ตอนที่ 25 สิบปีแห่งความแค้น ถึงเวลายุติ

[คิซารุ โบซาริโน่: มนุษย์เงือกจมูกยาวนั่น ดูเหมือนเขาจะเป็นอารอน อดีตสมาชิกของกลุ่มโจรสลัดพระอาทิตย์ ฉันจำได้ว่าตอนนี้เขาดูเหมือนจะอยู่ในอีสบลู และเป็นกัปตันของกลุ่มโจรสลัดอารอน ]

[โมโมะอุซางิ กิออน: โจรสลัดที่มีค่าหัว 20 ล้านเบรี นามิและกลุ่มโจรสลัดอารอนมีความขุ่นเคืองกันงั้นหรอ? ]

[ผมแดง แชงค์: เป็นกลุ่มโจรสลัดอารอนงั้นเหรอ? ฉันจำได้ว่าฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับกลุ่มโจรสลัดกลุ่มนี้ในอีสบลูมาก่อนนะ และนามิก็มาจากอีสบลู

มันควรมีปัญหาที่ไม่สามารถประนีประนอมระหว่างพวกเขา และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เธอแทบจะรอไม่ไหวที่จะใช้ม้วนคัมภีร์เทเลพอร์ต เพื่อเดินทางไปหากลุ่มโจรสลัดอารอน ]

“นามิกลับมาแล้วงั้นเหรอ!” เมื่อมองดูภาพบนท้องฟ้า โนจิโกะก็ตกตะลึงในทันที

“น่าทึ่งมาก มนุษย์เงือกทั้งสองคนถูกฆ่าในทันที”

“โนจิโกะ หยุดตกใจได้แล้ว พวกเราต้องรีบไปช่วยนามิ!” เก็นโซหยิบจอบขึ้นมาและวิ่งไปหาโนจิโกะ

“นามิมาที่นี่เพื่อแก้ไขปัญหาของกลุ่มโจรสลัดอารอน พวกเราไม่สามารถปล่อยให้เธอต่อสู้คนเดียวได้”

“ใช่ ฉันต้องช่วยนามิ” โนจิโกะพยักหน้า เธอหยิบมีดทำครัวของเธอขึ้นมา และวิ่งออกไปพร้อมกับเก็นโซ

อีกด้านหนึ่ง ในอารอนปาร์ค

ก่อนที่ใครจะรู้ตัว ดาบนิจิรินในมือนามิก็หลุดออกมาจากฝักแล้ว

ใบดาบสีดำทองและลวดลายสายฟ้าบนใบดาบ ล้วนพิสูจน์ให้เห็นถึงเอกลักษณ์ของทายาทแห่งปราณอัสนี ที่นามิได้รับมา

“นามิ เธอทำอะไรของเธอน่ะ!”

“กล้าดียังไงมาฆ่าเพื่อนของฉัน!”

อารอนที่ยังคงหัวเราะอยู่ในตอนนี้ เริ่มมีสีหน้ามืดมนในทันที และมองไปที่นามิด้วยสายตาที่ดุร้าย

“ดีมาก พวกแกทุกคนอยู่ที่นี่กันหมดแล้ว” นามิสบัดเลือดบนดาบนิจิรินออกไป และมองไปยังกลุ่มโจรสลัดมนุษย์เงือกทุกคนที่อยู่ด้านหน้าเธอ

“ด้วยวิธีนี้ ฉันสามารถฆ่าพวกแกทุกคนได้อย่างสบายใจ”

ทันทีที่ออกมาจากประตูมิติ นามิไม่รีบเร่งที่จะทำอะไร เธอนับจำนวนสมาชิกของกลุ่มโจรสลัดอารอนก่อนเป็นอย่างแรก

ในช่วงสิบปีที่กลุ่มโจรสลัดอารอนบังคับให้เธอทำหน้าที่เป็นต้นหนเรือ นามิรู้ดีว่ากลุ่มโจรสลัดอารอนมีสมาชิกกี่คน

และโจรสลัดมนุษย์เงือกทุกคนก็อยู่ที่นี่ นั่นหมายความว่าภายใต้เงื้อมมือของนามิ จะไม่มีโจรสลัดมนุษย์เงือกคนใด ที่รอดพ้นผ่านสายตาของเธอ เพื่อไปโจมตีชาวบ้านบนเกาะได้

“นามิ เธออยากจะฆ่าพวกเราทุกคนที่อยู่ที่นี่งั้นหรอ?”

“เธอคิดว่าเธอมีความสามารถที่จะทำแบบนั้นได้รึไง!”

อารอนสูดหายใจเข้าอย่างเย็นชาเมื่อได้ยินคำพูดของนามิ

“แค่ลองดูก็พอ” นามิมองไปที่อารอน

“อารอน แกบอกให้ทุกคนบนเกาะแห่งนี้ซื้อชีวิตตัวเองด้วยเงินทุกเดือน เป็นเวลาสิบปี”

“100,000 เบรีสำหรับผู้ใหญ่ และ 50,000 เบรีสำหรับเด็ก”

“เพราะแก… คุณเบลเมลจึงต้องเสียสละตัวเอง เพื่อฝากเงินเอาไว้ให้กับพวกเราที่ยังเด็กอยู่!”

“และหลังจากนั้นแกก็ฆ่าเธออย่างโหดเหี้ยม!”

“อารอน ผ่านมาสิบปีแล้ว ทุกอย่างควรจะจบลงได้แล้ว”

เมื่อพูดจบ นามิก็เอาดาบนิจิรินใส่ฝักแล้วดึงเท้ากลับไป ทำให้ร่างกายของเธอย่อตัวลง

“เดี๋ยวก่อนนามิ พวกเราตกลงกันแล้วไม่ใช่งั้นเหรอ?” อารอนพูดขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อท่าทางของนามิ

"ข้อตกลงของพวกเราน่ะ ตราบใดที่เธอเก็บเงินได้ครบ 100 ล้านเบรี เธอก็สามารถที่จะแลกเกาะแห่งนี้คืนไปได้"

“พวกเราควรที่จะแก้ไขปัญหาได้ด้วยวิธีที่สันติกว่านี้สิ!”

เมื่อได้ยินสิ่งที่อารอนพูดออกมา นามิก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้

“มันไร้สาระจริงๆ โจรสลัดที่ปกครองเกาะแห่งนี้อย่างโหดเหี้ยมมาเป็นเวลา 10 ปี และเป็นมนุษย์เงือกที่ชั่วร้ายที่ทำลายหมู่บ้านแห่งนี้ กำลังบอกให้ฉันแก้ไขปัญหาอย่างสันติงั้นหรอ”

“เมื่อเทียบกับคำพูดของแก ฉันเชื่อในสิ่งที่อาจารย์หลี่ฟานพูดเอาไว้มากกว่า”

"พลังในการแก้ปัญหาควรอยู่ในมือของตัวเอง และความแข็งแกร่งก็คือกุญแจสำคัญในการแก้ไขปัญหานั้น”

“ตอนนี้ฉันรู้สึกขอบคุณอาจารย์หลี่ฟานมากๆ ที่ให้พลังฉันในการล้างแค้นด้วยมือของตัวเอง!”

“ปราณอัสนี กระบวนที่ 1 สายฟ้าฟาด!”

*เปรี้ยง!

ด้วยความโกรธ นามิดึงพลังทั้งหมดของเธอออกมา และด้วยเสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้น ร่างของนามิได้พุ่งผ่านร่างของอารอนไปในพริบตา

อารอนไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้ตอบสนอง และหัวของเขาก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกับเลือดที่สาดกระเซ็น

“กัปตันอารอน! เป็นไปได้ยังไง ทำไมกัปตันอารอนถึง…”

“ผู้หญิงคนนี้เป็นปีศาจ วิ่งเร็ว ทุกคนวิ่ง!”

“เร็วเข้า หนีกลับไปเกาะมนุษย์เงือก!”

เมื่อเห็นว่าอารอน มนุษย์เงือกที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขาถูกนามิตัดหัวไปได้อย่างง่ายดาย สมาชิกกลุ่มโจรสลัดอารอนคนอื่นๆก็พากันแตกตื่นขึ้นมาทันที

“ฉันจะไม่ปล่อยพวกแกไป! วันนี้ความโศกเศร้าตลอดระยะเวลาสิบปีของทุกคนบนเกาะแห่งนี้ จะต้องถูกตัดขาดด้วยดาบในมือของฉัน!”

หลังจากพูดจบ ด้วยดาบที่อยู่ในมือของเธอ นามิก็พุ่งเข้าใส่สมาชิกกลุ่มโจรสลัดอารอนคนอื่นๆต่อทันที

…

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: ฮ่าฮ่าฮ่า นี่มันเป็นแค่การเข่นฆ่าอยู่ฝ่ายเดียว มันน่าสนใจจริงๆ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเด็กสาวที่ยังอายุไม่ถึง 20 จะมีด้านแบบนี้ด้วย ]

[โมโมะอุซางิ กิออน: หึ เป็นเพราะโจรสลัดพวกนี้นำความทรงจำที่แสนเจ็บปวดมาสู่นามิ ท้ายที่สุด นั่นก็เป็นเหตุผลสำหรับพวกโจรสลัดทั้งหมดในการทำผิด! ]

[ราชสีห์ทองคำ ชิกิ: ช่างกล้าพูดจริงๆนะ กองทัพเรือ ฉันต้องการถามคำถามคุณทหารเรือหน่อยว่า กลุ่มโจรสลัดอารอนปกครองเกาะแห่งนี้มาเป็นเวลาสิบปีแล้ว ทำไมฉันไม่เห็นคุณทหารเรือช่วยเหลือเหล่าชาวบ้านบนเกาะเลย?

อีสบลูไม่ใช่นิวเวิร์ล ดังนั้นอย่าพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะนี่มันหมายความว่า กองทัพเรือไม่สามารถจัดการกับโจรสลัดตัวน้อยในอีสบลูได้! ]

…