บทที่ 101 จอมเก๋าอิวานยังไม่ตาย! เควินผู้โศกเศร้าหลั่งน้ำตา!

บทที่ 101 จอมเก๋าอิวานยังไม่ตาย! เควินผู้โศกเศร้าหลั่งน้ำตา!

เขาจ่ายบอลให้เพื่อนร่วมทีมอย่างเฉียบขาด!

ใช่แล้ว เฉินฉีเลือกที่จะจ่ายบอล เหตุผลสำคัญที่สุดคือหลังจากเลี้ยงบอลหลบผู้เล่นไปอีกสองคน เขาก็ไม่มีมุมเหลือให้ยิงแล้ว

เมื่อคุณลักษณะสีทองถูกใช้ไปแล้ว การพึ่งพาค่าพลังการยิงพื้นฐานที่เพิ่งจะเจ็ดสิบกว่าๆ

เฉินฉีไม่มั่นใจเลยว่าจะสามารถเอาชนะยอดผู้รักษาประตูอย่างกูร์ตัวส์ได้

แทนที่จะทิ้งขว้างโอกาสทองในการทำประตูนี้ไปเปล่าๆ สู้จ่ายให้เพื่อนร่วมทีมเพื่อเพิ่มโอกาสในการทำประตูให้สูงที่สุดจะดีกว่า!

นอกจากนี้ ก่อนที่จะจ่ายบอล เฉินฉีได้สื่อสารกับเพื่อนร่วมทีมแล้ว...

เพียงแค่การสบตากันสั้นๆ!

ออร์ชิชก็เข้าใจความตั้งใจของเขาในทันที!

การวิ่งสอดขึ้นมาอย่างถูกจังหวะทำให้เขามีโอกาสง้างเท้ายิง เมื่อเผชิญหน้ากับกูร์ตัวส์ที่เตรียมพร้อมมาอย่างดี เขาก็ซัดเต็มข้อโดยไม่ลังเล...

ลูกยิงนี้ได้รับความคาดหวังอย่างล้นหลามจากแฟนบอลโครเอเชียในสนาม!

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาของกูร์ตัวส์นั้นเด็ดขาดเกินไป!

เขาทรุดตัวลงอย่างรวดเร็ว นั่งขวางอยู่บนพื้น บดขยี้ความหวังในการทำประตูของออร์ชิชลงอย่างราบคาบ

อ๊าก!!!

ออร์ชิชกุมขมับด้วยความเสียดาย...

โชคดีที่ความหวังยังไม่สูญสิ้น กูร์ตัวส์รับบอลไม่อยู่ และโครเอเชียก็ยังมีโอกาสบุกต่อ

เมื่อมองไปทางซ้าย ร่างที่ดื้อรั้นร่างหนึ่งก็พุ่งทะยานเข้ามา เขาคือผู้เล่นหมายเลข 4 ของโครเอเชีย จอมเก๋าวัย 31 ปีผู้ไม่ยอมแพ้ เข้ามาป่วนป่วนในแนวรับ

ช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้ ใช่ไหมล่ะ? แนวรับของเบลเยียมก็เป็นกลุ่มนักเตะวัยสามสิบอัปเหมือนกัน

ชายหลายคนซึ่งอายุรวมกันแล้วเกินร้อยปี กำลังชุลมุนวุ่นวายแย่งบอลกันอยู่ในกรอบเขตโทษ!

เฉินฉีที่อยู่ใกล้กับสุดเส้นหลัง ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาแทรกตัวเข้าไปไม่ได้เลย แล้วเขาจะช่วยได้ยังไงล่ะ?

ทันใดนั้น ปัง...

มีเพียงเสียงดังสนั่น และเมื่อเขาหันกลับไปมองที่ประตูอีกครั้ง

ลูกบอลก็พุ่งซุกก้นตาข่ายไปเรียบร้อยแล้ว!

เฮ! ท่ามกลางความชุลมุน เปริซิชที่แหย่เท้าออกไปแบบส่งๆ และทำประตูจากการซ้ำดาบสองได้อย่างไม่คาดคิด กำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้นและพุ่งทะยานไปที่เส้นข้างสนาม แผดเสียงคำรามฉลอง

ลูกนี้เข้าด้วยเหรอเนี่ย? บ้าไปแล้ว!

“อิวาน!”

“นายคือพระเจ้าของฉัน!”

เฉินฉีวิ่งตามเปริซิชไป มองดูจอมเก๋าที่วิ่งหอบหายใจเล็กน้อย และมีมูลค่าการตลาดในปัจจุบันน้อยกว่าหนึ่งในสามของช่วงพีก (60 ล้านยูโร) เขาเต็มไปด้วยความรู้สึกตื้นตันและตะโกนคำเหล่านั้นออกมา

เมื่อมาถึงเส้นข้างสนาม หลังจากยืนนิ่ง เปริซิชก็ดึงกางเกงข้างขวาขึ้นและตบต้นขาอันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขา

สิ่งที่ทะลักล้นออกมาคือความโกรธแค้นอันไร้ที่สิ้นสุดและความตื่นเต้นที่ได้รับการปลดปล่อย!

หลังจากประกาศรายชื่อนักเตะชุดลุยศึกยูโร เปริซิชก็ได้รับคอมเมนต์มุ่งร้ายนับไม่ถ้วนเช่นกัน... โดยบอกว่าจอมเก๋าวัย 31 ปีอย่างเขาไม่ควรมีชื่อติดทีม ควรจะหลีกทางให้นักเตะรุ่นน้องได้แล้ว และไม่ควรมาเกะกะแย่งที่นั่ง อะไรทำนองนั้น...

แต่ตอนนี้ เปริซิชอยากจะบอกนักเลงคีย์บอร์ดในโลกออนไลน์พวกนั้นว่า: ทหารเก่ายังไม่ตาย! ฉันยังคงเป็นนักเตะคนสำคัญของทีมชาติโครเอเชียชุดนี้ พวกแกหุบปากไปได้เลย! แล้วตั้งใจดูโชว์ซะ!

แปะ แปะ แปะ...

ท่าดีใจ ‘โชว์ต้นขา’ ของผู้เล่นหมายเลข 4 ของโครเอเชียเรียกเสียงเชียร์จากแฟนบอลได้มากมาย

พวกเขาไม่ปรบมือ ก็ตะโกนกู่ร้อง หรือไม่ก็ตะโกนเรียกชื่ออิวานเสียงดังลั่น!

โมดริชเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มกว้าง “อิวาน! ฉันควรจะชมแกยังไงดี สหายเก่า? แกรับรู้ไหม? ประตูของแกช่วยการันตีชัยชนะเหนือเบลเยียมแล้ว โอ้พระเจ้า นี่มันวิเศษสุดๆ ไปเลย!”

โควาชิชพูดขึ้นทันที “โคตรเจ๋งเลย! เราคว้าชัยชนะได้อีกแล้ว! พี่ชายแสนดีของฉัน ทั้งหมดนี้เป็นเพราะนายเลยนะ!”

ปาซาลิชพยักหน้า “อิวาน บอกฉันหน่อยสิว่านายทำได้ยังไง? ทำประตูได้ทั้งๆ ที่โดนเบียดอยู่เนี่ยนะ? เหมือนฝันไปเลย!”

“อิวาน!”

เฉินฉีกระโดดขี่หลังเปริซิชอย่างไม่เกรงใจ

เขาชูแขนขึ้นและตะโกนลั่น “นายคือฮีโร่!!!”

ฮีโร่?!

สองคำนี้สัมผัสลึกเข้าไปในหัวใจของเปริซิช

ใช่แล้ว ในใจของแฟนบอลโครเอเชียในเวลานี้ เขาคือฮีโร่ที่คู่ควรอย่างแท้จริง!!!

......

จบสิ้นแล้ว!

ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!

ศึกยูโรมันจบลงแบบนี้อีกแล้วเหรอ!?

ไม่ไกลออกไป เดอ บรอยน์ยืนเท้าสะเอวด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน เฝ้ามองขุนพลโครเอเชียที่กำลังฉลองกันอย่างบ้าคลั่ง มองไปที่สกอร์บอร์ดที่สว่างไสว 【โครเอเชีย 3-2 เบลเยียม】 มองไปที่แฟนบอลที่เดินจากไปด้วยความโกรธแค้น และกุนซือใหญ่ที่นั่งทรุดตัวอยู่บนม้านั่งสำรองด้วยความสิ้นหวัง...

เขารู้ดีอยู่เต็มอกว่าเส้นทางของเบลเยียมในศึกยูโรครั้งนี้ได้มาถึงทางตันแล้ว

แต่เขาก็ยังคงไม่ยินยอมพร้อมใจ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของเดอ บรอยน์ก็ค่อยๆ แดงก่ำ

นับดูแล้ว เขาสวมเสื้อแข่งและต่อสู้เพื่อทีมชาติมานานถึง 10 ปี แต่กลับไม่เคยคว้าถ้วยแชมป์เลยสักครั้งเดียว จะไม่ให้ผู้คนถอนหายใจและรู้สึกเศร้าใจได้อย่างไร?

หวนนึกไปถึงวันที่ 11 สิงหาคม 2010 วันที่เควิน เดอ บรอยน์ ในวัยเพียง 19 ปี 44 วัน ลงประเดิมสนามให้กับทีมชาติเป็นครั้งแรก!

ในตอนนั้น เขาเต็มเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งวัยหนุ่ม!

เด็กหนุ่มสาบานว่าจะคว้าเหรียญรางวัลการแข่งขันระดับนานาชาติเหรียญแรกให้กับทีมชาติให้ได้ (ปัจจุบันเบลเยียมมีเพียงเหรียญโอลิมปิกเพียงเหรียญเดียวเท่านั้น)!

สิบปีต่อมา เด็กหนุ่มได้เติบโตขึ้นเป็นมิดฟิลด์ระดับโลก!

ด้วยมูลค่าการตลาดมหาศาลถึง 120 ล้านยูโร!

สถิติอันยอดเยี่ยมด้วยผลงาน 13 ประตูและ 20 แอสซิสต์ในฤดูกาลนี้!

วิสัยทัศน์อันสมบูรณ์แบบ การจ่ายบอลระดับท็อป การยิงไกลที่ยอดเยี่ยม การทำประตู การสร้างสรรค์โอกาสสำคัญมากมาย... และความสามารถอื่นๆ อีกมากมาย... แต่สิ่งเหล่านี้ก็ยังไม่สามารถช่วยให้ทัพปีศาจแดงแห่งยุโรปไปได้ไกลกว่านี้

ปรี๊ด ปรี๊ด...

เสียงนกหวีดแห่งชะตากรรมดังกึกก้อง

วินาทีนี้ เควิน เดอ บรอยน์ มิดฟิลด์ชาวเบลเยียมวัย 29 ปี ต้องฝันสลายที่มิวนิก ณ อัลลิอันซ์อาเรนา

เขาคือฮีโร่ผู้แสนอาภัพ!

“เควิน?”

ทันใดนั้น เสียงเรียกเบาๆ ก็ขัดจังหวะห้วงความคิดของมิดฟิลด์แมนเชสเตอร์ ซิตี้

โมดริชเอ่ยถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ “นายโอเคไหม?”

ในฐานะเพื่อนร่วมอาชีพมิดฟิลด์ระดับโลก โมดริชเข้าใจความรู้สึกไร้พลังในใจของแกนหลักเบลเยียมเป็นอย่างดี เขาเองก็เคยสัมผัสกับความรู้สึกนี้มาแล้วเมื่อสองปีก่อนในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก

“ฉันไม่เป็นไร!”

“ขอบคุณนะ!”

แม้ว่าเดอ บรอยน์จะไม่เคยเป็นเพื่อนร่วมทีมกับโมดริช แต่เขาก็มีนิสัยที่ดีและเข้ากับผู้เล่นได้หลายคน ดังนั้นเขาจึงตอบกลับอย่างสุภาพในเวลานี้

โมดริชถอนหายใจเบาๆ สวมกอดมิดฟิลด์ชาวเบลเยียมที่กำลังหดหู่ ลูบหลังเขาเบาๆ และเอ่ยปลอบใจ “เควิน อย่าเศร้าไปเลยนะ... ดูแลตัวเองด้วยล่ะ โอเคไหม?”

“ฉันจะทำ”

เดอ บรอยน์พยักหน้าเงียบๆ

ในเวลานี้ เฉินฉีก็เข้ามาแสดงความห่วงใยและเอ่ยถาม “ผมชอบสไตล์การเล่นของคุณมากเลยนะ ถึงแม้คำถามนี้มันจะดูโหดร้ายไปหน่อย แต่ผมก็อยากจะถาม... เควิน ผมขอแลกเสื้อกับคุณได้ไหมครับ?”

“แน่นอนสิ!”

เดอ บรอยน์ถอดเสื้อหมายเลข 7 ของเขาออกอย่างรวดเร็วและแลกกับเสื้อหมายเลข 26 ของเฉินฉี

“ขอบคุณครับ!”

เฉินฉีชื่นชอบเดอ บรอยน์ในฐานะนักเตะจริงๆ และตอนนี้เมื่อได้รับเสื้อแข่งที่ใช้ใส่ลงสนามมา เขาก็รู้สึกราวกับได้พบสมบัติล้ำค่า!

หลังจากนั้น พวกเขาสองสามคนก็พูดคุยกันอีกเล็กน้อยก่อนจะแยกย้ายกันไป

เมื่อมองดูดาวรุ่งหนุ่มเดินจากไป

จู่ๆ เดอ บรอยน์ก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า ความสามารถในการทำประตูในกรอบเขตโทษของไอ้หนุ่มคนนี้มันแข็งแกร่งมาก ถ้างั้นเขาจะไปคุยกับเป๊ปเพื่อดึงตัวเขามาได้ไหมนะ?

ด้วยวิธีนั้น พลังทำลายล้างของทีมในฤดูกาลหน้าก็จะได้รับการการันตี และตัวเขาเองก็จะเล่นได้สบายขึ้นเยอะ!

ท้ายที่สุดแล้ว สเตอร์ลิงก็เอาแน่เอานอนไม่ได้เกินไป...