บทที่ 27: สายลับสองหน้า?

ในเกม หานเฟิงยังคงฟาร์มอย่างขะมักเขม้นด้วย 10 ไอดีของเขา เพื่อสะสมทรัพยากรสำหรับการอัปเกรดศาลาว่าการเป็นระดับ 8

หลังจากกลับมาถึงหอพัก เปินเปินก็แทบรอไม่ไหวที่จะค้นคว้าข้อมูลในเถี่ยปาต่อ เขาถึงขั้นปริ๊นต์แผนที่สิบสามแคว้นขนาดใหญ่มาติดไว้บนกำแพงหอพัก แล้วก็นั่งคำนวณอะไรบางอย่างอย่างตั้งอกตั้งใจ

"ไอ้เฟิง ฉันเพิ่งรู้ว่าเกมนี้มีแคว้นทรัพยากรด้วย!" เปินเปินพูดอย่างหัวเสีย "ตอนนั้นแกพาพวกเรามาเกิดในที่กันดารแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย!"

"หา? ฉันก็เพิ่งเคยเล่นเกมนี้เหมือนกันนั่นแหละ เพื่อนฉันบอกว่าเกิดที่โยวโจวเล่นง่ายสุดแล้ว" หานเฟิงยังคงอ้างชื่อเพื่อนทิพย์เพื่อปัดความรับผิดชอบ

"เกิดที่โยวโจวมันเล่นง่ายก็จริง แต่มันเป็นดินแดนรกร้างว่างเปล่า แถมยังอยู่ห่างจากแคว้นทรัพยากรตั้งไกลโข ไม่ค่อยมีใครอยากมาเกิดแล้วฟาร์มแถวนี้หรอกนะ" เปินเปินทำหน้ามุ่ย "ถ้าพวกเราอยากเข้าแคว้นทรัพยากร เราต้องตีฝ่าปิ้งโจวกับจี้โจวไปให้ได้ก่อน โชคดีนะที่สองแคว้นนี้ดูไม่ค่อยแข็งแกร่งเท่าไหร่"

"โอ้โห ท่านผู้บัญชาการเปินเปิน มีแผนเด็ดๆ อะไรแล้วงั้นสิ?" หานเฟิงเลิกคิ้วถาม

"ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะไปตีแคว้นไหนก่อนดีน่ะสิ!" เปินเปินพูดอย่างเคร่งเครียด

"นี่แกกะจะพุ่งเข้าไปอัดพวกนั้นทันทีเลยเหรอ? ไม่ให้โอกาสพวกเขาได้ยอมแพ้เลยรึไง?" หานเฟิงทำหน้าตกใจ ให้ตายเถอะ! โหดเกิ๊น! เปิดมาก็จะซัดกันเลยเนี่ยนะ?

"อ้อ จริงด้วย เกมนี้มีระบบการทูตนี่หว่า ฉันมัวแต่คิดเรื่องสู้" เปินเปินเพิ่งนึกขึ้นได้

"ลองติดต่อเจรจากันดูก่อนสิ คนโบราณเขาว่าไว้ว่า ชัยชนะที่ดีที่สุดคือการชนะโดยไม่ต้องรบ ลองไปคิดเรื่องการทูตก่อนเถอะน่า!" หานเฟิงพูดช้าๆ

"ก็มีเหตุผลนะ..."

"โหย ท่าทางตอนแกทำตัวเป็นผู้บัญชาการนี่ทำเอาฉันแอบเกร็งเลยนะเนี่ย!"

"อะแฮ่ม อย่าเพิ่งตกใจไป ฉันเพิ่งเคยเป็นผู้บัญชาการครั้งแรก ก็เลยกำลังปรับตัวอยู่น่ะ ไอ้เฟิง คำแนะนำของแกดีมาก มีอะไรก็ว่ามาเลย!"

"ดูนี่สิ ชิงโจวติดกับจี้โจวทางตอนเหนือ ส่วนอี้โจวติดกับเหลียงโจวทางตอนเหนือ แกคิดว่าถ้าเราไปยึดจี้โจวตัดหน้าชิงโจว มันจะเป็นยังไง? พอมีความหวังมั้ย?" เปินเปินเปลี่ยนโหมดมาวิเคราะห์อย่างจริงจัง

"ริบหรี่ว่ะ ลองเอาใจเขามาใส่ใจเราดูสิ ถ้าแกเป็นหัวหน้าแคว้นจี้โจว แล้วทั้งโยวโจวกับชิงโจวที่เก่งกว่าแกทั้งคู่มาขอให้แกไปสวามิภักดิ์ แกจะเลือกใคร?"

"ชิงโจว"

"นั่นไง จบข่าว"

"งั้นเราก็ไปตีได้แค่ปิ้งโจวน่ะสิ? แล้วถ้าเราไปยึดปิ้งโจวก่อนล่ะ?"

"ไม่แน่ใจว่ะ ต้องดูความเคลื่อนไหวต่อไปของชิงโจวก่อน"

"ว่ามาสิ"

"ดูสถานการณ์โลกตอนนี้สิ สองมหาอำนาจก็คืออี้โจวกับชิงโจว อันนี้ปฏิเสธไม่ได้เลย รองลงมาก็คือหยางโจว โยวโจว แล้วก็จิงโจว แต่หยางโจวมีพันธมิตรที่ติดท็อป 10 อยู่ตั้งสองก๊ก ถึงจะมีสงครามกลางเมือง แต่เสือผอมยังไงก็ยังตัวใหญ่กว่าม้าแหละน่า แถมคุณภาพผู้เล่นก็น่าจะสูงกว่าบานเบอะ ลองคิดในมุมกลับแล้วมองภาพรวมดูสิ ถ้าแกเป็นผู้บัญชาการของชิงโจว แกจะเลือกไปตีแคว้นไหน?"

"ฉันอาจจะเลือกหยางโจวนะ แถมตีไปทางนั้นยังกินรวบอวี้โจวในแคว้นทรัพยากรได้อีกด้วย" เปินเปินเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก "แกหมายความว่าชิงโจวอาจจะให้ความสำคัญกับการเคลื่อนทัพลงใต้ไปตีหยางโจวเหรอ?"

หานเฟิงมองเปินเปินด้วยความชื่นชม "นี่ก็แค่ข้อสันนิษฐานของฉันนะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกนั้นจะแบ่งทัพไปกี่ทาง แต่อีกไม่กี่วัน ฐานผู้เล่นที่มหาศาลของพวกนั้นจะทำให้ทรัพยากรในแคว้นไม่พอใช้ และพวกเขาจะต้องบุกเข้าแคว้นทรัพยากรแน่นอน ถ้าพวกเขาแบ่งทัพเป็นสองทาง ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้สูงที่ทีมหนึ่งจะเคลื่อนทัพลงใต้ไปตีสวีโจวและหยางโจว ส่วนอีกทีมจะบุกไปทางตะวันตกเข้าแคว้นทรัพยากรเหยียนโจว ส่วนเรื่องจะแบ่งเป็นสามทาง ฉันว่าพวกนั้นคงไม่ผยองขนาดนั้นหรอก"

"สุดยอด! โคตรเจ๋ง! ไอ้เฟิง ฉันไม่คิดเลยนะเนี่ยว่าหมาอู้งานอย่างแกจะวิเคราะห์อะไรได้ยาวเหยียดขนาดนี้?"

"หึ! พรสวรรค์ล้วนๆ โว้ย แกคิดว่าฉันเอาแต่อู้งานเหรอ? จริงๆ แล้วฉันมองทะลุปรุโปร่งไปหมดแล้วต่างหากล่ะ!"

"แถได้เนียนมาก!"

"เบสิกน่าเบสิก โลว์โพรไฟล์เข้าไว้"

"งั้นแกก็หมายความว่า ถ้าพวกมันบุกสวีโจวทางตอนใต้ เราก็จะไปกินรวบจี้โจว ถ้าพวกมันบุกจี้โจวทางตอนเหนือ เราก็จะไปกินรวบปิ้งโจว"

"ถูกต้อง แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บนสมมติฐานที่ว่าจี้โจวยังไม่มีการเจรจาทางการทูตนะ ดังนั้นก่อนหน้านั้น ฉันว่าแกยังต้องไปคุยกับจี้โจวอยู่ดี เผื่อว่าพวกมันกลายเป็นลูกกระจ๊อกของชิงโจวไปแล้ว เราจะได้ไปตีปิ้งโจวโดยตรงเลย ไม่ต้องเสียเวลากับจี้โจวอีก"

"โซเดสึเนะ~ (งั้นเหรอเนี่ย)"

"สำเนียงเหมือนทหารญี่ปุ่นเลยว่ะ!" หานเฟิงปรายตามองเปินเปินอย่างเหยียดๆ

"ฉันจะไปบอกไอ้หมามู่หรงให้ติดต่อไปหาหัวหน้าพันธมิตรอันดับหนึ่งในปิ้งโจวกับจี้โจวเดี๋ยวนี้แหละ!" เปินเปินรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งแจ้นไปที่ห้อง 403

หานเฟิงยิ้มอย่างพอใจ

"สุดท้ายแล้วผู้บัญชาการของชิงโจวจะเลือกทางไหนนะ? ตั้งตารอเลยแฮะ!"

กระบะทรายจำลองในหัวของหานเฟิงหมุนวนและปรับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แสดงข้อสันนิษฐานต่างๆ นานาของหานเฟิงออกมา

แน่นอนว่าเส้นทางการโจมตีและกลยุทธ์ของศัตรูทั้งหมดในกระบะทรายนั้น หานเฟิงเป็นคนคิดขึ้นมาเอง กระบะทรายจำลองของระบบเป็นเพียงเครื่องมือที่ช่วยแสดงภาพให้หานเฟิงเห็นชัดเจนขึ้นเท่านั้น

ณ เวลานี้ หานเฟิงยืนตระหง่านอยู่เหนือสมรภูมิ ทอดสายตามองลงไปยังสิบสามแคว้นทั้งหมดราวกับพระเจ้า

ถ้าชิงโจวเคลื่อนทัพขึ้นเหนือไปกินรวบจี้โจว ฉันก็จะให้หยางโจวให้ความสำคัญกับการบุกตีสวีโจวตัดหน้าพวกนั้นซะ จากนั้น ฉันก็จะตั้งแนวป้องกันที่ชายแดนชิงโจวกับสวีโจว แล้วค่อยบุกเข้าอวี้โจวจากทางเข้าฝั่งสวีโจว

หานเฟิงกำลังคำนวณแผนการในใจ แม้ว่าชิงโจวจะแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่มีทางรู้ได้หรอกว่าหมู่หรือจ่าจนกว่าจะได้สู้กันจริงๆ

ถ้าพวกมันเจ๋งจริง การไปสวามิภักดิ์กับพวกมันทีหลังก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งนะ

หลังจากคิดทบทวนทุกอย่างถี่ถ้วนแล้ว หานเฟิงก็สร้างไอดี QQ สำรองขึ้นมาแล้วกดขอเข้าร่วมกลุ่ม QQ ของแก๊งหมาป่าโลหิต

เขาจะมาทำตัวลึกลับไม่ยอมเข้ากลุ่มต่อไปไม่ได้หรอกนะ การที่ติดต่อหัวหน้าพันธมิตรไม่ได้เนี่ยมันแอบน่าหงุดหงิดเหมือนกัน

หานเฟิงไม่กล้าใช้ไอดีหลักของตัวเองเข้ากลุ่ม เพราะด้วยความที่ไอดี "เบอร์หนึ่ง" ของเขามันพิเศษเกินไป ใช้ไอดีสำรองเข้ากลุ่มนั่นแหละดีที่สุดแล้ว

หลังจากเข้ากลุ่ม Penguin (QQ) และแนะนำตัวเสร็จ กลุ่มแชตก็เต็มไปด้วยข้อความต้อนรับอย่างล้นหลาม (ขอละเว้นข้อความต้อนรับยาว 20,000 คำไว้ ณ ที่นี้)

ฝ่ายบริหารเองก็มีเซนส์ดีเหมือนกัน และลากหานเฟิงเข้ากลุ่มบริหารทันที

กลุ่มบัญชาการแก๊งหมาป่าโลหิต

หมาป่าโลหิต丨กวนอวี่: ยินดีต้อนรับครับ ลูกพี่เบอร์หนึ่ง /ปรบมือ

หมาป่าโลหิต丨จูล่ง: ยินดีต้อนรับครับ

หมาป่าโลหิต丨ม้าเฉียว: ยินดีต้อนรับครับบิ๊กบอส

ม้าเหล็กหยางโจวสิบห้าทัพ: ยินดีต้อนรับ!!!

เมื่อมองดูแต่ละคนในกลุ่ม หานเฟิงก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาแปลกๆ อ้อ ไอ้ม้าเฉียวนั่นมีลิบองนี่นา ส่วนไอ้ม้าเหล็กสิบห้าทัพก็คือคนที่สุ่มได้เตียวเสี้ยนนี่เอง ตอนนั้นทำเอาหานเฟิงอิจฉาตาร้อนสุดๆ แต่ตอนนี้ ก็งั้นๆ แหละ

เฟิง: เล่าปี่ไปไหนล่ะ? ไม่เห็นมาตั้งนานแล้ว ฉันแค่อยากจะถามว่ามีแผนจะตีเมืองอีกไหมหลังจากนี้?

หมาป่าโลหิต丨กวนอวี่: ไม่รู้เหมือนกันว่าหายหัวไปไหน

เฟิง: ??? พวกนายไม่ได้รู้จักกันเหรอ?

หมาป่าโลหิต丨กวนอวี่: ก็รู้จักกันในเกมแหละ แต่ไม่ได้รู้จักกันในชีวิตจริง หมอนั่นเป็นคนลากพวกเรามาเล่นเซิร์ฟนี้เองแหละ

เฟิง: งั้นเหรอ? แล้วพันธมิตรเรามีแผนจะตีเมืองไหมล่ะ? ถ้ายังชักช้าแบบนี้ หยางโจวของเราต้องโดนแคว้นอื่นทิ้งห่างในไม่ช้าแน่ๆ

หมาป่าโลหิต丨กวนอวี่: นี่ก็เป็นปัญหาที่เราคุยกันเมื่อเช้านี้เหมือนกัน บอกตามตรงนะ ไม่มีใครในนี้เคยเป็นผู้บัญชาการมาก่อนเลย แล้วพวกเราก็ไม่รู้ว่าจะต้องรบยังไงด้วย ลูกพี่สนใจมาเป็นผู้บัญชาการให้พวกเราไหมล่ะ?

หมาป่าโลหิต丨ม้าเฉียว: ใช่ครับบิ๊กบอส พวกพี่กวาดล้างหลิงอวิ๋นเป้าฟู่ด้วยคนแค่ 10 คนได้สบายๆ ขนาดนั้น พวกพี่ต้องเป็นผู้เล่นระดับปรมาจารย์แน่ๆ ลูกพี่มาเป็นผู้บัญชาการเถอะครับ!

หานเฟิงลูบจมูกแก้เก้อ ให้ตายเถอะ! เพิ่งจะช่วยโยวโจววางแผนเสร็จหมาดๆ นี่ต้องมาเป็นผู้บัญชาการให้หยางโจวอีกแล้วเหรอเนี่ย!

เป็นสายลับระดับนี้ นับว่าเคลียร์เกมได้ยังวะ?

เฟิง: เอาล่ะ งั้นตั้งแต่นี้ไป ฉันจะรับหน้าที่บัญชาการเอง

หมาป่าโลหิต丨จูล่ง: เยี่ยมเลย! งั้นพวกเราจะรอฟังคำสั่งจากลูกพี่นะครับ!

หลังจากที่หานเฟิงได้รับอำนาจบัญชาการแก๊งหมาป่าโลหิต เขาก็เริ่มร่างแผนการตีเมืองอย่างจริงจัง

เขาจัดระเบียบแก๊งหมาป่าโลหิตใหม่ โดยแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ด้วยชื่อที่เข้าใจง่ายสุดๆ: กลุ่มตีเมือง 1, กลุ่มตีเมือง 2, และกลุ่มตีเมือง 3

แต่ละกลุ่มจะมีบิ๊กบอส 3-4 คนคอยเคลียร์กองกำลังรักษาเมืองให้ ส่วนสมาชิกที่เหลือก็รับหน้าที่ทำลายกำแพงไป

เนื่องจากการล่มสลายของหลิงอวิ๋นเป้าฟู่ อดีตสมาชิกหลิงอวิ๋นเป้าฟู่หลายคนจึงอยากจะมาเข้าร่วมกับแก๊งหมาป่าโลหิต ดังนั้นแต่ละกลุ่มจึงเว้นที่ว่างไว้ให้คนพวกนี้ด้วย เนื่องจากคนพวกนี้ยังไม่สามารถเข้าพันธมิตรได้เพราะติดคูลดาวน์ 24 ชั่วโมง หานเฟิงก็เลยเผื่อที่ไว้ให้พวกเขาทั้งหมดเลย

หานเฟิงเคยคิดอยู่เหมือนกันว่าจะแยกไอดีทั้ง 10 ที่เขาควบคุมไปไว้กลุ่มเดียวกันดีไหม แต่มาคิดดูอีกที มันคงจะโดดเด่นเกินไป เป็นคนโลว์โพรไฟล์แบบเขากระจาย 10 ไอดีไปอยู่ทั้ง 3 กลุ่มเพื่อรับรางวัลจากการตีเมืองดีกว่า

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ หานเฟิงก็อาศัยประสบการณ์จากชาติก่อนเพื่อร่างกำหนดการตีเมือง และโพสต์ลงบนปฏิทินพันธมิตรโดยตรง เพื่อให้ผู้เล่นทุกคนเตรียมตัวตีเมืองล่วงหน้า

หลังจากอ่านแผนการรบแล้ว ทีมผู้บริหารทุกคนต่างก็ยกนิ้วให้

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาก็ไม่เห็นหัวหน้าพันธมิตร 【หมาป่าโลหิต丨เล่าปี่】 โผล่มาพูดอะไรเลยสักคำ ทำเอาหานเฟิงแอบงงเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับเล่าปี่กันแน่