ตอนที่ 304: ทุกคน มองมาทางนี้หน่อย!

ตอนที่ 304: ทุกคน มองมาทางนี้หน่อย!

ซูเย่เดินนำโอลิเดสและเลน่าออกมาจากหออัญเชิญนอกรีต

เสื้อยืดแขนสั้น กางเกงขาสั้น และรองเท้าแตะหูหนีบที่เขาสวมใส่อยู่ ถูกเปลี่ยนเป็นชุดสูทสีดำเข้ารูปทันที นอกจากนี้เขายังมีแว่นตากรอบทองสวมอยู่บนใบหน้า พร้อมกับรอยยิ้มที่ประดับอยู่ที่มุมปาก

"เป็นไงบ้าง ฉันดูดีไหม? หล่อป่าว?" ซูเย่มองโอลิเดสและเลน่าแล้วถามยิ้มๆ

"หล่อมากค่ะ!" X2

โอลิเดสและเลน่าตอบกลับมาด้วยสีหน้าจริงจัง

ซูเย่ยิ้มแล้วตีก้นพวกเธอเบาๆ ใบหน้าของโอลิเดสขึ้นสีระเรื่อเล็กน้อย ในขณะที่เลน่ามองซูเย่ด้วยรอยยิ้มกว้าง แถมยังแอ่นอกขึ้นเพื่อเป็นสัญญาณให้ซูเย่ตีตรงนั้นแทน

พูดตามตรง ซูเย่ในชุดสูทสุดเนี้ยบนั้นหล่อเหลาเอาการเลยทีเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีออร่าความเจ้าเล่ห์และรอยยิ้มกวนๆ ของเขาประกอบด้วยแล้ว เขาก็ดูเหมือน 'สัตว์ร้ายในคราบมนุษย์' อย่างสมบูรณ์แบบ

"ได้เวลาแล้ว ฉันต้องกลับไปแล้วล่ะ โอลิเดส เลน่า ฝากไปบอกคนอื่นๆ ด้วยนะ" ซูเย่กล่าวกับโอลิเดสและเลน่า

"รับทราบค่ะ องค์จักรพรรดิเทพ" โอลิเดสและเลน่าพยักหน้า

พวกเธอรู้ว่าวันนี้ซูเย่จะต้องเดินทางกลับไปยังโลกหลัก น่าเสียดายที่พวกเธอยังตามเขากลับไปไม่ได้ และไม่สามารถปรากฏตัวในที่สาธารณะได้เช่นกัน ลอร์ดจะต้องก้าวขึ้นสู่ระดับสีทองเสียก่อน ถึงจะปลดล็อกอำนาจเต็มรูปแบบและสามารถนำกองทหารของตนออกไปยังโลกหลักได้อย่างอิสระ

ตอนนี้ ซูเย่เพิ่งจะอยู่แค่ระดับทองแดง เส้นทางยังอีกยาวไกลนัก

"งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ" ซูเย่บอกกับโอลิเดสและเลน่า ร่างของเขากลายเป็นแสงสีขาวและหายไปจากอาณาเขต

โลกหลัก!

ณ สนามเด็กเล่นของโรงเรียนมัธยมปลายม่อตู๋หมายเลข 1

แสงสีขาวสว่างวาบขึ้น และซูเย่ในชุดสูทสุดเนี้ยบก็ปรากฏตัวขึ้นบนสนามเด็กเล่น เขามองดูรอยสลักบนข้อมือที่เปล่งประกายแสงระดับทองแดง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของซูเย่

จากนั้น เขาก็มองไปรอบๆ ดูเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่ได้เจอหน้ากันมา 30 วัน มันรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปหลายปีเลยทีเดียว การแต่งตัวของแต่ละคนแปลกประหลาดไปหมด: บางคนใส่ชุดเกราะโบราณ บางคนใส่ชุดคลุมนักเวท บางคนใส่ชุดผ้าแบบคนสมัยก่อน และยังมีพวกที่ใส่ชุดเดรสเจ้าหญิงกับชุดโลลิต้าด้วย

บรรยากาศเหมือนกับงานประกวดคอสเพลย์ขนาดใหญ่ไม่มีผิด

ก่อนที่ซูเย่จะได้ทำอะไร เขาก็ได้ยินเสียงของครูประจำชั้น ถังหลานหลาน ซึ่งไม่ได้ยินมานานแล้ว: "นักเรียนที่กลับมาแล้ว ให้ไปเข้าแถวลงทะเบียนพรสวรรค์และกองทหารของพวกเธอ เมื่อลงทะเบียนเสร็จแล้วก็กลับได้เลย นับตั้งแต่วินาทีที่พวกเธอเป็นลอร์ดและผ่านช่วงเวลามือใหม่มาได้ ถือว่าพวกเธอเรียนจบแล้ว หลังจากนี้พวกเธอจะเลือกเดินเส้นทางไหนก็สุดแล้วแต่พวกเธอเลย!!"

เมื่อได้ยินที่ครูพูด ซูเย่ก็เดินตรงไปต่อคิวที่ยาวเหยียดทันที

เมื่อได้ยินบทสนทนาของเพื่อนร่วมชั้นรอบๆ ตัว ซูเย่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสับสน

"บ้าเอ๊ย อิจฉาชะมัด หัวหน้าห้องของเราได้สิ่งมหัศจรรย์ระดับต่ำมาในช่วงเวลามือใหม่ด้วยล่ะ"

"นั่นน่ะสิ ไม่ใช่แค่นั้นนะ กองทหารของเขายังอยู่ระดับ 7 ด้วย โคตรอิจฉาเลย"

"เฮ้อ ฉันเตรียมตัวเป็น 'ลอร์ดชาวสวน' แล้วล่ะ"

"เอาน่าพวก การเป็นลอร์ดชาวสวนก็ไม่แย่หรอกนะ มีชีวิตที่มั่นคงและมีความสุขจะตายไป พอถึงเวลา ก็แค่มีลูกเพิ่มอีกสักสองสามคน แล้วให้พวกเขาลองเสี่ยงดวงดู เผื่อจะได้ดีกว่านี้ไง"

...

ซูเย่ฟังคำพูดเหล่านี้ด้วยความสงสัยเล็กน้อยในแววตา สิ่งมหัศจรรย์ระดับต่ำเหรอ? ของพรรค์นั้นมันมีประโยชน์ด้วยเหรอ? กองทหารระดับ 7... อืม กองทหารแอนดรอยด์เด็กสาวชีวภาพเหลวของเขาอยู่ระดับอะไรนะ? เขาจำไม่ได้แล้วแฮะ

เมื่อเวลาผ่านไป...

ซูเย่ก็เดินมาถึงโต๊ะเจ้าหน้าที่ลงทะเบียนอย่างเป็นทางการ พวกเขาเป็นเจ้าหน้าที่จากจักรวรรดิ ขึ้นตรงต่อรัฐบาล และไม่มีใครได้รับการยกเว้นทุกคนต้องลงทะเบียนให้เรียบร้อย

ส่วนจุดประสงค์น่ะเหรอ ถ้ามองในแง่ดี ก็เพื่อค้นหาคนที่มีพรสวรรค์ ถ้ามองในแง่ร้าย... ก็คงพูดยากสักหน่อย

ซูเย่เปิดหน้าต่างสถานะที่ผ่านการปรับแต่งแล้วของเขาขึ้นมาทันที

ชื่อ: ซูเย่

พรสวรรค์: อำพราง (สามารถซ่อนอาณาเขตได้!)

อาณาเขต: พลังขับเคลื่อนการผลิตปฐมภูมิ

เลเวล: ทองแดง 8 ดาว

ค่ายทหาร: หอคอยแห่งเทคโนโลยี (ระดับ 10)

สิ่งมหัศจรรย์: ทะเลสาบแหล่งกำเนิดวิญญาณแต่กำเนิด (ระดับสูง), เหมืองระดับสูง (ระดับสูง), หอคอยเทคโนโลยี (ระดับสูง)

ปล.: ลอร์ดสายเทคโนโลยีที่มีศักยภาพมหาศาล!!

เจ้าหน้าที่บันทึกข้อมูลมองดูซูเย่และอึ้งไปกับหน้าต่างสถานะของเขา จากนั้นแววตาของเขาก็ฉายแววสงสาร; น่าเสียดายจริงๆ ที่เขาดันเป็นลอร์ดสายเทคโนโลยี

"นักเรียน ลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะ" เจ้าหน้าที่บอกกับซูเย่

"ขอบคุณครับ รบกวนด้วยนะครับ" ซูเย่กล่าวพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา

อย่างไรก็ตาม ซูเย่ไม่ได้เดินจากไปในทันที เขาหันไปมองเพื่อนร่วมชั้นบนสนามเด็กเล่น และขอยืมไมโครโฟนจากครูที่กำลังเรียกชื่ออยู่ใกล้ๆ!!

ก่อนที่ครูจะทันได้ตั้งตัว ซูเย่ก็คว้าไมโครโฟนไปแล้ว

"ฮัลโหลๆ ได้ยินกันไหมครับ?" เสียงของซูเย่ดังก้องไปทั่วทั้งโรงเรียน แม้แต่นักเรียนชั้นปีหนึ่งและปีสองที่อยู่ในห้องเรียนก็ยังชะโงกหน้าออกมาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมปลายม่อตู๋หมายเลข 1 ถังหยวนหลิว ได้ยินเสียงนั้นและมองไปที่ซูเย่ที่กำลังถือไมโครโฟนอยู่ เขาหันไปถามหัวหน้าฝ่ายปกครองที่อยู่ข้างๆ "เด็กคนนั้นคือใคร?"

หัวหน้าฝ่ายปกครองปาดเหงื่อบนหน้าผาก "เขาชื่อซูเย่ครับ เพิ่งกลับมาจากโลกแห่งนิรันดร์วันนี้เอง"

ถังหยวนหลิวมองดูซูเย่ด้วยความสนใจ นานแล้วที่ไม่ได้เห็นนักเรียนที่กระตือรือร้นแบบนี้ เขาอยากจะทำอะไรกันแน่?

"เพื่อนๆ นักเรียน คุณครู หัวหน้าฝ่าย และท่านผู้อำนวยการทุกคน มองมาทางนี้หน่อยครับ! ผมมีเรื่องจะประกาศ" ซูเย่กล่าวด้วยรอยยิ้ม เสียงของเขาดังกังวานไปทั่วโรงเรียน

"ผมชื่อซูเย่ครับ แน่นอนว่าทุกคนอาจจะไม่รู้จักผม และอาจจะไม่คุ้นเคยกับชื่อของผมในโลกของลอร์ดด้วย ซึ่งก็คือ: 'นักเดินทางต่างมิติ' วันนี้ผมมาที่นี่เพื่อขอบคุณโรงเรียนมัธยมปลายม่อตู๋หมายเลข 1 สถาบันอันเป็นที่รักของผม ถ้าไม่มีที่นี่ ผมก็คงไม่มีวันนี้"

"ผมขอขอบคุณคุณครูถังหลานหลาน ครูประจำชั้นของผมด้วยครับ ถ้าไม่มีท่าน ผมก็คงไม่ได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้"

"ณ ที่แห่งนี้ ผมขอประกาศอย่างเป็นทางการว่า ผมตัดสินใจจะบริจาคคริสตัลต้นกำเนิดจำนวนสิบล้านก้อนให้กับโรงเรียนที่รักของผม และเพื่อเป็นการตอบแทนความดูแลเอาใจใส่ของคุณครูถังหลานหลาน ผมขอมอบคริสตัลต้นกำเนิดอีกหนึ่งล้านก้อนให้กับท่านเป็นการส่วนตัวครับ!!"

ผู้อำนวยการถังที่กำลังจิบชาอยู่ถึงกับพ่นชาพรวดออกมา "เท่าไหร่นะ!?"

หัวหน้าฝ่ายปกครองที่อยู่ข้างๆ ก็อ้าปากค้างและทวนคำอย่างเหม่อลอย "คริสตัลต้นกำเนิดสิบล้านก้อน!"

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยเห็นคริสตัลต้นกำเนิดจำนวนมากขนาดนี้หรอกนะพวกเขาเคยเห็นมากกว่านี้ด้วยซ้ำแต่นี่คือลอร์ดมือใหม่ที่เพิ่งออกจากหมู่บ้านมือใหม่มาหมาดๆ แค่ไม่มาโอดครวญว่ายากจนให้โรงเรียนฟังก็ถือว่าดีมากแล้ว

"และในขณะเดียวกัน ผมขอสัญญาว่าจะบริจาคคริสตัลต้นกำเนิดให้โรงเรียนอย่างน้อยปีละหนึ่งร้อยล้านก้อนทุกปี นี่คือคำสัญญาของผมครับ ทุกคนสามารถเป็นพยานให้ผมได้เลย! ขอบคุณครับ ผมพูดจบแล้ว!!" ซูเย่กล่าวด้วยรอยยิ้ม

ขณะที่ซูเย่กำลังจะเดินลงไป ผู้อำนวยการถังก็เดินตรงเข้ามาพร้อมกับหัวหน้าฝ่ายปกครองและครูประจำชั้นของซูเย่ ถังหลานหลาน

"ผมขอขอบคุณนักเรียนซูสำหรับการสนับสนุนและการบริจาคให้กับโรงเรียนของเรา และผมขอให้สัญญากับนักเรียนทุกคนในโรงเรียนนี้ว่า: เงินบริจาคของนักเรียนซูทุกแดงเดียวจะถูกนำไปใช้เพื่อพัฒนาการศึกษาของโรงเรียนอย่างแน่นอน" ถังหยวนหลิวกล่าวด้วยใบหน้าแดงก่ำพลางจับมือซูเย่ไว้แน่น

ซูเย่นิ่วหน้าเล็กน้อย; ตาแก่คนนี้จับมือแน่นชะมัด

ถังหยวนหลิวตื่นเต้นกับคริสตัลต้นกำเนิดสิบล้านก้อนงั้นเหรอ? เขาตื่นเต้นกับผลงานทางการเมืองของตัวเองต่างหาก! โรงเรียนมัธยมปลายม่อตู๋หมายเลข 1 คืออะไร? มันคือโรงเรียนมัธยมปลายอย่างเป็นทางการแห่งแรกในเมืองม่อตู๋เลยนะ ลองจินตนาการดูสิว่าสถานะของผู้อำนวยการที่นี่จะสูงส่งแค่ไหน

"โรงเรียนมัธยมปลายม่อตู๋หมายเลข 1 จะไม่มีวันลืมความดีความชอบของนักเรียนซูอย่างแน่นอน และผมเชื่อว่านักเรียนรุ่นต่อๆ ไปก็จะไม่มีวันลืมเช่นกัน" ถังหยวนหลิวกล่าวด้วยความตื่นเต้น