บทที่ 91 จุดโทษนิ่งซะจนน่าอาเจียนเลยงั้นเหรอ? นี่แหละคือมนตร์เสน่ห์ของราชาแห่งช่วงต่อเวลาพิเศษ!

บทที่ 91 จุดโทษนิ่งซะจนน่าอาเจียนเลยงั้นเหรอ? นี่แหละคือมนตร์เสน่ห์ของราชาแห่งช่วงต่อเวลาพิเศษ!

หลังจากเข้าร่วมทีมชาติโครเอเชีย บทเรียนแรกที่ดาลิชสอนทุกคนไม่ใช่การอธิบายแทคติกอันลึกซึ้ง และไม่ใช่การแก้ไขสไตล์การเล่นของพวกเขา

แต่มันคือ… การเตะจุดโทษ!

พูดให้ชัดก็คือ มันคือการฝึกซ้อมเตะจุดโทษอันแสนน่าเบื่อหน่าย!

นี่คือสิ่งที่นักเตะโครเอเชียทุกคนต้องฝึกซ้อมทุกวี่ทุกวัน!

ดาลิชเคยบอกกับทุกคนว่า “ฝึกซ้อมเตะจุดโทษให้ดี เชื่อฉันเถอะ สักวันหนึ่ง พวกนายจะขอบคุณตัวเองในตอนนี้ที่ทุ่มเททำงานอย่างหนัก!”

ซู่ม...

เมื่อนอยเออร์พุ่งตัวไปด้านข้าง และลูกบอลที่ลอยละล่องออกไปก็ตกลงตรงกลาง เป็นอันเสร็จสิ้นการงัดบอลชิปเป็นประตูชัย!

เฉินฉีอดไม่ได้ที่จะนึกถึงประโยคนั้น

เขาไม่ได้หลอกฉันจริงๆ ด้วย!

เฮ! เฮ! เฮ!

เฉินฉีแผดเสียงคำรามสามครั้งซ้อนที่เส้นข้างสนามอีกครั้ง สไลด์เข่าเพื่อเฉลิมฉลอง ตามมาติดๆ ด้วยผู้เล่นอย่างโมดริช รวมถึงดาลิชและโควาชิชที่สปรินต์มาจากข้างสนาม

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลโครเอเชียจะพลาดช่วงเวลาอันน่าตื่นเต้นนี้ไปได้อย่างไร? หลายคนโบกมือและส่งเสียงเชียร์กึกก้อง!

ท้ายที่สุด ก็เหลือเพียงเสียงเดียวที่ดังกังวานในอัลลิอันซ์อาเรนา...เฉิน!

บรรยากาศอันกระตือรือร้นในที่เกิดเหตุแพร่กระจายไปสู่ทุกคน แม้แต่คาทารินา, มานด์ชูคิช, เซี่ยชิง และคนอื่นๆ ก็อดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนตามเบาๆ

ช่างเป็นแมตช์ที่น่าตื่นเต้นเร้าใจอะไรเช่นนี้!

เสียงนกหวีดของผู้ตัดสินถูกกลบไปจนหมดสิ้นแล้ว แต่ทุกคนรู้ดีว่าการแข่งขันได้สิ้นสุดลงแล้ว

เยอรมนีและโครเอเชียเสมอกัน 4–4 ในเวลาปกติ

หลังจากเข้าสู่การดวลจุดโทษ เยอรมนีพ่ายแพ้ให้กับโครเอเชีย 3–5 และต้องตกรอบไปอย่างน่าเสียดาย!

บนผืนหญ้า ขุนพลเยอรมนีทุกคนยืนนิ่งราวกับรูปปั้น ก้าวขาไม่ออก พวกเขาไม่รู้จริงๆ ว่าจะบรรยายความรู้สึกในตอนนี้อย่างไร... และนักเตะ ‘จอมเก๋า’ อย่างมึลเลอร์ก็มีดวงตาที่แดงก่ำ ไม่แน่ใจเลยว่าพวกเขาจะสามารถนำพาเครื่องจักรสงครามเยอรมันกลับไปยืนบนจุดสูงสุดของยุโรปได้อีกครั้งเมื่อไหร่!

เลิฟนั่งนิ่งเงียบอยู่บนม้านั่งสำรอง และเมื่อกล้องจับภาพมาที่เขา เขาก็ยกสองมือขึ้นปิดบังใบหน้าที่ค่อนข้างร่วงโรยตามวัย มีเสียงหนึ่งดังก้องอยู่ในหัวของเขาอย่างต่อเนื่อง:

ฉันควรไหม? ฉันควรจะมอบโอกาสให้กับผู้เล่นสายเลือดใหม่บ้างหรือเปล่า?!

กุนซือใหญ่ระดับตำนานชาวเยอรมันเริ่มพิจารณาเรื่องการวางมือแล้ว!

......

ภายในห้องส่ง คู่หูที่กำลังพึงพอใจอย่างสุดขีดอย่างเจี้ยนจุนและจางลู่ตื่นเต้นจนพูดจาวกวนไปหมด

“ช่างเป็นแมตช์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!”

“นี่คือแมตช์ที่น่าตื่นเต้นเร้าใจที่สุดตั้งแต่ศึกยูโรเปิดฉากขึ้นมาอย่างแน่นอน!”

“สุดยอดไปเลย!”

เจี้ยนจุนยังคงดื่มด่ำกับมัน มองไปยังอัลลิอันซ์อาเรนาที่แบ่งแยกเป็นสองขั้วอย่างชัดเจน พร่ำพูดคำยกย่องออกมาอย่างไม่ขาดปาก

“ถูกต้องเลยครับ!”

จางลู่กล่าวเสริมต่อ “โครเอเชียได้สั่นกระดิ่งเตือนภัยให้กับทีมอื่นๆ ในศึกยูโรอีกครั้งแล้วครับ อย่าปล่อยให้ตัวเองถูกลากเข้าสู่ช่วงต่อเวลาพิเศษเด็ดขาด และยิ่งไปกว่านั้น อย่าลากไปจนถึงการดวลจุดโทษเชียว ห้าคนเข้าห้าคน สถิติเตะจุดโทษเข้า 100% มันนิ่งซะจนทำให้คุณอยากจะอาเจียนเลยล่ะครับ!”

“ฉายา ‘ราชาแห่งช่วงต่อเวลาพิเศษ’ ไม่ใช่คำคุยโวที่ว่างเปล่าจริงๆ!”

“ขอแสดงความยินดีกับโครเอเชียที่ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศครับ!”

“แน่นอนว่าขุนพลเยอรมนีที่พ่ายแพ้ก็ไม่ควรท้อแท้ อุปสรรคคือหินสะดุดบนเส้นทางสู่ความสำเร็จ ยิ่งคุณเผชิญหน้ากับมันมากเท่าไหร่ และค่อยๆ เตะมันทิ้งไป สภาพจิตใจของคุณก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น...”

......

บนผืนหญ้า การเฉลิมฉลองของเฉินฉีและคนอื่นๆ ได้สิ้นสุดลงแล้ว

โมดริชพาเขาเดินไปหาขุนพลเยอรมนีที่กำลังหดหู่ ลูบหลังอย่างแผ่วเบาและเอ่ยปลอบโยนพวกเขา

“อย่าเพิ่งท้อแท้เลย พี่ชาย!”

“เชื่อฉันสิ พวกนายจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อย่างแน่นอน!”

“นี่เป็นเพียงแค่จุดพักรถสั้นๆ ในชีวิตเท่านั้น โอเคไหม?”

ประสบกับความล้มเหลวงั้นเหรอ? โมดริชเผชิญหน้ากับเรื่องแบบนี้มาหลายต่อหลายครั้งในนามทีมชาติ

ฟุตบอลโลก 2018 คือช่วงเวลาที่พวกเขาเข้าใกล้จุดสูงสุดของโลกมากที่สุด แต่น่าเสียดาย ที่พวกเขาไม่สามารถโค่นฝรั่งเศสลงได้ และท้ายที่สุดก็คว้ามาได้เพียงตำแหน่งรองแชมป์...

นั่นคือความเจ็บปวดที่มิอาจลบเลือนในหัวใจของขุนพลโครเอเชียและแฟนบอลโครเอเชียทุกคน

ดังนั้น เขาจึงเข้าใจผู้คนเหล่านี้อย่างลึกซึ้ง และสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของพวกเขาอย่างเต็มที่

“ขอบคุณนะ”

ท่ามกลางฝูงชนชาวเยอรมันที่กระจัดกระจายกันอยู่ ยังคงมีบางคนตอบรับ

หลังจากสวมกอดซูเปอร์สตาร์ชาวเยอรมันเหล่านี้ทีละคน เฉินฉีก็รีบถอดเสื้อหมายเลข 26 ของเขาออก และตามหาดาวรุ่งชาวเยอรมันที่นั่งคุกเข่าอยู่บนผืนหญ้า ไม่ยอมลุกขึ้นมาเป็นเวลานาน

เขาค่อยๆ นั่งยองๆ ลงไปแล้วเอ่ยชม “จามาล นายยอดเยี่ยมมากจริงๆ ฉันดีใจมากที่ได้แข่งขันบนเวทีเดียวกันกับนักเตะอย่างนาย ตอนนี้ ฉันยินดีที่จะแลกเสื้อกับนาย นายยินดีไหม?”

“ขอบคุณนะ!”

“พี่ชาย ขอให้นายโชคดี”

มูเซียลาไม่ได้ทำตัวหยิ่งยโสแต่อย่างใด ร่างกายของเขามีเพียงแค่กระดูกสันหลังที่ตั้งตรง

หลังจากถอดเสื้อหมายเลข 14 ออกอย่างเต็มใจ ทั้งสองก็แลกเสื้อกัน

ท้ายที่สุด ขุนพลเยอรมนี แฟนบอล ทีมงานโค้ช และเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ก็เดินคอตกจากไป เหลือเพียงขุนพลโครเอเชียที่กำลังขอบคุณแฟนบอล และแฟนบอลโครเอเชียที่ไม่ยอมจากไปไหน

แต่นี่คือมิวนิก อัลลิอันซ์อาเรนา รังเหย้าของเยอรมนีนะ!

......

ณ พื้นที่สัมภาษณ์ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำแมตช์หลังจบเกม

เฉินฉี ผู้ซึ่งเจิดจรัสในมิวนิกด้วยผลงานสองประตูและหนึ่งแอสซิสต์ มีส่วนร่วมโดยตรงกับสามประตูในแมตช์นี้ กำลังถือถ้วยรางวัลอันหนักอึ้งและรับการสัมภาษณ์

นักข่าวเอ่ยถาม “เฉิน ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะที่ทำไปแล้ว 5 ประตูในศึกยูโรจนถึงตอนนี้ นำเป็นดาวซัลโวสูงสุดอยู่ คุณรู้สึกยังไงบ้างคะ?”

จังหวะที่เขากำลังจะตอบคำถาม!

ซ่า...

จู่ๆ แชมเปญหลายขวดก็ถูกเปิดออกและสาดกระเซ็นเข้าใส่เขาจากทุกทิศทุกทาง

ฮ่าฮ่าฮ่า! เพื่อนร่วมทีมของเขาหัวเราะลั่นด้วยความสะใจ!

เฉินฉีเปียกโชกไปทั้งตัว

ด้วยริมฝีปากที่ยกยิ้มขึ้น ดาวรุ่งหนุ่มที่ดูจะหมดหนทางก็หัวเราะออกมา “ส่วนตัวผมไม่ค่อยรู้สึกอะไรหรอกครับ... ดูเหมือนว่าเพื่อนร่วมทีมของผมจะมีความคิดเห็นที่รุนแรง พวกเขายังไม่ค่อยพอใจกับผลงานของผมในตอนนี้สักเท่าไหร่ ดูท่าผมคงต้องทำประตูให้ได้มากกว่านี้แล้วล่ะครับ ไว้เจอกันนะครับ!”

พูดจบ เขาก็หันหลังกลับอย่างเด็ดขาดและวิ่งเข้าไปร่วมวงเฉลิมฉลอง

เหล่านักข่าวรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อยกับฉากนี้

อย่างไรก็ตาม การโค่นเยอรมนี คู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในศึกยูโรครั้งนี้ลงได้ ขุนพลโครเอเชียก็สมควรได้รับการผ่อนคลายอย่างแท้จริง

.......

ตกกลางคืน ภายในร้านอาหารของโรงแรม

ขุนพลโครเอเชียและกุนซือใหญ่รวมตัวกัน

เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะของแมตช์นี้

ทันใดนั้น ร่างหลายร่างก็ปรากฏขึ้น นำทีมโดยมานด์ชูคิช พร้อมกับคาทารินาและคนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหลัง

“เฮ้ เฮ้ เฮ้!”

“รีบดูสิ!”

“นั่นมาริโอนี่!”

ทุกคนกำลังจะเริ่มทานอาหาร จู่ๆ ก็มีคนในฝูงชนตะโกนขึ้นมา และทุกคนก็ลุกขึ้นยืนตามๆ กันก่อนจะวิ่งกรูกันเข้าไปหา

โมดริชกระแทกไหล่ศูนย์หน้าชาวโครเอเชียอย่างแรง “มาริโอ พวกเราคิดถึงนายมากเลยนะ! ทำไมเพิ่งจะมาเอาป่านนี้ล่ะ?”

โควาชิชตบไหล่พี่ชายคนสนิทของเขาแล้วหัวเราะร่วน “นั่นสิ! นายได้ดูแมตช์ของเราวันนี้ไหม? มันสุดยอดไปเลยนะ! ฉันมั่นใจเลยว่าถ้านายอยู่ที่นั่น นายคงบดขยี้พวกนั้นเละเทะไปแล้ว!”

“ฮึ่ม ฮึ่ม!”

โบรโซวิชแค่นเสียงเย็นชาและกล่าวอย่างจริงจัง “ถ้ามาริโออยู่ในสนามวันนี้ ไอ้พวกเยอรมันพวกนั้นคงไม่กล้าแกล้งพุ่งล้มแน่ๆ เพราะพวกมันคงโดนอัดจนตายไปแล้ว!”

“ฮ่าฮ่า”

มานด์ชูคิชเกาหัว และหลังจากพูดคุยกับเพื่อนร่วมทีมอยู่หลายสิบวินาที

เขาก็แนะนำคนที่อยู่ด้านหลังให้รู้จัก

ภายใต้สายตาจับจ้องของทุกคน คาทารินาเดินอย่างสง่างามตรงไปหาเฉินฉี ซึ่งกำลังทานอาหารเพื่อเติมพลังงาน และเอ่ยถามขึ้น “สวัสดีค่ะ ฉันขอนั่งตรงนี้ได้ไหมคะ?”