ตอนที่ 136 ถึงเวลาของเธอแล้ว ยามาโตะ

ชิกิกัดฟันแน่น ในเวลานี้เขาจะไม่รู้ได้อย่างไร ว่าหัวใจของเขาถูกเจาะเป็นรูเพราะ [ คมดาบที่ 23 ]

เพียงแต่ว่า หลี่ฟานไม่ได้ใช้ [ คมดาบที่ 23 ] เพียงเพื่อเจาะหัวใจของพวกเขาเท่านั้น แต่ยังส่งปราณดาบของเขาเข้าไปด้วย

และถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ยอมให้ปราณดาบของหลี่ฟาน เข้ามาสู่หัวใจของพวกเขาได้ก็ตาม แต่มันก็ยังมีปราณดาบบางส่วนที่หลุดรอดเข้าไปได้

เว้นซะแต่ว่า ความแข็งแกร่งของคนๆ นั้นจะแข็งแกร่งกว่าหลี่ฟาน ไม่อย่างนั้นปราณดาบนี้ก็จะป้องกันไม่ให้ร่างกายของคนๆ นั้นทำการฟื้นฟูด้วยตัวเอง

อย่างไรก็ตาม หากถูกรักษาด้วยยาที่ดี ปราณดาบของหลี่ฟานก็จะสลายไปโดยอัตโนมัติ

ท้ายที่สุด หลี่ฟานก็ไม่ต้องการจะฆ่าคนที่ช่วยให้เขาได้รับรางวัล [ ร่างอมตะ ]

สำหรับชิกิ แม้ว่าหลี่ฟานจะไม่ได้ตั้งใจที่จะฆ่าเขาก็ตาม แต่เขาก็ทิ้งบางอย่างเอาไว้ให้กับชิกิด้วยความห่วงใยเป็นพิเศษ

ปราณดาบที่หลี่ฟานส่งเข้าไปกับคนอื่นๆ จะทำการขัดขวางการฟื้นฟูของร่างกายของพวกเขาเท่านั้น แต่ปราณดาบที่ส่งเข้าไปในร่างของชิกิ มันจะค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าใกล้หัวใจของเขาเรื่อยๆ

เมื่อใดก็ตามที่ชิกิมีอารมณ์ที่รุนแรง มันก็จะยิ่งเร่งความเร็วของปราณดาบ ให้ไปถึงหัวใจเร็วมากขึ้น

จริงๆ แล้ว หลี่ฟานก็ยังคงหวังว่าวีวี่จะสามารถแก้แค้นชิกิได้ในอนาคต แต่ถ้าชิกิมาตายแบบนี้ มันก็หมายความว่าเขาเป็นเพียงคนที่อยู่ในระดับนี้เท่านั้น และหลี่ฟานก็จะไม่มีความเสียใจใด ๆ

อย่างไรก็ตาม หากชิกิได้รับการรักษาที่ดีทันเวลา เขาก็อาจจะสามารถทำให้ตัวเองมีชีวิตรอดขึ้นมาได้

เดรซโรซ่า ภายในโรงฝึกแห่งที่ 5 ของหลี่ฟาน

“อันดับศิลปะการต่อสู้ ยามาโตะ มันถึงเวลาที่เธอจะได้อยู่ในรายการนี้แล้ว”

"ฮะ? ยามาโตะ เธอฟังที่ฉันอยู่รึเปล่า?”

หลี่ฟานหันศีรษะไปมองยามาโตะ ที่กำลังให้ความสนใจกับอาหารมากมายที่อยู่บนโต๊ะ

“ฉันหิวแล้ว พวกเราจะเริ่มกินตอนไหนล่ะ?” มองไปที่อาหารบนโต๊ะ ยามาโตะก็ไม่สามารถให้ความสนใจกับสิ่งอื่นได้

“ดูเหมือนว่าการฝึกครั้งก่อนของยามาโตะในดินแดนลึกลับจะยากลำบากมาก”

โรบินเดินไปหาหลี่ฟาน พร้อมกับพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

“จริงๆ แล้วฉันคิดว่าเธอไม่น่าจะเคยใช้ห้องครัวของโรงฝึกมาก่อน เธอทำอาหารให้ยามาโตะงั้นหรอ?” หลี่ฟานจับหน้าผากด้วยมือขวา เขามองไปที่ยามาโตะเล็กน้อยโดยไม่พูดอะไร

“ผู้หญิงคนนี้ เธอเคยคิดอะไรนอกจากกินหรือเปล่า?”

หลี่ฟานรู้ดีว่า นี่เป็นหนึ่งในการพัฒนาพลังผลโซออนของยามาโตะ แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะบ่น

“หลี่ฟาน ลูกสาวของฉันคงรบกวนนายมามาก พวกเธอได้บอกฉันเกี่ยวกับเรื่องของนายหมดแล้ว”

ในเวลานี้ เบลเมลเดินนำนามิและโนจิโกะเข้ามาภายในโรงฝึก

“อ้อ อีกอย่าง ดูเหมือนลูกสาวของฉันจะชอบนายมากนะ นายไม่ควรทำให้เธอเสียใจ” เบลเมลเดินไปหาหลี่ฟานด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับวางมือบนไหล่ของเขา

“เบลเมล คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร!” นามิหน้าแดงขึ้นมาทันที ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งไปอยู่ด้านข้างของเบลเมลด้วยความรีบร้อน

“เอ๊ะ ฉันไม่ได้พูดเจาะจงซักหน่อยว่าเธอเป็นใคร” เบลเมลมองไปที่นามิอย่างสนใจ

“แล้วนามิ เธอชอบเขาจริงๆ งั้นหรอ?”

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเบลเมล ใบหน้าของนามิก็แดงยิ่งขึ้น

“โอเค มากินข้าวกันเถอะ” หลี่ฟานยิ้ม

“ตอนนี้กำลังมีคนที่จะหมดสติจากความหิวแล้ว”

“นอกจากนี้ คุณไม่ได้วางแผนที่จะกลับไปที่หมู่บ้านโคโคยาชิงั้นหรอ ผมจะพาคุณไปที่นั่นหลังจากที่พวกเราทานอาหารเสร็จแล้ว”

“เข้าใจแล้ว” เบลเมลยักไหล่

“ว่าแต่ มันยังมีผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่กำลังฝึกฝนอยู่ในห้องศักดิ์สิทธิ์นี่น่า? เราไม่ต้องชวนเธอออกมากินข้าวด้วยกันงั้นหรอ?”

“นามิและคนอื่นๆ บอกคุณเกี่ยวกับรีเบคก้าแล้ว?” หลี่ฟานมองไปยังทิศทางของห้องศักดิ์สิทธิ์

ห้องศักดิ์สิทธิ์เป็นสถานที่ที่อุทิศให้กับการฝึกฝนของลูกศิษย์ และทำให้พวกเขาเหล่านั้นฝ่าฟันคอขวดไปได้ และโดยธรรมชาติแล้วมันจะมีสภาพแวดล้อมในอุดมคติสำหรับการฝึกฝนของคนนั้นๆ

“ภายใต้พลังงานในห้องศักดิ์สิทธิ์ ความหิวโหยจะไม่มีอยู่”

"ฉันเข้าใจ" เบลเมลพยักหน้า จากนั้นเธอก็เดินไปที่โต๊ะที่หลี่ฟานนั่งอยู่

ขณะเดิน เธอก็มองไปยังโรบินและคนสาวๆ คนอื่นๆ ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยการตรวจสอบ

ในฐานะแม่บุญธรรมของนามิและโนจิโกะ และถึงแม้ว่าตอนนี้พวกเธอจะโตขึ้นมากแล้วก็ตาม

แต่ในฐานะคนใกล้ชิดที่สุด เบลเมลจะไม่รู้ว่านามิและโนจิโกะชอบหลี่ฟานได้ยังไง?

โดยเฉพาะนามิ เบลเมลสามารถมองเห็นได้ว่าเธอชอบหลี่ฟานมาก หลังจากที่เธอมองดูมันเพียงครั้งเดียว

สำหรับโนจิโกะ บางทีอาจจะเป็นเพราะความกังวลเกี่ยวกับความรู้สึกของนามิ อารมณ์ของความรู้สึกนี้จึงซ่อนอยู่ภายในจิตใจของเธอ

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เธอได้มองดูโนจิโกะอย่างระมัดระวัง เธอก็ยังเห็นมันอยู่ดี

‘หลี่ฟานคนนี้ เขารายล้อมไปด้วยผู้หญิงดีๆ มากมายจริงๆ’

‘ยามาโตะ เธอคนนั้นไม่ใช่ภัยคุกคาม ตัดออกไปได้เลย’

‘วีวี่ เธอมีความสง่าผ่าเผยและใจกว้าง ซึ่งคู่ควรกับการที่เธอเป็นเจ้าหญิง ภัยคุกคาม 4 ดาว’

‘นิโค โรบิน เธอเป็นผู้ใหญ่และมีสติปัญญาที่ดี ผู้ชายหลายคนคงจะชอบผู้หญิงแบบนี้ พูดถึงเรื่องอายุเธออาจจะเท่ากับฉันในตอนนี้ อันตราย… ภัยคุกคาม 4.5 ดาว’

‘ว่าแต่ผู้หญิงคนนี้ ซาดี้! นี่ชุดอะไรเนี่ย ผิวของเธอเกือบจะเผยออกมาหมดเลย อย่าบอกนะว่า ผู้หญิงคนนี้กำลังหลอกล่อหลี่ฟานด้วยวิธีนี้? ฉันต้องใส่ใจเธอให้มาก ภัยคุกคาม 5 ดาว’

‘สำหรับรีเบคก้าที่ฉันยังไม่เคยเห็นเธอมาก่อน เธอมีอายุเพียง 16 ปีเท่านั้น ดังนั้นเธอจึงไม่ควรเป็นภัยคุกคาม’

‘ในผู้หญิงทั้งสามผู้หญิงสามคนนี้ ซาดี้คือคนที่อันตรายที่สุด มันมีวิธีไหนบ้างที่จะช่วยนามิและโนกิโกะได้?’

“เฮ้ คุณกำลังจะเดินไปไหนน่ะ” ทันใดนั้น เสียงของหลี่ฟานก็ดังเข้ามาในหูของเบลเมล

"ฮะ?!" เบลเมลที่ได้สติกลับมา ก็รีบเงยหน้าขึ้นและมองไปรอบๆ

และมันก็ทำให้เธอได้รู้ตัวว่า เธอได้เดินผ่านโต๊ะอาหารมาแล้ว และกำลังเดินไปที่กำแพงโดยไม่รู้ตัว

“ฮ่าๆ ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ฉันกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่น่ะ” เบลเมลหันกลับมาขอโทษหลี่ฟาน และนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ เขา

“มากินข้าวกันเถอะ!”

…