เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

TXV –  95 อยากทำอะไรต่อ ?

TXV –  95 อยากทำอะไรต่อ ?

TXV –  95 อยากทำอะไรต่อ ?


TXV –  95 อยากทำอะไรต่อ ?

          เมื่อกลับมาถึงบ้าน เซี่ยเหล่ยต่อฮาร์ดดิสแบบพกพากับโน๊ตบุ๊ค Lenovo เครื่องเก่าของเขา และเปิดดูไฟล์ที่ถูกบันทึกไว้

 

          ในฮาร์ดไดรฟ์มีวิดีโออยู่มากมาย ส่วนใหญ่เป็นวิดีโอที่ฮวงยี่หู่หรือลี่หยู่หลานติดสินบนเจ้าหน้าที่ การให้สินบนมีอยู่หลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นการมอบเงินให้โดยตรง การให้วัตถุโบราณ หรือการให้ภาพวาดที่มีชื่อสียง นอกจากนี้ยังมีการติดสินบนที่น่ารังเกียจอีกอย่าง คือการเตรียมหญิงสาวให้ร่วมหลับนอนกับเจ้าหน้าที่..

 

          เซี่ยเหล่ยหาสำเนาต้นฉบับของฉิงเสวียงเจออย่างรวดเร็ว ในวิดีโอเป็นภาพของฉิงเสวียงกำลังเข้าไปในร้านทอง เขายังคงถูกจำได้ง่ายแม้ว่าเขาจะปิดบังใบหน้าเอาไว้ เขาชอบแต่งตัวแบบผู้หญิง โดยเฉพาะกางเกงที่เน้นให้เห็นส่วนเว้าโค้งของสะโพกของเขา เซี่ยเหล่ยคิดไม่ออกจริงๆว่าจะทำแบบนั้นไปทำไม !

 

          “ลบมันออกสิ!” ฉิงเสวียงรู้สึกตื่นเต้นมาก “ไอ้ชั่วนั่นไม่สามารถข่มขู่ผมได้อีกต่อไปแล้ว!”

 

          เซี่ยเหล่ยลบวิดีโอแล้วพูด “มาช่วยกันดูวิดีโอพวกนี้แล้วลิสต์รายชื่อทั้งหมดให้กับผม เราต้องถ่ายโอนข้อมูลพวกนี้เข้าคอมพิวเตอร์ของผม ฮาร์ดไดรฟ์อันนี้ต้องถูกทำลาย”

 

          ฉิงเสวียงตกใจ “ทำไมคุณต้องทำลายของสำคัญแบบนี้ด้วย?”

 

          “เทคโนโลยีสมัยใหม่ก้าวหน้าไปมาก แม้ว่าเราจะลบวิดีโอที่ฮวงยี่หู่ใช้ข่มขู่คุณไปแล้ว แต่พวกเขาก็ยังสามารถกู้ไฟล์คืนมาได้ คุณอยากเข้าคุกงั้นหรือ?”

 

          ฉิงเสวียงชะงักไป แล้วยิ้ม “ผมไม่คิดว่าอย่างนั้นนะ เอาล่ะผมจะทำตามที่คุณบอก”

 

          ไม่ใช่เรื่องยากที่จะรวบรวมลิสต์รายชื่อทั้งหมดจากวิดีโอนี้ เพราะว่าทั้งฮวงยี่หู่และลี่หยู่หลานทักทายเจ้าหน้าที่เหล่านั้นด้วยการเรียกตำแหน่งของพวกเขา และข้อมูลของเจ้าหน้าที่พวกนั้นจะถูกตรวจสอบอย่างเป็นทางการจากเว็บไซต์ของรัฐบาล

 

          ฉิงเสวียงบันทึกลิสต์รายชื่อของเจ้าหน้าที่ที่รับสินบน และเซี่ยเหล่ยกำลังอ่านเอกสารที่พวกเขาขโมยมา เอกสารส่วนใหญ่เป็นสัญญาจ้างทางธุรกิจ สัญญาจ้างทางวิศวกรรมตลอดจนรายงานการตอบรับโครงการบางอย่าง

 

          สัญญาจ้างทางธุรกิจและสัญญาจ้างทางวิศวกรรมดูไม่มีอะไรผิดปกติ แต่รายงานการตอบรับโครงการมีกลิ่นอายไม่ชอบมาพากล รายงานนี้มีประเด็นเกี่ยวกับคุณภาพของวัสดุ เช่น วัสดุก่อสร้างที่มีคุณภาพต่ำ เหล็กกล้าที่มีคุณภาพต่ำ และอื่นๆ วัสดุเหล่านี้ส่งผลให้เกิดความเสี่ยงด้านความปลอดภัยเป็นอย่างมาก เขาเปรียบเทียบรายงานการยอมรับโครงการฉบับนี้กับสัญญาว่าจ้างและพบว่าข้อมูลมันตรงกัน

 

          ‘ฮวงยี่หู่ใช้กลุ่มพระจันทร์เสี้ยวในการสร้างสิ่งปลูกสร้างที่ใช้วัสดุก่อสร้างคุณภาพต่ำและประกาศขายในราคาที่สูง รายงานพวกนี้ถูกเก็บไว้ในที่ปลอดภัย และเขาจำเป็นต้องติดสินบนคนที่สามารถอนุมัติให้ก่อสร้างโครงการเหล่านี้ได้ เขาต้องเก็บรายงานฉบับนี้ไว้เพื่อใช้ข่มขู่ให้เจ้าหน้าที่ผู้ที่ยอมรับสินบนอยู่ในกำมือของเขา แต่รายงานนนี้มาอยู่ในมือผมแล้ว เตรียมตัวฆ่าตัวตายไว้ได้เลย ฮวงยี่หู่!’ เซี่ยเหล่ยแสยะยิ้ม เขาหยิบสมุดปกหนังขึ้นมาและเปิดอ่าน

 

          เซี่ยเหล่ยประหลาดใจกับเนื้อหาในสมุดเล่มนี้

 

          สมุดเล่มนี้เป็น ‘บัญชีบันทึกทางธุรกรรมที่ผิดกฏหมาย’ โดยที่จริง มันมีบันทึกรายได้ทุกอย่างของฮวงยี่หู่ที่ได้จากการทำธุรกิจผิดกฏหมาย รายได้จากการเล่นการพนัน ค่าธรรมเนียมการคุ้มครองตลาด การบริการทางเพศ และทุกๆอย่างที่ผิดกฏหมายยกเว้นเรื่องยาเสพติด แหล่งรายได้เหล่านี้ถูกตรวจสอบและปรับเปลี่ยนให้ข้อมูลทั้งหมดกลายเป็นรายได้ที่มาจากธุรกิจถูกกฏหมาย

 

          ในสมุดเล่มนี้ยังบันทึกรายชื่อพร้อมตำแหน่งของเจ้าหน้าที่ที่รับสินบน วันที่ และจำนวนเงินที่ถูกจ่ายให้กับพวกเขาไว้ ดูเหมือนว่าวิดีโอที่ถูกบันทึกไว้ในฮาร์ดไดรฟ์จะเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ในสมุดบันทึกนี้ได้บันทึกรายชื่อคนที่รับสินบนไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ ในขณะที่การบันทึกไว้ในวิดีโอเป็นการติดสินบนในช่วงสองปีที่ผ่านมาเท่านั้น วิธีการในการบันทึกหลักฐานไว้แบล็กเมล์ของฮวงยี่หู่ได้เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและเขาได้เปลี่ยนจากการบันทึกในกระดาษมาเป็นบันทึกในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์แทน

 

          เซี่ยเหล่ยคิดว่าสมุดเล่มนี้จะมีข้อมูลบางอย่างที่เชื่อมโยงระหว่างฮวงยี่หู่และตระกูลกู๋ แต่เขาก็ไม่พบอะไรหลังจากอ่านมันจบแล้ว

 

          “เหล่ย ผมบันทึกลิสต์รายชื่อทั้งหมดเสร็จแล้ว” ฉิงเสวียงพูด

 

          “คุณได้บันทึกวิดีโอทั้งหมดไว้แล้วด้วยหรือเปล่า?” เซี่ยเหล่ยถาม

 

          “บันทึกหมดแล้ว คุณวางแผนจะทำอะไรต่อ?” ฉิงเสวียงพูด

 

          เซี่ยเหล่ยเดินไปยังโต๊ะคอมพิวเตอร์ “ที่เหลือให้ผมทำเอง”

 

          ฉิงเสวียงลุกขึ้นและให้เซี่ยเหล่ยนั่งลงแทนที่เขา

 

          เซี่ยเหล่ยนั่งลงและเลือกบางวิดีโอที่ ‘เป็นประโยชน์’ จากนั้นจึงอัปโหลดไปยังเว็บไซต์แชร์วิดีโอ ชื่อวิดีโอทั้งหมดถูกตั้งให้คล้ายกับว่ามันถูกโพสต์โดยคนที่อยู่ในเหตุการณ์ ‘ผมต้องการส่งข่าวเกี่ยวกับ XXX’

 

          ฉิงเสวียงมองสิ่งที่เซี่ยเหล่ยทำและขมวดคิ้วในขณะที่พูดว่า “ผมไม่คิดว่าจะมีคนเชื่อว่าฮวงยี่หู่จะประจานตัวเอง”

 

          เซี่ยเหล่ยยิ้ม “แล้วคุณจะเห็นเอง” เขาหยิบปากกาและกระดาษขึ้นมาและเริ่มเขียนจดหมายของผู้ให้ข่าว

 

          ฉิงเสวียงดูสิ่งที่เซี่ยเหล่ยเขียนและเขาก็เห็นบางสิ่งที่มันไม่ถูกต้องจึงพูดด้วยความประหลาดใจ

 

          “ลายมือของคุณ! ทำไมมันเหมือนกับลายมือของฮวงยี่หู่? นี่มันเป็นไปไม่ได้ ผมเคยเห็นลายมือของเขา และนี่มันก็ดูเหมือนกับว่าเขาเป็นคนเขียนด้วยตัวเอง!”

 

          เซี่ยเหล่ยยังคงเขียนจดหมายต่อไป ในจดหมายนั้นฮวงยี่หู่เขียนถึงการถูกข่มขู่โดยบุคคลที่มีอำนาจและชีวิตของเขากำลังตกอยู่ในความหวาดกลัว เขาจึงออกมาขอร้องอ้อนวอนเพื่อให้ได้รับการคุ้มครอง และเมื่อเขาได้รับการคุ้มครองแล้ว เขาก็จะเปิดเผยรายชื่อของเจ้าหน้าที่ที่ทุจริตโดยการเปิดเผยบันทึกที่ผิดกฏหมายเล่มนั้น เซี่ยเหล่ยได้แนบข้อมูลบางส่วนจากในสมุดบันทึกไว้ในตอนท้ายของจดหมายด้วย

 

          “คุณต้องการให้ตำรวจจับเขางั้นหรือ?” ฉิงเสวียงถาม

 

          เซี่ยเหล่ยส่ายหน้า “ตำรวจอยากจะจับกุมตัวเขา แต่ใครบางคนจะไม่ทำ”

 

          “คุณกำลังพูดถึงเจ้าหน้าที่พวกนั้นหรือ? พวกเขาไม่สามารถทำอะไรฮวงยี่หู่ได้” ฉิงเสวียงพูด

 

          เซี่ยเหล่ยยิ้ม “ฮวงยี่หู่เป็นสุนัขรับใช้ของตระกูลกู๋ และเมื่อสุนัขเริ่มไล่กัดคน คุณคิดว่าใครจะโผล่หัวออกมาเป็นคนแรก?”

 

          “คุณกำลังพูดถึง…” ปากของฉิงเสวียงอ้าค้างอย่างอึ้งๆ “ตระกูลกู๋!”

 

          เซี่ยเหล่ยหยิบจดหมายใส่ซอง “มารอดูการแสดงใหญ่กันเถอะ”

 

          “ผมจะไปไปรษณีย์เดี๋ยวนี้เลย” ฉิงเสวียงพูดอย่างกระตือรือร้น

 

          เซี่ยเหล่ยมอบซองจดหมายให้เขาและเตือนว่า “หาที่บางแห่งสำหรับซ่อนตัว และอย่าเพิ่งโผล่หน้าออกมาสักสองสามวัน แม้แต่กระต่ายยังกัดได้เมื่อมันจนมุม จะนับประสาอะไรกับหมาป่าชั่วอย่างฮวงยี่หู่”

 

          ฉิงเสวียงพยักหน้า “คุณก็ระวังตัวด้วยเหมือนกัน”

 

          เช้าวันรุ่งขึ้นเซี่ยเหล่ยไปเคาะประตูบ้านเจียงหยูยี่ ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรเจียงหยูยี่ก็ดึงมือเขาและดึงเขาเข้ามาในห้องครัว

 

          “คุณกำลังทำอะไร?” เซี่ยเหล่ยเพิ่งมีโอกาสได้พูดหลังจากเขาเข้ามาด้านในแล้ว

 

          เจียงหยูยี่ยิ้มหวาน “เหล่ย คุณมาได้ถูกเวลาพอดี ทำอาหารให้ฉันสักสองจานสิ”

 

          เซี่ยเหล่ยตีหัวเธอด้วยสมุดปกหนังในมือเขา “ผมเป็นพ่อครัวของคุณหรือไง? ทำอาหารสองจานให้คุณในตอนเช้า? ฝันไปเถอะ ผมมาที่นี่เพื่อจะคุยธุระ”

 

          เจียงหยูยี่ลูบหัวของเธอและจ้องเซี่ยเหล่ย “คุณนี่ไม่มีความอ่อนโยนต่อเพศที่อ่อนแอแบบฉันเลยนะ ตีมาอย่างนั้นได้ยังไงกัน คุณมีธุระอะไร? พูดออกมาหรือจะให้ฉันฆ่าคุณ!”

 

          “เรื่องสำคัญแน่นอน ดูเนื้อหาในสมุดเล่มนี้สิ แล้วคุณจะรู้เอง นี่เป็นโอกาสครั้งสำคัญที่ผมมอบให้คุณเลยนะ” เขาส่งสมุดปกหนังและ USB ให้เจียงหยูยี่

 

          ใน USB นั้นมีวิดีโอการติดสินบนที่เขาได้คัดลอกและบันทึกมาจากฮาร์ดดิสแบบพกพา

 

          เจียงหยูยี่เปิดโน๊ตบุ๊คและเริ่มไล่อ่าน ปากสีเชอร์รี่เล็กๆของเธออ้าออกอย่างตกใจ

 

          “พระเจ้า! หัวหน้าลีจากกสำนักงานการพัฒนา? ฉันเจอเขาที่งานแสดงสินค้าเมื่อสองวันก่อน เขาแต่งตัวสบายๆและทานอาหารที่โรงอาหารเท่านั้น ฉันคิดว่าคนแบบเขาจะเป็นเจ้าหน้าที่ที่ใสสะอาดแต่ผู้ชายคนนี้กลับยอมรับสินบนสองล้านจากฮวงยี่หู่!”

 

          “ยังมีอีก อ่านต่อไปสิ” เซี่ยเหล่ยพูด

 

          เจียงหยูยี่พูดบ่นไปเรื่อยในขณะที่เธออ่านและดูค่อนข้างจะตื่นตกใจ

 

          เซี่ยเหล่ยนวดหูของเขาและเดินไปยังห้องครัว “ผมจะทำอาหารให้คุณนะ”

 

          เซี่ยเหล่ยปรุงมะเขือเทศ ไข่ต้ม และมันฝรั่งหั่นบางๆ และถือทั้งหมดออกไปที่ห้องนั่งเล่น เจียงหยูยี่อ่านสมุดเล่มนั้นจบแล้วและกำลังดูวิดีโอใน USB จากโน๊ตบุ๊ค

 

          วิดีโอแรกที่เธอกดเข้าไปดูคือ ฮวงยี่หู่ใช้ผู้หญิงคนหนึ่งเพื่อติดสินบนเจ้าหน้าที่ เสียงครวญครางของผู้หญิงดังอยู่ในห้องนั่งเล่นทันทีที่เธอกดเปิดวิดีโอ

 

          “อ๊ะ?” หน้าของเจียงหยูยี่เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความอาย “คุณนี่มันชั่วจริงๆ มาทำให้ให้ฉันต้องเปิดดูวิดีโอแบบนี้ตั้งแต่เช้า!”

 

          “คุณเป็นคนกดดูเองนะ โอเคไหม? ยังมีวิดีโออันอื่นอีกนะ ดูพวกนั้นแทนก็ได้” เซี่ยเหล่ยพูด

 

          เจียงหยูยี่ไม่ได้เปิดวิดีโออันอื่น เธอวางโน๊ตบุ๊คลง และเธอเดินไปที่โต๊ะอาหารและจ้องเซี่ยเหล่ย

 

          “เตรียมข้าวสิ”

 

          เสียงครวญครางของผู้หญิงยังคงดังอยู่และยิ่งเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ ปฏิเสธไม่ได้ว่าผู้หญิงที่ฮวงยี่หู่หามามีประสบการณ์ในด้านนี้อย่างแท้จริง และเสียงร้องของเธอก็ปลุกเร้าอารมณ์เขาได้ แต่ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่นั่น ปัญหาก็คือหัวหน้าเจียงกำลังเรียกร้องให้เขาเตรียมข้าวให้เธอท่ามกลางเสียงร้องครวญครางเหล่านั้น!

 

          “เตรียมข้าวสิ” เจียงหยูยี่พูดอีกครั้ง “เร็วเข้าสิ ฉันหิวแล้วนะ”

 

          เซี่ยเหล่ยตักข้าวใส่จานให้เจียงหยูยี่

 

          เจียงหยูยี่เดินไปที่โต๊ะอาหารและเริ่มทานอาหารด้วยตะเกียบของเธอ ทำราวกับว่าเสียงครวญครางของหญิงสาวในวิดีโอเป็นเพียงเสียงนกร้องที่ดังมาจากนอกหน้าต่างเท่านั้น และมันไม่ได้ส่งผลใดๆต่อเธอเลย

 

          เซี่ยเหล่ยตักข้าวให้ตัวเอง เขานั่งลงตรงข้ามกับเจียงหยูยี่และเริ่มกินข้าว เขายังไม่ได้กินอะไรก่อนที่จะมาที่บ้านของเธอและมันก็ไม่ผิดที่เขาจะมากินข้าวกับเธอเพราะอาหารพวกนี้เขาเป็นคนลงมือทำเอง

 

          “ฉันจะพาลูกทีมไปจับกุมฮวงยี่หู่หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว” เจียงหยูยี่พูดในขณะที่เธอยังกินข้าว “ผู้ชายคนนี้เป็นประธานหอการค้างั้นหรือ เขานี่มันชาติชั่วจริงๆ!”

 

          “ผมได้ให้โอกาสที่ดีที่จะทำให้คุณได้เลื่อนตำแหน่งอีกครั้ง คุณจะขอบคุณผมยังไงดี?” เซี่ยเหล่ยพูด

 

          เจียงหยูยี่มองเซี่ยเหล่ยด้วยรอยยิ้ม “โอ้ เจ้าคนเลว มาทำให้ฉันต้องดูวิดีโอแบบนี้ในตอนเช้าและยังมาถามว่าจะให้ฉันขอบคุณคุณยังไงดีอีก คุณกำลังบอกใบ้อะไรบางอย่างหรือเปล่า?”

 

          “คิดซะว่าผมไม่เคยพูดอะไรออกไปก็แล้วกัน” เซี่ยเหล่ยรีบก้มหน้าลงและทานกินข้าวต่อ

 

          เจียงหยูยี่ถอดรองเท้าแตะของเธอ เหยียดเท้าของเธอไปข้างหน้าและลูบมันกับหลังเท้าของเซี่ยเหล่ย

 

          เซี่ยเหล่ยชะงัก “คุณกำลังจะทำอะไร?”

 

          เจียงหยูยี่ยิ้ม “ด้วยความสัตย์จริงเลยนะ เหล่ย คุณอยากจะทำอะไรล่ะ?”

 

          ลูบไล้หลังเท้าเขาและถามว่าเขาอยากทำอะไร สิ่งเหล่านี้คงมีเพียงแต่คนแบบเจียงหยู่ยี่เท่านั้นที่จะพูดออกมาได้

 

          ในขณะนั้นเซี่ยเหล่ยก็สูญเสียการควบคุมต่อดวงตาของเขา และเจียงหยูยี่ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขาก็เปลือยเปล่าเหมือนกับวันที่เธอเกิดมา

 

          “มาเถอะ พูดมาสิว่าคุณอยากทำอะไร?”

 

          เซี่ยเหล่ยทนมองไม่ได้อีกต่อไปเขาจึงหันไปทางอื่น เขาลุกขึ้นและพูดในขณะที่กำลังจะเดินออกไป

 

          “ถ้าคุณต้องการจะจับกุมตัวฮวงยี่หู่ คุณควรจะนำเจ้าหน้าที่ตำรวจไปที่ที่ดินของผมหลังจากนี้นะ อย่าลืมเอาปืนไปด้วยล่ะ ลูกน้องของฮวงยี่หู่มีอาวุธในมือทุกคน”

 

          “นี่? คุณช่วยกลับมาล้างจานก่อนจะออกไปได้หรือเปล่า?” เสียงของเจียงหยู่ยี่เรียกเขาจากด้านหลัง

 

          เซี่ยเหล่ยรีบเดินออกจากประตูอย่างรวดเร็ว......

 

          ติดตามตอนต่อไป.....

 

         

         

         

จบบทที่ TXV –  95 อยากทำอะไรต่อ ?

คัดลอกลิงก์แล้ว