บทที่ 26 การสอบยุทธ์เริ่มต้น! สัตว์ร้ายระดับ 3! คำเชิญของหลินซีเยว่!

บทที่ 26 การสอบยุทธ์เริ่มต้น! สัตว์ร้ายระดับ 3! คำเชิญของหลินซีเยว่!

เขตเจียงหนานมีเมืองป้องกันทั้งหมดเจ็ดสิบสองเมือง

เมืองหลินชางไม่ได้อยู่ในอันดับต้นๆ แม้กระทั่งอยู่ในอันดับท้ายๆ ด้วยซ้ำ

เพราะที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ มันอยู่ไกลจากฐานทัพหลักของเขตเจียงหนานมาก แทบจะเป็นชายแดนของเจียงหนาน ติดกับเขตกว่างไห่

ด้วยเหตุนี้ ขนาดของโลกศิลปะการต่อสู้ในเมืองหลินชางจึงเล็กมาก และมีอัจฉริยะน้อย

คนทั้งหมดที่เข้าร่วมการสอบยุทธ์ในเมืองนี้ มีแค่พันกว่าคน

ในขณะนี้——

พวกเขารวมตัวกัน ยืนอยู่ที่จัตุรัสหน้าสมาคมยุทธ์ด้วยความตื่นเต้น

ผู้คนหนาแน่น!

เด็กหนุ่มสาวแต่ละคน ต่างก็มีความทะเยอทะยาน เตรียมพร้อมที่จะแสดงฝีมือ

บวกกับผู้ปกครองและผู้ชมที่มาร่วมงาน... ถนนทุกสายเต็มไปด้วยผู้คน

ลู่เฉินก็ยืนอยู่ในกลุ่มนักเรียนสอบยุทธ์

เขารออย่างเบื่อๆ

ตามธรรมเนียมปฏิบัติ จะมีผู้ยิ่งใหญ่จากสมาคมยุทธ์ออกมาพูด และประกาศเนื้อหาการสอบยุทธ์

แต่ครั้งนี้ ดูเหมือนจะแตกต่าง...

ทันใดนั้น เสียงดังรอบๆ ก็เงียบลง เหมือนมีคนกดปุ่มปิดเสียง

มีเสียงสูดหายใจดังขึ้น

และเสียงอุทานเบาๆ:

"ปรมาจารย์ยุทธ์!"

"บ้าจริง นั่นปรมาจารย์กระบี่สายฟ้า!"

"ฉันสามารถแทนที่เขาได้"

"เหอะ ใครโม้เนี้ย? ออกมาให้ดูหน่อย!"

"..."

ลู่เฉินเงยหน้าขึ้นมอง——

มีร่างหนึ่งค่อยๆ ก้าวลงมาจากบนฟ้า

ชายคนนี้มีใบหน้าที่แน่วแน่ สะพายกระบี่ยาว ทุกย่างก้าว เหมือนเหยียบอยู่บนบันไดแห่งห้าธาตุ

"กระบี่สายฟ้า ฉิวหยวนหลง ปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นเก้า..."

ครั้งที่แล้วตอนออกจากเมือง ลู่เฉินเคยเห็นปรมาจารย์ท่านนี้บนรถบัส ไม่คิดว่าจะได้เจออีกครั้ง

เมื่อได้สัมผัสอย่างใกล้ชิด เขาก็ยิ่งรู้สึกถึงเจตจำนงกระบี่ที่รุนแรง!

เย็นยะเยือก แทงทะลุหัวใจ ทำให้จิตใจสั่นสะท้าน!

"มิน่าล่ะถึงมีข่าวลือว่า การสอบยุทธ์ครั้งนี้เป็นการปฏิรูปครั้งใหญ่ ไม่ธรรมดา..."

"แม้แต่ปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นเก้า ก็ยังมาเป็นผู้ควบคุมการสอบ!"

ปรมาจารย์ระดับนี้ สำหรับเมืองหลินชางแล้ว ถือเป็นตำนาน

เพราะผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหลินชาง เป็นแค่ปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นแรกเท่านั้น

ในใจของลู่เฉิน จู่ๆ ก็มีเลือดร้อนพลุ่งพล่าน

เจตจำนงต่อสู้พุ่งสูงขึ้น!

หลังจากที่ทะลุมิติมาอยู่ในโลกที่ยกย่องศิลปะการต่อสู้ ในใจของเขาก็มีความทะเยอทะยานเช่นกัน

เหยียบเมฆา ควบคุมอำนาจ!

ยืนอยู่บนจุดสูงสุด!

แน่นอนว่า ต้องไม่เปิดเผยตัวตนในฐานะผู้ปกครองเผ่าพันธุ์แมลง...

ในตอนนี้เอง

ฉิวหยวนหลงหยุดอยู่บนฟ้า ยืนกอดอก มองไปที่นักเรียนสอบยุทธ์พันกว่าคนข้างล่าง แล้วพูดช้าๆ ว่า

"แนะนำตัวก่อน——"

"ฉันชื่อฉิวหยวนหลง!"

"เป็นรองคณบดีของสาขากระบี่ สถาบันยุทธ์เจียงหนาน! ปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นเก้า!"

เห็นนักเรียนสอบยุทธ์ข้างล่างตื่นเต้นมาก เหมือนอยากจะระบายออกมา

กระบี่ยาวข้างหลังฉิวหยวนหลงก็สั่นเบาๆ ส่งเสียงดังกังวาน

ทุกอย่างเงียบลงทันที!

"ฉันจะไม่พูดมาก เอาเป็นว่า การสอบยุทธ์ของเมืองหลินชางครั้งนี้ ฉันเป็นคนดูแล"

"ตอนนี้ ฉันขอประกาศกฎการสอบยุทธ์——"

"ข้อแรก การสอบยุทธ์มีความเสี่ยง พวกเธอเซ็นสัญญาเป็นตายกันหมดแล้วก็จริง แต่ตอนนี้ ยังมีโอกาสสุดท้าย ใครอยากจะถอนตัวก็ยังทัน"

เขาพูดจบ ก็มองไปข้างล่างเงียบๆ

รออยู่สองสามวินาที

ไม่มีใครถอนตัว

ฉิวหยวนหลงพยักหน้า แล้วพูดต่อว่า

"ข้อสอง การสอบยุทธ์ครั้งนี้ จะใช้วิธีการจัดอันดับตามคะแนน ทุกคนเข้าไปในสนามสอบ ฆ่าสัตว์ร้ายเพื่อสะสมคะแนน!"

"ตามความแข็งแกร่งของสัตว์ร้าย ตั้งแต่ระดับต่ำสุดไปจนถึงระดับ 2 ขั้นสูงสุด คะแนนจะอยู่ที่ 1-50 คะแนน!"

"..."

กฎข้อนี้ ไม่ต่างจากการสอบยุทธ์ในปีก่อนๆ

วัดกันที่ความแข็งแกร่ง!

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียว คือมีสัตว์ร้ายระดับ 2 ขั้นสูงสุด เพราะในการสอบยุทธ์ปีก่อนๆ สัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งที่สุดคือระดับ 2 ขั้นกลาง

ลู่เฉินที่อยู่ในฝูงชน รู้สึกตื่นเต้นทันที

"ไม่รู้ว่าในสนามสอบมีสัตว์ร้ายระดับ 2 ขั้นสูงสุดกี่ตัว ถ้ามีร้อยตัว..."

"ก็พอดีกับเงื่อนไขการเลื่อนขั้น!"

ตอนนี้ค่าพลังชีวิตของเขาอยู่ที่ 249 คาร์ ขอบเขตเหนือธรรมชาติขั้นเก้าระดับสูงสุด!

ถ้าอยากจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลอมรวมชีพจร

ไม่ว่าจะฝึกฝนด้วยตัวเอง หรือทำตามเงื่อนไขที่ระบบกำหนด:

หนึ่ง ให้หงซวงกลืนกินซากสัตว์ร้ายระดับ 2 ขั้นสูงสุด 100 ตัว

สอง กลืนกินซากสัตว์ร้ายระดับ 3 จำนวน 10 ตัว

ตัวเลือกที่สองไม่ค่อยสมจริง และเป็นไปไม่ได้

ส่วนตัวเลือกแรก...

ลู่เฉินทำได้ แต่ไม่มีสัตว์ร้ายมากขนาดนั้น

แต่ตอนนี้ ในสนามสอบมีพร้อม!

เขาจะต้องทำมันให้สำเร็จ!

จากนั้น ฉิวหยวนหลงก็พูดต่อ เสริมอีกสองสามข้อ

ทุกคนต่างตกตะลึง:

"นอกจากนี้ ยังมีข้อเสริมเกี่ยวกับข้อสอง——"

"ในพื้นที่ใจกลางของสนามสอบ มีสัตว์ร้ายระดับ 3 ขั้นต้น เป็นการทดสอบขั้นสุดท้าย ถ้าฆ่ามันได้ จะได้ 500 คะแนน ถ้าพลังไม่พอ ก็อย่าเข้าไป!"

"อีกอย่าง การสอบยุทธ์ครั้งนี้สามารถจัดตั้งทีมได้ ทีมละไม่เกินสองคน คะแนนที่ได้จากการฆ่าสัตว์ร้าย จะถูกแบ่งเท่าๆ กัน"

สัตว์ร้ายระดับ 3?

ไม่ต้องพูดถึงนักเรียนสอบยุทธ์พันกว่าคน

แม้แต่ครูที่พานักเรียนมา ต่างก็ตกตะลึง!

สัตว์ร้ายระดับนี้ เทียบเท่ากับนักยุทธ์ขอบเขตควบคุมอากาศ พลังทำลายล้างสูงมาก!

ปกตินอกเมืองหลินชาง ถ้ามีสัตว์ร้ายระดับ 3 ปรากฏตัว จะมีการแจ้งเตือน และกองทัพจะส่งทหารทั้งกองร้อยไปจัดการ

แต่ตอนนี้?

กลับเอามันไปไว้ในสนามสอบ!

เผชิญหน้ากับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ ฉิวหยวนหลงพูดอย่างใจเย็นว่า "สัตว์ร้ายระดับ 3 ตัวนั้น อยู่ในสภาพอ่อนแอ"

พูดจบ

เขาก็พูดประโยคสุดท้าย "ข้อสาม นักเรียนสอบยุทธ์สิบอันดับแรกของเมืองหลินชาง จะถูกฉันพาไปที่ฐานทัพหลักของเขตเจียงหนาน เพื่อแข่งขันกับผู้ชนะจากเมืองอื่นๆ"

จากนั้นเขาก็ละสายตา

บินขึ้นไปบนฟ้า มุ่งหน้าไปยังสนามสอบก่อน

ณ จัตุรัสหน้าสมาคมยุทธ์ นักเรียนสอบยุทธ์ต่างก็พูดคุยกัน

เจ้าหน้าที่หลายคนเดินแจกกำไลข้อมือสำหรับบันทึกคะแนน และเอกสารอธิบายรายละเอียด เช่นรางวัล

ไม่นาน เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็เดินมาหาลู่เฉิน มอบของให้เขาสองสามอย่าง

"นักเรียน นี่คือกำไลข้อมือของเธอ ต้องใส่ตลอดเวลา ถ้าถอดออกระหว่างการสอบ จะถูกตัดสิทธิ์ทันที"

"อีกอย่าง——"

"นี่คือลูกบอลเทเลพอร์ตฉุกเฉิน มีแค่ลูกเดียว"

"ถ้าเจออันตรายถึงชีวิต ใช้มันแล้วเธอจะถูกส่งออกมาจากสนามสอบ แต่มันก็หมายความว่าการสอบยุทธ์ของเธอจบลงแล้ว"

"..."

ลู่เฉินใส่กำไลข้อมือ พูดขอบคุณ

ในขณะนั้น

จางจิ้นหมิง ครูประจำชั้น ก็เดินเข้ามา

เรียกนักเรียนสอบยุทธ์ของโรงเรียนมัธยมปลายหลินชางมารวมตัวกัน แล้วประชุมเล็กน้อย

"เวลาเหลือน้อย ฉันจะพูดแค่สองสามข้อ"

"ข้อแรก ทุกคนห้ามเข้าไปในพื้นที่ใจกลางเด็ดขาด! สัตว์ร้ายระดับ 3 เป็นของที่เตรียมไว้สำหรับอัจฉริยะ เช่นหลินซีเยว่ และคนจากกองทัพ"

"ข้อสอง ทำเท่าที่ตัวเองทำได้ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิต"

"ข้อสาม การสอบยุทธ์ครั้งนี้สามารถจัดตั้งทีมได้ รีบหาเพื่อนร่วมทีม แล้วผูกมัดกำไลข้อมือให้เรียบร้อย"

พูดจบ

เขาก็มองไปที่ลู่เฉิน "เฮ้อ เธอจะทำยังไงดี ถ้าไม่มีใครร่วมทีมกับเธอ เธอก็คงสอบไม่ติดสถาบันยุทธ์..."

เขาพูดจบ ก็ถอนหายใจ

มองไปที่นักเรียนคนอื่นๆ ของโรงเรียน ทุกคนต่างหลบสายตา

กลัวว่าจะถูกเรียกชื่อ แล้วต้องร่วมทีมกับลู่เฉิน

แต่ทว่า…

ในตอนนั้น——

เสียงแผ่วเบาดังมาจากข้างหลัง:

"สวัสดีลู่เฉิน ไม่ทราบว่านายมีเพื่อนร่วมทีมหรือยัง?"

หลินซีเยว่พูดอย่างประหม่า "ถ้ายังไม่มี ฉันขอร่วมทีมกับนายได้ไหม..."

จางจิ้นหมิง: ???

นักเรียนโรงเรียนมัธยมปลายหลินชาง: ???