ตอนที่ 1 : แหวนเจ็ดคำสาป

ตอนที่ 1 : แหวนเจ็ดคำสาป

【ความยิ่งใหญ่ของพระองค์อยู่เหนือการเอื้อมถึงของทวยเทพทั้งปวง】

【ดินแดนแห่งจุดจบ ถูกปกครองโดยพระองค์ตราบชั่วนิรันดร์】

【เพียงแค่เอ่ยนามของพระองค์ก็สร้างความหวาดกลัวไปทั่วทุกสรวงสวรรค์และทุกโลกหล้า】

【บทกวีมหากาพย์ทั้งมวลล้วนขับขานถึงความลับแห่งจุดจบ】

【แม้แต่ในยามที่พระองค์ร่วงหล่น โลกก็มิอาจจารึกเอาไว้ได้】

【และบัดนี้ พระองค์ได้ตื่นขึ้นในที่สุด】

【พระองค์ทรงกุมจุดจบเอาไว้อีกครา แหวกว่ายผ่านความว่างเปล่า พิชิตเหล่าทวยเทพผู้โง่เขลา】

【ราชันแห่งจุดจบและความว่างเปล่า - เนียรลาโธเทป】

【ยินดีต้อนรับกลับขอรับ นายท่าน】

“อืม”

เซี่ยไป๋รู้สึกเวียนหัวและหน้ามืดเล็กน้อย

หลังจากนวดคลึงศีรษะอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ตระหนักได้ว่าตัวเองเหมือนจะทะลุมิติมาซะแล้ว

เพราะมีหน้าต่างอินเทอร์เฟซเกมปรากฏอยู่ตรงหน้าของเธอ

【เซี่ยไป๋ Lv.1】

【อาชีพ: ไม่มี】

【HP: 100/100】

【มานา: 50/50】

【พละกำลัง: 2】

【ร่างกาย: 1】

【สติปัญญา: 5】

【ความคล่องตัว: 4】

【เสน่ห์: 99】

【โชค: -1】

【พรสวรรค์: ไม่มี】

【สกิล: ทำตัวน่ารัก Lv.13】

【อุปกรณ์สวมใส่: ไม่มี】

【เวลาที่เหลือก่อนเกมเปิดทดสอบเบต้า: 8】

“นี่ฉันทะลุมิติเข้ามาในเกมงั้นเหรอ? ช่วงทดสอบเบต้ายังไม่เริ่มเลย งั้นฉันก็คงเป็น NPC หรือไม่ก็บอสอะไรสักอย่างสินะ”

เซี่ยไป๋ปะติดปะต่อเรื่องราวอย่างรวดเร็วและสรุปสถานการณ์ปัจจุบันของตัวเองได้

นี่ต้องขอบคุณการที่เธออ่านนิยายบนเว็บมามากมายในชาติก่อน ซึ่งช่วยให้เธอเข้าใจพล็อตการทะลุมิติรูปแบบต่างๆ ได้เป็นอย่างดี

ในหมู่เรื่องราวเหล่านั้น มีหลายเรื่องที่ตัวเอกทะลุมิติเข้าไปในเกมเพื่อกลายเป็น NPC หรือบอส ฟาร์มเลเวลก่อนที่ผู้เล่นจะเข้ามาในช่วงทดสอบเบต้า แล้วหลังจากนั้นก็สร้างความประทับใจอย่างล้นหลามให้กับผู้เล่น

“แต่สูตรโกงของฉันล่ะคืออะไร? ช่องอาชีพกับพรสวรรค์ก็ว่างเปล่า ฉันไม่มีสูตรโกงประเภทอาชีพหรือพรสวรรค์ระดับท็อปๆ เลยนี่นา”

“หรือว่าจะเป็นนิยายแนวระบบ? แต่ปกติแล้วนิยายพวกนี้จะแสดงระบบให้เห็นตั้งแต่เริ่มเรื่องเลยนี่ และในเมื่อมันยังไม่โผล่มา งั้นก็คงไม่ใช่แล้วล่ะ”

แม้ว่าเซี่ยไป๋จะยังหาสูตรโกงไม่เจอ แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดให้เธอมองโลกในแง่ดี

ท้ายที่สุดแล้ว มีผู้ทะลุมิติเพียงหยิบมือเท่านั้นที่จะอ่อนแอ ไม่ว่าพวกเขาจะเริ่มต้นมาแบบไหน ในตอนท้ายของเรื่องพวกเขาก็จะต้องกลายเป็นตัวตนที่เป็นนิรันดร์อยู่วันยังค่ำ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหน้าต่างสถานะที่ดูน่าขบขันและค่าโชคที่ติดลบของเธอ เซี่ยไป๋ยิ่งมั่นใจว่าเธอต้องมีสูตรโกงบางอย่างเพื่อมาชดเชยข้อบกพร่องเหล่านี้แน่ๆ

“แต่มันจะเป็นอะไรได้ล่ะ? คงไม่ใช่แค่ ‘ทำตัวน่ารัก’ หรอกใช่ไหม?”

เซี่ยไป๋เริ่มเหงื่อตกกะทันหัน

ก็นะ ค่าเสน่ห์ 99 แต้มนั่นมันจ้องหน้าเธอเขม็งเลยนี่นา

เมื่อรวมกับสกิล ‘ทำตัวน่ารัก’ เลเวล 13 ของเธอแล้ว มันก็แทบจะเหมือนกับมีคำว่า ‘ทำตัวน่ารัก’ แปะหราอยู่บนหน้าของเธอเลยทีเดียว

“จะเป็นไปได้ยังไง? ฉันเป็นถึงลูกผู้ชายเต็มตัวนะ จะให้ไปเดินทำตัวน่ารักได้ยังไงกัน...”

ทันใดนั้น เซี่ยไป๋ก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติบางอย่าง

“เดี๋ยวก่อน ทำไมเสียงของฉันมันถึงได้ฟังดูดีขนาดนี้...”

นุ่มนวล อ่อนหวาน และสดใสจับใจ

“ห-หรือว่า?!”

เซี่ยไป๋ก้มมองร่างกายของตัวเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

รูปร่างเล็กบอบบาง แขนขาเรียวยาว ผิวพรรณขาวผ่อง สวมชุดเดรสลูกไม้สีดำ ยืนเท้าเปล่าบนผืนหญ้าด้วยสองเท้าที่บอบบาง และเธอยังสามารถสัมผัสได้ถึงเส้นผมสีขาวของตัวเอง

แอ่งน้ำเล็กๆ ใกล้ๆ บังเอิญสะท้อนใบหน้าของเธอให้เห็นพอดี

ใบหน้าของเด็กผู้หญิงที่น่ารักเอามากๆ แถมยังดูค่อนข้างเด็กอีกด้วย

“นี่ฉันกลายเป็น โลลิ ตัวน้อยผมขาวตาสีแดงไปแล้วจริงๆ เหรอเนี่ย?!”

เซี่ยไป๋จ้องมองภาพทั้งหมดนี้ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ถึงแม้ว่าในชาติก่อน เธอจะเคยพูดติดตลกบนโลกออนไลน์อยู่บ่อยๆ เรื่องการกลายร่างเป็นโลลิตัวน้อยก็เถอะ

แต่ตอนนี้เมื่อมันเกิดขึ้นจริง เซี่ยไป๋ก็ไม่สามารถยอมรับมันได้ในทันที

ก็นะ จู่ๆ ก็กลายเป็นโลลิตัวน้อยผมขาวตาสีแดง... เธอแค่ยังรับมันไม่ค่อยจะได้น่ะ...

เซี่ยไป๋พยายามอย่างหนักที่จะทำความเข้าใจกับสถานการณ์พลางยกมือขึ้นมาสัมผัสแก้มของตัวเอง

บอบบางและเรียบเนียน สัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มและละมุนละไม

ผิวสัมผัสยอดเยี่ยมสุดๆ

หลังจากยอมรับสถานการณ์ของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว เซี่ยไป๋ก็ลุกขึ้นจากพื้นและปัดฝุ่นออก

สีหน้ารำคาญใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เล็กและน่ารักของเธอ

“เอาเถอะ มันคงไม่สมเหตุสมผลแล้วล่ะถ้าตอนนี้ฉันจะไม่ได้สูตรโกงน่ะ”

ท้ายที่สุด ในนิยายที่ตัวเอกเป็นโลลิตัวน้อยแสนน่ารัก แทบจะไม่มีนักเขียนคนไหนงกเรื่องสูตรโกงหรอก

นักเขียนบางคนที่ใจร้อนถึงกับตั้งค่าให้ตัวเอกโลลิกลายเป็นตัวตนที่ไร้เทียมทานมาตั้งแต่เริ่มเรื่อง ปล่อยให้พวกเธอได้อู้และเดินเล่นไปมาได้อย่างอิสระ

อย่างไรก็ตาม นิยายพวกที่เริ่มมาตัวเอกก็เก่งไร้เทียมทานเลยมันออกจะน่าเบื่อไปสักหน่อย

การขาดกระบวนการพัฒนาตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นทำให้เนื้อหาของเรื่องดูจืดชืด

“หืม?”

ในขณะที่ความคิดกำลังล่องลอย เซี่ยไป๋ก็สังเกตเห็นปุ่มกระเป๋าเป้อยู่ข้างๆ ตัวละครของเธอในหน้าต่างอินเทอร์เฟซเกม

สัญชาตญาณบอกเธอว่าอาจจะมีอะไรที่น่าเหลือเชื่ออยู่ข้างในนั้น

หลังจากเปิดกระเป๋าเป้ เซี่ยไป๋ก็พบกับแหวนสีดำที่ดูเก่าแก่โบราณอย่างเหลือเชื่อวางสงบนิ่งอยู่ในช่องหนึ่ง

【แหวนเจ็ดคำสาป】

【คุณภาพ: ■ ■】

【อุปกรณ์สวมใส่ประเภทแหวน】

【ข้อมูลโดยละเอียดจะแสดงหลังจากสวมใส่】

ราวกับสัมผัสได้ถึงความสนใจของใครบางคน ในวินาทีที่เซี่ยไป๋ค้นพบมัน แหวนลึกลับวงนี้ก็กะพริบแสงขึ้น

แหวนเผยให้เห็นดวงตาอัญมณีสีแดงฉาน จ้องมองมาที่เซี่ยไป๋อย่างเงียบๆ

“มาแล้ว อุปกรณ์ระดับท็อปในตำนานที่มีคุณภาพเป็นตัวอักษรประหลาด!”

ในความประทับใจของเซี่ยไป๋ ของที่มีข้อความอ่านไม่ออกแบบนี้มักจะเป็นสิ่งที่อยู่นอกเหนือสเปกและทะลุขีดจำกัดของเกมเสมอ

พวกมันมักจะเป็นสัญญาณของตัวเอกในนิยายที่จะทะลวงขีดจำกัดกลายเป็นตัวตนที่อยู่เหนือกว่าตัวเกม!

ดังนั้น โดยไม่ทันได้คิดอะไร เซี่ยไป๋ก็หยิบมันออกมาจากกระเป๋าเป้แล้วสวมแหวนวงนั้นลงไป

“วิ้ง”

ทันทีที่เธอสวมแหวนเจ็ดคำสาป เสียงแหลมบาดหูก็กรีดร้องทะลวงแก้วหูของเซี่ยไป๋

นอกเหนือจากความเจ็บปวดแสบที่หูแล้ว เซี่ยไป๋ยังรู้สึกถึงความไม่สบายใจที่แฝงมากับเสียงนั้นด้วย

ครู่สั้นๆ ต่อมา แหวนเจ็ดคำสาปก็หยุดส่งเสียง ซ่อนการจ้องมองสีแดงฉานของมันเอาไว้ และสวมอยู่บนนิ้วของเซี่ยไป๋อย่างเงียบสงบ

เซี่ยไป๋สัมผัสได้ถึงเจตนารมณ์ของแหวน มันได้ยอมรับเธอและกลายมาเป็นอุปกรณ์สวมใส่ของเธอแล้ว

ในเวลาเดียวกัน ข้อมูลโดยละเอียดของแหวนเจ็ดคำสาปก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเซี่ยไป๋

【แหวนเจ็ดคำสาป】

【คุณภาพ: ■ ■】

【อุปกรณ์สวมใส่ประเภทแหวน】

【เมื่อผู้ใดที่ละโมบแสวงหาพลังจะต้องชดใช้ ผู้สวมใส่จะตกอยู่ภายใต้เจ็ดคำสาป】

【คำสาปแห่งความเย่อหยิ่ง: ค่าความสัมพันธ์กับทุกฝ่ายเริ่มต้นที่ -1000】

【คำสาปแห่งความริษยา: บัฟอื่นๆ ทั้งหมดจากยูนิตอื่นจะไม่มีผลกับคุณ】

【คำสาปแห่งความโกรธา: ดาเมจที่ได้รับจะเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า】

【คำสาปแห่งความเกียจคร้าน: อัตราการใช้มานาเพิ่มขึ้นสิบเท่า】

【คำสาปแห่งความโลภ: บทลงโทษเมื่อเสียชีวิตเพิ่มขึ้นสิบเท่า】

【คำสาปแห่งความตะกละ: ไม่สามารถรับบัฟจากอาหารและไอเทมได้】

【คำสาปแห่งราคะ: ดีบัฟจะไม่หายไปตามกาลเวลา】

【และแน่นอน พรทั้งเจ็ดประการจะถูกประทานให้แก่ผู้ที่แน่วแน่และไม่ยอมจำนน】

【พรแห่งความเย่อหยิ่ง: คุณสามารถเพิกเฉยต่อข้อจำกัดใดๆ และบังคับรับคุณสมบัติที่เกี่ยวข้องได้】

【พรแห่งความริษยา: คุณสามารถเพิกเฉยต่อการลดทอนดาเมจใดๆ ได้】

【พรแห่งความโกรธา: ดาเมจของคุณจะเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า】

【พรแห่งความเกียจคร้าน: ค่าประสบการณ์ที่ได้รับและรางวัลการอัปเลเวลจะเพิ่มขึ้นสิบเท่า】

【พรแห่งความโลภ: เหรียญทองของคุณจะเพิ่มขึ้นสิบเท่า】

【พรแห่งความตะกละ: ทุกครั้งที่คุณสังหารยูนิตใดๆ จะทำการขโมยสเตตัส 1% ของพวกมันอย่างถาวร】

【พรแห่งราคะ: ผู้ที่ติดตามคุณจะจงรักภักดีต่อคุณ 100% เสมอ】

【ผู้สวมใส่แหวนเจ็ดคำสาปสมควรได้รับการยกย่องในความกล้าหาญ นอกเหนือจากผลลัพธ์ข้างต้นแล้ว ผู้สวมใส่จะได้รับการยอมรับจากแหวนเจ็ดคำสาปในเวลาเดียวกัน ซึ่งอนุญาตให้ติดต่อกับตัวตนที่เป็นเอกลักษณ์บางอย่างได้ และแก่นแท้ของผู้สวมใส่จะเปลี่ยนไป นับจากนี้เป็นต้นไป คุณคือกึ่งเทพเพียงหนึ่งเดียวที่เดินดินอยู่บนโลก】

【* ผู้สวมใส่ไม่สามารถถอดแหวนเจ็ดคำสาปออกได้ด้วยวิธีใดๆ ก็ตาม】

【แนะนำระดับคุณภาพ】

【ทั่วไป (สีขาว), ประณีต (สีเขียว), ล้ำลึก (สีฟ้า), ประหลาด (สีม่วง), มหากาพย์ (สีส้ม), ตำนาน (สีแดง), มายา (สีรุ้ง), และคุณภาพพิเศษที่เป็นอิสระ: อาร์ติแฟกต์ (มีเพียงหนึ่งเดียว)】

【แนะนำระดับความยาก】

【ง่าย, ปกติ, ยาก, นรก, หายนะ, สิ้นหวัง, สนธยา】