บทที่ 40 แท็กติกของโซลชาร์เหนือกว่า? ปะทะว่าที่เจ้าชายแห่งแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดในอนาคต!

บทที่ 40 แท็กติกของโซลชาร์เหนือกว่า? ปะทะว่าที่เจ้าชายแห่งแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดในอนาคต!

ป็อกบา!

หมอนี่คือผู้รับหน้าที่สังหารจุดโทษเบอร์หนึ่งของโซลชาร์

การวิ่งทำทางของบรูโน่ แฟร์นันด์ส ป่วนกำแพงได้สำเร็จ และในวินาทีที่ทุกคนกระโดด ป็อกบาก็สับไกยิง!

ลูกยิงเลียด! มันพุ่งไปชนหน้าแข้งของคาเบรล่าที่เพิ่งลงพื้น ทำให้บอลเปลี่ยนทาง

การเปลี่ยนทิศทางกะทันหันทำเอาดิเอโก้ โลเปซ ตั้งตัวไม่ติด

ซู่ม...

บอลแฉลบเข้าประตูไป!

โฮก! ก่อนหมดครึ่งแรก แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดก็ตีไข่แตกได้สำเร็จจากลูกสูตรฟรีคิก

ป็อกบา ผู้มีส่วนสำคัญที่สุด ยืนอยู่ข้างสนาม ชูสองแขนขึ้นสูง รับคำสรรเสริญจากแฟนบอลที่เข้ามาชมเกม

พอล! พอล! พอล!

ในวินาทีนั้น ความมั่นใจของป็อกบาหนุ่มพุ่งทะยานถึงขีดสุด เขาหันไปมองผู้เล่นหมายเลข 18 ของเอสปันญ่อลที่ยืนหน้าเรียบเฉยอยู่ท่ามกลางฝูงชน พร้อมกับรอยยิ้มเยาะมุมปาก

เขาทำมือเป็นรูปปืนด้วยมือขวา เล็งไปที่เฉิงฉี แล้วหันมาจ่อที่หัวตัวเอง พร้อมกับเอียงคอทำปากขมุบขมิบว่า 'ปัง' ด้วยรอยยิ้มยียวน

นี่คือการเอาคืนของป็อกบา!

ฮ่าๆ! เฉิงฉีไม่ได้ใส่ใจเลย สิ่งที่เขาสนใจคือผลการแข่งขัน ไม่ใช่ท่าทางยั่วยุปัญญาอ่อนพวกนี้ เอาไว้ค่อยไปกระตุ้นมันตอนที่เอสปันญ่อลพลิกสกอร์กลับมานำก็แล้วกัน!

...

หลังจากลูกฟรีคิก ครึ่งแรกก็จบลง

หัวหน้าผู้ฝึกสอนของทั้งสองทีมรีบดึงตัวลูกทีมไปประชุมด่วน ทบทวนข้อผิดพลาดและปรับเปลี่ยนแท็กติก

ในห้องแต่งตัวทีมเจ้าบ้าน แม้โซลชาร์จะไม่ได้ขึ้นชื่อเรื่องอารมณ์ร้อน แต่ในเวลานี้ ทีมเยือนได้จุดประกายไฟแห่งความโกรธในตัวเขาขึ้นมาแล้ว!

เขาเดินคำรามเข้ามา "ครึ่งแรกพวกนายเล่นฟุตบอลบ้าอะไรกัน? ถ้าเจาะทางซ้ายไม่เข้า ก็ไปเจาะทางขวา หรือไม่ก็เจาะตรงกลางสิ! อย่าเอาแต่แจกบอลให้เขาฟรีๆ! หลักการพื้นฐานแค่นี้ไม่เข้าใจหรือไง?"

นักเตะแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ต่างก้มหน้าก้มตา มีเพียงป็อกบากับแรชฟอร์ดเท่านั้นที่รู้สึกขุ่นเคืองอยู่บ้าง

คนแรกเชิดหน้าขึ้น คิดในใจ 'คุณบุกฝั่งขวาไม่ขึ้นแล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมที่เป็นมิดฟิลด์ตัวรับล่ะ? แถมผมยังทำประตูได้ด้วย ทำไมไม่ชมผมบ้างวะ?!'

คนหลังทำปากยื่น ไม่พอใจสุดๆ!

'ก็รู้อยู่ว่าผมโดนประกบติดขนาดนั้น ทำไมไม่ส่งใครมาช่วยประคองบ้างล่ะ? แท็กติกบ้าบออะไรเนี่ย? มันต้องมีปัญหาแน่ๆ!'

ไม่กี่วินาทีต่อมา โซลชาร์สังเกตเห็นความขุ่นเคืองในใจของสตาร์ดังสองสามคนในทีม จึงลดโทนเสียงลง และหันมาพูดคุยเรื่องแท็กติกแทน

แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ไม่ใช่ทีมเล็กๆ ถ้ารักษาสมดุลความสัมพันธ์ในห้องแต่งตัวไม่ได้ กุนซือที่ไม่มีรากฐาน ไม่มีแบ็กอัป และไม่มีชื่อเสียงหรือเกียรติประวัติแชมป์อย่างเขา คงได้เป็นคนแรกที่ต้องเก็บข้าวของออกจากโอลด์ แทรฟฟอร์ด อย่างเงียบๆ...

ขนาดคนดังอย่างมูรินโญ่ ยังโดนเด้งเงียบๆ ไปเมื่อปีกว่าๆ ที่แล้วเลยไม่ใช่หรือไง?

เมื่อเทียบกับบรรยากาศที่ตึงเครียดของทีมเจ้าบ้าน บรรยากาศของทีมเยือนกลับดูครื้นเครงทีเดียว

อาเบลาร์โด้กล่าวชมผลงานในครึ่งแรกของลูกศิษย์ จากนั้นก็อธิบายหน้าที่หลักในครึ่งหลัง ตามด้วยการพูดคุยสัพเพเหระและพักผ่อน

...

กลับมาลงสนามในครึ่งหลัง วินาทีที่โซลชาร์เห็นเฉิงฉีเดินออกจากอุโมงค์นักเตะ

ความปรารถนาที่จะเปลี่ยนตัวของโซลชาร์ที่ถูกดับไปหลายครั้งก็ลุกโชนขึ้นมาอีก... แต่เขารู้ดีว่าการเปลี่ยนตัวในเวลานี้ไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดนัก

เขาจึงคิดหาทางประนีประนอม: "เมสัน (กรีนวู้ด), มาร์คัส (แรชฟอร์ด) ฉันคิดว่าพวกนายต้องสลับตำแหน่งกันในครึ่งหลัง เพื่อให้แท็กติกของเราเดินหน้าไปได้อย่างราบรื่น โอเคไหม?"

กรีนวู้ดไม่มีปัญหาและพยักหน้าตกลง

เมื่อเห็นเช่นนั้น แรชฟอร์ดก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร

ดังนั้น เมื่อนักเตะแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ประจำตำแหน่ง เฉิงฉีก็เริ่มเดินเกม และคนที่เขาต้องตามประกบก็กลายเป็น ... กรีนวู้ด!

เยี่ยม! เยี่ยม! เยี่ยม! เตะ 'องค์รัชทายาท' ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด กระเด็นไปคนนึง แล้วก็มารับมือกับว่าที่ 'รัชทายาทตกอับ' ของแมนฯ ยูไนเต็ด สินะ?

ปี๊ด ปี๊ด...

เมื่อสิ้นเสียงนกหวีดของผู้ตัดสิน เอสปันญ่อลก็เริ่มดำเนินการตามแท็กติกของอาเบลาร์โด้ทันที: เปิดหน้าบุกตั้งแต่ต้นเกม!

โดยมีฮาเมสคอยปั้นเกมตรงกลาง ใช้อู๋เหล่ยและเอ็มบาร์บาเป็นกองหน้าคู่ขนานคอยเข้าทำ และให้เมเลนโด้คอยสนับสนุนแบบเรียลไทม์จากปีกซ้าย เพื่อสร้างคลื่นการบุกอย่างต่อเนื่อง!

ส่วนเฉิงฉีน่ะเหรอ? ตอนนี้เขากลายเป็นเป้าหมายหลักในการตามประกบของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ไปแล้ว ทันทีที่เขาได้บอล ผู้เล่นหลายคนจะกรูกันเข้ามาล้อมกรอบเขาทันที

พลาดนิดเดียวก็อาจโดนเตะทำฟาวล์ได้เลย

ผู้เล่นหมายเลข 18 จึงพยายามสัมผัสบอลให้น้อยที่สุด และเน้นไปที่การดึงตัวประกบแทน!

ทว่า จากผลลัพธ์ในช่วงสิบกว่านาทีนี้ การตอบโต้ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด กลับนิ่งสงบเกินคาด ซึ่งทำเอาอาเบลาร์โด้เริ่มหงุดหงิดเล็กน้อย

ฮ่าๆ... โซลชาร์ไม่ได้หงุดหงิดเลย ตรงกันข้าม เขาค่อนข้างสะใจด้วยซ้ำ เขาคาดเดาแท็กติกของกุนซือชาวสเปนไว้ก่อนแล้ว พอได้เปรียบก็อยากจะทำประตูเพิ่มใช่ไหมล่ะ? เขาจะยอมให้พวกแกทำตามใจชอบได้ยังไง?

ในห้องส่ง เจี้ยนจุนวิเคราะห์ "การแข่งขันบนสนามฟุตบอลไม่ได้มีแค่การประสานงานของนักเตะและความสามารถเฉพาะตัวเท่านั้น แนวคิดทางแท็กติกและสไตล์การเล่นของหัวหน้าผู้ฝึกสอนก็สำคัญมากเช่นกัน... ตอนนี้เกมดำเนินมาถึงนาทีที่ 60 แล้ว การเปิดหน้าบุกตั้งแต่ต้นเกมของเอสปันญ่อลยังไม่ได้ผลลัพธ์ตามที่หวัง ในขณะเดียวกัน พละกำลังของนักเตะก็ลดลงไปอย่างมาก ดูเหมือนจะเสียเปรียบไม่น้อยเลยนะครับ!"

จางลู่พูดพร้อมรอยยิ้ม "ใช่ครับ แม้ภายนอกเอสปันญ่อลจะดูได้เปรียบ แต่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ก็ใช่ว่าจะไร้เขี้ยวเล็บในการโต้กลับ ปีกของพวกเขามีความเร็วในการทะลวงสูงมาก... เดี๋ยวนะ มาแล้วครับ!"

ขาดคำ สถานการณ์ในสนามก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน!

การลากเลื้อยเจาะลึกของเมเลนโด้ทำให้เขาตกอยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบ เฟร็ดไม่ต้องออกแรงอะไรมากก็ฉกบอลจากเท้าเขาไปได้

วางบอลยาวไปให้กรีนวู้ด!

นักเตะดาวรุ่งที่ยืนตั้งรับเผชิญหน้ากับเฉิงฉีอยู่เมื่อครู่ เปลี่ยนโหมดเป็นเกมรุกอย่างรวดเร็ว!

เร็วเหลือเชื่อ!

เฉิงฉีก็ไวไม่แพ้กัน รีบสปีดตามไปติดๆ...

ร่างกายของทั้งคู่ปะทะกันอย่างรุนแรง

กรีนวู้ดทนแรงกระแทกไม่ไหวจึงต้องรีบจ่ายบอลออกไป... ซึ่งนับว่าดีกว่าแรชฟอร์ดในครึ่งแรกมาก ถ้าไอ้คนเห็นแก่ตัวนั่นยอมจ่ายบอลเร็วกว่านี้ เขาก็คงไม่เสียบอลไปบ่อยขนาดนั้น

ปึ้ก...

บรูโน่ แฟร์นันด์ส ที่อยู่ใกล้กับวงกลมกลางสนาม พักบอลอย่างใจเย็นแล้วตวัดออกขวาทันที!

แรชฟอร์ดรับบอลแล้วกระชากหนี!

การสับขาหลอกอันช่ำชองของเขาทำเอาฆาบี โลเปซ ที่พยายามตามประกบถึงกับหลังหัก

พอไม่มีเฉิงฉีคอยตามประกบ แรชฟอร์ดก็รู้สึกมีอิสระสุดๆ เขารีบตัดเข้าในเขตโทษ ยิ่งเล่นก็ยิ่งได้ใจ...

เขาเมินเสียงเรียกของมาร์กซิยาลและป็อกบาที่สอดขึ้นมาในเขตโทษ

หลังจากหาเหลี่ยมได้ เขาก็ซัดเองเลย!

ปัง...

แม้จะยิงแรง แต่มุมมันยังไม่ดีพอ!

แก่แต่เก๋า! ยังไหวไหมล่ะ?!

แน่นอนสิ โลเปซในวัย 39 ปี ที่ยังคงยึดมือหนึ่งของทีมได้อย่างเหนียวแน่น ไม่ได้อาศัยแค่ความเก๋านะเว้ย!

แต่อาศัยฝีมือล้วนๆ!

เขาล้มตัวลงบล็อกลูกยิงไว้ได้อย่างรวดเร็ว!

แฟนบอลแมนฯ ยูไนเต็ดที่กำลังลุกฮือถึงกับเหี่ยวลงทันที แต่ก็กลับมามีความหวังอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

หลังจากจังหวะชุลมุนในเขตโทษ บอลก็กระฉอกออกมาข้างนอก

จังหวะนั้นเอง กรีนวู้ดก็พุ่งพรวดเข้ามา...

เมื่อเผชิญหน้ากับบอลที่กลิ้งมาหา เขาตัดสินใจสับไกยิงทันที...

...