ตอนที่ 129 กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางถูกตั้งค่าหัว

"อาจารย์หลี่ฟาน ฉันเตรียมวัตถุดิบทั้งหมดเอาไว้ให้คุณแล้ว นี่… ทั้งสองคนกำลังทำอะไรกันน่ะ!!"

หลังจากรู้ที่อยู่ของหลี่ฟานจากสาวใช้ วีวี่ก็รีบวิ่งมาที่โรงอาบน้ำทันที

ตอนแรกเธอก็คิดว่ามีเพียงหลี่ฟานคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ข้างใน แต่เมื่อเธอเปิดประตูเข้าไป เธอก็ได้เห็นว่าโรบินก็อยู่ที่นี่ด้วย

และตอนนี้เอง ที่วีวี่ก็ได้รู้แล้วว่าทำไม ใบหน้าของสาวใช้ถึงดูแปลกๆ ในตอนที่เธอถามที่อยู่ของหลี่ฟาน

เมื่อมองไปที่โรบินที่กำลังสวมชุดคลุมอาบน้ำสีขาว และใช้มือนวดไปตามหลังของหลี่ฟาน วีวี่ก็หน้าแดงขึ้นมาทันที

“เธอกลับมาแล้ว วีวี่ ทุกอย่างพร้อมหรือยัง?” หลี่ฟานที่กำลังนอนอยู่บนโต๊ะนวด ทำการเอียงคอของเขาและเหลือบมองไปที่วีวี่

“อาจารย์… ทุกอย่างพร้อมแล้ว” วีวี่ก้มหน้าลงและตอบด้วยเสียงต่ำ

ในเวลาเดียวกัน หลังจากที่เธอเห็นโรบินใกล้ชิดกับหลี่ฟานมากๆ แบบนี้ วีวี่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาขึ้นมา

“ตอนนี้มันคงถึงเวลาที่ฉันจะต้องกลับไปแล้ว โอเคโรบิน เธอหยุดได้นวดให้ฉันได้แล้ว หลังจากนี้ก็อย่าลืมไปพักผ่อนด้วยล่ะ”

นับตั้งแต่มาที่นี่ โรบินก็ได้อุทิศตนเพื่อช่วยนวดให้กับร่างกายของหลี่ฟานมาโดยตลอด

แม้หลี่ฟานจะคิดว่า การใช้พลังของผลฮานะ ฮานะในการนวดจะเป็นเรื่องดี แต่ถึงกระนั้น มันก็ถึงเวลาที่เขาจะต้องกลับไปแล้ว

“รออีกสักพักได้ไหม อาจารย์หลี่ฟาน” มุมปากของโรบินขดตัวลงเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะมองไปที่วีวี่ที่กำลังเขินอาย

“วีวี่ เธอกลับมาในเวลาที่ดีมาก เธอบอกว่าเธออยากจะเรียนเทคนิคการนวดกับฉันไม่ใช่หรอ? และเธอก็อาจจะสามารถช่วยฉันนวดให้กับอาจารย์หลี่ฟานในอนาคตได้ ตอนนี้มาให้ฉันแนะนำเธอเถอะ”

วีวี่เงยหน้าขึ้น เธอมองไปที่โรบินอย่างประหลาดใจ และเมื่อเธอกำลังจะหักล้างคำพูดของโรบิน วีวี่ก็เห็นความหมายในดวงตาของเธอ

เธอมองไปที่โรบิน แล้วก็มองไปที่หลี่ฟาน และในที่สุดวีวี่ก็กลืนสิ่งที่อยู่ในหัวใจของเธอลงไป

ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ วีวี่เดินไปอยู่ที่ด้านข้างของโรบิน และเริ่มทำการนวดให้หลี่ฟานตามคำแนะนำของเธอ

“วิวี่ กดตรงนี้ ใช่แล้ว กดแบบนี้” โรบินแนะนำวิธีนวดให้วีวี่เป็นอย่างดี

“ตรงนี้ด้วย ร่างกายของอาจารย์หลี่ฟานได้รับการฝึกฝนมาเป็นเวลานาน ดังนั้นเธอต้องใช้แรงกดที่มากขึ้น ใช่แล้วแบนี้แหละ”

"แล้วก็นี่…"

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา หลี่ฟานก็กลับไปที่โรงฝึกในเดรซโรซ่า และทำการฝึกสอนโนจิโกะและคนอื่นๆ ทีละขั้นตอนต่อไป

และหลังจากพักอยู่ที่อลาบัสต้าได้สักพัก วีวี่และโรบินก็กลับไปที่โรงฝึกในเดรสโรซ่าด้วยเช่นกัน

เวลาผ่านไป ชั่วพริบตา ระยะเวลาการจัดอันดับของ [ อันดับนักดาบ ] ก็ใกล้ที่จะครบเวลาหนึ่งเดือนแล้ว

ในขณะเดียวกันก็มันก็นำไปสู่การท้าทายครั้งสุดท้าย

…

“นายแพ้แล้ว โรโรโนอา โซโล!” ในสนามประลองของรายการทองคำ วิสต้าวางดาบของเขาไว้ที่หน้าโซโล

“นายทำได้ดีมาก ภายในระยะเวลาอันสั้น นายสามารถยกระดับฮาคิเกราะและวิชาดาบให้มาถึงระดับนี้ได้”

“ดูเหมือนว่า วิธีการฝึกฝนฮาคิเกราะที่เป็นของรางวัลจากรายการทองคำนั้น มันจะไม่ง่ายดายนักอย่างที่พวกเราเห็น”

“และแน่นอนว่า มันก็เป็นเพราะการฝึกฝนอยากหนักหน่วงของนายด้วย”

โซโลที่ได้รับบาดเจ็บกัดฟันของเขา และมองที่วิสต้า

“ถึงแม้ว่าฉันจะมาถึงระดับนี้ได้ แต่มันก็ยังไม่สามารถเอาชนะนายได้อยู่ดี”

เมื่อเขาคิดว่าเขาได้พ่ายแพ้ให้กับวิสต้า และไม่มีทางได้รับม้วนคัมภีร์ฟื้นคืนชีพมา โซโลก็รู้สึกหดหู่ในใจ

“อย่าเพิ่งวิตกไปเลย หนุ่มน้อย” วิสต้ายิ้มแล้ววางดาบไว้บนไหล่ของเขา

“ตราบใดที่รายการทองคำยังคงอยู่ ม้วนคัมภีร์คืนชีพก็จะปรากฏขึ้นอีกครั้งอย่างแน่นอน”

“แทนที่จะมาเสียใจที่นี่ มันจะดีกว่าที่นายจะกลับไปฝึกฝนให้มากขึ้นในภายหลัง”

“บางที มันอาจจะมีโอกาสที่นายจะได้แข่งขัน เพื่อช่วงชิงม้วนคัมภีร์ฟื้นคืนชีพอีกครั้งในอนาคตก็ได้นะ”

โซโลมองลึกไปยังวิสต้า ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมา

ในที่สุด ภายใต้การตัดสินของรายการทองคำ ผู้ชนะและผู้แพ้ก็ถูกตัดสิน และทั้งสองคนก็ถูกส่งกลับไปยังสถานที่เดิมที่พวกเขาจากมา

กองบัญชาการกองทัพเรือ มารีนฟอร์ด

“ฮาคิเกราะของโซโร… บางทีวิธีการฝึกฮาคิเกราะขั้นต้นของรายการทองคำ มันอาจจะแตกต่างออกไปจริงๆ”

“เซ็นโกคุ ถ้านายต้องการให้สโมคเกอร์สกัดกลุ่มของลูฟี่ ฉันเกรงว่ามันจะไม่สำเร็จแล้วล่ะ”

ซึรุมองไปที่เซ็นโกคุที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วพูดต่อ

“ที่จริง เมื่อดูการแสดงพลังของโซโลในตอนนี้ เขาเพียงคนเดียวก็อาจจะสร้างปัญหาให้กับสโมคเกอร์ได้มาก และถ้าลูฟี่ได้เรียนรู้ฮาคิเกราะระดับนี้ด้วยล่ะก็ มันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะให้ทหารเรือของสาขาโลคทาวน์หยุดพวกเขา”

เซเฟอร์พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของซึรุ

ในฐานะที่เขาเป็นผู้ฝึกสอนสโมคเกอร์ เซเฟอร์เข้าใจความสามารถของสโมคเกอร์เป็นอย่างดี

แม้ว่าความสามารถของผลโมคุ โมคุ (ควัน) ของสโมคเกอร์จะมีความพิเศษมาก แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ที่ใช้งานฮาคิเกราะได้ โดยเฉพาะผู้ที่ไปถึงระดับฮาคิเกราะระดับโซโล ความพิเศษนั้นก็จะถูกตัดออกไป

"ฉันเข้าใจ โชคดีที่การ์ปออกเดินทางไปตามจับพวกเขาอีกครั้งแล้ว ตราบใดที่พวกเขาอยู่ในทะเลอีสบลู การ์ปจะสามารถหยุดลูฟี่และพรรคพวกได้อย่างแน่นอน” เซ็นโกคุตอบ

“จอมพลเซ็นโกคุ มีรายงานด่วนมาจากทะเลอีสบลูครับ!” ทันใดนั้น ทหารสื่อสารก็วิ่งเข้ามารายงานต่อเซ็นโกคุอย่างกระตือรือร้น

“ทะเลอีสบลู?” เซ็นโกคุเลิกคิ้วขึ้น ทันใดนั้นเขาก็มีความรู้สึกที่ไม่ดีเกิดขึ้นในใจ

“เกิดอะไรขึ้นที่อีสบลู?”

ทหารสื่อสารรีบตอบกลับอย่างรวดเร็ว

“รายงานจอมพลเซ็นโกคุ หลังจากโซโลทำการท้าทายวิสต้าได้ไม่นาน เรือรบของนาวาเอกสโมกเกอร์ก็ได้พบกับพวกลูฟี่”

“และแม้ว่านาวาเอกสโมคเกอร์ จะได้ทำการสกัดกั้นลูฟี่และคนอื่นๆ เอาไว้ แต่ลูฟี่และชายในชุดดำอีกคนหนึ่งก็ทำการเอาชนะนาวาเอกสโมคเกอร์ลงได้”

“หลังจากนั้นไม่นาน ทหารเรือที่เหลือบนเรือทั้งหมดของนาวาเอกสโมคเกอร์ ก็พ่ายแพ้ให้กับพวกเขา”

เมื่อได้ยินรายงานจากทหารสื่อสาร ดวงตาของเซ็นโกคุก็เบิกกว้างขึ้นมา

"อะไรนะ! สโมคเกอร์พ่ายแพ้? พรือว่า… ลูฟี่สามารถใช้งานฮาคิเกราะได้ด้วยอย่างงั้นหรอ!”

“นากจากสโมคเกอร์ที่พ่ายแพ้ไป แล้วจำนวนของผู้เสียชีวิตล่ะ”

ในเวลานี้ เซ็นโกคุอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจ

ถ้าเขารู้ว่าวิธีการฝึกฝนฮาคิเกราะขั้นต้น ที่เป็นของรางวัลจากรายการทองคำมันนั้น มันจะสามารถทำให้พวกลูฟี่เรียนรู้ฮาคิเกราะได้ง่ายแบบนี้ เขาก็คงจะส่งพลเรือตรีออกไปตามจับพวกลูฟี่แล้ว

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะเห็นการต่อสู้ของโซโลและวิสต้า เซ็นโกคุและคนอื่นๆ ก็ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า วิธีการฝึกฝนฮาคิเกราะขั้นพื้นฐานนั้น มันจะช่วยให้ผู้คนเรียนรู้ฮาคิเกราะที่แข็งแกร่งแบบนี้ ได้ในระยะเวลาเพียงหนึ่งเดือน

“รายงานจอมพลเซ็นโกคุ นาวาเอกสโมคเกอร์ได้รับบาดเจ็บและสลบไปเท่านั้น”

“และแม้ว่าทหารเรือที่เหลือจะได้รับบาดเจ็บกันทั้งหมด แต่พวกเขาก็ไม่ตาย”

ทหารสื่อสารรีบพูดอย่างรวดเร็ว

“เซ็นโกคุ โซโลและพรรคพวกของเขา มีวิธีการฝึกฝนฮาคิเกราะขั้นต้นอยู่ในมือ พวกเราจะต้องรับมันมาให้ได้!” เซเฟอร์พูดขึ้นอย่างจริงจัง

“ด้วยสิ่งนี้ เราจะสามารถฝึกทหารเรือชั้นยอดได้อย่างรวดเร็ว!”

เวลานี้ ในฐานะของหัวหน้าครูฝึกของกองทัพเรือ เซเฟอร์จะไม่รู้จักคุณค่าของวิธีการฝึกฝนฮาคิเกราะขั้นต้นได้อย่างไร

เมื่อเทียบกับเมล็ดพันธุ์ฮาคิที่สามารถช่วยให้คนๆ หนึ่งเพิ่มความแข็งแกร่งในคราวเดียว สำหรับกองทัพเรือแล้ว วิธีการฝึกฝนฮาคิเกราะขั้นต้นนั้น มันน่ายกย่องมากกว่า!

เซเฟอร์ถึงกับรู้สึกว่าในตอนนี้ บางทีเหล่าองค์กรขนาดใหญ่ในท้องทะเล อาจจะกำลังให้ความสำคัญกับวิธีการฝึกฝนฮาคิเกราะขั้นต้น ที่อยู่ในมือของโซโลและพรรคพวกของเขาไปแล้วก็ได้!

“ขอโทษนะการ์ป!” เซ็นโกคุพูดด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา และหันไปพูดกับทหารสื่อสารอย่างจริงจัง

“รีบตั้งรางวัลค่าหัวให้กับลูฟี่และพรรคพวกของเขาทันที”

“หมวกฟางลูฟี่ รางวัลค่าหัว 50 ล้านเบรี ไม่สิ ต้อง! 70 ล้านเบรี!”

“นักล่าโจรสลัด โซโล รางวัลค่าหัว 60 ล้านเบรี”

“และยังมีชายชุดดำคนนั้นด้วย หลังจากทำการตรวจสอบที่ชัดเจนแล้ว ให้ตั้งรางวัลค่าหัวของเขาเอาไว้ที่ 50 ล้านเบรี!”

“จำกัดเอาไว้ว่าต้องจับเป็นเท่านั้น!”

“และเมื่อพวกเขาถูกจับกุมได้ กองทัพเรือจะต้องหาวิธีเอาวิธีการฝึกฝนฮาคิเกราะขั้นต้นมาจากพวกเขาให้ได้!”

…