บทที่ 1 ตัวเลือกพิเศษจักรพรรดินีเก้าหาง!สายฟ้าสีทองจุติ

บทที่ 1 ตัวเลือกพิเศษจักรพรรดินีเก้าหาง!สายฟ้าสีทองจุติ

ภายในห้องผู้ป่วยหญิงสาวหน้าตาสะสวยหลายคนต่างพากันสะอึกสะอื้น

"ข้าชื่อโหลวฟ่านเฉินข้ามีปัญหาด้านสุขภาพนิดหน่อยขอรับ"

"มันไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไรไม่ใช่เรื่องใหญ่โตเลยขอรับ"

"ก็แค่ข้ากำลังจะตายแล้วเท่านั้นเองขอรับ"

"ในเวลาแบบนี้ไอ้คนเฮงซวยที่ไหนไม่รู้ดันโทรศัพท์เรียกแฟนสาวของข้ามาทั้งหมดขอรับ"

"ฉวยโอกาสตอนข้าป่วยเพื่อจะฆ่าข้าให้ตายเลยใช่ไหมขอรับ?"

บ้าเอ๊ย!

ตอนนี้หัวของข้าหนุนอยู่บนเรียวขาขาวผ่องนุ่มนิ่มเจ้าของขาคือน่ารักตาโตดูดุๆที่กำลังร้องไห้จนตาบวม

ข้างเตียงผู้ป่วยหญิงสาวสุดเซ็กซี่หุ่นดินระเบิดในชุดถุงน่องสีดำคุกเข่าลงกับพื้นขอร้องไม่ให้ข้าตาย

"ข้าอยากมีชีวิตอยู่ขอรับ!"

"ข้ายังหนุ่มยังแน่นข้าไม่อยากตายขอรับ!!"

เจตจำนงในการเอาชีวิตรอดของโหลวฟ่านเฉินระเบิดออกมา

ทันใดนั้น

ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกเปิดออก

“ฟ่านเฉินฟ่านเฉิน!”

สาวงามที่น่าตะลึงอีกสี่คนขอบตาแดงก่ำพุ่งตัวเข้ามาพริบตานั้นห้องผู้ป่วยดูสว่างไสวขึ้นมาทันทีแต่หัวใจของข้ากลับดิ่งลงสู่ความมืดมิด

“สองคนยังพอรับมือไหวขอรับ”

“หกคนเลยเหรอขอรับ?”

“เฮ้อ...ช่างมันเถอะงั้นไม่ต้องอยู่แล้วการมีชีวิตอยู่คือความทุกข์ทรมาน”

“ตายซะ!”

“ท่านพญามัจจุราชรีบมารับข้าไปทีอย่ามัวชักช้าตายไปซะเลยขอรับ!!”

เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์นองเลือดที่คาดการณ์ได้บางคนร่างกายยังอยู่แต่จิตวิญญาณตายไปแล้ว

โหลวฟ่านเฉินหลับตาลงขาถีบเหยียดตรงสติของเขาจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดท่ามกลางเสียงร้องไห้ระงม

【โอ้!โฮสต์ผู้อยู่เหนือระดับความหล่อเหล่าท่านต้องการภรรยาไหม?】

ในพื้นที่ว่างเปล่าอันมืดมิดโหลวฟ่านเฉินที่เป็นวิญญาณพลันได้ยินเสียงประหลาดที่ข้างหู

"ข้าตายแล้วขอรับ!"

"แต่ดูเหมือนเจ้าจะยังไม่ตายสนิทนะขอรับ?"

"หรือนี่จะเป็นระบบในตำนานขอรับ?"โหลวฟ่านเฉินทั้งตกใจและประหลาดใจ

【ถูกต้องแล้วนั่นคือข้าเอง】

"เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไรนะขอรับ?"โหลวฟ่านเฉินถาม

【โฮสต์ผู้ยิ่งใหญ่ท่านต้องการภรรยาไหม?แค่เอ่ยปากมาคำเดียวข้าจะส่งเธอไปให้เดี๋ยวนี้เลย】

"นี่มันระบบพิสดารอะไรกันเนี่ยขอรับ?"

โหลวฟ่านเฉินไม่ใช่คนไม่รู้จักระบบเขาเคยอ่านนิยายมาบ้างแต่ระบบนี้ดูจะ...ไม่ธรรมดาไปหน่อย

เจ้าสามารถส่งใครไปแบบนั้นได้เลยเหรอขอรับ?!

ถ้าเกิดเจ้าส่งข้าไปที่เตียงของแฟนสาวแล้วสามีเขาบังเอิญกลับบ้านมาพอดีล่ะขอรับ?

ข้าคงต้องตายอีกรอบแถมพ่วงไปอีกศพแน่ๆขอรับ

"แต่พระเจ้าให้โอกาสข้าเป็นครั้งที่สองข้าต้องทำตัวให้เป็นประโยชน์การจะพูดว่า'ไม่'ตอนนี้เพื่อทำเท่มีหวังได้ตายจริงๆแน่ขอรับ"

【โฮสต์ที่รักข้าขอถามว่าท่านทำภรรยาที่เป็นองค์สันตะปาปาผู้สูงส่งและสง่างามหายไปหรือเป็นภรรยาที่เป็นนักบุญหญิงผู้เย็นชาและมีเสน่ห์กันแน่?】

"เอ่อ..."โหลวฟ่านเฉินอึ้งไป

【ข้าขอถามว่าท่านทำภรรยาที่เป็นเจ้าหญิงผู้ขี้เล่นและน่ารักหายไปหรือเป็นภรรยาที่เป็นหญิงสูงศักดิ์ผู้เร่าร้อนและมีเสน่ห์กันแน่?】

"อย่ามาล้อเล่นนะขอรับทำไมมันเปลี่ยนไปล่ะขอรับ?"

【ข้าขอถามว่าท่านทำภรรยาที่เป็นสาวน้อยมังกรผู้เย็นชาและสันโดษหายไปหรือเป็นภรรยาที่เป็นจักรพรรดิปีศาจเก้าหางผู้ยั่วยวนและจับจิตจับใจกันแน่?】

โหลวฟ่านเฉินยิ้มมันเลือกยากขนาดนั้นเลยเหรอขอรับ?

เด็กๆเท่านั้นแหละที่ต้องเลือกผู้ใหญ่อย่างเราต้องเอาทั้งหมด...การลังเลแม้แต่วินาทีเดียวถือเป็นการไม่ให้เกียรติระบบ

“ข้าขอรับไว้ทั้งหมดขอบใจมากขอรับ!”

โหลวฟ่านเฉินยิ้ม“ในฐานะโฮสต์ผู้'สูงสุด'และ'ทรงเกียรติ'ของเจ้าคำขอเล็กๆน้อยๆนี้คงไม่ยากเกินไปใช่ไหมขอรับ?”

ระบบเงียบไปการกระทำนี้ทำให้มันงุนงงอย่างสิ้นเชิงมันไม่เคยเห็นคนหน้าด้านขนาดนี้มาก่อน

[...]

【ขออภัยนะโฮสต์ท่านกำลังล้อเล่นอยู่ใช่ไหม?】

โหลวฟ่านเฉินรีบขอโทษทันที“ข้าขอโทษขอรับข้าโลภเกินไปงั้นเอาแค่สามคนเป็นไงขอรับ?แค่สาม?”

【? ? ?】

ระบบ:ข้ารู้สึกเหมือนโดนลบหลู่ข้าให้เจ้าเลือกแล้วเจ้าจะมาหาช่องโหว่ตรงนี้เหรอ?

โหลวฟ่านเฉินแนะนำอย่างจริงจัง“ในฐานะระบบที่โตแล้วเจ้าควรเรียนรู้วิธีหาช่องโหว่เพื่อโฮสต์ของเจ้านะขอรับ”

ระบบ:เจ้าฟังข้าอยู่บ้างไหมเนี่ย?

【เนื่องจากโฮสต์ใช้เวลาเลือกเกินกำหนดขอดำเนินการสุ่มยืนยันเป้าหมาย...】

【ยืนยันเป้าหมาย:สาวงามผู้ล่มเมืองยั่วยวนมวลมนุษย์จักรพรรดิปีศาจเก้าหางซูจิ่วเอ๋อร์】

【โบนัสการเลือก:กายาเซียนไร้มลทินวิญญาณยุทธ์คู่ที่มีศักยภาพแข็งแกร่งที่สุดตลอดกาล!!】

【ตรวจพบสัตว์เดรัจฉานกำลังพยายามจะครอบครองภรรยาจักรพรรดิปีศาจแสนสวยของท่านเธอต้องการความช่วยเหลือจากท่านอย่างเร่งด่วนเริ่มดำเนินการทะลุมิติทันที】

【จุดหมายปลายทาง:ทวีปวิญญาณยุทธ์】

"ซี๊ด—"

"เจ้าระบบตาโตคิ้วหนาหน้าตาดูซื่อๆแต่เจ้ากลับส่งบทสยิวกิ้วกับสัตว์ป่ามาให้ข้าเนี่ยนะขอรับ?"

"ตูม!"

โหลวฟ่านเฉินยังบ่นไม่จบก็กลายเป็นสายฟ้าสีทองพุ่งหายไปในพื้นที่อันมืดมิด...

ทวีปวิญญาณยุทธ์

"โฮก—"

เสียงคำรามของมังกรสั่นสะเทือนสวรรค์ขณะที่มังกรปีศาจสามหัวที่น่าสะพรึงกลัวและอัปลักษณ์พ่นลมหายใจแห่งการทำลายล้างออกมา

ปีกสีม่วงดำของมันแผ่ออกกว้างราวกับขุนเขาตามร่างกายแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายกระหายเลือดร่างที่งดงามร่างหนึ่งถูกลมหายใจมังกรกระแทกจนร่วงลงสู่พื้น

"ซูจิ่วเอ๋อร์จงมาเป็นสนมปีศาจของข้าแต่โดยดีแล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า"

"ฝันไปเถอะ!"

ร่างที่งดงามพยุงตัวลุกขึ้นพร้อมกับแผดเสียงร้องแหลมคม

นั่นคือหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งที่งดงามจนแทบหยุดหายใจ

ดวงตาสีฟ้าของเธอราวกับภูเขาน้ำแข็งโบราณเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาวปกคลุมร่างกายที่อวบอัดเร่าร้อนหางจิ้งจอกสีขาวราวกับหิมะเก้าหางประดับอยู่เบื้องหลังและเรียวขาสวยงามไร้ที่ติที่เปลือยเปล่าไม่เปื้อนฝุ่นถูกประดับด้วยกระดิ่งสีทอง

ดวงตาสีฟ้าของสาวงามแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายเย็นชาสันโดษทว่าทั่วทั้งร่างกลับแผ่เสน่ห์ที่น่าทึ่งออกมาทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับว่าวิญญาณกำลังถูกสูบออกไป

"เจี๋ยอ้าวหยุดเสแสร้งได้แล้วเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า"

น้ำลายไหลย้อยจากปากมังกรสามหัวที่น่าเกลียดส่งเสียงฟู่และกัดกร่อนพื้นดิน

ใบหน้าของซูจิ่วเอ๋อร์ซีดขาวมีเลือดไหลซึมจากมุมปากขณะที่เธอกัดริมฝีปากล่างที่ซีดเซียวไว้แน่น

สายตาเย็นชาของเธอจับจ้องไปที่หญิงสาวผู้ยั่วยวนที่อยู่ข้างๆมังกร

มีความโกรธความไม่เชื่อแต่เหนือสิ่งอื่นใดคือความเศร้า

หญิงสาวคนนั้นก้าวออกมาข้างหน้ายิ้มอย่างเย้ายวน“ซูจิ่วเอ๋อร์น้องรักของข้าอย่าโทษที่ข้าพ่นยาพิษใส่เจ้าเลยข้าทำเพื่อตัวเจ้าเองทั้งนั้น”

“มันจะไม่ดีกว่าเหรอถ้าได้ปรนนิบัติท่านเจ้ามังกรปีศาจไปพร้อมกับข้า?”

ซูจิ่วเอ๋อร์หลับตาลงด้วยความแค้นร่างกายที่บอบบางสั่นเทาจากนั้นเธก็ลืมตาขึ้นและถามว่า

"ทำไมเจ้าถึงทรยศข้า?"

"ทรยศงั้นเหรอ?"หญิงสาวผู้ทรงเสน่ห์ยิ้มอย่างยั่วยวน“ท่านเจ้ามังกรปีศาจสามารถช่วยข้าชำระสายเลือดและผ่านพ้นทัณฑ์สวรรค์ของสัตว์ร้ายได้”

“การติดตามท่านเจ้ามังกรปีศาจทำให้ข้ามีสิทธิ์ควบคุมสัตว์วิญญาณแล้วการตามเจ้าล่ะข้าจะได้อะไร?แค่มีชีวิตอยู่อย่างเงียบสงบในมุมหนึ่งของชิงชิวเพื่อรอให้ฟ้าผ่าตายงั้นเหรอ?”

ซูจิ่วเอ๋อร์ไม่เคยคาดคิดเลยว่าน้องสาวที่ใกล้ชิดจะวางยาพิษเธอและตอนนี้เธอก็ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เธอไม่อาจโทษใครได้เธอโทษตัวเองที่เชื่อใจคนๆนี้มากเกินไป

เธอยังคงนิ่งเงียบปราศจากคำด่าทอหรือคำถามใดๆ

ความเงียบของเธอนั้นช่างน่าเวทนา

มังกรปีศาจกลายร่างเป็นชายหนุ่มหน้าตาเจ้าเล่ห์และหญิงสาวผู้ทรงเสน่ห์ก็ซบลงในอ้อมกอด

"นายท่านน้องรักของข้าคงอยู่ได้ไม่นานนางดื่มเหล้าพิษของข้าไปทั้งหมดแถมยังไม่สงสัยใครเลยฮิฮิฮิ"

"ดีมากสารเลวได้ใจข้าจริงๆทำดีมากข้าชอบ"มังกรสามหัวหัวเราะอย่างผู้ชนะจ้องมองหญิงสาวที่งดงามอย่างไร้ที่เปรียบด้วยท่าทางเย็นชาสันโดษและรูปร่างที่เซ็กซี่อย่างเหลือเชื่อน้ำลายของมันแทบจะไหลออกมา

มันปรารถนาร่างกายที่ยั่วยวนนี้มานานแสนนานแล้ว

ในที่สุดวันนี้มันก็จะได้ครอบครองเธอ

ทุกเซลล์ในร่างกายของมันสั่นสะเทือนด้วยความตื่นเต้น

นิ้วเรียวของซูจิ่วเอ๋อร์กำแน่นในฝ่ามือหัวใจเต็มไปด้วยความเศร้าโศกสิ้นหวังและขุ่นเคืองเธอกัดฟันและเปล่งเสียงที่ชัดเจนและเด็ดเดี่ยวออกมา:

"ข้าจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนได้ผลประโยชน์ทั้งนั้นไอ้เดรัจฉาน"

"ข้าซูจิ่วเอ๋อร์ขอสาบานต่อสรวงสวรรค์ใครก็ตามที่สามารถช่วยข้าได้ข้าจะฆ่าพวกเจ้าทั้งสองคนไอ้สุนัขลอบกัดหญิงจะตกเป็นทาสของข้าส่วนชายจะรับใช้ข้าในฐานะสามีตลอดกาลจะไม่มีวันแยกจากเขาเลย"

"สาบานงั้นเหรอ?ช่างน่าขันสิ้นดีเจ้ามันไร้เดียงสาเกินไปแล้วน้องรัก"หญิงสาวผู้ทรงเสน่ห์เยาะเย้ยอย่างรุนแรง

มังกรสามหัวหัวเราะเยาะอย่างลำพอง:

"ตะโกนเข้าไปเถอะต่อให้ตะโกนจนคอแห้งมันก็ไม่มีประโยชน์หรอก"

"ไม่มีใครช่วยเจ้าได้ในวันนี้ข้าพูดเอง!ข้าจะค่อยๆเขมือบเจ้าให้เจ้าได้สัมผัสกับความสุขที่สุดในโลก"

ซูจิ่วเอ๋อร์รู้ดีว่าคำสาบานนั้นเป็นเพียงคำพูดที่ว่างเปล่า

เธอคงจะสับสนไปเอง

เธอรวบรวมพลังวิญญาณที่เหลืออยู่ในตัวตั้งใจจะระเบิดตัวเองตายดีกว่าปล่อยให้อีกฝ่ายได้รับผลประโยชน์แม้เพียงน้อยนิสัยยอมตายอย่างมีเกียรติดีกว่าอยู่อย่างอัปยศ

เลือดไหลซึมจากมุมริมฝีปากของเธอเป็นภาพที่น่าเศร้าและสะเทือนใจ

"ตูม!"

สายฟ้าฟาดลงมาจากท้องฟ้าที่แจ่มใสและระเบิดออกทันที

ทั้งสามคนเงยหน้าขึ้นมอง

พวกเขาเห็นสายฟ้าสีทองขนาดมหึมาและทรงพลังจุติลงมาจากฟากฟ้าพร้อมกับพลังเทวะที่ไร้ขอบเขต

มังกรและหญิงงามในอ้อมกอดของเขาสะท้อนภาพแสงสีทองในดวงตาของพวกเขาทันที...