ตอนที่ 40 พลังของวีวี่

'แนวทางการฝึกฝนที่ได้รับจากระบบของวีวี่ มันคือ นินจา! '

'โชคดีที่ฉันได้รับเมล็ดพันธ์ุจักระมาก่อนหน้านี้ ไม่อย่างนั้นมันก็คงจะกลายเป็นเรื่องที่ยุ่งยากขึ้นมา'

หลังจากที่เห็นข้อมูลที่ปรากฏอยู่บนตรา หลี่ฟานก็เลิกคิ้วขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

แม้ว่าเขาจะสามารถใช้จักระและวิชานินจาได้มากมาย แต่ถ้าลูกศิษย์ของเขาใช้จักระไม่ได้ หลี่ฟานก็คงไม่สามารถสอนอะไรเธอได้มากนัก

บางที เมื่อถึงเวลานั้น เขาก็คงสามารถสอนได้แต่วิชานินจากายภาพให้กับเธอเท่านั้น

“หลี่ฟาน… อาจารย์ มีอะไรเกิดขึ้นงั้นหรอ” วีวี่ถามหลี่ฟานด้วยความสงสัย เธอยังไม่ชินกับการเรียกหลี่ฟานว่าอาจารย์เท่าไหร่นัก

"ไม่มีอะไร" หลี่ฟานละสายตาจากตราบัตรแล้วโยนมันขึ้นไป

และตราบัตรที่มีชื่อของวีวี่ ก็ได้ลอยไปตกลงบนแผ่นป้ายชื่อของลูกศิษย์ที่ติดอยู่ตรงผนังของโรงฝึก

วีวี่มองตามขึ้นไป และพบว่าบนป้ายมันมีมีชื่อของใครบางคนอยู่ด้านบนชื่อของเธอ

“นามิ? อาจารย์หลี่ฟาน นั่นคือคุณนามิที่อยู่ในอันดับที่ 5 ใน [ อันดับวิชาดาบ ] ใช่ไหม”

“เป็นเธอจริงๆ และตามลำดับ เธอควรเรียกนามิว่าศิษย์พี่นะ” หลี่ฟานหัวเราะเบาๆ

“ยังไงก็ตาม แม้ว่านามิจะสามารถใช้ [ ปราณอัสนี กระบวนที่ 7 เทพสายฟ้าโฮโนะอิคาซึจิ ] ได้ แต่ถ้าเธอใช้มันจริงๆ เธอก็อาจจะตายได้”

“นี่… ฉันเข้าใจ” วีวี่พยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นอาจารย์หลี่ฟาน เราจะเริ่มเรียนวิชาดาบกันตอนนี้เลยใช่ไหม?”

“วิชาดาบ?” หลี่ฟานส่ายหัว

“ไม่ เธอและนามิมีแนวทางฝึก คนล่ะทิศทางกัน”

“นามิอยู่ในเส้นทางของวิชาดาบ ส่วนเธอน่ะอยู่ในเส้นทางนี้”

วีวี่เอียงศีรษะของเธอและมองไปที่หลี่ฟานด้วยความสับสน เธอไม่เข้าใจในสิ่งที่หลี่ฟานพูด

“รับมันไป”

หลี่ฟานเปิดคลังสมบัติบาบิโลน เขานำเมล็ดพันธ์ุจักระที่เขาได้รับมาก่อนหน้านี้ออกมา และมอบมันให้กับวีวี่

“นี่คือ… เมล็ดพันธ์ุจักระ?” วีวี่ที่ได้เห็นสิ่งนี้ในรายการทองคำ ย่อมจำมันได้อย่างเป็นธรรมชาติ

สำหรับรางวัลของหลี่ฟานนั้น วีวี่สามารถจดจำมันได้ทั้งหมด และเธอก็รู้ว่าสิ่งที่หลี่ฟานนำออกมามันคืออะไร

"อาจารย์หลี่ฟาน คุณต้องการมอบของล้ำค่าแบบนี้ให้กับฉันจริงๆงั้นเหรอ?”

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าพลังจักระมันคืออะไร แต่มันก็คงไม่มีรางวัลใดๆใน 10 อันดับแรก ของ [ อันดับวิชาดบาบ ] ที่แย่

และเมล็ดพันธ์จักระที่เป็นของรางวัลในอันดับที่ 3 จะต้องเป็นสิ่งที่สุดยอดมากๆอย่างแน่นอน

“เธอจะคิดว่ามันเป็นผลปีศาจชนิดพิเศษก็ได้”

“หลังจากที่เธอกินมันเข้าไปแล้ว มันก็จะมอบพลังบางอย่างให้กับเธอเหมือนผลปีศาจ”

“และฉันเอง ก็มีพลังของจักระอยู่แล้ว ดังนั้นสิ่งนี้จึงไม่มีประโยชน์สำหรับฉัน มันเป็นทางเลือกที่ดีกว่า ที่จะมอบมันให้กับเธอในฐานะลูกศิษย์ของฉัน”

“ดังนั้น เธอจึงไม่จำเป็นต้องกังวลหรอก”

หลี่ฟานยิ้มให้กับวีวี่

เมื่อวีวี่ได้ยินสิ่งที่หลี่ฟานพูดออกมา เธอก็หยุดกังวลและกินเมล็ดพันธ์ุจักระเข้าไปในคำเดียว

บางที กุญแจสำคัญในการเอาชนะคร็อกโคไดล์ก็คือ เมล็ดพันธุ์แห่งจักระอันนี้ก็ได้ ดังนั้นหลังจากที่หายกังวลแล้ว วีวี่จึงกินมันเข้าไปในทันที

หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที ความรู้สึกที่สดชื่นและเย็นสบายก็ได้ไหลไปทั่วร่างกายของวีวี่

ความรู้สึกสบายๆแบบนี้ ทำให้วิวี่อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงคร่ำครวญออกมาเบาๆ

แต่เมื่อเธอนึกขึ้นมาได้ว่าหลี่ฟานกำลังยืนอยู่ตรงหน้าของเธอ ใบหน้าของวีวี่ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นมาทันที

“โอเค ไม่ต้องอายไปหรอก”

“มันก็แค่เป็นการปลุกพลังเท่านั้นเอง”

หลี่ฟานยิ้มและหยิบกระดาษแผ่นเล็กๆออกมา แล้วยื่นมันให้กับวีวี่

“ลองถ่ายเทพลังจักระที่เธอพึ่งได้รับมา ลงในกระดาษใบนี้ดู”

“หลังจากนั้น เธอก็จะได้รู้ว่า เธอมีคุณสมบัติจักระแบบไหน”

วีวี่พยักหน้า จากนั้นเธอก็หยิบกระดาษทดสอบจักระไปจากมือของหลี่ฟาน

ในไม่ช้า กระดาษที่วีวี่จับอยู่ก็ค่อยๆเปียก และกลายเป็นกระดาษที่ชุ่มช่ำไปด้วยน้ำ

"อาจารย์หลี่ฟาน กระดาษใบนี้เปียกน้ำ!” วีวี่เงยหน้าขึ้น และพูดกับหลี่ฟานอย่างตื่นเต้น

“สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่า คุณสมบัติจักระของเธอคือ ‘น้ำ’” หลี่ฟานพยักหน้าเบาๆ

“ฉันได้กำหนดวิธีการฝึกฝนของเธอเสร็จแล้ว”

“ต่อไป ฉันจะพาเธอไปฝึกฝนภายในห้องแห่งการเวลาที่อยู่ในโรงฝึกแห่งนี้”

“เวลา 2 ปีภายในนั้น จะเทียบเท่ากับเวลา 2 วินาทีในโลกภายนอก”

“ถ้าเธอไม่มีปัญหาอะไร เราจะเริ่มการฝึกกันเลย”

แม้ว่าจะยังไม่ได้เริ่มการฝึกฝนก็ตาม แต่แนวทางการฝึกฝนของวีวี่ก็ปรากฏขึ้นมาภายในใจของหลี่ฟานแล้ว

บางที การได้เห็นวีวี่ใช้วิชานินจา คาถาน้ำเพื่อโจมตีคร็อกโคไดล์ มันก็ทำให้ใบหน้าของหลี่ฟานดูสนุกสนานขึ้นมาเล็กน้อย

สำหรับความสามารถในการเรียนรู้ของวีวี่ หลี่ฟานไม่เคยคิดเกี่ยวกับมันเลยสักนิด

ในสายตาของหลี่ฟาน แม้ว่าลูกศิษย์ของเขาอาจจะไม่ได้มีความสามารถมากนัก แต่อย่างน้อยเธอก็ยังสามารถเรียนรู้วิชาต่างๆของเขาได้อย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้นพรสวรรค์ของวีวี่ ก็อาจจะไม่ได้ย่ำแย่เสมอไปอีกด้วย

“คือว่า… อาจารย์หลี่ฟาน!”

“ฉันขอบอกเรื่องนี้กับผู้ติดตามของฉันก่อนได้ไหม”

“แล้วหลังจากนั้น ฉันค่อยมารับการฝึกฝนจากอาจารย์ได้รึเปล่า?”

นอกจากตัวเธอที่แอบเข้าไปในองกรณ์บาร็อคเวิร์คแล้ว ยังมี ‘อิการัม’ กัปตันหน่วยพิทักษ์แห่งอาณาจักรอลาบาสต้าอีกคนด้วย

แม้ว่าหลี่ฟานจะบอกเธอว่าใช้เวลาการฝึกฝนเพียงแค่ครู่เดียว แต่ในกรณีนี้ วีวี่ก็ยังรู้สึกว่าเธอยังต้องบอกเรื่องนี้ให้อิการัมรู้ก่อน

และเพื่อหลีกเลี่ยงข้อสงสัยเกี่ยวกับองกรณ์บาร็อคเวิร์ค เธอยังต้องการเตรียมการบางอย่างอีกด้วย

"แน่นอนเธอสามารถทำได้" หลี่ฟานพยักหน้า

“เมื่อเธอจัดการกับสิ่งต่างๆเสร็จแล้ว ให้มาที่โรงฝึกแห่งนี้ และฉันจะรับรู้ถึงการมาถึงของเธอ”

“ขอบคุณมากอาจารย์หลี่ฟาน” วีวี่โค้งคำนับให้กับหลี่ฟานอีกครั้ง

“ไปกันเถอะกาลู เราต้องรีบไปแล้ว!”

หลังจากพูดจบ วีวี่ก็พากาลูออกไปจากโรงฝึกของหลี่ฟานทันที

เมื่อเห็นวีวี่จากไป หลี่ฟานก็ยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย และร่างของเขาก็ค่อยๆจางหายไปจากโรงฝึกแห่งนี้

ในเวลาเดียวกัน ที่โรงฝึกของหลี่ฟานที่ตั้งอยู่หลังหมู่บ้านโคโคยาชิ

นามิกำลังมองดูป้ายชื่อของลูกศิษย์ด้วยความสับสน

'ใครคือวีวี่? '

หลังจากคิดได้แบบนี้ คิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากันทันที

ทันใดนั้น เสียงของหลี่ฟานก็ดังขึ้นมาที่ด้านหลังของนามิ

“คิดอะไรอยู่งั้นหรอนามิ?”

…