ตอนที่ 78 ในสายตาของฉัน… มันก็แค่นั้น

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: อุ๊ฟ ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ดีมาก เยี่ยมมาก ทหารเรือหญิงคนนั้นคงกำลังเดินทางไปที่โรงฝึกนี้เพื่อเป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟาน แต่ฉันไม่ได้คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะมีคนมาถึงที่โรงฝึกแห่งนี้ก่อนแล้ว แถมเธอคนนี้ก็ยังเป็นเด็กปีศาจที่รัฐบาลโลกต้องการตัวมาโดยตลอดอีกด้วย ]

[ชาร์ล็อตต์ สมูทตี้: แม้ว่าฉันอยากจะค้นพบโรงฝึกของคุณหลี่ฟานและกลายเป็นลูกศิษย์ของเขา แต่ถ้าให้ฉันเลือกระหว่างกิออนและนิโค โรบิน ฉันจะสนับสนุนให้คุณหลี่ฟานให้ยอมรับนิโค โรบินเป็นลูกศิษย์ ]

[ทาชิงิ: ไม่ ไม่! คุณหลี่ฟานสัญญากับคุณกิออนแล้วว่าจะสอนวิชาดาบให้กับเธอ! ]

[บิ๊กมัม ชาร์ล็อตต์ หลินหลิน: ฮึ่ม! ฉันคิดว่าเธอจำผิดไปนะสาวน้อย หลี่ฟานไม่เคยสัญญาว่าจะยอมรับกิออนเป็นลูกศิษย์ เขาบอกว่า ถ้ากิออนสามารถมาถึงโรงฝึกแห่งนี้ได้เป็นคนแรก เขาก็จะสอนวิชาดาบให้กับเธอ แต่ถ้ามีคนมาถึงที่นี่ก่อนเธอ เขาก็จะยอมรับคนๆนั้นเป็นลูกศิษย์ของเขา! ]

[ราชานรก เรย์ลี่: แต่มันก็หายากมากจริงๆ ตำแหน่งของโรงฝึกแห่งนี้ ถ้าอิงตามที่รายการทองคำฉายออกมาให้เห็นล่ะก็ มันก็ไม่สามารถมองเห็นตำแหน่งที่เฉพาะเจาะจงได้เลย ถ้าหากว่าเธอไม่ได้รู้จักสถานที่นี้มากพอ นิโค โรบินก็อาจเคยมาที่นี่มาก่อนก็ได้ ]

[หนวดขาว นิวเกต: ไม่เพียงแต่เธอจะรู้จักสถานที่นี้เท่านั้น แต่เธอก็ยังอยู่ใกล้โรงฝึกอีกด้วย มิฉะนั้นกองทัพเรือที่อยู่ใกล้ๆ จะไม่มีทางยอมปล่อยให้นิโค โรบินมาถึงโรงฝึกเด็ดขาด ]

[ผมแดง แชงค์: เฮ้ ฉันว่ามันแปลกๆนะ ดูที่มุมขวาบนของหน้าจอสิ มันมีตราสัญลักษณ์บนป้ายชื่อของลูกศิษย์เพิ่มขึ้นมางั้นหรอ? ]

เมื่อเห็นข้อความของแชงค์ ทุกคนก็ต่างหันไปมองที่มุมนั้นทันที และพวกเขาก็พบว่ามันมีตราอีกตราหนึ่งที่อยู่ด้านล่างตราของของนามิและวีวี่

[คิซารุ โบซาริโน่: อย่าบอกนะว่า หลี่ฟานยอมรับนิโค โรบินเป็นลูกศิษย์ของเขาไปแล้วน่ะ ]

[ฟาวเวอร์ วิสต้า: แม้ว่าฉันจะหวังให้นิโค โรบินได้เป็นลูกศิษย์ของหลี่ฟาน แต่ฉันก็คิดว่าตอนนี้เธอยังไม่ได้เป็นลูกศิษย์ของเขา มิฉะนั้นเธอจะไม่ถามคำถามแบบนี้กับหลี่ฟาน ]

[ชิริว แห่งสายฝน: น่าเสียดายที่ฉันเห็นเพียงแค่มุมของตรา และมันก็ไม่สามารถมองเห็นชื่อที่อยู่บนตราได้ ]

[คิซารุ โบซาริโน่: โอ้ นี่ไม่ใช่อดีตผู้คุมชิริวอย่างงั้นหรอ ฉันอยากรู้จริงๆว่าตอนนี้นายอยู่ที่ไหนกันแน่ สถานการณ์ของผู้คุมคุกหญิงที่ถูกนายลักพาตัวไปเป็นยังไงบ้าง]

[ชิริว แห่งสายฝน: ฮึ่ม แน่นอนว่าเธอถูกฉันฆ่าไปแล้ว นายไม่จำเป็นต้องไปเก็บรวบรวมร่างของเธอ เพราะมันจะมีสัตว์ร้ายช่วยนายสำหรับเรื่องนี้เอง ส่วนเรื่องตำแหน่งของฉัน ฉันไม่มีความคิดเห็นในเรื่องนี้ ]

วาโนะคุนิ

ซาดี้ที่เห็นข้อความของชิริวก็อดไม่ได้ที่จะบีบแส้ในมือของเธอจนแน่น

ยามาโตะเหลือบมองไปที่ซาดี้และพูดขึ้นมา

“เขาเกือบจะฆ่าเธอ เธอต้องการให้ฉันช่วยเธอแก้ปัญหาของชิริวในอนาคตรึเปล่า”

"เรื่องนี้ไม่จำเป็น" ซาดี้ส่ายหัว ดวงตาของเธอเผยความแน่วแน่

“ฉันจะทำให้มันคุกเข่าลงบนพื้น และก้มหัวให้กับฉันในอนาคตเอง”

“เข้าใจแล้ว แต่ด้วยความแข็งแกร่งของเธอ มันก็คงจะยากมากที่จะบรรลุเป้าหมายนี้ใช่ไหม? หรือเธอต้องการให้หลี่ฟานฝึกสอนเธอ?”

“ฮิฮิ ฉันไม่ปฏิเสธว่าฉันมีความคิดแบบนี้จริงๆ” ซาดี้ยิ้ม

“ถ้าหลี่ฟานมีโรงฝึกแห่งอื่นๆอยู่จริงๆ หากเธอได้พักอยู่ที่นี่ เธอก็คงจะมีโอกาสติดต่อกับโรงฝึกอื่นๆของเขาได้อย่างแน่นอน”

“ปรากฎว่านี่คือความตั้งใจจริงๆของเธอ ฉันก็อุส่าคิดไปว่าเธอวางแผนที่จะเข้าร่วมกับกลุ่มของฉันซะอีก” ยามาโตะขดริมฝีปากของเธอเบาๆ

“เธอกับคุณหลี่ฟานช่วยชีวิตของฉันเอาไว้ ฉันรู้สึกขอบคุณพวกเธอทั้งสองคนมากจริงๆ และฉันจะต้องตอบแทนเธอในอนาคตแน่นอน” ซาดี้ยิ้ม

อาณาจักรดรัม

เมื่อนิโค โรบินพูดจบ เธอก็ยิ้มให้กับหลี่ฟาน

การตายของคร็อกโคไดล์ทำให้โรบินที่มีจุดประสงค์ในการอ่านข้อความประวัติศาสตร์ ที่ซ่อนอยู่ในอณาจักรอลาบาสต้าล้มเหลวไป

เพราะความตั้งใจนี้ถึงทำให้โรบินต้องเร่ร่อนอยู่กลางทะเลเป็นเวลาหลายปี เพื่อมองหาวิธีอ่านข้อความของประวัติศาสตร์ที่ซ่อนอยู่ในที่ต่างๆ และเหตการณ์ที่เกิดขึ้นกับคร็อกโคไดล์มันก็ทำให้เธอเริ่มสิ้นหวัง

แต่โรงฝึกของหลี่ฟานที่ตั้งอยู่ในอาณาจักรดรัม ก็ทำให้โรบินมีความหวังขึ้นมา

‘ถ้าฉันสามารถเป็นลูกศิษย์ของคุณหลี่ฟานได้ วีวี่ที่เป็นลูกศิษย์ของคุณหลี่ฟานเหมือนกัน ก็จะไม่จำกัดการกระทำของฉันในอลาบาสต้า’

‘บางที ฉันอาจจะสามารถอ่านข้อความทางประวัติศาสตร์ของอลาบาสต้าได้ด้วยวิธีนี้’

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้โรบินก็มองไปที่หลี่ฟานและยิ้มกว้างมากขึ้น

“ไม่ได้แน่นอน หลี่ฟาน!” ที่ด้านข้างผู้เฒ่าอิโตะ ทาโร่ตะโกนขึ้นมาทันที

“ผู้หญิงคนนี้เป็นอาชญากรที่รัฐบาลโลกต้องการตัว หากนายยอมรับเธอเป็นลูกศิษย์ นายจะต้องถูกรัฐบาลโลกหมายหัวอย่างแน่นอน”

“ถึงแม้ว่านายจะแข็งแกร่งมาก แต่นายก็ไม่สามารถเป็นศัตรูกับรัฐบาลโลกได้!”

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของอิโตะ ทาโร่ หลี่ฟานก็ยิ้มขึ้นมาทันที

“นายมีความสามารถมากพอ ที่จะสั่งให้ฉันทำอะไรได้อย่างงั้นหรอ!?”

"ทำไม? มันเป็นเพราะดาบโชได คิเท็ตสึที่อยู่ในมือของนายรึเปล่า?”

“หรือเป็นเพราะอาวุธโบราณที่ซ่อนอยู่ภายใต้รัฐบาลโลกของพวกนาย?”

“ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าพวกนายมียูเรนัสอยู่ในมือ แม้ว่ารัฐบาลโลกจะควบคุมอาวุธโบราณทั้งหมดเอาไว้ในมือ แต่ในสายตาของฉัน… มันก็แค่นั้น”

…