บทที่ 51 นัดชิงยูโรปาลีกกำลังจะมาถึง? แท็กติกก่อกวนศัตรูให้เหนื่อยล้า!

บทที่ 51 นัดชิงยูโรปาลีกกำลังจะมาถึง? แท็กติกก่อกวนศัตรูให้เหนื่อยล้า!

หลังจากฤดูกาลของกัลโช่ เซเรียอา และลาลิกาสิ้นสุดลง

สองทีมที่มีคิวลงเตะในนัดชิงชนะเลิศต่างก็กำลังเตรียมตัวกันอย่างวุ่นวาย และในไม่ช้าพวกเขาก็จะขึ้นเครื่องบินไปยังสนามกดัญสก์ สเตเดียม ในประเทศโปแลนด์

สนามแห่งนี้สร้างขึ้นในปี 2011 เป็นสนามที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโปแลนด์ จุคนได้ 41,620 คน

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในที่สุดที่นี่ก็ได้ต้อนรับงานใหญ่อีกครั้ง!

เนื่องจากที่นั่งมีจำกัดมาก ยูฟ่าจึงจัดสรรตั๋วให้ทีมที่เข้ารอบชิงชนะเลิศเพียงทีมละ 10,000 ใบเท่านั้น

จำนวนตั๋วดูเหมือนจะเยอะ แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันห่างไกลจากคำว่าพอเสียอีก!

อินเตอร์ มิลาน ยักษ์ใหญ่จากเซเรียอาที่มีฐานที่มั่นในมิลาน ไม่ได้เข้าชิงถ้วยยุโรปเลยนับตั้งแต่ฤดูกาล 2009-10 ที่พวกเขาคว้าทริปเปิลแชมป์ภายใต้การคุมทีมของมูรินโญ่!

นี่เป็นการเข้าชิงครั้งที่สองในรอบเกือบสิบปี แฟนบอลอินเตอร์ มิลานจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร?

ต่อให้เป็นแค่ยูโรปาลีก พวกเขาก็พร้อมจะสู้ถวายหัวเพื่อแย่งชิงตั๋ว

ส่วนทางฝั่งเอสปันญ่อล ปรากฏการณ์แย่งตั๋วอย่างบ้าคลั่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนก็กำลังปะทุขึ้นในหมู่แฟนบอล... ต้องรู้ไว้นะว่า นี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสรที่พวกเขาทะลุเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศถ้วยยุโรปได้ และไม่ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นอย่างไร ผู้ที่ได้ไปเข้าร่วมจะได้เป็นสักขีพยานในประวัติศาสตร์!

แฟนบอลตัวยงเกือบแสนคน กับตั๋วแค่ 20,000 ใบ (รวมสองทีม) ยังไงมันก็ไม่พอแบ่งกันหรอก...

......

ความวุ่นวายของโลกภายนอกไม่เกี่ยวอะไรกับเฉิงฉี

หลังจากช่วยเฉิงเจี้ยนกั๋วหาตั๋วนัดชิงมาได้สิบกว่าใบ เขาก็เดินทางมาถึงโปแลนด์พร้อมกับทีมเรียบร้อยแล้ว

หลังจากไปสำรวจสนามล่วงหน้ามาแล้ว

ตอนนี้เขากำลังพักผ่อนอยู่ในโรงแรม

คืนก่อนแมตช์สำคัญ ผิดคาดที่เฉิงฉีไม่ได้ไปหาโมลีน่าเพื่อจู๋จี๋

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาจงใจลดจังหวะการฝึกซ้อมลง ปรับสภาพร่างกายให้อยู่ในจุดที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไม่ให้รู้สึกเหนื่อยล้า!

ในช่วงเช้ามืด ทันใดนั้นก็มีเสียงประทัดดังขึ้นรัวๆ นอกโรงแรม เสียงที่หนวกหูเหล่านี้ปลุกนักเตะเอสปันญ่อลที่กำลังหลับใหลให้สะดุ้งตื่น

หลายคนเดินออกจากห้องมาที่โถงทางเดิน พลางสบถ "บ้าเอ๊ย! ดึกป่านนี้แล้ว ใครมาจุดประทัดวะเนี่ย?"

เฉิงฉีลุกขึ้นมา รูดผ้าม่านออก และเห็นกลุ่มแฟนบอลฮาร์ดคอร์ของอินเตอร์ มิลาน สวมเสื้ออินเตอร์ มิลาน กำลังขว้างประทัดอยู่ใกล้ๆ ก่อนจะหนีไป

หลังจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงแรมเดินออกไป พวกมันก็จะกลับมาใหม่เพื่อรบกวนการพักผ่อนของนักเตะอย่างต่อเนื่อง

ฝึกมาดีนี่!

รู้จังหวะรุกรับอย่างเป็นระเบียบ!

ดูเหมือน... จะเป็นพวกมืออาชีพสินะ!

อู๋เหล่ยเดินมาที่ข้างเตียงเช่นกันและพูดอย่างจนใจ "แฟนบอลอินเตอร์ มิลานพวกนี้งัดเอาแท็กติกที่เคยใช้ป่วนนักเตะเอซี มิลาน มาใช้กับพวกเราซะแล้ว... บอกตามตรง นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เจอการต้อนรับแบบนี้ อารมณ์มันอธิบายไม่ถูกเลยแฮะ"

เฉิงฉีพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ

จะไม่ให้สับสนอธิบายไม่ถูกได้ยังไงล่ะ?

การถูกก่อกวนแบบนี้แสดงให้เห็นว่าแฟนบอลอินเตอร์ มิลานยอมรับในความแข็งแกร่งของทีมเรา แต่ถ้าปล่อยให้โดนก่อกวนแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ มันต้องส่งผลกระทบต่อฟอร์มการเล่นในแมตช์พรุ่งนี้แน่

ทำไงดี? แจ้งตำรวจเหรอ? ไร้ประโยชน์!

แฟนบอลอินเตอร์ มิลานมีตั้งเท่าไหร่? ตำรวจในโปแลนด์มีพอจัดการที่ไหน? จะตามจับให้หมดได้ยังไง?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉิงฉีก็ต่อสายโทรศัพท์ทันที "ฮัลโหล เฉิงเจี้ยนกั๋ว หลับยัง? อย่าเพิ่งหลับ! ลุกขึ้นมาทำงานได้แล้ว! มีงานใหญ่! งัดเส้นสายของพ่อออกมาให้หมด แล้วไปสืบดูว่านักเตะอินเตอร์ มิลานพักอยู่โรงแรมไหน!"

หลังจากอธิบายสถานการณ์คร่าวๆ เฉิงฉีก็พูดกลั้วหัวเราะ "มาเลย! ทำให้สมกับที่ชอบคุยโม้ไว้หน่อย ผมหวังว่าพ่อจะดึงประสิทธิภาพของกลยุทธ์สิบหกตัวอักษร: 'ก่อกวนศัตรูให้เหนื่อยล้า' ออกมาให้ถึงขีดสุดนะ ผมจะรอฟังข่าวดี!"

คลิก...

หลังจากวางสาย อู๋เหล่ยก็เข้าใจเจตนาของเฉิงฉีแล้ว จึงถามขึ้น "ทำแบบนี้มันจะไม่ค่อยดีมั้ง?"

เฉิงฉีโบกมือ "ก็แฟนบอลอินเตอร์ มิลานเริ่มก่อน ผมก็แค่เอาคืนตามปกติ โอเคปะ? ถ้าพวกเรานอนไม่หลับ พวกเขาก็อย่าหวังว่าจะได้นอนเลยคืนนี้!"

อีกด้านหนึ่ง เฉิงเจี้ยนกั๋วตาสว่างเป็นนกฮูกทันทีหลังจากได้รับข้อความ

เขากระหน่ำโทรศัพท์และระดมคนอย่างต่อเนื่อง ไม่นานก็พบรังของนักเตะอินเตอร์ มิลานในเมืองที่ผู้คนเบาบางแห่งนี้!

แผนการ เริ่มได้!

......

ข้อเท็จจริงพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าวิธีการของเฉิงฉีนั้นถูกต้องมากและได้ผลอย่างเห็นได้ชัด

ราวๆ 10 โมงเช้า

รถบัสคันใหญ่สองคันที่ประดับตราสโมสรของแต่ละทีมแล่นมาจอดที่หน้าทางเข้าสนามแข่งแทบจะพร้อมกัน

นักเตะของทั้งสองทีมทยอยเดินลงมาจากรถ

เฉิงฉีที่เดินอยู่รั้งท้ายพร้อมกับรอยคล้ำใต้ตาสองข้าง รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมากเมื่อเห็นสภาพนักเตะอินเตอร์ มิลานที่ดูอิดโรย หาวหวอดๆ ไม่หยุด และมีสายตาที่ง่วงงุน

ดูเหมือนเฉิงเจี้ยนกั๋วจะจัดการเรื่องนี้ได้ดีเยี่ยมเลยทีเดียว!

ทีนี้ก็แฟร์แล้ว ทั้งสองทีมกลับมาอยู่ที่จุดเริ่มต้นเดียวกัน

หากเอสปันญ่อลที่เหนื่อยล้าต้องมาเจอกับอินเตอร์ มิลานที่พักผ่อนมาอย่างเต็มอิ่ม โอกาสชนะของพวกเขาคงแทบเป็นศูนย์

ไม่นาน ในงานแถลงข่าว หัวหน้าผู้ฝึกสอนของทั้งสองทีมก็ปรากฏตัวพร้อมกับกัปตันทีมของตนเอง

นักข่าวรีบยิงคำถามอย่างกระตือรือร้น "คุณอันโตนิโอ (คอนเต้) คุณมีทัศนคติอย่างไรในการเข้าร่วมรอบชิงชนะเลิศถ้วยยุโรปเป็นครั้งที่สองในรอบเกือบสิบปี และคุณตั้งเป้าหมายอะไรไว้บ้างครับ?"

คอนเต้กำไมโครโฟนแน่นและพูดอย่างภาคภูมิใจ "ทัศนคติเหรอ? จะพูดไงดีล่ะ... คุณรู้ไหมว่าผมดื่มนมหนึ่งแก้วทุกเช้าหลังจากตื่นนอน? นั่นแหละคือทัศนคติของผมตอนนี้! ผมคุมทีมมามากมาย ทั้งอตาลันต้า, ยูเว่, เชลซี และผมก็เคยคุมทีมชาติอิตาลีมาแล้วด้วย... ดังนั้น คุณก็รู้นี่ ด้วยประสบการณ์การคุมทีมอันโชกโชนของผม มันไม่ยอมรับการได้อันดับสองหรอกนะ!"

เย่อหยิ่ง! โอหัง!

คำพูดของกุนซือชาวอิตาลีราวกับว่าเขาได้วางถ้วยยูโรปาลีกลงในกำมือของตัวเองเรียบร้อยแล้ว

ในการตอบโต้ เมื่อเผชิญกับคำถามที่สองของนักข่าว อาเบลาร์โด้ตอบอย่างไม่ถ่อมตัวแต่ก็ไม่แข็งกร้าวจนเกินไป "โอ้! ผมแปลกใจมากกับสิ่งที่อันโตนิโอพูด ฟุตบอลไม่ได้วัดกันที่ความแข็งแกร่งหรอกเหรอ? มันกลายเป็นการนับความอาวุโสตั้งแต่เมื่อไหร่? ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงล่ะก็? งั้นแชมป์ทั้งหมดในโลกนี้ก็คงต้องยกให้เขาไปคนเดียวเลยล่ะมั้ง!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของคอนเต้ก็เริ่มดูไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันที!

เป็นที่รู้กันดีว่าอารมณ์ของคอนเต้นั้นร้ายกาจแค่ไหน ขึ้นชื่อเรื่องความขี้โมโห ฉายาประจำตัวก็คือถังแก๊สที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อที่โดนสะกิด!

นักข่าวฉวยโอกาสนี้และถามต่อ "งั้นหมายความว่า ความแข็งแกร่งของเอสปันญ่อลเหนือกว่าอินเตอร์ มิลาน ใช่ไหมครับ?"

คำคมสไตล์ตัวร้ายมาแล้ว!

อาเบลาร์โด้ยักไหล่ ทำท่าทางโบกไม้โบกมืออย่างเล่นใหญ่ "โอ้! พระเจ้าช่วย! ผมไม่เคยพูดแบบนั้นนะ... แต่ถ้าคุณคิดแบบนั้น ผมก็ช่วยอะไรไม่ได้ล่ะนะ!"

"หึหึ!"

คอนเต้เริ่มโต้กลับ "ไอ้แก่! อย่ามาคุยโวหน่อยเลย! เดี๋ยวฉันจะให้แกรู้ซึ้งว่าความแข็งแกร่งของทีมระดับท็อปของยุโรปมันเป็นยังไง... ไอ้พวกกระจอก แชมป์ไม่มีวันตกเป็นของพวกแกหรอก..."

กลิ่นดินปืนลอยคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ หัวหน้าผู้ฝึกสอนของทั้งสองทีมกำลังปะทะคารมกันอย่างดุเดือด ไม่มีใครยอมใครในสงครามน้ำลายนี้ และนี่คือสิ่งที่เหล่านักข่าวตั้งตารอคอยที่จะได้เห็นที่สุด

ในขณะที่อาเบลาร์โด้กำลังเปิดศึกน้ำลายกับฝูงชนอยู่แนวหน้า

เฉิงฉีในห้องแต่งตัวก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เขากำลังเล่าเรื่องตลกให้ทุกคนฟัง เขาชี้ไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาของตัวเองแล้วพูดติดตลก "ก่อนหน้านี้ มีคนบอกฉันเยอะมากว่าฉันหน้าใหญ่ ฉันด่าพวกนั้นกลับไปหมดเลย พวกนายรู้ไหมว่าทำไม?"

อู๋เหล่ยรับมุก "อืม ทำไมล่ะ?"

เฉิงฉีทำหน้าตาเล่นใหญ่ "เฮอะ! ตลกตายล่ะ! การไม่มีความรู้นี่มันน่ากลัวจริงๆ นี่ไม่ได้เรียกว่าหน้าใหญ่เว้ย แต่มันคือโคตรจะใจกว้างต่างหากล่ะเว้ย!"

"ฮ่าๆๆๆๆ..."

เสียงหัวเราะครืนใหญ่ดังระงมไปทั่วห้องแต่งตัว