บทที่ 13 เหตุผลที่สอบตกการประเมิน

บทที่ 13 เหตุผลที่สอบตกการประเมิน

โลล่านึกเรื่องตลกขึ้นมาได้ จึงอดหัวเราะไม่ได้

ไพม่อนกับลูมีนมองหน้ากันอย่างงุนงง

"โลล่า เธอหัวเราะอะไรน่ะ?"

โลล่ารีบดึงสติกลับมา เธอไม่ได้อธิบายอะไร แต่กลับหยิบผ้าเช็ดหน้าไหมออกมาแล้วยื่นไปเช็ดแก้มให้ลูมีน

บนใบหน้าของลูมีนมีรอยเขม่าดำเปื้อนอยู่หลายจุด สงสัยจะมาจากคบเพลิงของฮิลิชูร์ล พอมารวมกับสีหน้างงๆ ของลูมีนในตอนนี้ มันก็ดูตลกชะมัด!

ใบหน้าสวยๆ ของลูมีนขึ้นสีระเรื่อ แต่เธอก็ไม่ได้หลบ ปล่อยให้โลล่าเช็ดหน้าให้จนสะอาด

ระหว่างที่กำลังเช็ด โลล่าก็พูดขึ้นว่า "จริงสิ พวกเธอหิวกันหรือยัง? ฉันเอาของอร่อยๆ มาเพียบเลยนะ!"

"ของอร่อย!"

พอได้ยินคำสำคัญ ไพม่อนก็เอามือกอดตัวเอง แล้วตีลังกากลับหลังหนึ่งรอบ "โลล่า ขอบใจนะ! เธอรู้ว่าไพม่อนหิว ก็เลยตั้งใจเอาของอร่อยมาให้ ไพม่อนซึ้งใจสุดๆ ไปเลย!"

"ฮ่าๆ ความจริงแล้วฉันแค่ติดนิสัยชอบพกของกินเยอะๆ น่ะ"

โลล่าจำได้ว่าฝีมือทำอาหารของนักเดินทางนั้นยอดเยี่ยมมาก ไม่รู้ว่าเธอจะมีโอกาสได้ลิ้มลองบ้างหรือเปล่านะ

โลล่าปูผ้าลงใต้ต้นไม้ใหญ่ จากนั้นก็หยิบอาหารมากมายออกมาจากมิติวิชั่นของเธอ

มีทั้งแพนเค้กมันฝรั่ง เนื้อมอร่า กองพะเนิน ปลาย่างมอนด์สตัดท์ ไก่ฟ้าอบหวาน เนื้อผัดพริก แล้วก็ข้าวปั้นอีกหลายก้อน

โลล่าห่ออาหารแต่ละอย่างด้วยใบบัวอย่างระมัดระวัง แถมมิติวิชั่นยังช่วยรักษาความสดใหม่ได้ในระดับหนึ่ง อาหารพวกนี้ก็เลยยังอุ่นๆ อยู่เลย

"ว้าว โลล่า เธอใจดีจัง! งั้นไพม่อนไม่เกรงใจแล้วนะ!"

ลูมีนเองก็กล่าวขอบคุณเช่นกัน ตลอดการเดินทาง โลล่าช่วยเหลือเธอและไพม่อนมาเยอะมาก พวกเธอติดหนี้บุญคุณโลล่าจนลูมีนรู้สึกเกรงใจ

ก็แหม โลล่าทั้งใจดีและใสซื่อขนาดนี้ ไม่เหมือนกับคนที่เธอเคยเจอมาเลยนี่นา

"นี่น้ำผลไม้จ้ะ ฉันเอามาหลายขวดเลย ไพม่อน ระวังสำลักนะ ดื่มน้ำผลไม้ไปด้วยจะได้คล่องคอ"

"อื้อ..."

หลังจากกินกันเสร็จ โลล่าก็ถึงกับอึ้ง อาหารที่เธอเอาออกมาแต่ละอย่างก็จานใหญ่ๆ ทั้งนั้น เธอคิดว่าคงจะเหลือเยอะแน่ๆ แต่ไม่คิดเลยว่าจะกินกันจนเกลี้ยง!

กระเพาะน้อยๆ ของไพม่อนจุอาหารเข้าไปได้ยังไงตั้งมากมายเนี่ย?

"อิ่มจังเลย!"

ไพม่อนลูบพุงป่องๆ ของตัวเองด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข

โลล่าและลูมีนก็อิ่มแล้วเหมือนกัน หลังจากเก็บกวาดของเสร็จสับ และด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ควรออกกำลังกายอย่างหนักหลังมื้ออาหาร ทั้งสามคนจึงนั่งพักผ่อนอยู่กับที่

ลูมีนจัดแจงไอเทมที่เพิ่งดรอปมาอย่างระมัดระวัง และเก็บพวกมันเข้าไปในมิติเก็บของ โลล่าสังเกตเห็นว่าที่ที่ลูมีนใช้เก็บของคือเครื่องประดับที่เธอสวมใส่อยู่ ซึ่งเป็นอัญมณีที่เปล่งประกายพลังธาตุลม

อีกห้วงเวลาหนึ่ง

เมื่อกั่วเจียล็อกอินเข้าเกมเกนชินในวันนี้ เธอก็พบว่าเกมมีการอัปเดต และเมื่อล็อกอินเข้ามา เธอก็พบว่ามันคือการอัปเดตกิจกรรมแฮงเอาท์ของโลล่า

โดยปกติแล้ว ถ้ามีเควสต์ใหม่ปล่อยออกมา ตัวละครก็จะตามมาติดๆ อย่างแน่นอน!

กั่วเจียตื่นเต้นมากและเริ่มสตรีมทันที

หลังจากทักทายคนดู เธอก็พูดขึ้นว่า "ทุกคนคะ กิจกรรมแฮงเอาท์ของโลล่ามาแล้ว! วันนี้เราจะมาเล่นกิจกรรมแฮงเอาท์อันนี้กัน!"

[วันนี้สตรีมเร็วจังเลย?!]

[กั่วเจียเปลี่ยนตารางสตรีมเหรอ?]

[อะไรนะ! เควสต์ของน้องโลล่าผู้น่ารักมาแล้วเหรอ?! ลุกขึ้นมาปั่นเดี๋ยวนี้เลย ปั่นๆๆ!]

กั่วเจียเห็นคอมเมนต์ในแชทจึงอธิบายว่า

"ก่อนหน้านี้ฉันบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันเล่นเนื้อเรื่องช้าเกินไป ฉันไปเช็กมาแล้วนะ เกนชินจะอัปเดตตอนเช้าเสมอ เพราะงั้นถ้าเกมอัปเดต ฉันก็จะสตรีมตอนเช้า แต่ถ้าไม่มีอัปเดต ฉันก็จะสตรีมตอนหกโมงเย็นเหมือนเดิม"

[อืมๆ เปลี่ยนแบบนี้ก็ดีนะ เกนชินสนุกจะตาย ตอนมีอัปเดต ใครจะไปรอจนถึงตอนกลางคืนไหวล่ะ!]

[เควสต์มาแล้ว งั้นก็แสดงว่าโลล่าใกล้จะเข้าตู้กาชาแล้วสิ?!]

[ตอนนี้เริ่มดองเม็ดเกลือก็ยังน่าจะทันนะ เม็ดเกลือที่ฉันดองมาหลายวันนี้เอาไปเปิดหาเวนติหมดเลย แถมยังไม่ได้อีก น่าโมโหชะมัด!]

[เฮ้อ... รู้งี้ฉันไม่เปิดหาเวนติก็ดีหรอก ความจริงแล้วถ้าเทียบกับตัวละครหนุ่มน้อย ฉันชอบโลล่ามากกว่านะ... มีข่าวหลุดมาว่าโลล่าใช้หอก สตรีมเมอร์ รีบเข้าไปดูเร็วเข้า]

[ฮี่ฮี่ ฉันไม่เหมือนพวกนาย ฉันอยากได้ทั้งเวนติทั้งโลล่านั่นแหละ!]

กั่วเจียเหลือบมองคอมเมนต์ด้วยความประหลาดใจที่มีคนดูเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เช้า เธอรีบกดนำทางเควสต์และเริ่มเควสต์ของโลล่าทันที

ฮี่ฮี่ สาวน้อยหอกไฟ ฉันชอบ...

"ลูมีน เดี๋ยวพวกเราจะไปทำอะไรกันต่อเหรอ?"

"โลล่า เธอรู้ไหมว่ามีแหล่งแร่ธาตุอยู่แถวไหนบ้าง? เมื่อวานฉันรับเควสต์จากแว็กเนอร์มา แต่ยังหาแร่ไม่ได้เลย"

"รู้สิ มาสิ เดี๋ยวฉันพาเธอไปเดี๋ยวนี้แหละ"

โลล่าลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจเล็กน้อย ท่าทางดูกระตือรือร้น

เพิ่งจะได้นอนเต็มอิ่มและกินอิ่มมาหมาดๆ ตอนนี้โลล่าจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

ไพม่อน "ตกลง งั้นไปกันเถอะ!"

ในเมืองมอนด์สตัดท์มีแหล่งแร่ธาตุอยู่หลายแห่ง และโลล่าก็จำที่ที่แร่กระจุกตัวอยู่เยอะที่สุดได้ หลายแห่งโดนขุดไปแล้ว

โลล่าเคยเห็นอยู่แห่งหนึ่งตอนที่ออกไปข้างนอกกับโนเอลคราวที่แล้ว ตอนนั้นเธอไม่ได้สนใจ และหลังจากนั้นก็เกิดภัยพิบัติมังกรในมอนด์สตัดท์ ก็เลยไม่น่าจะมีใครไปขุดมัน

โลล่าเป็นคนนำทาง พาลูมีนและไพม่อนมุ่งหน้าไปยังแหล่งแร่นั้น

แหล่งแร่ที่ว่านี้อยู่ทางขวาของดอว์นไวเนอรี่ ทางซ้ายของหุบเขาดาดาวปา เลยตีนเขาหิมะไปนิดหน่อย

ระยะทางไกลพอสมควร แต่โชคดีที่ทั้งสามคนเดินทางไปด้วยกัน พูดคุยสัพเพเหระกันไปตลอดทาง จึงไม่รู้สึกเบื่อหรือเหนื่อยเลย

"ลูมีน เทพแห่งลมบอกว่าเธอคือนักเดินทางจากต่างโลก และฉันก็ได้เรียนรู้อะไรมากมายเลยตอนที่อยู่กับเธอ ขอ... ขอคำแนะนำจากเธอหน่อยได้ไหม?"

"ได้สิ!"

คำชมของโลล่าทำให้ลูมีนรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก เธอเท้าสะเอวและเชิดหน้าขึ้น

ไพม่อนก็บินมาอยู่ข้างๆ ลูมีน และทำท่าทางแบบเดียวกัน

โลล่ากลั้นหัวเราะ "พวกเราสอบการประเมินของกองอัศวินฟาโวเนียสมาหลายครั้งแล้ว แต่ไม่เคยผ่านเลยสักครั้ง ฉันคิดว่าช่วงแรกๆ ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร แต่ปัญหาคือเนื้อหาของการประเมินช่วงหลังๆ ต่างหาก ฉันสอบไม่ผ่านสักที"

ไพม่อนลูบปลายคาง "เนื้อหาของการประเมินช่วงหลังๆ เป็นยังไงเหรอ?"

"อืมม จะเป็นคำถามที่รุ่นพี่อัศวินฟาโวเนียสตั้งขึ้นมา แล้วให้พวกเราตอบน่ะ อย่างเช่น ถ้าเจอฮิลิชูร์ลระหว่างทางจะทำยังไง จะรับมือกับคนแปลกหน้าที่อ้างว่าเป็นพ่อค้ายังไง แล้วถ้าเจอคนบาดเจ็บจะทำยังไง..."

ลูมีนถาม "แล้วตอนนั้นเธอตอบไปว่ายังไงล่ะ โลล่า?!"

โลล่าคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เล่าคำตอบที่เธอส่งไปในตอนนั้นให้ลูมีนฟัง

"ถ้าเจอฮิลิชูร์ล ฉันก็จะพุ่งเข้าไปจัดการพวกมัน เพื่อไม่ให้มันไปทำร้ายคนอื่น"

"ถ้าเจอคนแปลกหน้าที่อ้างว่าเป็นพ่อค้า ฉันก็จะถามเขาว่าต้องการความช่วยเหลือหรือเปล่า ตามคู่มือแนะนำของกองอัศวินฟาโวเนียส แล้วก็เสนอตัวช่วยเขา"

"ถ้าเจอคนบาดเจ็บ ฉันก็จะรีบเข้าไปช่วยทันที แล้วพาส่งเมืองมอนด์สตัดท์..."

ไพม่อนเกาหัว "มันก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนี่นา...?"

ลูมีนไม่เห็นด้วยกับความคิดของไพม่อน จากประสบการณ์การเดินทางผ่านโลกมามากมาย ทำให้เธอเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ในหลากหลายแง่มุมมากขึ้น

วิธีคิดของโลล่าดูเหมือนจะถูกต้องเมื่อมองเผินๆ แต่ก็อย่างที่แอมเบอร์เคยพูดไว้ คนแบบเธอน่ะปกป้องตัวเองไม่ค่อยเก่ง และอาจถูกคนที่มีจุดประสงค์แอบแฝงหลอกใช้ได้ง่ายๆ

นี่คงเป็นเหตุผลที่กองอัศวินฟาโวเนียสไม่ยอมให้เธอผ่านแน่ๆ

แต่ทุกคนก็จนปัญญาที่จะเปลี่ยนความคิดของเธอ ขนาดดิลุคยังทำไม่ได้ แล้วนับประสาอะไรกับคนอื่นล่ะ

บางที การที่ทุกคนไม่ยอมให้เธอผ่านการประเมินอัศวิน ก็อาจจะเป็นการปกป้องเธอวิธีหนึ่งก็ได้ และสาวใช้ตัวน้อยที่ชื่อโนเอลนั่นก็คงเหมือนกัน!

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลูมีนก็ถามขึ้น "โลล่า สมมติว่ามีคนกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตจากการถูกรูนการ์ดโจมตี แล้วตัวเธอเองก็บาดเจ็บอยู่จนไม่สามารถช่วยเขาได้ แต่มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยเขาได้ เธอจะเข้าไปช่วยเขาไหม?"

"ช่วยสิ!" โลล่าตอบแทบจะในทันทีโดยไม่ลังเล

ไพม่อนเข้าใจในทันที เธอจึงถามด้วยความประหลาดใจ "ทำไมล่ะ?"

"ถ้าฉันไม่ช่วยเขา เขาก็ต้องตายไม่ใช่เหรอ?"

"แต่โลล่า เธอบาดเจ็บอยู่นะ! เธอช่วยเขาไม่ได้หรอก เผลอๆ เธอจะพาตัวเองไปตายด้วยซ้ำ"

โลล่าลังเลเล็กน้อย "ต-แต่ว่า ฉันจะยืนดูเขาตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้หรอก น-น่าจะช่วยได้สิ ฉันต้องช่วยเขาได้แน่ๆ ฉันแข็งแกร่งจะตาย!"

ลูมีน, ไพม่อน: "..."

ในที่สุดพวกเธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมโลล่าถึงสอบไม่ผ่าน

ถ้าพวกเธอเป็นกรรมการคุมสอบ พวกเธอก็คงไม่ให้เธอผ่านเหมือนกันนั่นแหละ