TXV– 13  หัวหน้าสาวกำลังตกอยู่ในอันตราย !

TXV– 13  หัวหน้าสาวกำลังตกอยู่ในอันตราย !

 

        ชิ๊ง ชิ๊ง ชิ๊ง ชิ๊ง ชิ๊ง……

 

       ด้วยประสบการณ์ที่เซี่ยเหล่ยสั่งสมมาจากครั้งแรก เขาสามารถเชื่อมโลหะให้ติดกันได้รวดเร็วกว่าเดิมและเขาทำการเชื่อมติดภายใน 5 นาทีและผลลัพธ์ที่ออกมามันดีกว่าครั้งแรก !

 

       ผู้ชายใส่สูทคนนั้นจับกุญแจที่ยังร้อนๆขึ้นมาในมืออย่างตื่นเต้นและเขาก็ตรวจสอบการเชื่อมติดกันของเศษชิ้นส่วนโลหะและลวดลายของกุญแจทั้งหมดจากนั้นเขาก็พูดกับผู้หญิงคนนั้นว่า “ให้เขาไป 6,000 หยวนใช้แล้วพวกเราไปกันได้แล้ว !”

 

       ผู้หญิงคนนั้นก็ส่งเงินให้เซี่ยเหล่ย 6,000 หยวนทันที

 

       เซี่ยเหล่ยยื่นเงินจำนวนนั้นให้ลุงเจียงแต่ลุงเจียงไม่รับเงินนี้และพูดว่า “ไม่ ไม่ ! ลุงจะเอาเงินนี้ไปได้ยังไง ? ลุงไม่มีกล้ารับเงินนี้หรอกเพราะว่าลุงไม่ได้ทำอะไรเลย ดังนั้นเซี่ยเหล่ยเก็บไว้เถอะ”

 

       เซี่ยเหล่ยยิ้มและพูดว่า “ผมได้รับแล้ว !”

 

       ระหว่างที่ผู้ชายและผู้หญิงคนนั้นให้เงินมาพวกเขาก็จากไปทันทีโดยไม่พูดอะไรสักคำ

 

       “พวกเขาทำลับๆล่อๆดูมีความลับอะไรสักอย่าง แต่ใครจะรู้ล่ะว่าพวกเขาทำอะไรอยู่” ลุงเจียงบ่นพึมพัมออกมา

 

       เซี่ยเหล่ยก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ “กุญแจนั้นดูอายุหลายร้อยปีแล้วทำไมมันถึงหักตรงกลางเป็นสองท่อนล่ะ ? แล้วทำไมพวกเขาสองคนถึงเอากุญแจมาให้ร้านเล็กๆซ่อมทั้งที่มีช่างเชื่อมระดับมืออาชีพตั้งมากมายที่สามารถเชื่อมกุญแจได้อย่างสบายๆ ?” เซี่ยเหล่ยคิดในใจ

 

       “เอาล่ะ ! เรามาคุยกันต่อเรื่องราคา” ลุงเจียงกล่าว

 

       เซี่ยเหล่ยยิ้มและเขาพูดว่า “ใช่ ! บอกราคามาเลย ลุงเจียง”

 

       “ตอนแรกลุงคิดจะขายร้านนี้ในราคา 110,000 หยวนแต่เมื่อลุงเห็นเสี่ยเหล่ยแล้วราคานี้มันคงจะเหมาะสมกับค่าอุปกรณ์และค่าสถานที่ตั้งและยังรวมค่าเช่าร้านระยะเวลา 2 ปี แต่เมื่อลุงได้เห็นเซี่ยเหล่ยทำงานแล้ว ลุงรู้สึกประทับใจในฝีมือของเซี่ยเหล่ยเป็นอย่างมาก ลุงอยู่ในสายงานนี้มาตลอดชีวิตและลุงไม่เคยเห็นใครจะมีฝีมือดีขนาดนี้ ลุงจะขายร้านนี้ไปจะไปอยู่ใช้ชีวิตสงบสุขที่บ้านเกิด โชคชะตาของร้านนี้คงเป็นหน้าที่ของเซี่ยเหล่ยแล้วล่ะลุงจะขายแค่ 105,000 หยวน”

 

       “ตกลง ! ขอบคุณนะลุงเจียง” เซี่ยเหล่ยรีบตอบตกลงอย่างรวดเร็ว

 

       ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าพวกเขาได้ทำเอกสารส่งมอบเจ้าของกันและเซี่ยเหล่ยได้เรียกหม่าเสี่ยวอันมาที่ร้านค้าของเขาและบอกว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง หม่าเสี่ยวอันตกใจเป็นอย่างมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

       “โอ้โหสุดยอดด ! เหล่ยหาเงินมากมายนี้มาจากไหน ? คุณมาซื้อร้านนี้มันไม่กระทันหันไปไหนหรอกรึ ?” หม่าเสี่ยวอันตกใจเป็นอย่างมาก

 

       “อย่ากังวลเรื่องเงินไปเลย เหล่ยจะมาถามว่าเสี่ยวอันสนใจจะทำธุรกิจนี้กับเหล่ยไหม ?” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

       “แน่นอน ! เสี่ยวอันจะอยู่กับเหล่ยไม่ว่ากี่ปีผ่านไปเราจะเป็นพี่น้องกันเสมอ ทำไมเสี่ยวอันต้องไปทำงานกับคนอื่นล่ะในเมื่อเราทำงานร่วมกับเซี่ยเหล่ยได้เนอะ ?” หม่าเสี่ยวอันตะโกนออกมาอย่างมีความสุข

 

       “พวกเราจะมาทำธุรกิจนี้ไปด้วยกัน เหล่ยไม่ได้ให้เสี่ยวอันทำงานให้เหล่ยนะ พวกเราจะแบ่งผลกำไรที่ได้อย่างเท่าเทียมกัน” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

       “ไม่ ! แบบนี้มันไม่ถูกต้องร้านนี้มันเป็นของเหล่ย เสี่ยวอันจะได้ครึ่งหนึ่งของกำไรทั้งหมดจะเป็นไปได้ยังไง ? วิธีนี้เสี่ยวอันจะมีรายได้มากขึ้นแต่เซี่ยเหล่ยจะมีรายได้ลดลงนะ ไม่เป็นไรหรอก เสี่ยวอันไม่ได้ต้องการเงินมากมายขนาดนั้น” หม่าเสี่ยวอันกล่าว

 

       “อื้ม.. เอางี้ก็ได้ เหล่ยตัดสินใจว่าเหล่ยจะซื้ออุปกรณ์มาติดตั้งเพิ่มและทำการปรับปรุงร้านบางส่วนอย่างเรียบง่าย เมื่อพวกเราทำสิ่งเหล่านี้เสร็จพวกเราก็สามารถเปิดร้านได้เลย” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

       “เหล่ยคิดชื่อร้านไว้ยัง ?” หม่าเสี่ยวอันถาม

 

       เซี่ยเหล่ยยืนคิดสักครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ชื่อของเหล่ยหมายถึง ‘สายฟ้า’ และชื่อของเสี่ยวอันหมายถึง ‘ม้า’ อืม…..งั้นตั้งชื่อร้านว่า ‘ม้าสายฟ้าเวิคก์ช็อป’ !”

 

       “ไม่ !” หม่าเสี่ยวอันกล่าว

 

       “มีชื่อที่ดีกว่านี้หรอ ?” เซี่ยเหล่ยมองไปที่หม่าเสี่ยวอัน

 

       มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของหม่าเสี่ยวอัน “เหล่ยเป็น สายฟ้า และนามสกุลผู้หญิงคนนั้น..เจียง..คือ ‘แม่น้ำ’ ดังนั้นเหล่ยควรจะตั้งมันว่า ‘วารีสายฟ้าเวิคก์ช็อป’ นะ”

 

       “เอาความคิดนี่ออกไปไกลๆเลยนะ” เซี่ยเหล่ยแหว่งมือใส่หม่าเสี่ยวอันแต่เขาก็หลบมือของเซี่ยเหล่ย

 

       ทั้งสองคนพวกเขามีความสุขมากที่ได้มานั่งคุยกันเกี่ยวกับร้านของตัวเอง มันเป็นเหมือนกับเป็นบ้านหลังใหม่ของพวกเขา

 

       พวกเขาได้เก็บขยะและได้ทำความสะอาดร้านทั้งหมดรอจนกว่าเซี่ยเสวียจะเรียกพวกเขาทั้งสองคนไปกินข้าวเย็นและจากนั้นพวกเขาก็กลับบ้านด้วยรถจักรยานยนต์เฉียนเจียง125

 

       ในเย็นวันนั้นเซี่ยเหล่ยได้ทุ่มเทเวลาทั้งหมดของเขาหาอุปกรณ์ในโรงงานที่อยู่ในอินเตอร์เน็ตกว่าพันรายการ เงินของเขาที่ได้จากมาเก๊าเกือบหายไปเกือบทั้งหมดภายในพริบตา แต่เขาก็มีความสุขเขาคิดขึ้นมาว่าเขาอาจจะไม่รับเงินรวดเร็วเหมือนกับตอนที่อยู่มาเก๊าแต่เขาจะมีรายได้ที่แน่นอนสามารถเลี้ยงชีพตัวเองและน้องสาวเขาได้และที่สำคัญที่สุดก็คือเขาได้ทำในสิ่งที่ดีและสร้างชื่อเสียงให้กับตนเองโดยใช้ความสามารถของดวงตาของเขา !

 

       ในคืนนั้นเซี่ยเห่ยฝันดีมาก เขาฝันถึงเจียงหยู่ยี่แหละหลงบิงสองคนนั้นมีผิวขาวราวกับหิมะและยืนท่ามกลางชายหาดที่ร้อนแรง พวกเธอกำลังสวมชุดว่ายน้ำกำลังเล่นน้ำอย่างเย้ายวนใจ

 

       เช้าแล้ววันถัดมาเซี่ยเหล่ยออกจากห้องนอนกำลังเดินไปทานอาหารเช้า เมื่อเขากำลังเดินลงบันไดไปยังชั้นล่างในขณะเจียงหยู่ยี่วิ่งสวนอย่างรีบร้อนขึ้นมาจนเกือบชนตัวเขา

 

       “เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมคุณดูวุ่นวายจังในเช้านี้ ?” เซี่ยเหล่ยถาม

 

       “เอ่อ..ที่ฉันมาที่บ้านของเหล่ยเพราะว่ามีเรื่องจะคุยกับเหล่ยบางอย่าง” เจียงหยู่ยี่ยิ้มทันทีเมื่อเห็นเซี่ยเหล่ย

 

       “โอ้..ไม่นะ อย่ายิ้มแบบนี้กับเหล่ย ยิ้มแบบนี้คงจะมีปัญหามาให้เหล่ยอีกแน่นอน” เซี่ยเหล่ยกล่าว “ฉันรู้ตัวว่าฉันคงไม่มีเวลาที่จะไปช้อปปิ้งหรือไปซื้อเสื้อผ้ากับเหล่ยแล้ววันนี้ถ้าเหล่ยต้องการออกไปซื้อของกับใครสักคน เหล่ยพาเซี่ยเสวียไปแทนฉันก็ได้นะ”

 

       “ซื้อเสื้อผ้า ? ดูเหมือนว่าพี่ใหญ่จะไม่ค่อยมีความสุขกับตำแหน่งที่พี่ใหญ่ได้รับ ?” เจียงหยู่ยี่ขมวดคิ้ว

 

       “เกิดอะไรขึ้น ?”

 

       เจียงหยู่หยี่พูดอย่างรวดเร็ว “จำได้ไหมที่มีคนโทรมาหาฉันตอนที่พวกเรากินข้าวเสร็จเมื่อวานนี้ ? มันเป็นคดีที่ยากมากที่ฉันจะรับมือได้และผู้บัญชาการก็สั่งฉันมาว่าต้องคลี่คลายคดีนี้ให้เสร็จสิ้นภายใน 1 อาทิตย์ถ้าทำไม่ได้ก็จะต้องสูญเสียตำแหน่งหัวหน้าตำรวจไป”

 

       “คดีอะไร ? แน่นอนว่าต้องเป็นคดีที่ร้ายแรงอย่างแน่นอน ?”

 

       “เรื่องราวมันเป็นยังไง ? ศาสตราจารย์ชางปัวชิงนักวิชาการโบราณสถานชั้นนำของเมืองห่ายจูถูกฆาตกรรมในบ้านของเขาเมื่อ 2 วันก่อน แม่บ้านเป็นคนพบศพของเขาเมื่อเธอกลับมาที่บ้านเมื่อวานนี้ ฆาตกรดูเป็นมืออาชีพมากๆมีสิ่งสำคัญบางอย่างถูกขโมยไป ผู้ร้ายไม่เหลือร่องรอยและไม่ทิ้งเบาะแสที่เกิดเหตุเลยแม้แต่กล้องวงจรปิดก็ไม่เห็นอะไร ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลยกับคดีนี้” เจียงหยูยี่พูดไปขณะที่น้ำตาคลอเป้าตา “ฉันควรจะทำอย่างไรดี ?”

 

       “นี่เหมือนว่าคดีนี้จะเป็นปัญหาที่ใหญ่มากแต่ผมก็ไม่สามารถช่วยอะไรคุณได้” เซี่ยเหล่ยกล่าว

 

       “ใครบอกว่าเหล่ยช่วยไม่ได้ล่ะ ? ฉันมาที่นี่เพราะต้องการความช่วยเหลือจากเหล่ยนะ” เจียงหยู่ยี่กล่าว

 

       เซี่ยเหล่ยรู้สึกประหลาดใจ “เหล่ย ? เหล่ยไม่ได้เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหรือนักสืบอะไรเลย จะมาขอความช่วยเหลือจากเหล่ยได้ยังไง ?”

 

       “เหล่ยรู้จักผู้หญิงที่เก่งกาจคนนั้นไม่ใช่หรอ ? ผู้หญิงคนที่กล้าจ่อปืนไปที่หน้าของหลีชิงฮัว ฉันใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนคิดว่าเธอน่าจะช่วยฉันได้เพราะว่าเธอมีทักษะที่เก่งกาจและดูเหมือนเธอเป็นที่รู้จักของคนใหญ่คนโต”

 

       เซี่ยเหล่ยถึงกับพูดไม่ออก....

 

       “ช่วยฉันหน่อยนะเหล่ย ขอร้อง เหล่ยคงจะไม่อยากเห็นการที่ฉันได้เป็นหัวหน้าตำรวจเพียงแค่อาทิตย์เดียวใช่ไหม ?” เจียงหยูยี่จับมือของเซี่ยเหล่ยและยิ้มให้เบาๆ

 

       เซี่ยเหล่ยไม่รู้จะตอบเจียงหยู่ยี่อย่างไรดี “ผมไม่ได้สนิทกับเธอจริงๆ ไม่รู้ว่าเธอจะสามารถช่วยคุณได้หรือไม่ในสถานการณ์เช่นนี้ ?” ทันใดนั้นเขาก็นึกคำพูดของเธอบางอย่างออกแล้วถามว่า “เดี๋ยวก่อน ! ที่คุณบอกว่ามีบางสิ่งบางอย่างหายไป มันคืออะไร ?”

 

       “กุญแจ”

 

       หัวใจของเซี่ยเหล่ยในตอนนี้ตื่นเต้นมากเขาถามอย่างใจจดใจจ่อว่า “กุญแจอะไร ?”

 

       “ดูเหมือนเป็นกุญแจโลหะที่มีอายุหลายร้อยปี” เจียงหยู่ยี่จ้องมองไปที่เซี่ยเหล่ย “ทำไมเหล่ยถามถึงกุญแจล่ะ ?”

 

       เซี่ยเหล่ยยิ้มขณะพูดว่า “เหล่ยเคยเห็นกุญแจอันนั้นแล้ว...”

 

       เจียงหยูยี่รู้สึกตกใจอย่างมาก “เหล่ยเห็นกุญแจอันนั้นได้ยังไง ?”

 

       เซี่ยเหล่ยเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้

 

       “เร็ว เร็ว ! มากับฉัน !” เจียงหยูยี่ดึงเซี่ยเหล่ยไปที่รถ

 

       “คุณจะพาผมไปไหน ?”

 

       เจียงหยูยี่พูดอย่างตื่นเต้น “ไปที่สถานีตำรวจกับฉันก่อน ! ฉันมีรูปภาพของกุญแจโบราณอันนั้นจะให้เหล่ยช่วยดูว่ามันอันเดียวกับที่เหล่ยเห็นหรือเปล่า ? เหล่ยจะได้ช่วยบอกรูปร่างลักษณะของคนร้ายทั้งสองคนเพื่อสเก็ตภาพออกมา”

 

       เซี่ยเหล่ยถอนหายใจอยู่ในใจ เขาอยากจะไปที่ร้านของเขามากกว่าแต่ดูเหมือนว่าเขาคงไปไม่ได้ในตอนนี้

 

       ครึ่งชั่วโมงต่อมาเซี่ยเหล่ยและเจียงหยู่ยี่ก็มาถึงสถานีตำรวจทางเหนือองเมือง ตำรวจทุกคนได้จ้องมองไปที่พวกเขาในขณะที่เดินเข้าไปสถานีตำรวจ มันคงจะเป็นสิ่งไม่ดีแน่หากเจียงหยู่ยี่สูญเสียตำแหน่งหัวหน้าตำรวจไปหลังจากเพียงได้รับเพียงแค่ 1 สัปดาห์ คงจะมีผู้คนมากมายที่รอหัวเราะเยาะเธออยู่

 

       “หลีกไป หลีกไป ! ฉันไม่ค่อยชอบผู้คนเหล่านี้เลย” เจียงหยูยี่รีบดึงตัวเซี่ยเหล่ยไปอย่างรวดเร็ว

 

       “คุณหัวหน้าคุณจะทำอย่างไรหากคุณไม่สามารถคลี่คลายคดีภายใน 1 อาทิตย์ได้ ผู้บัญชาการจะปลดคุณออกจากหัวหน้าโดยทันทีคุณมีความเห็นว่าอย่างไร ?”

 

       “ค่อยพูดกันทีหลังเมื่อคลี่คลายคดีได้แล้ว !” เจียงหยูยี่ผลักไหล่ของเซี่ยเหล่ยและเดินไปเรื่อยๆโดยไม่สนใจสายตาของผู้ร่วมงานของเธอที่มองเธอด้วยสายตาอิจฉาริษยา

 

       เมื่อไปถึงสถานที่ทำงานของเธอ เธอก็หยิบเอกสารออกมาและส่งมันให้เซี่ยเหล่ย

 

       ในรายงานนั้นมีรูปของกุญแจทั้งลวดลายและขนาดกุญแจที่คนร้ายขโมยไป

 

       เมื่อเซี่ยเหล่ยเห็นกุญแจในภาพก็ถึงกับตกตะลึง

 

       ทั้งความยาว ขนาดและลวดลายบนกุญแจ ทั้งหมดเหมือนกับกุญแจที่เขาเชื่อมเมื่อวานนี้ !

 

       ภาพของผู้ชายใส่สูทและผู้หญิงเซ็กซี่คนนั้นได้ปรากฏในหัวของเขา เสื้อผ้า ส่วนสูงและบุคลิกของพวกเขาทุกอย่างปรากฏขึ้นในหัวของเขาในตอนนี้ ราวกับว่าเขาย้อนกลับไปเมื่อวานและกำลังนั่งมองพวกเขาสองคนในร้านของลุงเจียง !

 

       “มันเกิดอะไรขึ้นกับเรา ? เราจะจำทุกอย่างได้อย่างชัดเจนได้ยังไง ? ภาพที่เราจำได้มันเหมือนรูปถ่ายมากๆ ถึงแม้ว่าเราจะมีความจำที่ดีแต่ก็ไม่คิดว่าจะจำได้ละเอียดขนาดนี้ ?” เซี่ยเหล่ยบ่นพึมพัมกับตัวเอง

 

       เจียงหยู่ยี่จ้องไปมองไปที่เซี่ยเหล่ย “คุณกำลังคิดอะไรอยู่ ?”

 

       เซี่ยเหล่ยไม่ได้สนใจกับสิ่งที่เจียงหยู่ยี่พูดเลย เขาปิดตาข้างหนึ่งและพยายามนึกรูปร่างของบุคคลที่เขาเคยเห็นและภาพกุญแจในใจของเขาจากนั้นความซับซ้อนของลวดลายกุญแจก็ค่อยๆปรากฏขึ้นมาในหัวของเขา มันมีความชัดเจนมากกับรายละเอียดทุกสิ่งทุกอย่างราวกับว่าเขาเห็นมันตั้งอยู่ข้างหน้าของเขา !

 

       หลังจากนั้น 30 วินาทีเซี่ยเหล่ยเปิดตาอีกข้างขึ้นมาและมองไปที่ภาพของกุญแจในรูปปรากฏว่าความจำของเขาไม่สามารถจำอะไรได้เลยเกี่ยวกับรูปภาพกุญแจอันนั้น

 

       ในที่สุดเซี่ยเหล่ยก็เข้าใจว่านี่มันไม่ใช่ความทรงจำของเขา มันเป็นเพราะตาซ้ายของเขามันช่วยบันทึกภาพทั้งหมดที่เขาเคยเห็นและมันสามารถเรียกคืนความทรงจำของภาพนั้นๆได้และแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน !

 

       ในตอนนี้เซี่ยเหล่ยเรียนรู้ถึงความสามารถตาซ้ายของเขามากขึ้นเรื่อยๆ !

 

       ขอบคุณครับ แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้า ติดตามข่าวสารและเรื่องราว https://www.facebook.com/Tranxending-Vision-1843606792370694/ ขอเพียงแค่กดไลค์กดติดตาม ก็เป็นกำลังใจให้ผมแปลต่อได้แล้วคร้าบบบ ฝากด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

 

###################################################################