บทที่ 282 ความผิดปกติของนาง

หากเรื่องนี้เป็นความจริง... ต่อให้อีกฝ่ายจะเป็นเทพมังกรหรือบรรพชนมังกร นางก็ไม่มีวันให้อภัย!

เมื่อคิดเช่นนี้ แววตาที่เย็นชาก็สะท้อนความโกรธแค้นที่แทบจะกลายเป็นจิตสังหารออกมา! การปิดบัง... บางครั้งมันก็ไม่ต่างอะไรจากการทรยศ!

เด็กผู้หญิงตัวเล็กถึงกับสะดุ้ง ตัวถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัวด้วยความหวาดกลัว!

เสียงนั้นดึงความสนใจของจินเป่าเอ๋อ นางก้มลงมองด้วยสายตาเย็นชา แต่พยายามกดอารมณ์ที่ยุ่งเหยิงในใจลง

“พี่ชายของเจ้าไปโลกเบื้องล่างเพื่อเริ่มบำเพ็ญเพียรใหม่ เจ้าไม่ต้องตามไป!”

หากสิ่งที่นางคาดเดาเป็นความจริง การที่เด็กผู้หญิงครึ่งคนครึ่งมังกรถูกพบตัวในโลกเบื้องล่าง จะนำไปสู่ปัญหาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และพี่ชายของนางอาจไม่สามารถปกป้องนางได้

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เด็กผู้หญิงตัวเล็กก็ส่ายหัวปฏิเสธทันทีโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเจอสายตาที่หนักแน่นของจินเป่าเอ๋อ ความรู้สึกน้อยใจและหวาดกลัวเพิ่มขึ้นในใจนาง

พี่สาวคนนี้… ดุจังเลย~

หลังจากเรือเหาะเดินทางมาเป็นเวลาหกวัน ในที่สุดมันก็ถึงขอบเขตของโลกเบื้องบน นั่นก็คือสถานที่ที่จินเป่าเอ๋อเคยบินทะยานขึ้นมาจากโลกเบื้องล่าง!

แม้การบินขึ้นมาจากโลกเบื้องล่างจะยากลำบาก แต่สำหรับผู้บำเพ็ญจากโลกเบื้องบนที่มีพลังไม่สูงมาก การลงไปโลกเบื้องล่างกลับไม่ใช่เรื่องยากเลย

ยิ่งพลังสูงมากเท่าไร การลงไปก็จะได้รับผลกระทบจากการตอบโต้ของพลังสวรรค์มากขึ้นเท่านั้น! เช่นเดียวกับตอนที่พ่อของซูเซียนจือที่เคยใช้พลังแปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามือลงไปโลกเบื้องล่าง แต่พลังกลับลดลงเนื่องจากการตอบโต้ของพลังสวรรค์

แน่นอนว่าในช่วงหกวันนี้ จินเป่าเอ๋อได้อธิบายความเสี่ยงและผลกระทบของเรื่องนี้ให้พี่ชายของเด็กหญิงฟังอย่างละเอียด และยังได้บอกเล่าความลับบางส่วนเกี่ยวกับตัวตนของเด็กหญิงตัวน้อยอีกด้วย พี่ชายของนางเป็นคนฉลาด หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน เขาก็ได้ถามความคิดเห็นของเด็กหญิงตัวเล็ก สุดท้ายทั้งสองคนก็ตัดสินใจตกลง

เรือเหาะร่อนลงบนผืนดินรกร้าง…

จินเป่าเอ๋อเดินลงมา มองไปยังม่านพลังในอากาศเหนือศีรษะ นางบิดข้อมือเบาๆแสงสีเงินขาวสว่างวาบขึ้นทันที  พลังอันหนักหน่วงจากอาวุธเซียนปกคลุมลงมาในชั่วพริบตา!

วินาทีถัดมา หญิงสาวในชุดขาวกระโจนขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที แสงสีชมพูอ่อนเปล่งประกายออกมาจากตัวนางอย่างชัดเจน นางเงื้อดาบในมือฟาดลงไปยังม่านพลังอย่างไม่ลังเล!

“โครม!!!”

ชั่วพริบตาเดียว ดาบยาวฟาดลงไปโดนบางสิ่งที่มองไม่เห็น เสียงระเบิดดังสนั่น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงไฟฟ้าแผดลั่น “ซี๊ดแซ่!”

รอยแยกปรากฏขึ้นในอากาศอย่างเห็นได้ชัด ม่านพลังดูเหมือนจะพยายามปิดตัวเองกลับคืน แต่เพราะปลายดาบที่คมกริบต้านทานไว้ ทำให้มันปิดตัวเองไม่ได้

เมื่อเห็นเช่นนี้ จินเป่าเอ๋อเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม!

ก่อนหน้านี้นางเคยถามหลงหลี่ซิงถึงวิธีเดินทางสู่โลกเบื้องล่าง และคำตอบที่ได้คือ วิธีนี้ง่ายที่สุด! เพราะไม่จำเป็นต้องใช้อาคมหรืออุปกรณ์พิเศษใดๆ

ขอเพียงมีพลังมากพอเท่านั้น!

ในตอนนั้น นางยังไม่ได้บินทะยานขึ้นมา นางคิดว่ามันคงเป็นเรื่องยากมาก…

เมื่อคิดถึงสิ่งนั้น แรงที่นางออกไปกับดาบในมือก็หนักขึ้นอย่างรวดเร็ว!

“พรวด…”

รอยแยกในม่านพลังขยายกว้างขึ้นอย่างรวดเร็วจากแรงมหาศาลนั้น! รอยแยกที่ยาวกว่าสิบเซนติเมตรปรากฏอยู่บนท้องฟ้า เสียงเหมือนบางสิ่งถูกฉีกขาดดังตามมา!

ต้องยอมรับว่าพลังการฟื้นตัวของม่านพลังนี้แข็งแกร่งมาก! แม้นางในตอนนี้จะมีพลังควบคุมกฎแห่งสวรรค แต่ก็ยังไม่สามารถฉีกมันออกในทันทีเหมือนที่หลงหลี่ซิงเคยทำได้!

อย่างไรก็ตาม… นางกำดาบจั่นหุนในมือแน่น หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางรวบรวมพลังทั้งหมดในร่าง เล็งไปที่บริเวณที่รอยแยกกำลังฟื้นตัว และปล่อยพลังทั้งหมดลงไปอย่างเต็มที่ กดดันลงไปสุดแรง!

“ซี๊ดแซ่…”

เพียงชั่วพริบตา ม่านพลังดูเหมือนจะรับน้ำหนักนั้นไม่ไหว มันฉีกออกเป็นรอยกว้างในทันที! จินเป่าเอ๋อถอนดาบจั่นหุนกลับ สีหน้าของนางสงบนิ่งไร้ความรู้สึก

ก็เท่านี้เอง! นางใช้พลังไปเพียงครึ่งเดียว แต่กลับสามารถฟันม่านพลังที่กั้นระหว่างโลกเบื้องบนและเบื้องล่างได้สำเร็จในทันที…

ความยากลำบากที่เคยจินตนาการไว้ไม่เกิดขึ้นเลย!

ในขณะนั้น กฎแห่งสวรรค์ดูเหมือนจะรับรู้ถึงความตั้งใจของนาง เสียงก้องเบาๆดังขึ้นบนท้องฟ้า แต่กลับไม่มีความผิดปกติใดๆให้เห็นชัดเจน

แสดงว่ากฎแห่งสวรรค์ไม่ยอมรับวิธีนี้…

เมื่อคิดดูแล้ว นางก็ไม่แปลกใจเลย หลงหลี่ซิงจะยอมใช้วิธีที่ถูกต้องตามกฎหรือ แค่คิดก็รู้ว่าไม่มีทาง เหอะ!

นางกวาดสายตามองเพียงครู่หนึ่งก่อนจะละเลยมันไป สายตาของนางมองไปยังเด็กชายที่กำลังบอกลาน้องสาวด้วยท่าทีลังเล นางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“มัวโอ้เอ้อยู่ได้ ประตูมิติกำลังจะปิดแล้ว!”

ความรู้สึกหงุดหงิดของนางชัดเจน โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าเด็กผู้หญิงที่อาจจะมีสายเลือดของหลงหลี่ซิง สิ่งนี้ส่งผลต่ออารมณ์ของนาง และทำให้ท่าทีของนางยิ่งแย่ลงไปอีก

เด็กชายไม่ได้ใส่ใจท่าทีของนาง ดูเหมือนจะชินกับน้ำเสียงของจินเป่าเอ๋อไปแล้ว เขากลับบอกให้น้องสาวทำตัวดีๆและบอกว่าจะพยายามบินขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมพลังที่แข็งแกร่งเพื่อปกป้องนาง

จินเป่าเอ๋อไม่พูดอะไร นางคิดในใจว่า 'ลงไปแล้วจะกลับขึ้นมาหรือ รอไปเถอะ! อย่างน้อยก็อีกเป็นร้อยปี!'

เด็กชายดูเหมือนจะไม่รู้เลยว่า โลกเบื้องล่างมีพลังวิญญาณที่เบาบางกว่าโลกเบื้องบนมาก เขายิ่งไม่รู้ว่าการจะบรรลุถึงขั้นออกจากร่างในโลกเบื้องล่างนั้นยากเพียงใด

การบินขึ้นมายังโลกเบื้องบนนั้นยิ่งยากกว่า แม้แต่เซียนผู้ยิ่งใหญ่อย่างตี้อวี้ชวน ยังใช้เวลาหลายปีกว่าจะทำได้ เด็กชายที่มีเพียงพรสวรรค์ดีคนหนึ่งจะต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหนถึงจะสำเร็จหรือ

แต่เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่จินเป่าเอ๋อต้องกังวล หากเขามีจิตใจที่แท้จริงของผู้แข็งแกร่ง การบินขึ้นมาในร้อยปีไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

เด็กชายหันกลับไป สีหน้าจริงจังขึ้นก่อนจะกระโดดขึ้นไปยังรอยแยกของม่านพลัง ก่อนจะเข้าไป เขาหันกลับมามองจินเป่าเอ๋อด้วยสีหน้าหนักแน่น

“พี่สาว ข้าจะกลับมาแน่นอน! ฝากดูแลน้องสาวของข้าด้วย!”

เขาเชื่อว่านางไม่ใช่คนเลว เพราะถ้านางคิดจะฆ่าเขาจริงๆคงทำไปตั้งนานแล้ว และไม่จำเป็นต้องทำเรื่องที่ยุ่งยากเช่นนี้เลย

จินเป่าเอ๋อก้มลงมองเด็กชายอายุราวสิบกว่าปีที่มีความสูงเพียงหนึ่งเมตรสามสิบด้วยแววตาสงบ

สายตาที่แน่วแน่ในดวงตาของเขาถือว่าหาได้ยาก แต่พลังของเขายังอ่อนด้อยมาก…

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ นางยิ้มเยาะออกมาบางๆน้ำเสียงมีความประชดประชันปนอยู่

“เชื่อใจข้าขนาดนี้เลยหรือ ถ้าร้อยปีผ่านไปเจ้ายังขึ้นมาไม่ได้ ข้าจะ… ฮึ!”

นางไม่รอให้เด็กชายตอบกลับ เตะเขาเข้าไปในรอยแยกทันที! มองดูร่างของเขาที่ร่วงลงไปพร้อมสีหน้าตกตะลึงอย่างเย็นชา

เด็กผู้หญิงตัวเล็กที่อยู่ด้านล่างมองเหตุการณ์ด้วยสายตาเป็นกังวล…

"พี่ชายหล่นลงไปแบบนั้น จะไม่ตกลงไปตายหรือเจ้าคะ"

เด็กหญิงตัวเล็กคิดในใจ แต่สุดท้ายก็อดถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลไม่ได้ ดวงตาของนางสะท้อนความตื่นเต้นและวิตกชัดเจน

จินเป่าเอ๋อหันมามองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แต่ในใจกลับรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

“ตกลงไปตายหรือ ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีโอกาส! ดูที่ดวงล่ะกัน”

เด็กหญิงตัวเล็ก: “…”

ดังนั้น พี่สาวคนนี้จริงๆแล้วปากแข็งแต่ใจอ่อนใช่ไหมนะ อาจจะใช่… ใช่หรือเปล่านะ!

จินหวง ซึ่งอยู่ด้านข้างกำลังกลั้นหัวเราะเต็มที่ หายากนักที่จะได้เห็นนายของตนมีมุมที่ดูเด็กๆแบบนี้

แม้ว่ามันจะไม่รู้ว่าเด็กหญิงคนนี้มีอะไรพิเศษ แต่คนที่ทำให้นายของมันเสียท่ามีไม่มากจริงๆ หรือว่าเด็กคนนี้จะเป็นลูกสาวที่นายของมันไม่รู้ว่ามีอยู่หรือ

เมื่อมองดูดีๆใบหน้าของเด็กหญิงตัวเล็กคนนั้นก็มีความละม้ายคล้ายคลึงอยู่บ้าง ใบหน้าดูคมชัดงดงาม แต่ผิวกลับซีดเซียวเหมือนคนขาดสารอาหาร และที่สำคัญจมูกของนาง… คล้ายกับนายของมันมากจริงๆ!

ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองอาจจะเดาเรื่องทั้งหมดถูกต้องแล้ว! รอยยิ้มบนใบหน้าของจินหวงค่อยๆจางลง ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกซับซ้อน เพราะรูปร่างหน้าตาของเด็กหญิงคนนี้ ยิ่งดูยิ่งเหมือนนายของตนเองเข้าไปทุกที! เพียงแค่ร่างกายผอมเกินไป ไม่มีแม้แต่ไขมันติดตัว

จินเป่าเอ๋อไม่รู้เลยว่าจินหวงกำลังคิดอะไรอยู่ นางหันกลับไป ไม่สนใจเด็กหญิงตัวเล็กอีก แต่กลับมองไปยังอีกด้านของรอยแยกแทน…

แผ่นดินของเผ่ามังกร… ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน หากมองเห็นแผ่นดินนั้นได้ บางทีนางอาจจะพาไป่ไป่ของนางกลับมาได้สักที!