ตอนที่ 83 ฉันต้องการดาบเล่มนี้

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอุกกาบาตที่กำลังจะตกลงมา มิฮอว์คก็หยิบซันเงสึขึ้นมาโดยตรง แล้วเหวี่ยงมันไปที่อุกกาบาตบนท้องฟ้า

*วิ้ง!

คลื่นจันทร์เสี้ยวสีน้ำเงินขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากซันเงสึโดยตรง และผ่าอุกกาบาตขนาดใหญ่ออกเป็นสองส่วนได้อย่างง่ายดาย

ครึ่งหนึ่งของอุกกาบาตตกลงมาในระยะทางที่ห่างออกไปไกลจากมิฮอว์ค และอีกครึ่งหนึ่งก็ตกลงไปทางด้านของอิซโช

อิซโชตวัดดาบในมือของเขาอีกครั้ง และพลังความสามารถของผลปีศาจก็ได้ก่อตัวขึ้นเป็นคลื่นแรงโน้มถ่วง ที่เหมือนกับสปริงบนหัวของอิซโช และทำการขับไล่อุกกาบาตออกไป

มิฮอว์คขมวดคิ้วและมองดูซันเงสึในมือของเขา

'ดาบเล่มนี้… มันดูดซับฮาคิของฉันโดยอัตโนมัติและบีบอัดให้กลายเป็นคลื่นจันทร์เสี้ยว!'

‘เอ็นมะที่ทีชขโมยมา ก็มีความสามารถนี้เหมือนกันไม่ใช่หรอ?’

‘ไม่! ความสามารถนี้ของซันงเงสึมันทรงพลังกว่ามาก!’

ในไม่ช้ามิฮอว์คก็ปฏิเสธความคิดที่เขามีต่อซันเงสึในก่อนหน้านี้ทิ้งไป

เอ็นมะสามารถดูดซับฮาคิและเปลี่ยนฮาคิให้เป็นพลังในการฟันออกไปได้ แต่มันไม่มีทางที่จะบีบอัดฮาคิให้กลายเป็นคลื่นจันทร์เสี้ยวที่มีความเข้มข้นสูงแบบนี้ได้แน่นอน

มิฮอว์คเข้าใจดีว่าคลื่นจันทร์เสี้ยวที่ผ่าอุกกาบาตไปก่อนหน้านี้นั้น เป็นการทำให้ฮาคิควบแน่นไปอยู่ในระดับสูงสุด และยังผสมผสานกับความปราดเปรียวในด้านวิชาดาบของเขาไปด้วย

เอ็นมะไม่สามารถบรรลุระดับนี้ได้อย่างแน่นอน!

“แค่ชิไคมีก็มีความสามารถที่ทรงพลังแบบนี้แล้ว ฉันหวังว่าจะได้ปลดปล่อยชื่อที่สองของนายนะ ซันเงสึ”

หลังจากมองไปที่ซันเงสึที่อยู่ในมือ มิฮอว์คก็เงยหน้าขึ้นไปมองอิซโชที่อยู่ไม่ไกล

‘ไม่ว่าในกรณีใด ฉันก็ต้องได้รับดาบเล่มนี้มาให้ได้ มิฉะนั้น ฉันจะตามหลี่ฟานไม่ทัน!’

หลังจากนั้นมิฮอว์คและอิซโชต่างก็ยกดาบในมือขึ้น และฟันออกมาพร้อมกัน!

[คิซารุ โบซาริโน่: อิซโชความสามารถของคุณยอดเยี่ยมมาก ช่างเป็นความสามารถที่น่ากลัวจริงๆ มันสามารถดึงอุกกาบาตให้ตกลงมาได้ สิ่งนี้ไม่สามารถทำได้เพียงแค่การพัฒนาความสามารถของผลปีศาจเท่านั้น แต่ฉันเกรงว่าฮาคิสังเกตของคุณจะมาถึงระดับที่น่ากลัวอย่างยิ่ง ]

[โมโมะอุซางิ กิออน: ถือเป็นความโชคดีของกองทัพเรือ ที่สามารถมีทหารเรือที่แข็งแกร่งอย่างคุณได้ในอนาคต ]

ด้วยการโจมตีในครั้งนี้ กิออนก็เข้าใจช่องว่างระหว่างเธอกับอิซโช

หากเป็นความสามารถนี้ เขาก็สามารถก้าวข้ามสถานะของผู้สมัครพลเรือเอก และกลายเป็นพลเรือเอกคนใหม่ได้โดยตรง

ไม่ใช่แค่กิออนเท่านั้น แม้แต่พลเรือเอกทั้งสามคนในปัจจุบันก็ยังรับรู้ถึงพลังของอิซโช

อาโอคิจิ อาคาอินุ และคนอื่นๆ ไม่เพียงเห็นแค่ความแข็งแกร่งของเขาเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงบุคลิกของอิซโชด้วย

แม้ว่าพวกเขาจะได้เห็นบุคลิกของอิซโชเพียงเล็กน้อย แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขารู้สึกถึงความจริงจัง ความเข้มงวด และการอุทิศตนเพื่อความยุติธรรมของอิซโชได้

'ชายคนนี้ จะต้องทำให้เขาเข้าร่วมกับกองทัพเรือให้ได้' เซ็นโกคุรู้สึกมุ่งมั่นที่จะตามหาอิซโชให้เจอมากยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม

[โซโล: นี่คือความแข็งแกร่งของตาเหยี่ยวงั้นเหรอ? เขาสามารถตัดอุกกาบาตได้อย่างง่ายดาย! ]

[ทาชิงิ: แม้ว่าจะมีพลังของซันเงสึเข้ามาด้วยก็ตาม แต่ถึงจะไม่มีพลังของซันเงสึ ตาเหยี่ยวก็ยังสามารถที่จะทำมันได้อยู่ดี ]

[ฟาวเวอร์ วิสต้า: แน่นอน ในฐานะอดีตนักดาบอันดับหนึ่งของโลก มันคงแปลกมากที่เขาจะทำไม่ได้ ในรายการก่อนหน้านี้มันก็มีฉากที่ชายคนนี้ตัดอุกกาบาตปรากฏขึ้นด้วย ]

[คิซารุ โบซาริโน่: เมื่อดูการต่อสู้ระหว่างชายสองคนนี้ โชคดีจริงๆที่นี่เป็นเหตการณ์ในอนาคต หากสองคนนี้ต่อสู้กันในที่นี่ ในเวลาปัจจุบัน ฉันเกรงว่าจะมีคนที่บาดเจ็บล้มตายเพราะการต่อสู้นี้เป็นจำนวนมาก ]

[หนวดขาว นิวเกต: การต่อของทั้งสองคนนี้คงจะไม่จบง่ายๆ ]

การต่อสู้ระหว่างผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง มันมักจะกินเวลาประมาณสองถึงสามวัน

ไม่ว่าจะเป็นมิฮอว์คหรืออิซโช ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาก็คือผู้แข็งแกร่งที่ยืนอยู่บนยอดของปิรามิด

หนวดขาวรู้สึกว่าการต่อสู้ในครั้งนี้ น่าจะเป็นการต่อสู้ที่ยืดเยื้อ

และความจริงก็เป็นเช่นนั้น แม้ว่าจะมีความความช่วยเหลือของซันเงสึ แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่ประสิทธิภาพการต่อสู้ของมิฮอว์คจะพุ่งสูงขึ้นในทันที

ในไม่ช้ามิฮอว์คและอิซโชก็เริ่มทำการต่อสู้กันอย่างสูสี

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลี่ฟานก็ถอนสายตาออกจากรายการทองคำ

“พอแค่นี้ก่อนโรบิน”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ฟาน โรบินก็ยิ้มขึ้น ก่อนที่จะดึงมือของเธอออกจากหลังของหลี่ฟาน และเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากของเขา

เธอโบกมือของเธอหนึ่งครั้ง และมือที่สร้างขึ้นโดยพลังจากผลปีศาจของเธอ ที่กำลังนวดจุดต่างๆบนร่างกายหลี่ฟานอยู่ ก็ได้กลายเป็นกลีบดอกไม้และหายไป

“บังเอิญว่าเธอยังมีทักษะการนวดดีๆแบบนี้อยู่ด้วย”

หลี่ฟานลุกขึ้นจากเสื่อทาทามิแล้วกลับมาสวมเสื้อคลุมของเขา

"อาจารย์หลี่ฟาน คุณชอบมันไหม” โรบินหัวเราะเบาๆ

“ถ้าอาจารย์หลี่ฟานชอบมัน ฉันสามารถช่วยนวดให้คุณผ่อนคลายได้ทุกเมื่อ”

“ฮ่าๆ ตอนนี้ฉันคิดว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีจริงๆ ที่ฉันรับเธอมาเป็นลูกศิษย์ของฉัน” หลี่ฟานยิ้ม

“ดูจากพลังของมิฮอว์คและอิซโชแล้ว พวกเขาอาจจะไม่สามารถตัดสินผลลัพธ์ของการต่อสู้ได้ในเวลาสั้นๆ”

“ตอนนี้ฉันต้องไปที่โรงฝึกแห่งอื่นก่อน”

“ในฐานะที่เธอเป็นลูกศิษย์ของโรงฝึกแห่งนี้ เธอก็ช่วยฉันดูโรงฝึกแห่งนี้ด้วย”

“ถ้ามีทหารบนเกาะนี้บุกเข้ามา ก็จัดการพวกเขาซะ”

“แต่ถ้าหากมีคู่ต่อสู้ที่เธอไม่สามารถรับมือได้ปรากฏตัวขึ้น ฉันก็จะกลับมาจัดการให้เธอเอง”

หลี่ฟานคิดว่ามันอาจจะต้องใช้เวลานานพอสมควร กว่าการต่อสู้ระหว่างมิฮอว์คและอิซโชจะสิ้นสุดลง

ดังนั้นเขาจึงคิดว่าจะใช้เวลาที่เหลืออยู่ ไปฝึกสอนยามาโตะก่อนดีกว่า

สำหรับยามาโตะ หลี่ฟานมีแผนการสอนที่ไม่เหมือนกันกับของโรบินอยู่ในใจ

“อาจารย์จะไปหาเจ้าหญิงวีวี่งั้นหรอ?” โรบินถามขึ้น

หนึ่งในเหตผลที่เธออยากจะเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟานก็คือ การขอให้วีวี่ยอมให้เธออ่านข้อความทางประวัติศาสตร์ของอลาบาสต้าได้

ถ้าหลี่ฟานจะไปหาวิวี่จริงๆ โรบินก็อยากจะไปกับเขาด้วย

“ไม่ใช่วีวี่หรอก” หลี่ฟานส่ายหัวและชี้ไปที่แผ่นป้ายชื่อของลูกศิษย์บนผนัง

“ฉันจะไปหาลูกศิษย์คนที่สามของฉัน ยามาโตะ”

…