหายใจออกมา

“ฉันรู้ว่าหลังจากที่การ์ปได้พูดมันออกไป สิ่งนี้จะต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน”

เมื่อเซ็นโกคุต้องการจะพูดเพื่อหยุดการ์ป อันดับที่ 100 ใน [ อันดับศิลปะการต่อสู้ ] ก็ปรากฎขึ้น

— [ อันดับศิลปะการต่อสู้ ] อันดับที่ 100 [ ปาราฌ ช็อต (ลูกเตะศัลยกรรมเสริมสวย) ] ผู้ใช้ ซันจิ ขาดำ —

…